. Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Bij mijn vader was de oudste 5,5 en de jongste 4. Toen waren ze heel stil en vooral de oudste ging vaak kijken en zelfs aanraken. Heel bijzonder.KM_Ris schreef:Bij alle keren dat een dierbare overleden is ben ik gaan kijken. Voor mij voelde het als extra afsluiting en ik vond het heel fijn. 1 persoon lag er niet zo vredig bij en dit vond ik wel pijnlijk maar ik had even goed geen spijt dat ik ben gaan kijken. Voor mij bevestigde dit dat de persoon in kwestie er echt niet meer was. Klinkt raar maar ik vond het heel lastig om te accepteren dat iemand echt dood was en daarbij hielp het gaan kijken en nog een laatste keer een hand vast houden heel erg. Mijn opa zag er op zijn sterfbed niet meer uit als opa. Toen ie in de kist lag weer wel. Dat was extra mooi.
KM_Ris schreef:Mijn opa zag er op zijn sterfbed niet meer uit als opa. Toen ie in de kist lag weer wel. Dat was extra mooi.
Ik heb toen ook in de kist gekeken maar door de omstandigheden eromheen heb ik er gewoon geen beste ervaring aan over gehouden en zou ik nooit meer in een kist willen kijken. Dit zou ik alleen doen als de gene die overleden is dat graag gewild zou hebben.