Bokt.nl

Anoniem schreef:

Mavelle schreef:

Heb je hier al goed bij stil gestaan TS?

Ja, en dat maakt het zo'n moeilijk. Hem weg zien lopen met een half miljoen terwijl hij dat over haar heeft gezegd, versus wat ze nu aan hem heeft en hoe gek ze op hem is.

anjali schreef:

Ik vind dat je je niet moet mengen in de relatie van je moeder.Wel snap ik dat je een erfenis waar je recht op hebt wilt krijgen.Maar dan op een correcte manier en niet door haar partner zwart te maken.In elke relatie is wel eens wat of wordt wel eens iets fouts gezegd.Heeft die nieuwe man van je moeder zelf helemaal geen inkomen of vermogen? Ik denk nl. dat dit over het huis gaat,wat hij kwijtraakt als jij meteen je erfdeel krijgt.Maar goed,het is vreselijk allemaal,en helaas komen problemen over erfenissen heel vaak voor.

Anoniem schreef:

anjali schreef:

Ik vind dat je je niet moet mengen in de relatie van je moeder.Wel snap ik dat je een erfenis waar je recht op hebt wilt krijgen.Maar dan op een correcte manier en niet door haar partner zwart te maken.In elke relatie is wel eens wat of wordt wel eens iets fouts gezegd.Heeft die nieuwe man van je moeder zelf helemaal geen inkomen of vermogen? Ik denk nl. dat dit over het huis gaat,wat hij kwijtraakt als jij meteen je erfdeel krijgt.Maar goed,het is vreselijk allemaal,en helaas komen problemen over erfenissen heel vaak voor.

Ik wil de erfenis niet. Ik krijg al alles wat mijn hartje begeert van mijn moeder en zij ondersteunt me financieel al. Het gaat mij er niet om dat ik de erfenis krijg, maar dat hij hem niet krijgt na wat hij heeft gezegd. Wel raar hoor dat je de conclusie trekt dat ik de erfenis wil, en dan ook nog door hem zwart te maken... Snap niet hoe je dat heb kunnen concluderen.

Joolien schreef:

Het is kiezen tussen 2 kwaden, maar ik zou gaan voor vertrouwen en eerlijkheid. Dus vertellen, want ja, ik snap de vergelijking met vreemdgaan wel. Je wil gewoon dat je moeder niet wordt voorgelogen. Enige kans is wel dat ze het wel weet, maar er niks mee wil doen. Dat is natuurlijk aan haar.

goeroe schreef:

Wauw, van het meeste wat ik hier lees gaan mijn nekharen recht overeind staan.

Waarom zou je je hiermee bemoeien? Je moeder was bij haar volle verstand toen ze trouwde en zo te lezen is ze dat nog steeds. Als zij het vermoeden heeft dat hij bij haar blijft voor het geld is het aan haar om dat al dan niet verder uit te zoeken en eventueel iets mee te doen. Het lijkt erop dat het van beide kanten een beetje een verstandshuwelijk is, al schrijf je dat ze ook wel gek op elkaar zijn. Prima toch? Niets meer aan doen zou ik zeggen. In elk geval niet door jou. In mijn optiek heb je er gewoon niets mee te maken.

Joolien schreef:

Het is kiezen tussen 2 kwaden, maar ik zou gaan voor vertrouwen en eerlijkheid. Dus vertellen, want ja, ik snap de vergelijking met vreemdgaan wel. Je wil gewoon dat je moeder niet wordt voorgelogen. Enige kans is wel dat ze het wel weet, maar er niks mee wil doen. Dat is natuurlijk aan haar.

Nou, dat is bepaald niet wat TS schrijft. Die had zelfs het idee om de boodschap pas op het sterfbed te brengen. Dat geeft toch te denken wat het achterliggende motief nou eigenlijk echt is. Wat ik opmaak uit de berichten van TS is dat ze het die vent gewoon niet gunt. Is dat voldoende reden om je moeder (al dan niet op haar sterfbed) te vertellen dat ze jaren in een leugen heeft geleefd? TS, geloof je oprecht dat je moeder beter af is zonder hem of is het puur dat je een hekel aan hem hebt? In dat laatste geval klinkt het een beetje als een sprookje, maar dan met verschrikkelijke stiefdochter in plaats van -moeder.

Anoniem schreef:

Stel jezelf de vraag hoe jij je zou voelen als jou stiefvader dat zegt over JOU zieke moeder... Voor je mij neerzet als slechte stiefdochter.

xyzutu2 schreef:

Op dit moment lijkt de situatie in feite redelijk in balans; je moeder krijgt zorg en gezelschap, de man is weliswaar een lastig type maar lijkt wel om je moeder te geven en helpt haar ook echt. Zo was de situatie al en die klinkt eigenlijk netjes in balans. Het enige wat er veranderd is is dat er nu over de erfenis gesproken is.
Heel kort door de bocht: als je moeder overleden is dan heeft zij er geen last van dat haar man veel geld krijgt en wat jij/hij daar van vindt. De enige die er last van heeft is jij, want jij vindt dat hij na haar dood geen recht heeft op die hoeveelheid geld. Je neemt dus stelling in een toekomstig conflict dat je moeder zelf nooit mee zal maken.
Zijn de baten (na het overlijden van je moeder krijgt de man een andere hoeveelheid geld die jij eerlijker vindt) de kosten (je moeder krijgt zorgen die ze tot nu toe niet had en verliest mogelijk haar partner/verzorging) wel echt waard? Of wat misschien belangrijker is; is de verdeling van die kosten en baten wel eerlijk? Stel je vertelt je moeder dat haar man alleen om het geld bij haar blijft (wat eigenlijk alleen nog maar een vermoeden is, iets wat een keer na een moeilijke dag gezegd wordt hoeft niet de enige waarheid te ziijn), dan krijg jij jouw gelijk en je moeder relatietwijfels/problemen. Voor je moeder heeft het zoals ik jouw posts lees geen enkel voordeel om te horen dat geld voor haar man een (van de!) reden(en) is om bij haar te blijven.

Als je het echt niet naast je neer kunt leggen en je wilt per se van het geld een probleem maken, dan zou ik dat zo aanpakken dat je je moeder niet een geldprobleem cadeau geeft. Dus niet 'je man zei dat hij alleen om het geld bij je bleef, wat ga je nu doen met de erfenis want die mag je nu niet meer aan hem geven', maar stel gewoon een vraag. Leg je moeder dus niet meteen jouw partijdige visie op, maar vraag naar wat haar visie is. Je kunt bijvoorbeeld gewoon beginnen met 'Vond je het niet lastig om het testament te regelen?' En vandaar door naar 'Vond je het niet gek om ineens de relatie die je met mensen hebt in geld uit te drukken?' of 'Het lijkt mij zo gek om nu al vast te leggen wat ik aan wie na mijn dood geef, ik zou dan toch ergens me afvragen of ze niet gewoon bij me blijven voor dat geld'. Dan kan zij zelf aan jou uitleggen hoe zij dit ziet, en misschien kun je er dan zelfs wel gewoon vrede mee hebben. Beter gezegd: misschien heeft je moeder hier wel degelijk goed over nagedacht en vindt zij deze oplossing gewoon eerlijk, zelfs als ze allang weet dat hij onder andere bij haar blijft voor het geld. Dat jij het nu niet oneerlijk vindt betekent namelijk niet dat het ook echt oneerlijk is.

Joolien schreef:

Het is kiezen tussen 2 kwaden, maar ik zou gaan voor vertrouwen en eerlijkheid. Dus vertellen, want ja, ik snap de vergelijking met vreemdgaan wel. Je wil gewoon dat je moeder niet wordt voorgelogen. Enige kans is wel dat ze het wel weet, maar er niks mee wil doen. Dat is natuurlijk aan haar.

Century schreef:

Misschien dat ik er overheen heb gelezen, maar wat als die opmerking toen waar was, maar nu niet meer?
Dat het hem nu niet (meer) om het geld gaat, maar puur echt van je moeder houdt?
Als je het aan je moeder vertelt, zou je ergens eerst uit moeten zoeken of het nog wel waar is. Of heel duidelijk zijn dat hij dat toén zo zei. Maar eerlijk, als het zo lang geleden is en je dat niet zeker weet, en ze beiden nu gelukkig zijn, weet ik niet of ik me daar nog aan zou wagen en het gewoon zo zou laten als het is. Moeilijke keuze!

pmarena schreef:

Nu zeggen dat moet je sowieso niet doen vind ik! Wat hij toen gezegd heeft hoeft helemaal niet zijn gevoel van nu te zijn

Als het je dwarszit: eerst met hem een beetje in gesprek om er achter te komen hoe hij er nu in staat.
En als dat dusdanig respectloos is tegenover je moeder dat je vindt dat ze dat moet weten, dan kan je haar dat vertellen.

Maar om nu te gaan vertellen wat hij 5 jaar geleden gezegd heeft....een uitspraak die wellicht helemaal niet zo zwaar bedoeld is als hij bij jou aankwam... dat kan zich met een beetje pech nog tegen je keren.

Of je moeder vindt het allemaal niet zo spannend, die opmerking want inderdaad kan iemand dat dus ook zeggen zonder dat er hele slechte bedoelingen achter zitten

Anoniem schreef:

En als je met hem zou praten?
Dat je toen een opmerking van hem zo opgevat hebt, dat je er aan blijft denken en je hoopt dat je het anders is dan wat je toen begrepen hebt? Vanuit je eigen gevoel, voorzichtig en zonder verwijt naar hem?
Wie weet wat zijn plan is.... Misschien wel positiever dan je vermoeden kan.
Mijn stiefvader heeft alles meer dan eerlijk verdeeld, terwijl dat dus niet gehoeven had.