Het begon als een wiskundeles als ieder ander. We zaten al klaar in de schoolbanken, klaar voor een spannende les wiskunde toen twee klasgenoten binnen kwamen lopen. Te laat.
“Jullie zijn te laat.” Observeerde mijn docente.
“Ja, we zijn wel te laat, maar we hebben een goede reden.” Antwoordde één jongen nonchalant. “Ik heb namelijk een rat in mijn tas.”
Stilte.
“Een rat?” Vroeg mijn docent uiteindelijk in ongeloof, waardoor deze jongen zich uitgedaagd gevoeld moet hebben. Het volgende moment antwoorde hij namelijk: “Ja, kijk maar!” waarop hij zijn tas omkeerde en een witte rat naar de vloer kukelde.
Chaos brak uit. Terwijl de rat door het lokaal begon te rennen, klommen mensen op tafels om dit levensgevaarlijke dier te ontwijken. Mijn docent -schijnbaar geen fan van ratten- gilde het hardste van iedereen en ontvluchtte het lokaal met de smoes “Ik ga de conciërge halen, vang die rat. Stop m maar weer bij iemand in zijn tas ofzo.”
En zo geschiedde. Een aantal dappere rattenvangers wisten de rat te pakken te krijgen, waarna er voor het eerst dat jaar probleemloos naar de docent werd geluisterd. De rat werd in een tas gestopt. Haar tas. Om precies te zijn. Precies op het moment dat de rat in zijn nieuwe thuis was gelegd, kwam de docent binnen. De woorden gillend “Niet mijn tas!” rende ze het lokaal in en draaide haar tas opnieuw om. Te midden van rekenmachines, rekenboeken en pennen, stortte de rat weer ter aarde.
Uiteindelijk is de rat weer gevangen en in een kooitje door de conciërge meegenomen, maar niet voordat hij door onze klas een passende naam had gekregen: Pythagorat.
(een jongen was trouwens ook nog gebeten door de rat en moest daarna een tetanusinjectie. Op de Hyves-pagina gewijd aan de Pythagorat (want die was er) werd destijds een poll opgezet met 'wat was er met [leerling] gebeurt als hij geen injectie had gekregen?', met antwoorden als 'hij was paars met groene stippen geworden' en 'hij was in de mond gaan schuimen en op de grond gaan rollen')
Dit is echt gebeurd. Ik zweer het

.