Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-12-17 21:58

Geplaatst: 04-12-17 21:58

Percy schreef:
Je schrijft over een stiefzus die er blanco in staat en zich er niets van aantrekt.

Zou zij dan niet de ideale tussenpersoon kunnen zijn? Zij zou eens kunnen navragen hoe jouw vader en haar moeder er tegenover staan. Ze kan eens een opmerking maken over het feit dat ze jou tegen is gekomen en dat je gaat trouwen. Op die manier kan zij eens voorzichtig polsen zonder in de vuurlinie te komen maar hoef jij je nek niet direct uit te steken.

Voor jou hoop ik dat je maar één keer trouwt en dat is jouw dag en die van je a.s., niet van anderen. Dus voel je nergens verplicht maar volg je gevoel. Ik hoop dat die stiefzus (of een ander) iets voor jou kunnen betekenen.

Mooi gezegd. Zou inderdaad fijn zijn als je een tussenpersoon hebt die er onafhankelijk tussen staat.

Blijft uiteraard je eigen keuze, maar zou niet te snel alle deuren dicht gooien.

**Geplaatst**: 05-12-17 03:03

Geplaatst: 05-12-17 03:03

Ik ben niet traditioneel dus heb niks met vaders die hun dochter weg moeten geven of de vader-dochterdans moeten doen.
Ik zou kijken naar wie het meest voor me betekenen en wie ik het gun om mijn eregast te zijn (en mij weg te geven).

In dat geval zou ik je opa's die eer geven.
Ik zou je vader wel inlichten en eventueel uitnodigen.

Maar de opa's. Zouden van mij de eer krijgen. Zij zijn er altijd en daar kun je op bouwen.

**Geplaatst**: 05-12-17 08:26

Geplaatst: 05-12-17 08:26

Ik heb een beetje het zelfde gehad maar dan net opa/oma/tante, na het overlijden van mijn vader. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend, vrij snel dat wel.. hoop drama... ik heb besloten ze niet uit te nodigen op onze bruiloft want had geen zin in onnodige spanning, was al moeilijk genoeg zonder mijn vader.
Nu is t weer ‘goed’ althans... we praten, het word me kwalijk genomen maar ik heb er geen spijt van.
Doe waar je jezelf fijn bij voelt, het is jullie dag..

**Geplaatst**: 05-12-17 11:02

Geplaatst: 05-12-17 11:02

RoyceMack schreef:
Ik ben niet traditioneel dus heb niks met vaders die hun dochter weg moeten geven of de vader-dochterdans moeten doen.

Als je gaat trouwen ben je per definitie wel traditioneel. Trouwen is nuchter gezien een volkomen zinloos ritueel. Even naar de notaris biedt je dezelfde voordelen en als je een papiertje moet halen om elkaar je liefde te bewijzen, is er iets niet in orde.

Misschien is dat ook een overweging? Niet trouwen en nooit meer zinloze rituelen met familie 'gewoon omdat het moet'? Of als je gelovig bent: alleen voor de kerk trouwen? Als je het leuk vindt, is dat tot daaraan toe. Maar als het zowel met als zonder je vader bijzonder onleuk dreigt te worden, moet je daar toch eens over denken.

**Geplaatst**: 07-12-17 23:32

Geplaatst: 07-12-17 23:32

Ik heb na het begin van de scheiding van mijn ouders (ze hebben maar ongeveer 10 jaar overgedaan om te scheiden met ondertussen een heleboel haat en nijd) nog een tijd contact gehad met mijn vader, met wie ik voordien altijd een heel goede band gehad had. Op een gegeven moment werd de situatie onhoudbaar. Iedereen zei me dat ik moest kiezen tussen mijn vader of mijn moeder (onmogelijke keus voor mij). Ik was 19, studeerde, maar woonde nog thuis bij mijn moeder. Op een gegeven moment werd de situatie zo onhoudbaar dat ik toch met mijn vader gebroken heb. Hij was op dat moment ook zodanig met zichzelf bezig dat ik ook niet meer in zijn belevingswereld paste.

Jaren (ongeveer 10 jaar) later had mijn vader zijn leven weer op een rijtje en heeft hij toenadering gezocht. Op aandringen van mijn vriendin (nu al weer meer dan 25 jaar mijn vrouw) ben ik daar op ingegaan. De eerste onmoeting vind plaats op neutrale grond tijden een etentje in een restaurant.

Daarna bij hem (en zijn nieuwe vrouw) thuis geweest en alles leek weer goed. We hebben op mijn verzoek een gesprek onder 4 ogen gehad waar we in een uurjte alles uit het verleden tegenover elkaar uitgesproken hebben en daarna hebben we het er nooit meer over gehad,

Toen een paar jaar later ons huwelijk ter sprake kwam was het voor mijn vrouw en mij duidelijk dat we en mijn vader en mijn moeder zouden uitnodigen. Toen dit ter ore van mijn moeder kwam kondigde ze aan niet te komen als mijn vader zou komen. Ik heb haar toen gezegd dat ik haar dat hoogst kwalijk zou nemen en dat ik verwachtte dat ze zich één dagje zou gedragen. Er zou ruimte genoeg zijn om niet naast mijn vader te hoeven zitten. Mijn moeder was toen erg ziek en op de dag zelf kon kon mijn
moeder uiteindelijk niet komen.

Wat jij zou kunnen doen is proberen is eerst te kijken of je weer contact met je vader kunt krijgen en of dat bevalt. Dan kun je eventueel belsuiten het al dan niet uit te nodigen.

**Geplaatst**: 08-12-17 00:48

Geplaatst: 08-12-17 00:48

Toen ik ging trouwen heb ik mijn vader niet uitgenodigd. Wij hadden al enkele jaren geen contact meer (hooguit op een verjaardag bij mijn zusje, hoewel ik die zoveel mogelijk vermeed) en hij had met zijn dronken gedrag al meer dan genoeg verpest.
Toen ik hem 2 jaar later tegen kwam bij mijn zusje kreeg ik de volle lading, hoe durfde ik hem niet uit te nodigen, hij was altijd zo goed voor mij geweest (sure.. iemand t ziekenhuis inslaan is fantastisch) en wat moesten zijn vrienden (welke, hij had niemand meer om zich heen) wel niet denken.

Ik heb er nooit spijt van gehad (ook niet nu hij inmiddels overleden is) maar wij hadden uberhaupt nooit een goede band, dus misschien is dat anders dan bij jou.

**Geplaatst**: 08-12-17 17:22

Geplaatst: 08-12-17 17:22

Dit gesprek had ik laatst met mijn broertje. Onze ouders zijn 13 jaar geleden gescheiden. Tot op de dag van vandaag zijn dingen nog niet geregeld en opgelost. Denk aan alimentatie en andere financiële dingen.

Ik ben bij mijn moeder blijven wonen, broertje bij vader.

Hij zal dan ook mijn vader uitnodigen zodra die dag ooit aanbreekt en ik zal dat respecteren.

Hij heeft er moeite mee dat ik dat op mijn plaats dus niet zal doen. Ik heb een jaar of 7 terug het contact verbroken omdat het alleen maar ellende was. Zowel met hem als met zijn vriendin. Een jaar of drie terug heeft hij een derde kind gekregen. Dat kind ken ik dus ook bewust niet. Hij koos voor een leven zonder mij. En na diverse pogingen in het verleden heb ik de hoop opgegeven dat het nog goed komt en me daar tot voor zo ver dat kan bij neergelegd.

Zoals velen beschrijven, mis ik dat beetje vader wat ik als kind had wel eens. Maar nog meer mis ik een vader, gewoon een, niet de mijne dus. Gezien mijn moeder altijd voor mij gezorgd heeft, zal zij diegene zijn die me weggeeft. Een 'vader-dochter' dans zal ik niet doen. Maar dat geeft allemaal niet.

Je moet vooral voor jezelf helder krijgen of je dit wil omdat het 'zo hoort' of omdat je het misschien onbewust toch goed wil maken. Ga een gesprek aan, schrijf een brief. Noem geen bruiloft, want dat geeft hem misschien ook beweegredenen om het goed te maken. Het moet goed komen omdat beide partijen dat willen, niet om een bruiloft. Ik zou hem in ieder geval niet zomaar uitnodigen en niks bespreken. Je wil die dag geen spanningen etc. Heel veel succes met je keuze, volg je gevoel want dat is het belangrijkst!

Laat je niet beïnvloeden door dingen als 'het blijft je vader'. Mijn vader is achteraf gebleken meer een spermadonor geweest dan een vaderfiguur. Vader is een titel die je moet verdienen vind ik.

Laatst bijgewerkt door Shivatjuh01 op 08-12-17 17:28, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-12-17 17:25

Geplaatst: 08-12-17 17:25

Niet uitnodigen. Waarom zou je zo iemand erbij willen hebben?

Sterker nog, wij hebben geen contact meer met mijn schoonmoeder en gaan ook trouwen. Ze is er heilig van overtuigd dat ze welkom is, dat is ze niet, ze zal ook geen uitnodiging ontvangen.

Mocht ze die dat toch op het gemeentehuis verschijnen verwacht ik dat ze haar buiten schoppen anders weiger ik te trouwen.

**Geplaatst**: 09-12-17 09:52

Geplaatst: 09-12-17 09:52

Trouwen is voor mij bijzonder en intiem en die dag breng je door met de mensen van wie je houdt en die bijzonder zijn voor je.
Niet met mensen die er volgens andere bij horen.
Er is er maar 1 die kan bepalen of je je vader erbij wilt hebben.

Ik ga ook trouwen en weet hoe moeilijk het is keuzes te maken.
Ik ben zelf iemand die best kan vergeven maar ik zal niet snel zelf de eerste stap nemen als ik vind dat mij onrecht is aangedaan.

Ga je eigen gevoel na, succes

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-18 04:31

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-18 04:31

Lieve allemaal,

Het is een aardige tijd geleden dat ik dit heb geplaatst, ik wil jullie nu maanden later nog graag bedanken voor jullie berichten. Out of the blue kreeg ik vorig jaar op oudjaarsdag een appje van mijn vader... daarin legde hij uit dat hij en zijn toenmalige vrouw gaan scheiden, hij was niet gelukkig meer met haar, moest op zijn tenen lopen en miste mij.
op dat moment was ik totaal overdonderd en wist ik niet goed hoe te reageren, Ik heb altijd gezegd tegen mijn (Inmiddels Man) de deur staat op een kier maar het moet echt van zijn kant komen, en toen kwam het ineens van zijn kant. ik moest net aan mijn avonddienst beginnen en heb pas na een uur een berichtje terug gestuurd nadat ik mijn hard even had gelucht bij mijn collega en inmiddels ook wel vriendin. het enige wat ik heb gestuurd: ik denk dat we maar eens goed moeten praten.

Daarna ging het vrij snel, maar het moest natuurlijk ook goed voelen, ik voel me op mijn gemak met mijn hondjes om me heen en mijn vader heeft ook een hond, dus de keuze was simpel, we gaan eerst maar eens simpelweg een luchtige wandeling maken. Tijdens het wandelen hebben we gepraat en merkte ik wel dat hij erg onder druk is gezet door zijn toenmalige vrouw haar oudste dochter en haar man. 3 tegen 1 ja wat doe je dan... en hel klinkt misschien cliché maar liefde maakt blind, en op dat moment was dat denk ik ook zo bij mijn vader.

het contact is inmiddels echt wel heel goed kan ik jullie vertellen, het was moeilijk geen een weg vol hobbels, maar het gaan steeds beter en beter. zoals ik had verteld gaven mijn opa's mij weg, dit is ook zo gebleven, helaas kon mijn ene getuige er niet mee omgaan dat het contact er weer was tussen mij en mijn vader, ze zou zich gedragen zei ze, maar dit kon ze niet, ook zij heeft in het verleden veel fouten gemaakt en heeft van mij een 2e kans gekregen, maar ze ging via facebook modder lopen gooien (kinderachtig toch voor een 42 jarige) dus toen ben ik meteen heel duidelijk geweest, als je je nu niet kunt gedragen kan je dat al helemaal niet als je straks in dezelfde ruimte met hem bent en onze trouwdag ga je niet verpesten, conclusie, je bent er dus niet bij, sorry maar het is zo.

Toen had ik een plekje als 2e getuige vrij, en omdat ik toch wel heel graag een middenweg wilde vinden was mijn vader dus samen met zijn zus (Mijn tante) mijn getuigen!

Ik vond dat ik jullie nog een kleine uitleg verschuldigd was maar dat is wel een iets langer verhaal geworden haha maar bij deze

**Geplaatst**: 04-11-18 08:20

Geplaatst: 04-11-18 08:20

Ik zeg maar zo ts als jij maar gelukkig bent!
Mooie trouwfoto's!

**Geplaatst**: 04-11-18 09:14

Geplaatst: 04-11-18 09:14

Uit eigen ervaring kan ik zeggen:probeer het uit te praten met je vader, voordat je de kans nooit meer gaat krijgen. Daarbij wil ik wel zeggen dat je je niet alles hoeft te laten zeggen, zeker niet de onwaarheden. Ik heb de kans nooit gehad of kunnen grijpen en heb daar altijd spijt van gehad. Mijn vader is 6 jaar geleden plotseling overleden terwijl hij in het Buitenland woonde, ik had hem al 10 jaar niet gezien en heb nooit de kans gehad om ons verleden uit te praten en afscheid van hem kunnen nemen.

**Geplaatst**: 04-11-18 09:15

Geplaatst: 04-11-18 09:15

tyleysmiley schreef:
Uit eigen ervaring kan ik zeggen:probeer het uit te praten met je vader, voordat je de kans nooit meer gaat krijgen. Daarbij wil ik wel zeggen dat je je niet alles hoeft te laten zeggen, zeker niet de onwaarheden. Ik heb de kans nooit gehad of kunnen grijpen en heb daar altijd spijt van gehad. Mijn vader is 6 jaar geleden plotseling overleden terwijl hij in het Buitenland woonde, ik had hem al 10 jaar niet gezien en heb nooit de kans gehad om ons verleden uit te praten en afscheid van hem kunnen nemen.

Misschien moet je even de laatste post van ts lezen.

**Geplaatst**: 04-11-18 09:15

Re: Geen contact met mijn vader... en nu ga ik trouwen.

Geplaatst: 04-11-18 09:15

Mooie trouwfoto’s ts. En wat een wending heeft het contact gekregen

**Geplaatst**: 04-11-18 09:17

Geplaatst: 04-11-18 09:17

Heb hem doorgelezen en gelukkig een hele goede afloop

ik ben heel blij voor je dat het eigenlijk makkelijker is gegaan dan verwacht

Jammer dat er dan weer iemand anders moeilijk is gaan doen maar het zij zo
Alles gebeurd met een reden denk ik dan.
Heel veel geluk samen !

zo te zien was het een prachtige dag

**Geplaatst**: 04-11-18 09:18

Geplaatst: 04-11-18 09:18

Oeps Belle, je hebt gelijk, excuus, had niet gezien dat het een ouder topic was, vergeef me maar hoor na weer een slapeloze nacht op deze zondagmorgen. Ts:wat een mooie foto's en wat fijn dat het zo goed gaat

**Geplaatst**: 04-11-18 09:42

Re: Geen contact met mijn vader... en nu ga ik trouwen.

Geplaatst: 04-11-18 09:42

destijds je topic gelezen en wat een mooi einde! gefeliciteerd nog...eigenlijk 2x want je hebt ook je vader weer terug...hoe mooi is dat! Supermooie foto's ook!

**Geplaatst**: 04-11-18 09:43

Geplaatst: 04-11-18 09:43

Wauw TS! Ben ontzettend blij voor je!
En wat een schitterende foto’s!!

**Geplaatst**: 04-11-18 10:36

Re: Geen contact met mijn vader... en nu ga ik trouwen.

Geplaatst: 04-11-18 10:36

Wat een fijne update ts. Zo te zien en te lezen had je een mooie dag.

**Geplaatst**: 04-11-18 10:46

Re: Geen contact met mijn vader... en nu ga ik trouwen.

Geplaatst: 04-11-18 10:46

Wat fijn dat het allemaal zo goed is gekomen en dat hé contact weer goed is!

Ik heb 11 jaar geleden ook voor dezelfde keuze gestaan. Uiteindelijk mijn vader wel als daggast uitgenodigd. Hij is 2 keer te laat gekomen, zowel 's ochtends als voor het eten. En alleen omdat hij de hond uit moest laten. 's Avonds, nog voor het feest begonnen was, gingen hij en zijn vriendin al weg. Ik heb nu helemaal geen contact meer met hem en dat voelt ook wel goed.

**Geplaatst**: 04-11-18 18:00

Re: Geen contact met mijn vader... en nu ga ik trouwen.

Geplaatst: 04-11-18 18:00

Van Harte Gefeliciteerd met jullie huwelijk en war fijn dat de relatie weer
goed is met je vader......
Mooie foto’s van een geslaagde dag....

**Geplaatst**: 04-11-18 18:10

Geplaatst: 04-11-18 18:10

O wauw, papa laat je vallen voor zijn nieuwe liefde, en nu zij hem verlaat klopt hij ineens weer bij jou aan.

Gefeliciteerd met jullie huwelijk!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-11-18 04:00

Geplaatst door de TopicStarter : 05-11-18 04:00

antje_vip schreef:
O wauw, papa laat je vallen voor zijn nieuwe liefde, en nu zij hem verlaat klopt hij ineens weer bij jou aan.

Gefeliciteerd met jullie huwelijk!

Je hebt niet helemaal goed gelezen

, zij verlaat hem niet, hij gaat bij haar weg, ze weerhield hem ervan om contact op te nemen en hij mocht overigens wel meer dingen niet meer bij haar terwijl hij altijd gewoon lekker zijn eigen ding deed maar omdat zij het niet fijn vond deed hij die dingen niet meer!

Hij gaat bij haar weg omdat hij niet meer gelukkig was, mede doordat hij mij niet meer zag daardoor en omdat hij ontzettend op zijn tenen moet lopen bij haar!

Nomineer dit bericht ×