Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-07-17 12:21

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 01-07-17 12:21

Er zit helaas niets anders op dan keer op keer maar weer te vertellen waarom ze verhuist. Omdat je wil dat het goed met haar blijft gaan en ze veilig is. Houd het eenvoudig. Het is vooral angst/onzekerheid en het gevoel dat ze grip verliest. Ik heb dat proces net achter de rug en mijn moeder heeft zich erbij neergelegd dat ze niet meer terug naar huis kan. Ze is natuurlijk wel op een andere manier daar binnengekomen (na een ongeval); ze heeft het niet zoveel meer over haar oude huis (haar andere kamer, zoals ze het nu noemt) Het is vooral een kwestie van geruststellen. Haar ervan verzekeren dat er goed voor haar wordt gezorgd en dat je er altijd voor haar bent. Beste is gewoon eerlijk te blijven, steeds opnieuw uit te leggen. Geruststellen. En echt, je zult dat nog heel erg vaak moeten herhalen

**Geplaatst**: 01-07-17 14:33

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 01-07-17 14:33

Krijgt je moeder ook thuiszorg? Zo, ja - overleg dan ook met hun.

Gaat ze ook naar dagbesteding? Ook daar kun je hulp vragen.
En anders is het tijd om haar daarmee te laten beginnen?

Er zijn ook organisaties die jullie hierbij kunnen helpen. Alzheimerstichting of dementiezorg in je omgeving. Het gebiedsteam van de gemeente zou je daarmee ook kunnen helpen.
Of de geriater van je moeder (ik neem ten minste aan dat ze daar bekend is).

Ik weet niet waar jullie wonen, maar in Fryslân heb je bijvoorbeeld Tinz. Dat is speciaal voor dementerenden.

http://www.tinz.nl/

succes in elk geval.

**Geplaatst**: 01-07-17 19:37

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 01-07-17 19:37

Je kan inschakelen wat je wil maar zal op dit moment niet helpen, Je zal deze 20 dagen door moeten komen en nog 100x moeten uitleggen waarom. En dan zal je na de verhuizing nog regelmatig telefoontjes krijgen totdat ze je nummer niet meer weet of niet meer weet hoe de telefoon werkt. Of de verzorging in haar nieuwe huis leidt haar af van het bellen. Hard ja maar wel toekomst.
Erger je niet teveel aan haar telefoontjes en zeg ook nadat je kort hebt uitgelegd over de verhuizing dat je moet werken en gaat ophangen.

**Geplaatst**: 01-07-17 23:02

Geplaatst: 01-07-17 23:02

Erg fijn dat het gelukt is een plek te vinden voor je moeder waar ook haar piano en kat mee naar toe kan. Jammer dat het voor jou en je broer ver weg blijft, maar je moet dan toch een keuze maken.

Dat gaan nog 20 lange dagen worden. Het zal haar beangstigen, het leven met dementie is al moeilijk genoeg in je vertrouwde huis en routine. Doodeng als deze houvast gaat veranderen en anderen voor jou beslissen, het inleven dat dit het beste zal haar niet lukken.
Maar daar kun je nu weinig meer aan veranderen. Het gaat je een lange adem en veel geduld kosten. Eindeloos hetzelfde herhalen. Houdt het kort, erken haar gevoel, maar dat het toch gaat gebeuren omdat alleen wonen niet meer veilig is. Verder niet teveel uitleg.
En jouw broer kan wellicht wat betekenen door niet haar telefoontje af te wachten, maar een of twee keer per dag uit zichzelf even te bellen. Waar een wil is......

Bij mijn oma was ook de keuze dat een van haar dochters haar een dagje mee naar huis nam en pas naar haar nieuwe kamer gingen toen alles er stond. De chaos van het verhuizen is niet te overzien en geeft onrust.

Ik weet niet of het jouw moeder lukt te "kiezen" wat perse mee moet. Risico is dat ze dit niet kan inschatten en je haar vaak "nee" moet verkopen. Jullie zullen zelf weten welke spullen belangrijk zijn en wat gaat passen. Vertel haar/plak er stickers op wat mee gaat. Komt ze vaak terug op iets wat ook echt mee moet, dan kun je dat er altijd nog bijzetten.

**Geplaatst**: 02-07-17 23:41

Geplaatst: 02-07-17 23:41

Ik werk met dementerende. Iedere dementerende reageert er anders op. Vind het best een lastige kwestie, en stiekem zou ik niet weten hoe zo'n verhuizing gaat. Mij is nu opgevallen dat de meeste bewoners - Ik heb er al heel wat zien komen- vaak toch vrij rustig zijn zodra ze hun eigen spulletjes treffen in hun nieuwe kamer. Ze zullen wat onwennig zijn, maar meestal zijn ze binnen no-time toch vrij ontspannen. Maar goed, iedere bewoner is anders.

Het lijkt mij heel lastig als je moeder die dag dat de vleugel verhuisd, dan ziet dat de vleugel weg is. Dat kan natuurlijk erg veel onrust veroorzaken. Want, waar is haar vleugel? Is het echt niet mogelijk in een dag te verhuizen?

Misschien kan je ook even met het Tehuis waar je moeder heen gaat bellen. Die hebben wellicht uiteraard ook nog tips. Of de thuiszorg, mocht je moeder die hebben.

Succes alvast.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-17 21:13

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-17 21:13

IK heb contact gehad met het tehuis, maar ze hebben niet echt tips. De verhuizing kan niet tegelijk, maar wij blijven bij mijn moeder, dus ze is niet alleen.

Sommige mensen zeggen dat het een goed idee zou zijn om nog eenmaal naar haar nieuwe (nu volkomen lege) kamer te gaan kijken. Omdat het een uur rijden is (wat voor haar veel verder lijkt) en wij ver weg wonen, kunnen we dat niet zo vaak doen. Het zou vrijdag kunnen, maar daarna is het nog twee weken voor ze verhuist. Zou het haar erg onrustig maken, of in de war, omdat ze dat vorige keren ook was, of zou het haar wat vertrouwder maken, ook al zijn haar spullen er nog niet?

**Geplaatst**: 03-07-17 21:23

Geplaatst: 03-07-17 21:23

Ik zie er geen meerwaarde van in en verwacht dat het eerder onrust geeft. Een bezoek aan een kamer waar nu niets vertrouwds is en waarbij ze zich waarschijnlijk ook geen voorstelling van kan maken hoe het is daar te wonen.
Maar ik ken jouw moeder niet, dus het is lastig in te schatten in hoeverre haar voorstellingsvermogen nog reikt.

**Geplaatst**: 20-07-17 14:10

Geplaatst: 20-07-17 14:10

Ts, hoe gaat het nu met je moeder en met jullie?? Nog even en dan kan ze verhuizen toch??

**Geplaatst**: 20-07-17 14:29

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 20-07-17 14:29

Mijn demente oma wilde absoluut niet verhuizen. Mijn tante is met haar rond gaan rijden door de polder en langs het bos en toen hebben wij gauw alle spullen verhuisd. Toen ze aankwam bij haar nieuwe huis moest ze heel hard huilen, omdat we haar 'wegstopte' en ze thuis wilde blijven wonen of bij ons, maar dat kon echt niet meer. Toen ze in haar nieuwe kamer kwam met haar eigen meubels en spulletjes werd ze al een heel stuk rustiger. Mijn moeder heeft de eerste nacht bij haar geslapen en toen was het goed, na de eerste nacht was mijn oma helemaal op haar plek met al haar nieuwe vriendinnen. Ik denk dat als we haar erbij gehad hadden tijdens de verhuizing ze veel meer overstuur zou zijn geweest, omdat ze echt niet wilde verhuizen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-17 11:17

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-17 11:17

Inmiddels is mijn moeder verhuisd. Afgelopen dinsdag is de vleugel opgehaald en met een speciale vervoerder naar haar kamer gebracht (de oorspronkelijk pianovervoerder zag het niet zitten, omdat het een oud huis betreft met allerlei trapjes en gangetjes, dus tot dinsdag was het erg spannend of het zou lukken). En woensdag kwamen de verhuizers.

Mijn moeder wilde haar bed niet uit, wilde niet mee, etc. Uiteindelijk is ze toch opgetsaan en na een uitgebreid ontbijt hebben mijn dochter en ik haar meegenomen naar de nieuwe locatie (1 uur rijden). Dat ging aanvankelijk allemaal goed. Toen we er waren was ze wat in de war, maar niet overstuur. We hebben daar geluncht en wat zitten praten. Toen wilde ze de kamer zien (waar de verhuizers druk bezig waren). Ze heeft een poosje daar gezeten. Toen we weer naar het terras gingen was ze eigenlijk al moe en omdat haar bed nog niet klaar was en sowieso de verhuizers overal rondliepen, kon ze geen dutje doen. Toen ging het dus mis. Ze zei steeds maar weer dat we alles zonder overleg geregeld hadden, dat ze nergens van wist. Als we het geen tienduizend keer met haar hebben besproken was het toch minstens wel 9000 keer. Dat was ze gewoon vergeten.

Ze pakte alle mogelijke dingen van andere bewoners in haar tas en als ik die dan voorzichtig probeerde terug te leggen schreeuwde ze tegen mij dat ik van haar stal, want die dingen waren van haar. . Begon tegen me tekeer te gaan (omdat ik slecht loop, was ik het meeste bij haar, was verder toch niet zo nuttig). Heeft heel akelige dingen gezegd en me zelfs geslagen.
Ook al weet ik wel dat ze daar niets aan kan doen en dat ze eigenlijk niet meent wat ze zegt en doet, is het wel erg pijnlijk.

Pas 's avonds laat

**Geplaatst**: 24-07-17 11:19

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 24-07-17 11:19

Oei dat is geen fijne afloop.... ben benieuwd hoe je verhaal afloopt

**Geplaatst**: 24-07-17 11:40

Geplaatst: 24-07-17 11:40

Heel vervelend TS maar vroeg of laat was dit toch gebeurd helaas. Was in andere situatie geweest maar toch.
Maar hadden die verhuizers dan zoveel tijd nodig om alles neer te zetten en bed in elkaar te zetten?
Heel vervelend ik hoop dat ze ondertussen wat rustiger is, en dat jij weer een beetje bijgekomen bent van alle emotie. Tja en dat er dingen van een ander gepakt worden is redelijk "normaal" ik vond ook altijd van alles van anderen of de verzorging kwam met iets of dat van mijn schoonvader was.
Zorgen dat er geen waardevolle spullen zijn voorkomt in ieder geval het gevoel van diefstal

**Geplaatst**: 24-07-17 12:16

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 24-07-17 12:16

Ah jeetje TS, wat erg voor je en ook voor je moeder. Je hebt je best gedaan dit zo goed mogelijk te laten verlopen, maar je kan het gewoon niet altijd voor zijn... Blijkt nu ook maar weer.

Hopelijk went ze snel en hebben jullie beide weer rust. Sterkte hoor, het is wel heel naar en verdrietig om dit zo te moeten meemaken.

**Geplaatst**: 24-07-17 13:36

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 24-07-17 13:36

Ts, ze kunnen hun kinderen echt voor rotte vis uitmaken, bedenk dat dit omhulsel dan wel je moeder is op papier maar niet meer in haar wereld. Daarin ben je net zo'n vreemde dan alle andere mensen. Dit gebeuren geeft aan dat ze al heel ver heen is en jullie een goede keuze(die misschien al veel te laat was) hebben gemaakt. Laat de vervelende woorden van je afglijden want dit was niet je moeder maar de dementie die sprak.

**Geplaatst**: 24-07-17 17:24

Geplaatst: 24-07-17 17:24

Wat vervelend TS

, het geeft ook zo'n machteloos gevoel dat je het niet kunt oplossen of uitleggen. En het raakt je, natuurlijk raakt het je, ook al weet je goed waar het vandaan komt.

Ik hoop dat ze haar rust vind en de vleugel haar houvast geeft. Sterkte!

**Geplaatst**: 24-07-17 17:51

Geplaatst: 24-07-17 17:51

Wij hadden onze dementerende oma verhuisd naar een bejaardenhuis, gewoon alles op 1 dag zodat het dan maar achter de rug is en er zo min mogelijk stress is voor mijn oma.

Tijdens het alles in verhuisvrachtwagen doen van haar meubels, spullen etc. ging pas haar lekkere fateuil als laatste in de verhuisvrachtwagen, zodat ze gewoon kan meekijken en blijven zitten. En we haar van alles kunnen uitleggen en vragen of ze dit en dat goedvond en wat er weg mag, omdat niet alles mee kon.

Ik bleef dan bij haar bij de koffiehoek van de bejaardenhuis, toen wij er waren en gingen we kletsen, al vond ze de verhuizing niet zo heel leuk maar ze begreep ergens wel dat het echt niet anders kon.

En ze heeft het gelukkig direct geaccepteerd toen ze zag dat gewoon haar eigen spullen in haar grote kamer zat en ze vond er snel haar draai. Wij lieten haar alles zien en rondleiden waar alles is. Ze vond het heel snel eigenlijk wel prettig, dat er altijd wel iemand is. Ze vond het zo eng worden om alleen te wonen en kon ook niet meer alleen wonen.

Mijn ouders, mijn tantes en ooms hadden tevoren haar kamer behangen, geschilderd en vloerkleed gelegd zodat alles verhuisklaar was......en hup op de dag zelf verhuizen en daarna gingen ze weer haar oude woning schoonmaken en opruimen en verhuisklaar maken voor nieuwe huurders.

Dat was voor mijn oma persoonlijk het beste en het fijnste.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-07-17 23:00

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-07-17 23:00

Ja Ragdollcat, dat hadden wij ook wel gewild, maar het was onmogelijk om de vleugel en de spullen/meubels op een dag te verhuizen. Verder snapt ze nog altijd niet waarom de verhuizing nodig is, want alles ging toch goed?? Jaja, ze snapt steeds minder, kon geen eten meer opwarmen, raakte alles kwijt (ook de huissleutels waardoor de deur niet meer open- of dicht kon), vergat alles, voelde zich vaak alleen, was vaak bang... We hopen dat het nieuwe huis een deel van deze problemen oplost. Sommige dingen merken we dat erbij zijn gekomen, zoals alles meenemen, inclusief de rollator van haar buurman, die zonder dat ding geen stap kan lopen. Het fruit uit de gezamenlijke fruitschaal, de stiften en potloden voor algemeen gebruik, de kranten van anderen, incontinentiemateriaal uit de algemene wc's etc. Verder trekt ze nog steeds alle stekkers overal uit, ook uit de tv, audio en telefoon. Er is de tweede dag al tweemaal een installateur gekomen omdat ze de telefoon grondig onklaar had gemaakt. We kunnen haar maar niet uitleggen dat stekkers er niet uit moeten; we moeten dagelijks alle zenders herinstalleren... geen wonder dat ze niet snapt hoe de tv werkt.
Ze snapt ook niet hoe de lift werkt, hoop dat ze erachter komt. En ze vergeet steeds dat ze een soort alarm heeft, dan komt er iemand om haar te helpen.

Ik zie nu dat een deel van mijn eerdere verhaal is weggevallen. Ik wilde schrijven dat ze 's avonds wat rustiger was. De eerste nacht had ze (ook door onweer) slecht geslapen. De tweede dag was ze heel erg in de war. Dat is trouwens nog steeds zo, ze is zowel in de war over waar ze is, als hoe lang ze er is. Ze zegt dat haar ouders op vakantie zijn, en wil weten wanneer ze terug komen. Als iemand dan zegt dat ze dood zijn vind ze dat niet erg, wat wel weer raar is.

Een dag later hebben we de poes naar haar gebracht (dat kon pas toen de verhuizing min of meer klaar was, want hij moet een aantal weken binnenblijven). Ze keek eigenlijk niet naar hem om en zei dat ze eigenlijk teleurgesteld was, want waar was die dure raskat die we haar hadden beloofd. (uiteraard is daar nooit over gesproken en verder heeft ze nog nooit om raskatten gegeven). Inmiddels is ze wel blij dat de poes er is, al gaat het zorgen ervoor nog niet zo goed.

Ze vergeet alles, ook bijvoorbeeld dat ik er gisteren bijna de hele dag was. Mijn broer was er vandaag en ze zei dat ze gisteren de hele dag in bed had gelegen en misselijk was geweest. Toen hij vroeg of ze het gezellig had gevonden dat ik er was zei ze dat ze me al wekenlang niet was geweest. Je kunt niets van wat ze zegt geloven, heel lastig.

Morgen ga ik weer erheen, maar nu 's ochtends zodat ze tussen de middag kan rusten.
Het is alleen wel een heel eind weg, ruim 2 uur rijden enkele reis. Maar goed, dat was eerst ook zo.

Ze zit trouwens in een huis van September en ik moet zeggen dat ik het echt fantastisch vindt. De hele sfeer, de locatie, de zorg... echt top!

**Geplaatst**: 24-07-17 23:05

Geplaatst: 24-07-17 23:05

Heftig hoor... Lijkt me echt heel zwaar voor jullie. :(:)

**Geplaatst**: 24-07-17 23:09

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 24-07-17 23:09

kan het helpen om overal bordjes met uitleg bij te zetten?
Bv op de stekkers een sticker dat ze niet uit het stopcontact mogen. Een whiteboard met de datum van verhuis. de datum van vandaag en hoeveel tijd ze daar al is. waar ze opbmoet drukken om hulp te krijgen, ...
een bordje bij de tv met simpele aan-uit uitleg.

**Geplaatst**: 24-07-17 23:34

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 24-07-17 23:34

Bij dementie raak je je ouder twee maal kwijt, de eerste keer aan de geest. Je krijgt er een totaal andere ouder voor terug maar lichamelijk blijft het dezelfde ouder.
Wat je doet doe je uit liefde voor haar, met alle goede en foute keuzes die je maakt.
De demente zelf zal het nooit eens zijn met een verhuizing. Niet nodig, je wilt me kwijt en erger nog, vaak komen ze de domme testen door omdat er blijkbaar een stuk overleven in de geest zit die hen juist op dat moment helder kunnen maken.
Ik wist al geruime tijd dat mijn moeder dement was. Onderzoeken wezen dit niet uit, heb haar nooit helderder gezien dan bij deze gesprekken.
Nadat zij haar heup gebroken had, kwam zij op de revalidatieafdeling, ondanks dat ze daar wegliep kon men niet constateren dat zij dement was.
Zij moest naar een bejaardentehuis. Kamertje opgeknapt, en je raad het al, binnen een week werd ons gemeld dat ze daar niet thuis hoorde en naar een gesloten afdeling moest in een ander tehuis.

Ik heb toen mijn meubelen weggedaan en haar meubelen in mijn huis gezet, zodat ze thuis zou komen en zich thuis zou voelen, al die jaren dat ze daar tussen geleefd had.
Ik dacht dat het belangrijk zou zijn.
Na twee maanden kon ze zich niet meer herinneren dat dit haar meubelen waren.
Na een jaar was het onmogelijk haar mee naar huis te nemen. Lichamelijk werd het onmogelijk.
Ik wist alles van dementie, ben er mee opgegroeid ( ja het blijkt toch wel erfelijk te zijn ), probeerde alles goed te doen. Toch heb ik fouten gemaakt.

Wat ik het meeste geleerd heb, ga op je gevoel af. Meestal werkt dat het beste. Houdt erin wat werkt, verzin iets anders als het niet werkt. Maatwerk op de dementie van je moeder.
Ben ook niet verbaasd als je ineens een andere moeder krijgt, qua karakter. Het zou kunnen dat het niet zo'n moeilijke vrouw meer is.

Maar wat ik wel weet is dat ze allemaal weten dat dit niet hun thuis is waar ze nu wonen.
Wat wel hun thuis is, dat weten ze ook niet.

Ja als ze veranderingen krijgen die ze niet snappen, kunnen ze je pijn doen. En de eerste keren doet dat heel veel pijn. Maar het zal wennen, omdat het een herhalende factor wordt.

Wat nooit went is de vraag om ze weg te halen waar ze nu zijn. Iedere keer weer deed dat zeer.

Ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd. Geef het tijd, ze zal op den duur rustiger worden, al dan niet door toegediende medicatie.
En begrijp dat het pure paniek is.
Laat het niet teveel aan je vreten, probeer te genieten van de paar kostbare momenten die er zeker zullen komen.

**Geplaatst**: 25-07-17 10:11

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst: 25-07-17 10:11

Pfoeh wat ontzettend zwaar zeg om je moeder zo te moeten verhuizen. Jullie doen het knap!
Jammer dat je moeder zo ver weg woont, eventjes langs gaan is er dus niet bij. Fijn dat ze nu in ieder geval helemaal over is. Hopelijk vindt ze snel een beetje beter haar weg en accepteert ze haar verhuizing meer. Kan me van mijn opa herinneren dat die de eerste tijd ook helemaal in de war was, maar dat het wel iets beter werd daarna.

**Geplaatst**: 25-07-17 11:35

Geplaatst: 25-07-17 11:35

Hevonen schreef:
Ja Ragdollcat, dat hadden wij ook wel gewild, maar het was onmogelijk om de vleugel en de spullen/meubels op een dag te verhuizen. Verder snapt ze nog altijd niet waarom de verhuizing nodig is, want alles ging toch goed?? Jaja, ze snapt steeds minder, kon geen eten meer opwarmen, raakte alles kwijt (ook de huissleutels waardoor de deur niet meer open- of dicht kon), vergat alles, voelde zich vaak alleen, was vaak bang... We hopen dat het nieuwe huis een deel van deze problemen oplost. Sommige dingen merken we dat erbij zijn gekomen, zoals alles meenemen, inclusief de rollator van haar buurman, die zonder dat ding geen stap kan lopen. Het fruit uit de gezamenlijke fruitschaal, de stiften en potloden voor algemeen gebruik, de kranten van anderen, incontinentiemateriaal uit de algemene wc's etc. Verder trekt ze nog steeds alle stekkers overal uit, ook uit de tv, audio en telefoon. Er is de tweede dag al tweemaal een installateur gekomen omdat ze de telefoon grondig onklaar had gemaakt. We kunnen haar maar niet uitleggen dat stekkers er niet uit moeten; we moeten dagelijks alle zenders herinstalleren... geen wonder dat ze niet snapt hoe de tv werkt.
Ze snapt ook niet hoe de lift werkt, hoop dat ze erachter komt. En ze vergeet steeds dat ze een soort alarm heeft, dan komt er iemand om haar te helpen.

Ik zie nu dat een deel van mijn eerdere verhaal is weggevallen. Ik wilde schrijven dat ze 's avonds wat rustiger was. De eerste nacht had ze (ook door onweer) slecht geslapen. De tweede dag was ze heel erg in de war. Dat is trouwens nog steeds zo, ze is zowel in de war over waar ze is, als hoe lang ze er is. Ze zegt dat haar ouders op vakantie zijn, en wil weten wanneer ze terug komen. Als iemand dan zegt dat ze dood zijn vind ze dat niet erg, wat wel weer raar is.

Een dag later hebben we de poes naar haar gebracht (dat kon pas toen de verhuizing min of meer klaar was, want hij moet een aantal weken binnenblijven). Ze keek eigenlijk niet naar hem om en zei dat ze eigenlijk teleurgesteld was, want waar was die dure raskat die we haar hadden beloofd. (uiteraard is daar nooit over gesproken en verder heeft ze nog nooit om raskatten gegeven). Inmiddels is ze wel blij dat de poes er is, al gaat het zorgen ervoor nog niet zo goed.

Ze vergeet alles, ook bijvoorbeeld dat ik er gisteren bijna de hele dag was. Mijn broer was er vandaag en ze zei dat ze gisteren de hele dag in bed had gelegen en misselijk was geweest. Toen hij vroeg of ze het gezellig had gevonden dat ik er was zei ze dat ze me al wekenlang niet was geweest. Je kunt niets van wat ze zegt geloven, heel lastig.

Morgen ga ik weer erheen, maar nu 's ochtends zodat ze tussen de middag kan rusten.
Het is alleen wel een heel eind weg, ruim 2 uur rijden enkele reis. Maar goed, dat was eerst ook zo.

Ze zit trouwens in een huis van September en ik moet zeggen dat ik het echt fantastisch vindt. De hele sfeer, de locatie, de zorg... echt top!

Ja, het verschilt enorm per persoon en ook van hoe de dementie is, dat is ook verschillend per geval.
Mijn oma vergeet ook alles, ze wist ook gewoon niet eens meer dat wij nog de vorige dag er waren of zelfde dag er waren. Dat is de ellende van deze ziekte. Belde ook midden in de nacht mijn ouders op met de vraag van waar ze bleven? etc.

Top dat jullie dat doen voor jullie moeder.........het is zwaar.

**Geplaatst**: 25-07-17 17:32

Geplaatst: 25-07-17 17:32

Wij hadden bij mijn schoonvader in een kast een agenda gelegd en als er iemand was geweest schreef die dat erin met evt. bijzonderheden, ik vond dat erg fijn want je hebt als broers/zussen niet elke dag contact.
Vervelend dat ze stekkers eruit trekt maar zou voor TV niet uit mogen maken waarschijnlijk doet ze dingen met de AB omdat ze die niet meer begrijpt.
Helaas helpen briefjes niet die snappen ze ook niet meer.
En telefoon gewoon weghalen en een heel simpele neerzetten die niet in de war kan?

Het is altijd heel triest je ouder zo te zien maar ik heb geleerd leef met de dag wees vrolijk als je er bent praat deels met ze mee, bv op vraag moeder op vakantie, vraag waarheen en dat ze snel thuiskomt enz.

**Geplaatst**: 25-07-17 18:20

Geplaatst: 25-07-17 18:20

Bij het verzorgingstehuis van mijn oma hing ergens ook de tip om niet te veel hun verhaal te corrigeren, omdat dat erg frustrerend kan zijn voor dementerenden. Dus zoals hiervoor gezegd inderdaad een beetje meepraten met wat zij denken (al moet het natuurlijk niet te gek worden).
Dat ze niet meer weet dat je bent geweest, is bij mijn oma inderdaad ook zo. Ik weet ook niet zo goed of je dan ook mee moet praten of juist niet. Wellicht kun je wel beloven vaker te komen, als ze je beschuldigd van nooit komen bijvoorbeeld. Spullen toe-eigenen doet een medebewoonster van mijn oma ook. Zij werd helemaal boos omdat ik de puzzel van mijn oma uit mijn oma's rollator pakte

'ze jatten hier ook alles'. Helaas is dit ook gewoon 1 van de symptomen, dus veel kun je er niet aan doen vrees ik. Wellicht dat het nog beter wordt als ze daar wat langer zit, maar dat is afwachten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-17 21:39

Re: Demente moeder verhuizen - hoe?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-17 21:39

Dank jullie voor alle reacties! Toen ik vandaag bij haar kwam, had ze een halve rol biscuitjes door haar kamer verspreid en zelfs in water op een dienblaadje op de grond gelegd als eten voor de poes (die meeverhuist is). Er staat eten en water, maar ze zag het niet en dacht dat hij geen eten had. Gelukkig lust deze kat dat soort dingen niet (haar vorige katten hadden altijd tandproblemen door alle slagroom en zoetigheden die ze ze voerde), maar het was wel een rommel, met overal stukgetrapte stukjes koek.
(Toen ze nog op zichzelf woonde kreeg de poes zoveel oneetbare dingen - kattebakkorrels, tomatensoep, bruine bonen, bami etc - dat we stevige voersilo's hebben aangeschaft, maar ook daar deed ze op een gegeven moment soep bij, of koffie.)

Helaas kan de telefoon niet worden vervangen door een eenvoudigere; want deze is van het huis en heeft speciale noodfuncties.

Agenda's en briefjes zijn zinloos helaas, ze maakt ze onmiddellijk weg, tenzij we ze erg grondig vastplakken.

Ze belde me vanavond dat haar telefoon kapot is, want ze kan mijn broer niet bereiken. Ze snapt niet dat iemand bezig kan zijn, de telefoon niet hoort of gewoon niet kan opnemen.

Ik had hier eerder een topic geplaatst: 'dementerende moeder in huis nemen?' Want daarover zat ik te denken. Maar als ik nu zie hoe ze is, dan ben ik blij dat ik naar jullie heb geluisterd (vrijwel iedereen raadde het af), want het is niet te doen. Ik overwoog nog om haar over een half jaar of zo in huis te nemen (want het was duidelijk dat ze niet meer zelfstandig kon wonen en bij mij moet eerst worden verbouwd voor het kan), maar dat is gewoon onmogelijk. Ik zou letterlijk de hele dag met haar bezig zijn, want ze is behalve vergeetachtig en klagerig ook erg claimend.

Nomineer dit bericht ×