Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-05-17 16:46

Geplaatst door de TopicStarter : 25-05-17 16:46

pateeke schreef:
Proficiat met je baantje.

Ok, je bent bang om 'je slecht te voelen'. Wat versta je dan precies onder 'slecht' voelen? En wat is het gevolg van slecht voelen voor jou? Blijft het bij dat gevoel of niet? Is er een verschil tussen dat 'slecht voelen' en het 'slecht voelen' dat je op andere momenten ervaart? Zo ja, wat is dan precies het verschil?

Het probleem is dat bij mij me slecht voelen al vrij snel overslaat in suïcidaal zijn.

Het is tegenwoordig gelukkig al iets minder (denk ik). Het houdt nu ook wel al iets minder lang aan geloof ik maar bij langdurige stress heb ik dus soms schrik voor mezelf om eerlijk te zijn.
Ik heb eigenlijk verder geen idee hoe ik me anders slecht voel, meestal is het bij mij echt gewoon extreem slecht of ik voel gewoon helemaal niks en dan kan alles me meestal vrij weinig boeien. x)
Al denk ik dat ik soms nog wel een middenweg kan vinden en dat het dan blijft bij extreme schaamte ofzo.

@Janneke; bedankt voor je reactie.

Het klopt inderdaad dat zij als psychiater het gesprek wat op gang zou moeten kunnen houden of ten minste wat dieper proberen te kijken. Maar ik merk vaak dat ze niet begrijpt wat ik vertel. Dat zegt ze dan gelukkig ook wel letterlijk en dan probeer ik het opnieuw uit te leggen maar volgens mij gaat het er niet in..xd
Maar de laatste keer merkte ik dat ze het gesprek aan het afronden was nadat ze medicatie had voorgeschreven en toen ben ik dus nog 'snel' over het sociale/angstige deel begonnen, maar daar zijn we dus niet lang over door gegaan en de sessie was dus al afgerond na amper een halfuur.
Volgens mij verwacht ze dat ik terug naar mijn psycholoog ga om te praten maar ik word het na een tijd ook bui om te praten dus de laatste keer bij mijn psycholoog was de sessie ook al over na een halfuur en toen ben ik niet meer terug gegaan.

@Lepeltje; bedankt!

Sorry voor mijn late reactie trouwens, had jullie berichten al gelezen maar ik wou niet gewoon 'in de rapte' reageren. En het gaf me om eerlijk te zijn ook een bepaalde druk dus ik wou het rustig aan doen.

**Geplaatst**: 25-05-17 19:20

Re: Sociale angst & werk vinden?

Geplaatst: 25-05-17 19:20

Je bent dus bang om je suïcidaal ta gaan voelen en je bent bang voor wat jij gaat doen als je denkt dat anderen over jou zullen oordelen?
Je hebt je in het verleden al zo gevoeld, meen ik in je bericht te lezen. Wat heb je toen gedaan om van dat gevoel af te komen? Wat helpt jou om je beter te gaan voelen?
Stel dat je morgen wakker wordt en dit probleem zou geheel opgelost zijn in je slaap, waaraan zou jij dan merken dat dit probleem er niet meer is? Waaraan zouden anderen dat merken? Hoe zou je dan reageren in sociale situaties?
Wellicht is het inderdaad zo dat jouw psychiater wil dat je met jouw psycholoog praat. Kan je geen nieuwe afspraak maken bij de psycholoog om het te hebben over jouw sociale angst? Je kan eventueel als je dat makkelijker vindt je OP meenemen.

**Geplaatst**: 25-05-17 22:14

Geplaatst: 25-05-17 22:14

DezeNaam schreef:
(.....)
Al denk ik dat ik soms nog wel een middenweg kan vinden en dat het dan blijft bij extreme schaamte ofzo.

First things first: :(:)

Ik ken schaamte zowel uit eigen ervaring

als uit de boekjes.
In de boeken geldt het als een van de pijnlijkste emoties, zoiets als "ik ben niet goed, ik mag er niet zijn, ik hoor er niet bij".
:(:)

...here-mijn-tijd nog aan toe, als dat de middenweg is...?

Citaat:
@Janneke; bedankt voor je reactie.

Dank je wel - en graag gedaan!

Citaat:
Het klopt inderdaad dat zij als psychiater het gesprek wat op gang zou moeten kunnen houden of ten minste wat dieper proberen te kijken. Maar ik merk vaak dat ze niet begrijpt wat ik vertel. Dat zegt ze dan gelukkig ook wel letterlijk en dan probeer ik het opnieuw uit te leggen maar volgens mij gaat het er niet in..xd
Maar de laatste keer merkte ik dat ze het gesprek aan het afronden was nadat ze medicatie had voorgeschreven en toen ben ik dus nog 'snel' over het sociale/angstige deel begonnen, maar daar zijn we dus niet lang over door gegaan en de sessie was dus al afgerond na amper een halfuur.
Volgens mij verwacht ze dat ik terug naar mijn psycholoog ga om te praten maar ik word het na een tijd ook bui om te praten dus de laatste keer bij mijn psycholoog was de sessie ook al over na een halfuur en toen ben ik niet meer terug gegaan.

Irritant hoor!
Dat iemand meldt dat ze het niet snapt is natuurlijk prima, maar als het er bij herhaling 'niet in gaat', zucht...
Soms is het bij psychiaters de bedoeling dat je ""alleen maar even langs komt"" ivm controle (even iets vertellen) om te kijken of je 'goed reageert' op de pillen.
En soms wordt er ook maar een half uur voor uitgetrokken.
En dan vind ik het ook pijnlijk: snij je ("beter iets dan niets") nog snel het onderwerp angst aan (...doorgaans geen klein onderwerp...) , wordt er in feite niets mee gedaan.

Denkbaar dat de psychiater denkt (jawel...) dat je maar beter met een psycholoog kunt praten (-die kunnen dat idd vaak ook beter dan artsen-) maar het zou handig zijn als dat dan met zoveel woorden werd gezegd ipv dat je moet raden "waarom iemand nou weer doet zoal hij/doet...".

Citaat:
Sorry voor mijn late reactie trouwens, had jullie berichten al gelezen maar ik wou niet gewoon 'in de rapte' reageren. En het gaf me om eerlijk te zijn ook een bepaalde druk dus ik wou het rustig aan doen.

Prima gedaan...!!! +:)+

Dingen doen in je eigen tempo is belangrijk...!
En 'haastige spoed, zelden goed'

.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-17 22:10

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-17 22:10

Pateeke; ik heb me inderdaad al eerder zo gevoeld. En ik heb veel dingen gedaan om van het gevoel af te komen maar meestal niet de juiste.xd In mijn ogen is er niet echt een manier om er vanaf te komen. Nu neem ik wel lichte medicatie maar ik heb eigenlijk zelf geen idee of die werkt.

Goh moeilijke vraag, ik denk dat ik het zou merken aan het feit dat ik me niet meer zo voel om het kleinste dat er gebeurd. Ik heb minder stress om dingen te ondernemen en doodgaan is niet meer de enigste oplossing als iets fout gaat/als ik stress heb/iets niet kan.
Anderen merken er denk ik niet veel van, ik verberg het meestal wel vrij goed. Wel denk ik dat ik minder moe zou zijn, want het grootste deel van de dag functioneer ik eigenlijk gewoon niet omdat ik moe ben. In sociale situaties zou ik me waarschijnlijk meer op mijn gemak voelen, ik krijg niet direct een angst reactie er bijvoorbeeld gewoon in tegenrichting op mij afgewandeld komt. Het 'gekke' is dat ik in een drukke stad minder angst heb (wel soms enorm veel frustraties aangezien ik soms snel geïrriteerd kan zijn), ik denk dat dit komt omdat er dan minder aandacht op mij gevestigd is?
Maar vooral het over straat wandelen, hoe simpel het ook klinkt, ik kan echt geen houding aannemen als ik weet dat er van ver iemand aankomt. Al lukt het op sommige dagen plots wel, andere dagen weer niet. (Maar ik wil dit voornamelijk verbeteren omdat er mogelijk binnenkort een hond komt, en ik zou niet willen dat ik mijn angst op mijn hond projecteer. Al voel ik me al snel een pak zekerder als ik met de hond van mijn vrienden ga wandelen.)

Mijn OP meenemen zou inderdaad een optie zijn. Al vind ik het op de een of andere manier wel heel awkward om nu plots terug een afspraak te maken.

Maar ik zal er zeker over nadenken.

Janneke2: het was inderdaad handiger geweest als ze het gewoon had gezegd. Al denk ik dat ze wel eens heeft gevraagd waarom ik niet meer naar mijn psycholoog ging. Hier heb ik uiteindelijk gewoon op gezegd dat ik niet vond dat ik er nog iets uit kon halen, dat we niet meer verder geraakten. Zij zou normaal gezien ook nog contact opnemen met mijn psycholoog voor meer informatie om een diagnose te kunnen stellen, maar de eerste paar keren had ze dat nog niet gedaan (wel gebeld maar hij nam niet op), dus de laatste keer heb ik er niet meer naar gevraagd.
& Dankjewel!^^

**Geplaatst**: 01-06-17 21:12

Geplaatst: 01-06-17 21:12

DezeNaam schreef:
ik heb me inderdaad al eerder zo gevoeld. En ik heb veel dingen gedaan om van het gevoel af te komen maar meestal niet de juiste.xd In mijn ogen is er niet echt een manier om er vanaf te komen. Nu neem ik wel lichte medicatie maar ik heb eigenlijk zelf geen idee of die werkt.

Het rotgevoel wordt door angst veroorzaakt.
Het elegantste is, om de angst "de nek om te draaien", dan verdwijnt het gevoel vanzelf. (Lees: doe een techniek zoals emdr mbt de situatiein kwestie.)

Citaat:
Goh moeilijke vraag, ik denk dat ik het zou merken aan het feit dat ik me niet meer zo voel om het kleinste dat er gebeurd. Ik heb minder stress om dingen te ondernemen en doodgaan is niet meer de enigste oplossing als iets fout gaat/als ik stress heb/iets niet kan.
Anderen merken er denk ik niet veel van, ik verberg het meestal wel vrij goed. Wel denk ik dat ik minder moe zou zijn, want het grootste deel van de dag functioneer ik eigenlijk gewoon niet omdat ik moe ben.

Angst houdt in, dat je lichaam in "overdrive" gaat, zoals dat bonkende hart, gespannen spieren, al die zintuiglijke indrukken.
Daar wordt een mens moe van.

Citaat:
In sociale situaties zou ik me waarschijnlijk meer op mijn gemak voelen, ik krijg niet direct een angst reactie er bijvoorbeeld gewoon in tegenrichting op mij afgewandeld komt. Het 'gekke' is dat ik in een drukke stad minder angst heb (wel soms enorm veel frustraties aangezien ik soms snel geïrriteerd kan zijn), ik denk dat dit komt omdat er dan minder aandacht op mij gevestigd is?

...dat zou kunnen.
Als iemand jou van 100 meter al ziet komen is dat anders dan in een drukke winkelstraat opeens zien "Oh, daar is Deze Naam!"

Citaat:
Maar vooral het over straat wandelen, hoe simpel het ook klinkt, ik kan echt geen houding aannemen als ik weet dat er van ver iemand aankomt. Al lukt het op sommige dagen plots wel, andere dagen weer niet.

...de intensiteit van angst kan wisselen, soms heeft het zin om hier patronen in te vinden, soms niet.
(Angst "moet" sowieso 'de nek omgedraaid', maar weet hebben van vermoeidheid, of manipulatie, of onduidelijkheden heeft zin.)

**Geplaatst**: 02-06-17 18:01

Re: Sociale angst & werk vinden?

Geplaatst: 02-06-17 18:01

Je bent moe: hoe slaap je? Slaap je goed door en vast? Lukt het inslapen?
Je ervaart stress bij bepaalde situaties. Hoe uit die stress zich buiten suïcidale gedachten? Je raakt oa geïrriteerd zeg je... wat doe je als je geïrriteerd bent/waaraan merk je dat?
Je hebt het gevoel dat er veel aandacht effectief naar jou gaat wanneer je op straat loopt en hebt dit idee minder in grotere steden omdat je daar misschien wat opgaat in de massa. Wat geeft jou het gevoel dat mensen op jouw gefocust zijn? Wat doen andere mensen dan concreet dat jou dat gevoel geeft?

**Geplaatst**: 02-06-17 18:11

Re: Sociale angst & werk vinden?

Geplaatst: 02-06-17 18:11

Jeetje zeg, het lijkt wel wel of ik over mijn 19 jarige zoon lees.... Hij heeft het nog net een tandje moeilijker dan jij.
Respect voor je hoe je probeert een weg te vinden tussen de beperkingen +:)+

Tips heb ik verder niet voor je, maar ik wil je veel succes wensen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-17 22:49

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-17 22:49

Bedankt voor je uitgebreide reacties Janneke.

Klopt inderdaad wat je zegt. Ik probeer tegenwoordig op straat gewoon mezelf af te leiden door naar de nummerplaten van auto's ofzo te kijken of ik houd meestal mijn gsm vast en dan maak ik altijd een knik beweging met mijn pols om mezelf af te leiden.

Het werkt niet helemaal maar het is iets.

Pateeke; ik ga meestal slapen als ik echt moe ben wat meestal tegen 12 of 1 uur 's nachts is. Vaak zit ik gewoon op forums te lezen, series te kijken of Tumblr. Als ik ga slapen zonder dat ik echt moe/uitgeput ben ga ik zitten denken en daar heb ik vaak echt geen zin in. De laatste weken ging het slapen moeilijker omdat ik me weer zorgen maakte om bepaalde dingen. Doorslapen lukt meestal wel, al heb ik soms het gevoel dat ik zelfs in mijn slaap stress ervaar door mijn dromen.

Ik heb niet per se extreme nachtmerries, maar dus wel gewoon dromen waar ik gestrest of angstig ben. Soms word ik wel wakker maar ik val vrij snel terug in slaap gelukkig.
Vroeger (nu al iets minder gelukkig) deed ik vaak AM als ik echt te veel stress had. Nu rook ik meestal of probeer ik mezelf af te leiden door op forums te lezen etc.
Als ik geïrriteerd ben ben ik gewoon boos en daar doe ik meestal niet veel mee eigenlijk. Dan ben ik gewoon extreem opgejaagd en zou het liefst mensen die dan in mijn weg lopen aan de kant duwen, niet dat ik dat ooit zou doen natuurlijk. Tegenwoordig rook ik vaak om te ontspannen in combinatie met muziek.
Goh ik heb geen idee eigenlijk.. Meestal kijken mensen voor zich uit en kijken ze niet naar je. Terwijl ik eerder de neiging heb om gewoon oogcontact te maken en bijvoorbeeld vriendelijk te lachen, maar omdat anderen dit dus vaak niet doen weet ik niet goed wat ik moet doen. Hierdoor kom ik dus ook deels in de stress denk ik. En als ik me slecht voel ben ik ook veel beïnvloedbaarder door wat anderen mogelijk zouden kunnen denken.

Dankjewel Sammyoo.

Misschien een kleine update die misschien deels niet meer werk gerelateerd is maar toch.. We zijn nu dus onderzoeken aan het doen, oorspronkelijk was dat voor ADD maar de therapeut waar ik nu naar ga wou ASS ook onderzoeken omdat ik hier dus wel kenmerken van heb, maar het is dus niet zeker of ik dit heb.
Ik heb wel al een test moeten afleggen, kort samengevat een IQ test maar gaat niet echt om het cijfer maar eerder om de redenatie etc.. Allé, ze zei dat ze op verschillende dingen let.
Maar wiskunde was dus echt een ramp. Het waren vrij simpele vraagstukken die zij mondeling voorlas, en de redenatie lukte mij prima maar het uitrekenen was dus een hel. :')

Ik zonder blad, met iemand die met een chronometer voor me zit, dat gaat dus gewoon niet. Op het einde nam ik dus niet eens meer de moeite om het uit te rekenen en zei ik gewoon direct de redenatie.. Nu na afloop schaam ik me uiteindelijk soms wel, want het waren nu echt niet de moeilijkste bewerkingen. Al was mijn redenatie dus wel gewoon goed, als je het niet uit kan rekenen heb je er niet veel aan.
Nu zei zij dat het dus wel mogelijk was dat het kwam door mijn concentratieprobleem, dat mijn hersenen de redenatie dus wel gewoon kunnen maar het dus gewoon niet kunnen uitwerken.
Al geloofde ze me gelukkig wel dat ik het zou kunnen moest ik een pen en papier gehad hebben en niemand op mijn vingers zat te kijken.

Binnen twee weken heb ik dan het interview voor ASS/ADD. Ik zit dus nog wat in spanning af te wachten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-17 08:29

Re: Sociale angst & werk vinden?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-17 08:29

Nog een kleine edit over de stress: op momenten met vrij veel stress als ik bijvoorbeeld voor een toets moet leren heb ik vrij vaak de neiging om te skin-picken..x) Wat uiteindelijk dus een soort van dwanghandeling is.

Nomineer dit bericht ×