Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-03-17 13:26

Geplaatst: 02-03-17 13:26

Uit ervaring inmiddels zijn de collega's die een moeilijke thuissituatie hebben en deze gedachtes hebben (van zelfmoord en niet uitspreken) een groter risico. Dit is een keer voorgekomen, waardoor we nu een procedure van opvang hebben, eventueel thuis brengen (of met taxi naar huis) en ook in de avond en de dagen erop nabellen. Op de dag zelf zijn er professionals achter de hand, want voor sommigen is het soms extreem moeilijk. Ook wordt gekeken naar een periode van vrijgesteld van werk, zodat er in die periode gesolliciteerd kan worden of gekeken naar brugpensioenen en dergelijke.

Dit soort opmerkingen zal ik altijd wel melden bij leidinggevende/HR. Een 'wat als' vraag achteraf is vreselijk om mee rond te lopen, lijkt mij.

**Geplaatst**: 02-03-17 14:01

Geplaatst: 02-03-17 14:01

Als ambtelijk secretaris van diverse ondernemingsraden maak ik regelmatig grote reorganisaties mee. De reacties op de aankondiging van gedwongen ontslagen zijn vaak heftig. En gaan gepaard met veel emoties. Mensen kunnen soms totaal niet overzien wat de gevolgen voor hen persoonlijk zijn.
Opvang van je collega's is niet alleen de verantwoordelijkheid van de werkgever, maar ook van collega's om een luisterend oor te bieden en respect te hebben zonder vooroordelen.

Ik begrijp uit de openingspost dat de acties van deze mevrouw in het verleden niet in haar voordeel spreken, maar niemand weet hoe iemand in de put zit en de aankondiging van reorganisatie kan de beroemde druppel zijn.

Ik zou niet zomaar durven aannemen dat deze mevrouw nu manipuleert. Het kan ook paniek reactie zijn. In plaats van veroordelen is een luisterend oor bieden misschien wel menselijker. En ook voor de collega's die niet in paniek om zich heen slaan, reorganisaties zijn vaak emotionele trajecten.
Maak in ieder geval melding bij leidinggevende, vertrouwenspersoon, preventiemedewerker, directie of hr.
Hr kan een gesprek met de bedrijfarts regelen.

Bij reorganistaies zijn gedwongen ontslagen aan wettelijke regels gebonden zoals het afspiegelingsbeginsel. Een werkgever kan niet zomaar bepalen wie blijvenen wie weg moeten.

**Geplaatst**: 02-03-17 14:12

Geplaatst: 02-03-17 14:12

Bij emotionele chantage, zou ik de uitspraak negeren. Maar bij dreigend ontslag, zou ik toch anders reageren. Dit omdat ik iemand ken die bij PZ werkt en een aantal mensen moest ontslaan vanwege reorganisatie. Een persoon heeft toen daadwerkelijk zelfmoord gepleegd. Bovendien als je leest over zelfmoord, komt er ook heel vaak naar boven dat die persoon haar/zijn werk is kwijt geraakt.
De collega kun je amper helpen. Maar bij jezelf moet je wel navragen, of je er mee kan leven ALS ze zelfmoord pleegt. Vind je dat je genoeg hebt gedaan? Omdat het je collega is en je het de moeite waard om het te vertellen, denk ik dat het het beste is er een gesprek aan te wagen. Een gesprek dat jij grotendeels stuurt! Dus dat een ontslag niet persoonlijk is maar soms in belang van het bedrijf (kul waarschijnlijk , maar het bedrijf kijkt naar cijfers en niet naar mensen)Leeftijd en opleiding zorgen er soms voor dat de kans groter is als men weer moet solliciteren....(ik hoop niet dat het om een vijftiger gaat), maar bovenal, hoe denkt je collega oud te worden? Zonder ooit een keer een ontslag mee te maken? De tijd dat iemand 25 jaar in dienst is en een cadeau krijgt, is grotendeels voorbij. Zaken gaan failliet, reorganiseren , krijgen vrij spel bij ontslag. Haar visie hoe het leven eruit ziet kan er wel heel onrealistisch zijn. Het is dan makkelijker met je eigen geweten te praten. Negeren kan niet meer, want je bent al begonnen met het je aan te trekken. Daarom lijkt het mij verstandig je op te stellen als een belangstellende collega, maar haar heel duidelijk te maken dat de wereld blijft doordraaien en de kansen altijd kunnen veranderen.
Het is niet jou verantwoordelijkheid , wat je collega uiteindelijk gaat doen, maar vind je jezelf nog wel aardig als je totaal geen reactie geeft?

**Geplaatst**: 02-03-17 14:34

Re: Collega dreigt met zelfmoord bij ontslag

Geplaatst: 02-03-17 14:34

Ik denk dan eigenlijk weer, dat als je dit soort dingen zegt, je in zo een diep dal zit, dat je zelf niet zo goed weet hoe je daar nog uit moet komen.
En dat er hoogstwaarschijnlijk in de privé sfeer veel meer aan de hand is en dat het dreigende ontslag dan inderdaad de bekende druppel gaat zijn die de emmer doet overlopen.

Depressie is bijvoorbeeld een vreselijk iets en als je dat al bent en niet meer tot positieve gedachten kunt komen, maar alleen maar verder in die neerwaartse spiraal van negatieve gedachten wordt gezogen, kan dat best wel eens het einde zijn voor iemand.

**Geplaatst**: 02-03-17 15:12

Re: Collega dreigt met zelfmoord bij ontslag

Geplaatst: 02-03-17 15:12

Ontzettend bedankt voor alle reacties! Hier heb ik absoluut wat aan.

Helaas kan/wil ik niet heel veel details over de situatie geven, behalve dan dat ik zelf van dichtbij heb meegemaakt dat problemen op het werk inderdaad een aanleiding kunnen zijn voor zelfmoord. Ik ken twee mensen die deze conclusie waarschijnlijk in stilte trokken en uit het leven stapten, maar ken ook iemand die dit eerst tegen zijn naasten heeft gezegd, veel later wegens een depressie opgenomen is en daarna alsnog een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Dus ik neem deze uitspraken - of ze nou manipulatief bedoeld zijn of niet, en zelfs al ken ik haar niet persoonlijk - toch wel behoorlijk serieus.

Melden bij personeelszaken is niet nodig aangezien die persoon het tegelijkertijd hoorde met de collega die ik gesproken had, maar die wist op dat moment ook niet wat hij ermee aan moest, behalve dan het doorgeven aan de directie, maar die hebben dit ook nog nooit meegemaakt. Wat ik ze wel door ga doorgeven is de tip om de bedrijfsarts in te schakelen, sowieso voor een debriefing direct na het slechtnieuwsgesprek, maar misschien ook al voor een gesprek vooraf. Stom dat ik daar zelf niet eerder aan gedacht heb, want ik heb precies dezelfde constructie meegemaakt toen ik een contract-niet-verlenggesprek kreeg terwijl ik ziek was. Ook werd ik de dagen erna nog een paar keer nagebeld om te vragen hoe het ging. Dat ga ik dus sowieso doorgeven aan mijn oud collega. Misschien is de HR persoon al in overleg met de bedrijfsarts, maar zo niet dat lijkt me dit wel verstandig.

Nomineer dit bericht ×