Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-17 00:59

Geplaatst: 16-01-17 00:59

Klopt, ben ik met je eens. Best zorgwekkend en het is ook frustrerend (vooral dat er op een gegeven moment niet meer gereageerd wordt).

**Geplaatst**: 16-01-17 12:31

Geplaatst: 16-01-17 12:31

Ik zit op de universiteit (België wel)
Ik moet zeggen het enige waarmee je het haalt is met discipline en doorzettingsvermogen.
Heb je dat niet, dan mag je het al bijna vergeten.
Als je aan een studie begint moet je er helemaal achterstaan, als je er geen zin in hebt lukt het zwz niet hoor.

**Geplaatst**: 16-01-17 12:32

Geplaatst: 16-01-17 12:32

Nuray schreef:
Ja, maar dan heeft TS alsnog een schop onder haar kont nodig om hulp te regelen. Dit is het zoveelste topic van TS over hetzelfde onderwerp en de situatie wordt alleen maar erger. TS heeft er helemaal niets aan als wij haar allemaal zielig gaan vinden en gaan roepen "komt wel goed". Als TS nog iets van haar leven wil gaan maken dan is het noodzakelijk dat ze actie gaat ondernemen, hulp gaat zoeken, een opleiding gaat doen en gaat werken. Met stilzitten bereik je helemaal niets.

Ik ben het met iedereen eens: "stilzitten werkt niet".
Hulp regelen lijkt mij idd ook de eerste en moeilijkste stap.
Werk en opleiding zijn beslist ook nuttig, maar ik ben wel benieuwd naar de reacties van TS haar familie.
Er zijn goede scenario's mogelijk: pa bekent schuld en financiert een (deeltijd) opleiding, naast therapie en werk.
Zo kan het gaan.

(Maar soms gaat het compleet anders- en dan ben je als meiske van 24 met trauma weinig diploma's en nul werkervaring erg kwetsbaar.)

Dus dat TS niet effekes een paar maatregelen neemt onder het motto "niet geschoten altijd mis": daar heeft ze groot gelijk aan.
Ik denk dat de komende dagen voor haar heel belangrijk zijn: reageert haar familie fatsoenlijk, dan is haar perspectief voor de komende jaren veel rooskleuriger dan als de familie haar zou buitensluiten....

TS: ik duim voor je!!!

**Geplaatst**: 16-01-17 23:11

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 16-01-17 23:11

Uit ervaring zeg ik schrijf deeltijd en dual maar op je buik. Zelf deeltijd gedaan naast een fulltime baan (commerciele economie) in het laatste jaar waren er nog 4 van de 35 over. Dit geeft aan hoe zwaar het is en hoeveel doorzettingsvermogen je moet hebben. Dual betekend ook volop werken en daarnaast ff je opleiding halen. Als een fulltime opleiding of een stage al niet wil zijn dit absoluut geen opties.

Mijn advies als iemand die ook meer dan genoeg heeft mee gemaakt is wel geef jezelf een schop onder je kont. Zoek iemand die je wil helpen en zorg dat je werk krijgt wat lichamelijk veel vraagt en geestelijk weinig. Door lichamelijk moe te zijn zul je beter slapen. Daarnaast zorgt sporten (dus ook zwaarder werk) ervoor dat er stoffen vrij komen die er voor zorgen dat je je beter voelt. Dus geen topbaan waar geestelijk heel veel van je gevraagd wordt, maar juist ongeschoold werk. Geen grote dromen najagen die teleurstellingen teweeg brengen. Geen opleidingen beginnen die moeilijker zijn dan de gene die niet lukten.

Kortom ga anders in het leven staan, hoe moeilijk dit ook is. Zolang je iedereen de schuld geeft van wat er gebeurt is kun jij er niks aan veranderen. Als je durft te zeggen dit is in het verleden gebeurt, hierdoor liggen mijn zwakheden en mijn sterktes daar en vanuit daar je leven en eigen verantwoordelijkheid opbouwt dan pas kun je gelukkig worden. Geef je iedereen de schuld voor jouw situatie, dan betekend dat dat jij slachtoffer bent en dus zielig en niks kunt doen. Ik zie jouw dan worden als mijn moeder. Inmiddels richting de 60 en ow zo zielig alles is haar aangedaan. Geen werk geen leven en zwaar ongelukkig.

Mocht je echt wat aan je leven willen veranderen (en niet ik wil met maar) Lees dan het boek eens: Niet morgen maar nu.

**Geplaatst**: 17-01-17 13:15

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 17-01-17 13:15

TS hoe is de situatie nu?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-01-17 23:57

Geplaatst door de TopicStarter : 19-01-17 23:57

Gaat wel, ben inmiddels al bij mijn ouders geweest en heb gepraat. Ze zeiden dat ik wat rustiger moet doen. Over het verleden hebben we het niet gehad en dat wil ik nu ook niet. Misschien wil ik het nog wel ooit eens aan mijn familie vertellen. Ik wil straks alles bespreken met de psycholoog. De sfeer is nog gewoon hetzelfde hier bij mijn ouders en dat vind ik aan de andere kant ook wel fijn, wat gebeurd is, is gebeurd, verleden tijd. Al moet ik er straks over praten tijdens mijn behandeling.

Over de studie, ik heb besloten dat het inderdaad geen goed idee is om meteen te beginnen. Wel dacht ik dat die studie beter bij mij past. Ik heb gisteren nog weer even een studiekeuzetest gedaan en daar kwam uit dat economie, financieel en administratie het beste bij mij past. De studie die ik graag wil doen is financial services management en lijkt mij erg leuk ook, jammer dat ik nu 7 maanden moet wachten... Alleen het is dus wel een beetje een commerciele studie. De andere is bedrijfseconomie, die start in feb, maar lijkt mij minder leuk.
Graag wil ik wel vermelden dat ik hbo wil doen, omdat ik mijn certificaten heb op havo niveau (Eng, NL, M&O en maatschappijleer). Daarnaast had ik al toetsen gemaakt tijdens de eerste periodes en alles was netjes rond de 7 en dat terwijl ik die gemaakt heb tijdens mijn depressie... De meesten hadden al een havo/mbo diploma en moesten al hun toetsen overdoen, dat ik alleen mavo heb, zegt dus niets.
De stage waar het misliep was een mbo opleiding, werken in een ruitersportzaak, wat erg leuk was, maar ik moest naar het ziekenhuis voor een operatie en herstellen, waardoor ik niet verder mocht gaan met mijn stage. Waar ik op het hbo tegenaan liep waren de groepsopdrachten en presentaties geven, vandaar dat ik misschien liever een thuisstudie wil doen. Maar toch moet ik het echt leren, omdat ik daar later op het werk ook niet onderuit kan komen. De depressie werd zo zwaar dat het echt niet meer ging, ik ben maar 4 keer ofzo echt naar school geweest. Ik was verhuisd voor iemand en had een studie en kamer uitgezocht zodat ik dichterbij hem woonde, toen ik erachter kwam dat hij mij gewoon gebruikte, had ik al helemaal geen zin meer in het leven. School, de paarden, familie, het kon mij allemaal niets meer schelen. Ik kreeg AD (waar ik mij beter door voelde), maar had al teveel gemist op school, ook wilde ik uit die omgeving weg, omdat het alleen maar negatieve gevoelens opriep.
En wat iemand zei over depressie, dat is niet zomaar iets en uit zich bij iedereen anders. Oordeel daar dan ook nooit over! Het is een vreselijke ziekte. Ik heb nu wel telkens af en toe een terugval, maar dat komt denk ik gewoon door de winter. Je gaat toch ook niet tegen iemand met een gebroken been zeggen, ga maar 10 km hardlopen.

Of naar het buitenland om daar te studeren, maar ik weet nog niet, zal vooral mijn paarden en familie missen. Hoezo vriend als 'onderpand' wat ik ergens las? Ooit grenzeloos verliefd gekeken? Als iemand echt de ware is, zou ik het er voor over hebben. Maar het is daar ook gewoon winter haha. De plannen voor een manege zijn al lang van tafel, vind reizen ook erg leuk, dat kan dan ook niet meer. Heb wat onderzoek gedaan en kwam tot de conclusie dat een manege gewoon weinig winst oplevert en zwaar werk is. Paarden zijn mij leuk genoeg voor de hobby. Met man die zomaar een manege betaald, was dus geen grap (want zo kwam het wel op mij over), het is mogelijk om je eigen bedrijf te beginnen door te lenen bij een privé investeerder.

Ik ben nu wel elke dag bezig, maar toch laat wakker, ga gewoon optijd naar bed, maar val helaas laat in slaap. Mijn familie vind het wel ok, help veel in het huishouden en vind het wel fijn, als het weer even minder gaat, kan ik ook rustiger aan doen. Ik vind het opzich niet zo erg, maar vind het wel jammer dat ik zo niet echt verder kom in het leven terwijl ik zo goed kan leren. Ik wil het gewoon graag weer, studeren. Alleen is het zo praktisch soms het hbo. En als het toch weer niet lukt, kan ik altijd thuisblijfmoeder worden later

Doen waar ik gelukkig van word denk ik altijd, niet wat anderen van je verwachten!
Wel zal ik kijken voor een baantje deze lente/zomer, dan hoop ik weer meer energie te hebben, heb vorig jaar alles geverfd in huis en had toen geen tijd voor werk. Misschien naar het buitenland op een ranch of vrijwilligerswerk.

**Geplaatst**: 20-01-17 00:02

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 00:02

Mijn keuze zou zijn om eerst een tijdje te gaan werken om te sparen voor je opleiding en dan toch eerst een mbo 4 opleiding te doen. Bedenk je wel dat wanneer je stopt je alles terug moet betalen. Wil je dadelijk beginnen met een torenhoge studieschuld.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-17 00:28

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-17 00:28

Het is geen torenhoge studieschuld...Is alleen ov en basisbeurs, moet je sowieso terugbetalen als ik mbo4 zou halen voor die maanden hbo. Een mbo diploma halen wil niet zeggen dat alles wordt kwijtgescholden. Dat is ook het probleem niet, ik wil gewoon mijn oude leven weer terug. Op mbo niveau leek stewardess of kapper mij wel wat, wel heel klantgericht helaas.

**Geplaatst**: 20-01-17 00:30

Geplaatst: 20-01-17 00:30

Is een baantje als zomer au pair of iets niet wat voor je? Daar groei je ontzettend van en volgens mij ben je wel handig met kleine kindjes. Het is hard werken, dat wel, maar ik denk dat je er echt heel goed in zal zijn.

En een economische opleiding op MBO niveau? Je krijgt op het MBO gewoon meer begeleiding op het HBO, daar wordt toch verwacht dat je het zelfstandiger doet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-17 00:44

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-17 00:44

Dat is ook nog wel een goed idee ja.

Dacht dat ze ook wel mbo voor volwassen hadden, moet ik nog eens kijken, er is zoveel mogelijk.

**Geplaatst**: 20-01-17 01:15

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 01:15

Ja hebt een MBO die dan niet fulltime is, dus 4 dagen werken en 1 dag school. Bekijk rustig al je opties en vraag gewoon bij een paar scholen een oriënterend gesprek aan. Je hebt niks te verliezen.

En als je nou in de zomer (of eerder, want je zit nu toch thuis) bijvoorbeeld een au pair baan kunt vinden in Engeland leer je 1. zelfstandigheid en 2. heel veel over jezelf. En het is echt niet makkelijk maar je bent lekker in het buitenland en je doet iets.

Ik denk echt dat het goed is voor je als je even op jezelf bent. Niet bij familie of dates. Gewoon jij en jezelf.

**Geplaatst**: 20-01-17 02:21

Geplaatst: 20-01-17 02:21

MariekeB schreef:
Hallo zeg, iemand van 24 met een dergelijk verleden heeft therapie nodig.

Wat nou schop onder haar kont, iets mis met doorzettingsvermogen.
Weet je wel hoe lastig het is om een leven op te bouwen als je uit een gezin komt waar vader zaken doet die niet door de beugel kunnen en moeder dat heeft laten gebeuren.

Zoek hulp, en dan juist iemand die je hiermee gaat helpen. Helpen om je weg te vinden, een studie te kiezen, op eigen benen te staan.

Ja, een schop onder haar kont...

Dat gaat samen met therapie en begrip.

Ik ben zelf jarenlang misbruikt, heb 10 jaar eetstoornis achter de rug, mijn ouders weten nergens van, heb ADD en lichte vorm van autisme. En heb de afgelopen twee jaar mijn hele basis aan mensen waar ik mijn leven op gebouwd had verloren.

Heb mezelf meermaals bij elkaar geraapt en doorgegaan.

Heb nu een HBO opleiding afgerond, onderhoud een eigen huis, een auto, twee paarden, een goede relatie met mijn ouders en familie. Ik heb nog met regelmaat een moment van instorten. Maar door keihard te knokken en door te zetten en met regelmaat een schop onder mn kont te hebben gekregen en op het zelfde moment een handreiking van vrienden en een enorme reeks aan therapie, heb ik nu wel mijn leven voor elkaar.

Dus ja... En therapie en een schop onder haar kont... Gaat heel goed samen

Kom op TS. Ga werken, zoek hulp in therapie, maar ook in coaching. Ga samen met iemand kijken wat je aan kan, wat je wil bereiken, wat je doelen zijn, hoe je die gaat bereiken. Komt tijd, komt raad... Ook wat voor jou een passende studie zou kunnen zijn.

Haak niet af omdat dingen te zwaar zijn, maar probeer ze anders in te vullen zodat ze beter te behappen zijn.

Beetje doorzettingsvermogen en de goede mensen om je heen verzamelen dan kom je een heel eind! Dan redt je het wel op.

En als ik je laatste post zo lees, kom je er echt wel! Het komt goed... Linksom of rechtsom

Met als motto: Sol Lucet Omnibus

Go girl!

**Geplaatst**: 20-01-17 04:00

Geplaatst: 20-01-17 04:00

Onderstaand bericht heb ik met verbazing gelezen. Ik vind het onvoorstelbaar dat je gisteren aan je moeder hebt verteld dat vader je drie jaar lang heeft misbruikt en dat ze vandaag overgaat tot de orde van de dag. Alsof er niets is gebeurd. Daar kan ik me niks bij voorstellen en ik vind dit heel sneu voor jou. Het lijkt alsof ze je niet gelooft?

Ik wens je veel sterkte en beterschap. Hopelijk neem je de ruimte en de tijd om alles te verwerken en eens goed op een rijtje te zetten voordat je aan iets nieuws begint.

Gucci_ schreef:
De sfeer is nog gewoon hetzelfde hier bij mijn ouders en dat vind ik aan de andere kant ook wel fijn, wat gebeurd is, is gebeurd, verleden tijd. Al moet ik er straks over praten tijdens mijn behandeling.

**Geplaatst**: 20-01-17 04:13

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 04:13

Wellicht is het niet de eerste keer dat ze dit eruit heeft gegooid of denkt haar moeder dat ze dramatisch bezig was? We kennen TS niet, maar als je zo heftig reageerd op vragen of je naar de supermarkt kunt rijden kan ik me voorstellen dat de moeder misschien ook wel denkt 't zal wel weer een bui zijn.

@TS; ik moet lachen om je ''heb je ooit grenzeloos verliefd gekeken''.. meid, verhuizen overde wereld is echt zo makkelijk niet. Zet dat nu eens van je af en werk aan jezelf in je eigen land waar je hulpverlening kunt krijgen tegen normale kosten en je verzekering.
Zodra je dat achter de rug hebt, kijk DAN eens naar een vriend/buitenland.

Overigens mocht je TOCH graag Grenzeloosverliefd willen zijn in Australie.. visa kosten + migratie agent tikken al gauw $10.000 aan, en dit bedrag overdrijf ik niet. Ik en vriendinnen zitten er namelijk midden in. Tel daar bovenop alle criteria waar je aan moet voldoen. Dat gaat zomaar niet.

Zoek werk bij een supermarkt als kassamiep. Kun je zitten en gewoon full time werken. En dan gebruik je die 8 maanden om wat geld te sparen.

Over laat wakker worden: zoiets heet een wekker en ritme. Uiteindelijk wordt je vanzelf wel op tijd wakker als je het maar vaak genoeg doet.
Nee, ik zou het ook niet zo erg vinden om bij familie op de zak te teren met alleen wat schoonmaak er tegenover. Ideaal.

**Geplaatst**: 20-01-17 04:24

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 04:24

Je hebt veel dromen naar je moet eerst er maar voor zorgen dat je het thuis op orde hebt voor je je grenzeloos verliefd leven wilt leven... en zorg voor een gezond ritme. Overschat jezelf niet... betekend niet dat je het niet kan maar je wilt teveel en dat onderschat je...

**Geplaatst**: 20-01-17 04:30

Geplaatst: 20-01-17 04:30

Nagini schreef:
Wellicht is het niet de eerste keer dat ze dit eruit heeft gegooid of denkt haar moeder dat ze dramatisch bezig was? We kennen TS niet, maar als je zo heftig reageerd op vragen of je naar de supermarkt kunt rijden kan ik me voorstellen dat de moeder misschien ook wel denkt 't zal wel weer een bui zijn.

We kennen ts idd niet maar ervan uitgaande dat haar verhaal op waarheid berust, zou het zomaar kunnen dat ze over haar depressie blijft struikelen. Op school, op het werk, sociaal en zelfs bij het doen van een boodschap voor de man die haar heeft misbruikt. En vooralsnog zou moeder haar kind moeten steunen. Deze buien komen niet zomaar uit de lucht gevallen.

**Geplaatst**: 20-01-17 08:14

Geplaatst: 20-01-17 08:14

TS je komt al veel rustiger en doordachtiger over in je laatste post. Goed om te lezen en fijn dat je nog even terug komt om te reageren.

Wat Lieveli zegt, een paar maanden aan de slag als au pair, is dat niks? Lijkt mij een heel relaxt baantje, en in het buitenland! Een mooie ervaring, ook voor je CV. Kijk anders eens op Grenzeloos Werk, daar bieden ze ook veel andere soorten baantjes. Hoewel, werken in het buitenland is misschien wel lastig te combineren met therapie.

Fijn dat alles thuis weer rustig is en goed dat je naar ze toe bent gegaan. Heb je het misbruik al eens eerder genoemd thuis? Zelfs als je moeder denkt dat het een 'bui' was, denk ik toch wel dat het aan haar knaagt. Misschien brengt ze het op een later moment zelf nog ter sprake en anders zal je therapeut binnenkort vast wel adviseren in wat je hier nu verder mee moet. Sterkte, de komende tijd! En laat die studieschuld niet als een zwaard boven je hoofd hangen.

Laatst bijgewerkt door Dani op 20-01-17 17:04, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Quote van verwijderd bericht weggehaald

**Geplaatst**: 20-01-17 08:46

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 08:46

Mavelle, TS heeft al tig topics geopend en "goed gereageerd".
Echter blijft de situatie hetzelfde.

Ze moet van dr roze onwerkelijke wolk afkomen en gewoon een keer doen ipv praten. Praten kom je ook niet verder mee.

**Geplaatst**: 20-01-17 11:01

Geplaatst: 20-01-17 11:01

Nagini schreef:
Mavelle, TS heeft al tig topics geopend en "goed gereageerd".
Echter blijft de situatie hetzelfde.

Ze moet van dr roze onwerkelijke wolk afkomen en gewoon een keer doen ipv praten. Praten kom je ook niet verder mee.

Klopt, die heb ik ook gelezen.

Als je met depressies kampt is doen helaas iets minder makkelijk dan voor een ander.

Laatst bijgewerkt door Dani op 20-01-17 17:04, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Quote uit verwijderd bericht weggehaald.

**Geplaatst**: 20-01-17 11:04

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 11:04

Hoe de situatie ook in elkaar steekt. TS heeft hulp nodig en ik denk dat ze sowieso gebaat is bij een goede psycholoog die haar op weg kan helpen om haar prioriteiten en mentale problemen op een rijtje te zetten en een behandelplan op te stellen. De rest komt dan vanzelf wel weer.

**Geplaatst**: 20-01-17 16:24

Geplaatst: 20-01-17 16:24

Ik heb alles even gelezen en ten eerste een knuffel voor jou. Je thuis situatie klinkt onwijs beroerd.

Als je op het moment toch geen studie kan beginnen, waarom gebruik je de komende 8-9 maanden tot het nieuwe studie jaar begint dan niet om er achter te komen wat je leuk vindt?
Zoek een baantje tot die tijd, in een winkel of bij een instelling van de richting waar je interesse in hebt. Bekijk of je het wat vindt, zie het als een soort stage om erachter te komen waar je je thuis voelt, op die manier heb je meer zekerheid als je een keuze maakt voor een studie.

Als JIJ zelf niets van je leven maakt, doet niemand het voor je, dus hup, aan de slag. Gelijk een mooie afleiding voor je thuis situatie en je bent lekker een stuk minder thuis!

Succes, je kan het!

**Geplaatst**: 20-01-17 16:50

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 20-01-17 16:50

Hi TS! Ik ga me niet in de discussie mengen over andere topics en of je wel/niet iets doet met de tips en adviezen. Maar ik heb wel een leuke tip voor je! Wellicht is het een idee om je lekker te gaan oriënteren op gebied van studies, een deadline te stellen om een keuze te maken en je in te schrijven om in september te beginnen! Je hebt nog 8 maanden tot september. Gebruik 4 maanden om je te oriënteren, keuzes te maken en jezelf op orde te krijgen met hulp. Vervolgens ga je 4 maanden aan het werk in het buitenland op een stal! Ik ben afgelopen zomer naar Portugal geweest en het was geweldig! Er zijn zoveel stallen die meiden van onze leeftijd kunnen gebruiken in de zomerperiode en je bent er op tijd bij om dat nu te zoeken/regelen!

Afbeelding

Go meid, je kan het! Je hebt je leven in eigen handen, maak er wat van $*\o/*$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-17 00:44

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-17 00:44

Ja, ik zeg het telkens wel, maar het lukt echt niet. Ik zie het nut van het leven niet en dat is al sinds 2009. Ook paardrijden vind ik niets meer aan, andere leuke dingen ook niet. Ik krijg geen hap meer door mn keel en wil alleen maar slapen. Ik wil graag rust gewoon, weg uit het leven, maar wil dat mijn familie niet aan doen. En vooral dat anderen niet begrijpen wat ik heb...
Ik ben bang ook nog zwanger te zijn misschien, maar hij komt uit ny en is getrouwd, dat geeft mij geen visum naar amerika. (In nl kan ik geen kinderen krijgen, dat geeft alleen maar gedoe met jeugdzorg) Maar ook daar was ik niet gelukkig, het maakt niet uit waar ik ben. Het gevoel is niet te beschrijven, leegte, alsof ik iets of iemand mis/ergens om rouw, maar weet niet wat.

**Geplaatst**: 27-01-17 00:46

Re: Lastige situatie prive/studie

Geplaatst: 27-01-17 00:46

Heb je al hulp gezocht?

**Geplaatst**: 27-01-17 00:50

Geplaatst: 27-01-17 00:50

Het is op zich heel simpel, als jij geen hulp zoekt en je blijft hangen in zo'n doelloos leven, word je vanzelf nog depressiever. Dan kun je wel een beetje zielig gaan doen, maar als je stoer genoeg bent om onveilig te seksen met een getrouwde man dan ben je ook stoer genoeg om de telefoon te pakken en een psycholoog te bellen.

Als je twijfelt over zwangerschap, doe een test. Als die positief uitvalt heb je 2 opties: of je oliebol voor elkaar krijgen en voor dat kind zorgen of het weg laten halen want zowel jij als je moeder zijn niet in staat om voor een kind te zorgen. Is die test negatief, laat een implanon inbrengen. Dat je je eigen leven verpest is 1 ding, maar je moet je niet voortplanten in deze vegetatieve staat.

Nomineer dit bericht ×