Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-12-16 15:26

Geplaatst: 22-12-16 15:26

Ik durf bijna niet meer te vertellen na hoe veel jaar wij pas samen gaan wonen :))

.
Maar ik ben blij dat het in 2017 eindelijk gaat gebeuren in ons eigen huisje $*\o/*$

**Geplaatst**: 22-12-16 16:40

Geplaatst: 22-12-16 16:40

Leuk zeg TS! Ga ervan genieten. Ik heb mijn vriend in januari leren kennen. Hij woonde al op zichzelf en ik nog bij mijn ouders. Nadat ik al best veel bij hem was ben ik in december officieel bij hem gaan wonen. Ergens vind ik het nog best gek en weet eigenlijk niet wat ik moet antwoorden als men vraagt hoe het nou is om samen te wonen haha. In ieder geval loopt hier alles lekker vanzelf, ook het huishouden. Ik ben wel 90km van mijn ouderlijk huis verhuisd dus het is voor mij een tikje wennen, maar ook dat gaat me goed af.
Samenwonen is iig leuk

En verder: ik ben soms best op mezelf en mijn vriend enorm knuffelig. Soms ben ik bezig en dan komt die ineens knuffelen en ben ik like 'laat me met rust ik ben nu bezig' :')

dat zijn van die rituelen en dingetjes waar je als stel even aan moet wennen haha.

**Geplaatst**: 22-12-16 19:32

Geplaatst: 22-12-16 19:32

Queelens schreef:
En verder: ik ben soms best op mezelf en mijn vriend enorm knuffelig. Soms ben ik bezig en dan komt die ineens knuffelen en ben ik like 'laat me met rust ik ben nu bezig' dat zijn van die rituelen en dingetjes waar je als stel even aan moet wennen haha.

Herkenbaar. :')

**Geplaatst**: 22-12-16 19:43

Geplaatst: 22-12-16 19:43

Ik woon nu samen van vorig jaar 6 juli, ik maak schoon, maar dat is omdat hij dat echt niet mag van mij. :')

Wel doet hij de was en kook hij 7/10 keer!

Afspraken en ten alle tijden blijven praten en dan is het hartstikke leuk!

**Geplaatst**: 26-12-16 13:52

Geplaatst: 26-12-16 13:52

Josien_ schreef:
Ik durf bijna niet meer te vertellen na hoe veel jaar wij pas samen gaan wonen .
Maar ik ben blij dat het in 2017 eindelijk gaat gebeuren in ons eigen huisje $*\o/*$

Hier ook haha.

Hoe hebben jullie dat eigenlijk gedaan met de zorgverzekeraar? Vriend en ik zijn nog bij onze ouders verzekerd. Hebben jullie bijvoorbeeld dat zo gelaten (dezelfde als je ouders gehouden) of samen onder een nieuwe?

**Geplaatst**: 26-12-16 13:58

Geplaatst: 26-12-16 13:58

ik ben bij mijn schoonouders in gaan wonen toen der tijd, niet echt een super optie maar ook dan leer je elkaar al kennen voordat je zelf je eigen huis hebt.

We zijn nu bijna 5 jaar samen en ik woon 3,5 jaar met hem samen en sinds oktober eindelijk ons eigen plekje.

Wat ik je vooral als tip wil meegeven is weet elkaars normen en waarden en houd daar rekening mee, en als er iets is praat er meteen over anders gaan alle kleine dingentjes zich opstapelen en barst een keer de bom en dat wil je natuurlijk niet. Maak duidelijke afspraken samen over het huishouden en wie wat betaald zo kun je er nooit ruzie over krijgen. verder, gewoon heel veel genieten

want samenwonen is leuk

**Geplaatst**: 26-12-16 13:59

Geplaatst: 26-12-16 13:59

Queelens schreef:
Leuk zeg TS! Ga ervan genieten. Ik heb mijn vriend in januari leren kennen. Hij woonde al op zichzelf en ik nog bij mijn ouders. Nadat ik al best veel bij hem was ben ik in december officieel bij hem gaan wonen. Ergens vind ik het nog best gek en weet eigenlijk niet wat ik moet antwoorden als men vraagt hoe het nou is om samen te wonen haha. In ieder geval loopt hier alles lekker vanzelf, ook het huishouden. Ik ben wel 90km van mijn ouderlijk huis verhuisd dus het is voor mij een tikje wennen, maar ook dat gaat me goed af.
Samenwonen is iig leuk

En verder: ik ben soms best op mezelf en mijn vriend enorm knuffelig. Soms ben ik bezig en dan komt die ineens knuffelen en ben ik like 'laat me met rust ik ben nu bezig' dat zijn van die rituelen en dingetjes waar je als stel even aan moet wennen haha.

dat heb ik na 3,5 jaar nog haha

als ik bezig ben wil ik dat eerst gewoon even afmaken en niet tussendoor plat geknuffeld worden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-12-16 01:03

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst door de TopicStarter : 27-12-16 01:03

Wat veel reacties! En ook goede tips en ervaringen..

Leuk om te lezen..

Maar het blijft iets spannends

**Geplaatst**: 29-12-16 15:57

Geplaatst: 29-12-16 15:57

Sinds oktober woon ik samen met mijn vriend, ik ben 19, hij 27. Het was van moeten. Het is veel te snel gegaan (de beslissing is genomen toen we nog geen half jaar samen waren). Ik voel mij er niet goed bij, het liefst wil ik terug bij oma en opa nog even wonen. Ik heb mij geforceerd erin en het is onbewust alleen maar bergafwaarts gegaan..
Ik ben nu eindelijk op het punt gekomen dat ik eerlijk ben geweest tegen mijn vriend dat dat de reden is waarom ik niet gelukkig ben. Natuurlijk kreeg ik dus te verwachte reactie. 'Alles is voor niets' 'weer een stap terug' 'wat moet ik dan doen', hij kan niet alleen zijn..
Geen idee wat er nu gaat gebeuren
Hier heb je 0,0 aan maar ik kan het hier tenminste even kwijt..

**Geplaatst**: 29-12-16 16:14

Geplaatst: 29-12-16 16:14

Wij gaan ons 8e jaar in en het is voorbij gevlogen. Wij zijn echt yin en yang, daar waar ik wat rommeliger ben, is hij netter. Andersom heb ik ook vast wel iets waar ik beter in ben

Maar zonder gekheid, afspraken maken is wel zo handig, zeker wat geldzaken betreft. Een tijd lang betaalde ik meer en dat stak hier en daar toch wel. Zeker als hij meer kon doen dan ik kon. Gelukkig is hij naast mijn man ook mijn beste vriend dus ben ik het gesprek aangegaan en is de balans zonder gedonder hersteld. Hier geef je wat en daar krijg je wat.
Ik denk dat, dat de beste tip is, zorg voor balans!

**Geplaatst**: 29-12-16 17:45

Geplaatst: 29-12-16 17:45

Mijn vriend en ik zijn na zes maanden samen gaan wonen en wonen inmiddels alweer ruim 1,5 jaar samen. Het huis is vrij klein dus we zijn langzaam op zoek naar iets groters.

Ik ben nogal een eigenheimer en stel mijn eigen ruimte behoorlijk op prijs. Ik vind het heel belangrijk dat ik me terug kan trekken in een eigen ruimte en daar een paar uur voor mezelf heb. Mijn vriend werkt vanuit huis en ook in het weekend is hij veel thuis waardoor zijn continue aanwezigheid me op een gegeven moment teveel werd. Ik ben zelf veel weg voor mijn werk, voor mijn honden en om het paard. Mijn vrienden en familie wonen verder weg dus ik ben maar weinig thuis. Als ik dan thuis ben vind ik het fijn even tot rust te kunnen komen en hoef ik niet de hele tijd geknuffeld of ondervraagd te worden.
Mijn vriend is helemaal niet zo dus dat was best even moeilijk uit te leggen maar nu hebben we daar iets heel fijns op gevonden.

Het huishouden is fijn verdeeld. Ik doe buiten mijn werk om onze honden, hij tijdens mijn werk. Hij stofzuigt en verschoont het bed (ik haat dat) en ik doe de was, de boodschappen, het koken en het de rest van het huishouden. Die dingen kan ik buiten mijn werk om gelukkig vrij gemakkelijk bijhouden. Als ik om half 10 's avonds thuis kom wil ik niet ook nog eens moeten stofzuigen

We hebben een gemeenschappelijke rekening waar we beiden een vast (gelijk) bedrag op storten. Daar betalen we rekeningen van, boodschappen en gezamenlijke uitjes. Het gaat altijd op :')

Binnenkort ga ik lekker een dag minder werken zodat ik wat meer tijd heb voor het huishouden en hopelijk ook wat meer tijd kan nemen om thuis weer lekker samen een filmpje te kijken

Ik heb het vreselijk naar mijn zin met hem in ons piepkleine huis. Ik hoop dat jullie ook zo blij zijn/blijven in jullie eigen huis.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-17 00:41

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-17 00:41

xTitanic schreef:
Sinds oktober woon ik samen met mijn vriend, ik ben 19, hij 27. Het was van moeten. Het is veel te snel gegaan (de beslissing is genomen toen we nog geen half jaar samen waren). Ik voel mij er niet goed bij, het liefst wil ik terug bij oma en opa nog even wonen. Ik heb mij geforceerd erin en het is onbewust alleen maar bergafwaarts gegaan..
Ik ben nu eindelijk op het punt gekomen dat ik eerlijk ben geweest tegen mijn vriend dat dat de reden is waarom ik niet gelukkig ben. Natuurlijk kreeg ik dus te verwachte reactie. 'Alles is voor niets' 'weer een stap terug' 'wat moet ik dan doen', hij kan niet alleen zijn..
Geen idee wat er nu gaat gebeuren
Hier heb je 0,0 aan maar ik kan het hier tenminste even kwijt..

Zo, dat is wel heftig om te lezen.
Vooral het moeten samen wonen, kan denk ik ook niet vaak goed gaan.
Dat hij niet goed alleen kan zijn is vervelend, maar dat mag niet jouw probleem gaan worden!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-17 00:43

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-17 00:43

MissDD schreef:
Wij gaan ons 8e jaar in en het is voorbij gevlogen. Wij zijn echt yin en yang, daar waar ik wat rommeliger ben, is hij netter. Andersom heb ik ook vast wel iets waar ik beter in ben
Maar zonder gekheid, afspraken maken is wel zo handig, zeker wat geldzaken betreft. Een tijd lang betaalde ik meer en dat stak hier en daar toch wel. Zeker als hij meer kon doen dan ik kon. Gelukkig is hij naast mijn man ook mijn beste vriend dus ben ik het gesprek aangegaan en is de balans zonder gedonder hersteld. Hier geef je wat en daar krijg je wat.
Ik denk dat, dat de beste tip is, zorg voor balans!

Denk dat dat inderdaad een goede tip is.

Wij kunnen hier gelukkig ook nog wel goed over praten..maar door onervarenheid bij beide vinden we het af en toe nog wel eens lastig om te kiezen wat en hoe we het financieel gaan aanpakken... alles op 'n hoop of toch ieder zijn eigen deel houden..

**Geplaatst**: 02-01-17 00:57

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 02-01-17 00:57

Mijn vriend en ik zijn na 5 maanden samen gaan wonen. Heel snel, er was op dat moment ook geen andere optie in verband met de afstand, maar ontzettend gelukkig nu! We zijn onderhand 10 maanden bij elkaar en het gaat super. Ik mis thuis wel zo nu en dan, en het is niet alsof ik even snel even op de koffie kan ofzo :')

Maar het feit dat ik nu samen met mijn vriend kan zijn, maakt dat allemaal weer helemaal goed.

Het samenwonen gaat echt super. We hebben een appartementje in de binnenstad en werk is voor ons beiden op loop afstand. We dragen beiden bij in het huishouden en maken ook tijd voor elkaar vrij. Nu zijn bijvoorbeeld de afgelopen dagen met oud & nieuw wat onrustig geweest en hebben we niet veel tijd samen gehad, dus gaan we vanavond lekker samen op de bank filmpje kijken. Je moet het zelf een beetje leuk houden natuurlijk, maar dat zou niet moeilijk moeten zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-17 06:57

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-17 06:57

Dat zijn toch allemaal wel positieve berichten!

Vonden jullie het ook spannend? Ik zie er best tegen op..

Hoe meer de tijd nadert..hoe meer spanning ik krijg. Niet dat ik er geen vertrouwen in heb hoor, maar het is toch wel een dingetje.... samen wonen.

**Geplaatst**: 02-01-17 08:29

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 02-01-17 08:29

Ik woonde met mijn huidige vriend na ongeveer 5 maanden samen. Dat was vooral uit praktische overwegingen. Hij woonde toen 200 km verderop. Heen en weer reizen elk weekend ging zoveel geld kosten dat hij toen bij mij kwam wonen. Ik had een flatje, goede baan en een auto. Hij was werkloos en woonde bij zijn ouders. Gelukkig had hij snel werk.
Inmiddels zijn we ruim 13 jaar verder en wonen we al 10 jaar in een koophuis.

Wat we vooral hebben geleerd is om elkaar de ruimte te geven. Ruimte en tijd om je hobby/passie uit te oefenen en daarnaast momenten te pakken om dingen samen te doen.

Het huishouden ging in het begin heel lastig. Ik ben netjes en opgeruimd, mijn vriend veel minder. Bovendien kwam hij uit hotel mama waardoor hij weinig gewend was.
Ik doe nog steeds het meeste in huis, maar ik werk dan ook een dag minder in de week. We hebben een redelijk vaste verdeling van het huishouden en dat gaat aardig.

We hebben een gezamenlijke rekening voor het huis, hier betalen we de hypotheek van en onderhoud.

**Geplaatst**: 02-01-17 11:07

Geplaatst: 02-01-17 11:07

Ik zie er totaal niet tegenop!
Hebben er samen onwijs veel zin in, en zitten al stiekem te kijken naar wat voor een huisje we willen :')

.

**Geplaatst**: 02-01-17 15:21

Geplaatst: 02-01-17 15:21

Melanie_B schreef:
Dat zijn toch allemaal wel positieve berichten!

Vonden jullie het ook spannend? Ik zie er best tegen op.. Hoe meer de tijd nadert..hoe meer spanning ik krijg. Niet dat ik er geen vertrouwen in heb hoor, maar het is toch wel een dingetje.... samen wonen.

Wat is de reden dat je spanning ontwikkelt en er tegenop ziet?
Hoezo is het een 'dingetje"?

**Geplaatst**: 02-01-17 15:26

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 02-01-17 15:26

Ik volg dit topic ook! Ons plan is om in 2017 een huis te gaan kopen en te gaan samen wonen. Nu schipperen wij tussen mijn huis (huurwoning) en het huis van zijn ouders. Het is de bedoeling dat ik naar zijn dorp ga verhuizen. :-)

Ik kan ook niet wachten tot het zover is, helaas moet ik nog even geduld op brengen vanwege medische redenen.

**Geplaatst**: 02-01-17 15:28

Geplaatst: 02-01-17 15:28

Ik ben na vier maanden ingetrokken bij mijn vriend. Was niet de planning om zo snel te gaan samenwonen, maar zo liep nu eenmaal en het bevalt goed

Ik had niet gedacht dat ik zo snel zou wennen aan een minidorp en het zo snel mijn thuis zou noemen (en zo voelt het ook).

**Geplaatst**: 02-01-17 15:29

Geplaatst: 02-01-17 15:29

Melanie_B schreef:
Dat zijn toch allemaal wel positieve berichten!

Vonden jullie het ook spannend? Ik zie er best tegen op.. Hoe meer de tijd nadert..hoe meer spanning ik krijg. Niet dat ik er geen vertrouwen in heb hoor, maar het is toch wel een dingetje.... samen wonen.

Nee hoor, het ging bij ons zo vanzelf dat ik het helemaal niet spannend vond. Wel was ik wat zenuwachtig om het aan mijn ouders te vertellen, maar dat was nergens voor nodig. Mijn vader zei meteen: 'hoezo gaan samenwonen, dat doen jullie nu toch al?' :')

Waar komt die spanning bij jou vandaan?

milatje schreef:
Ik volg dit topic ook! Ons plan is om in 2017 een huis te gaan kopen en te gaan samen wonen. Nu schipperen wij tussen mijn huis (huurwoning) en het huis van zijn ouders. Het is de bedoeling dat ik naar zijn dorp ga verhuizen.

Ik kan ook niet wachten tot het zover is, helaas moet ik nog even geduld op brengen vanwege medische redenen.

Zo leuk voor jullie!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-01-17 15:41

Geplaatst door de TopicStarter : 02-01-17 15:41

Goof schreef:
Melanie_B schreef:
Dat zijn toch allemaal wel positieve berichten!

Vonden jullie het ook spannend? Ik zie er best tegen op.. Hoe meer de tijd nadert..hoe meer spanning ik krijg. Niet dat ik er geen vertrouwen in heb hoor, maar het is toch wel een dingetje.... samen wonen.

Wat is de reden dat je spanning ontwikkelt en er tegenop ziet?
Hoezo is het een 'dingetje"?

Wel gezonde spanning hoor.
Nou ik vind het wel spannend omdat we nu bijna 150 km uit elkaar vandaan wonen en ik hier alles "op geef". Ik ga wel is waar terug naar mijn geboorteplaats dus onbekend terrein ia het niet maar vind het wel spannend.
Ook om je eigen zekerheid; mijn huisje is nu van mij alleen en straks ga je het delen. Niet dat ik dat erg vind maar dan doel ik meer op het feit wat als het uit gaat....
Misschien denk ik wel teveel na.

**Geplaatst**: 02-01-17 15:43

Geplaatst: 02-01-17 15:43

Ik snap die spanning wel hoor. Ik vond het ook spannend en nu we voor een koophuis kijken vind ik het weer spannend. Ik heb eerder samengewoond en voelde me toen heel erg gevangen en "vastgelegd". Ik had het idee dat ik niet zomaar meer weg kon als ik hem zat was. Nu was die relatie wel heel anders maar nog steeds krijg ik dat idee wel eens. Je geeft toch een stuk zelfstandigheid op en bent financieel kwetsbaarder.

Dat ik niet meer mijn eigen hok had, mijn eigen stille plaats op zou geven en ik het hele wonen en mijn rituelen moest gaan delen met iemand vond ik ook spannend. Maar het bevalt gelukkig uitstekend met af en toe even wat gechagrijn

**Geplaatst**: 02-01-17 15:46

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 02-01-17 15:46

Dat van alles opgeven herken ik wel. Ik woonde 70 km verderop, mijn werk was 115 km vanuit hier.
Mijn vrienden, familie, sport etc., zijn allemaal nog daar. Hier in het dorp ken ik nauwelijks iemand

**Geplaatst**: 02-01-17 15:53

Geplaatst: 02-01-17 15:53

Ik snap wel dat je het spannend vindt om 150 km verderop te gaan wonen. Ga je dan ook van baan veranderen?

Natuurlijk bestaat de mogelijkheid dat jullie ooit uit elkaar gaan altijd. Maar dat is bij anderen net zo! Dus laat je niet leiden door die gedachte. Dan kun je nooit een volgende stap zetten, want wat als... Mochten jullie toch ooit uit elkaar gaan, dan deal je daar dan wel mee.

Nu gewoon lekker genieten van de voorpret. Alles op z'n tijd!

Nomineer dit bericht ×