Bokt.nl

ruitje schreef:

Oke, ik ga misschien iets heel erg onaardigs zeggen. Maar als ik zie dat je filmpjes van jezelf over het rijden, over het weer en nu dit weer wil doen vraag ik mij af of het is dat jij anderen wil helpen of eigenlijk vooral zelf die constante behoefte heb om 'in beeld' te zijn?

En of die constante drang van 'bevestiging of leuk gevonden worden' , niet onderdeel is van waarom je depressief bent.

En of, dat pad volgend het dus niet super super zwaar word als blijkt dat men niet leuk of niet genoeg reageerd?

Edit: Ik wil nog even melden dat dit hard op denken/ vragen is. Niet al veroordelen. Maar je vormt een beeld als iemand zo veel post

Eef_Bam schreef:

Ik ga mee met Ruitje. Dat is ook de reden dat ik zeg: een documentaire over depressie: ja. Een documentaire over jouw depressie alleen:nee.
Je lijkt op basis van je online gedrag ook wat kenmerken te hebben van een persoonlijkheidsstoornis. Uiteraard kan je niet over internet beoordelen of jij dat hebt, maar de kenmerken wijzen daar wel op. Het zoeken van aandacht en bevestiging bedoel ik daarmee. Ook het feit dat jij vaker ups en down's lijkt te hebben in brede zin. Dit is ook niet gek, persoonlijkheidsstoornissen en depressies gaan heel vaak hand in hand. De manier waarop je een depressie ervaart is daardoor ook anders dan bij een persoon zonder persoonlijkheidsproblematiek. Ik denk dat depressie ook eerder een symptoom is dan de hoofdziekte. Daarom denk ik dat jouw verhaal niet representatief zal zijn voor iedereen met een depressie.

Ik begrijp dat dit nogal harde vermoedens zijn. Het is niet vervelend bedoeld, ik heb een achtergrond in de psychologie en dit is een beeld wat ik vaker tegenkom. Mocht je het gevoel hebben dat er een kern van waarheid in kan zitten, is het een goed idee om eens te gaan praten met een behandelaar. Om te kijken of je zo de oorzaak van je depressies aan kan pakken. Vind je het complete onzin, lees dan maar over mijn bericht heen.

ElineS schreef:

Dat is niet helemaal waar Indestal. Ik ben depressief geweest, zo zwaar dat ik van een brug ben gesprongen, en de dag ervoor functioneerde ik nog normaal en ben ik zelfs wezen lunchen met een vriendin. Paar dagen ervoor zat ik nog op vakantie in Italië aan het strand en was ik heerlijk aan het feesten. Depressie is voor iedereen anders. Het hoofdbeeld is dat de persoon de hele dag op bed ligt en niets wil, en ondanks dat ik ook zeker die dagen had, had ik ook genoeg dagen dat ik normaal door mijn leven ging. Dat is precies waarom depressie zo vaak sluipend is. "Ik wist helemaal niet dat hij/zij depressief was" nadat iemand zelfmoord heeft gepleegd. "Ik heb nooit wat gemerkt..." zeggen de vrienden of ouders vaak. Klopt, omdat de meeste mensen naast de in bed liggen dagen, genoeg dagen hebben dat ze functioneren. Niet allemaal, maar meer dan genoeg. Dat is soms een masker, meedoen met de rest, maar er zijn ook dagen dat je gewoon echt plezier hebt. Ik ging graag uit, als ik op buitenrit was geweest had ik het leuk, ik ging op vakantie, naar school, nam een bijbaantje... Maar ik was zwaar depressief... En haast niemand had het door. Ik was nog host op een radiozender, elke maandag, ik was actief als bestuurslid van een theatergroep en al dat... En toch zwaar depressief. Ik denk dat, nadat ik bijna dood was door mijn sprong, niemand kan zeggen dat ik niet-depressief was en misschien maar een dipje had.

En dit is nou precies waarom ik vind dat mensen hun ervaringen moeten delen. Er zijn nog heel veel vooroordelen en beelden van depressie die niet altijd kloppen, zoals die van Indestal, naar mijn mening niet klopt. Het verloop is bij iedereen anders, dus hoe meer verhalen er de wereld inkomen, hoe beter ik dat vind. Het is trouwens ook kwetsend om tegen iemand die depressief is en zich zo voelt, te zeggen "Misschien ben je verward of is het een dipje?" vind ik dan. Ook al is het goed bedoeld, het komt op de persoon aan de andere kant over alsof die zich niet zo moeten aanstellen. Ze worden verteld dat het allemaal wel meevalt, het vast niet zo erg is en hun gevoelens niet helemaal waar zijn. Heel denigrerend, vind ik dat altijd, iemand anders die je vertelt hoe jij je moet voelen. Ik denk dat ik dat zelf wel weet, dacht ik dan altijd maar. Ook al was het goed bedoeld, zulke reacties vond ik nooit fijn.

Zelfs een therapeut waagt het niet om een patient te vertellen hoe die zich moet voelen. De één heeft alleen maar een dipje als er iets ergs gebeurd en is pas depressief als er echt iets zwaar traumatisch gebeurd, de ander is al depressief als de hond overlijd, om maar een voorbeeld te noemen. Dat betekend niet dat de laatste persoon zich niet moet aanstellen en dat die depressie 'minder betekend' dan de depressie van de eerste persoon. Beide kunnen net zo zwaar depressief zijn, ondanks de gebeurtenissen of levenssituatie. Depressie is relatief. Er is geen graadmeter. Voelt iemand zich depressief, dan voelt die zich depressief. Je kan niet tegen die persoon zeggen dat het niet zo is. Je weet niet hoe die persoon zijn/haar gevoelens op dat moment ervaart.

Daarom is het delen van ervaringen en verhalen, in mijn ogen, oh zo belangrijk.

Indestal schreef:

Joolien, heb je niet alleen maar hele nare rotgevoelens waar je in ben blijven steken en verwar je dit met depressie?
Meer inzicht wat je nu echt voelt en de juiste benaming ervoor waardoor je leert relativeren en daardoor ook de juiste gevoelens/emoties leert benoemen, zou een start voor je verwerking en acceptatie proces kunnen zijn..maar als je denkt dat een filmpje over jezelf met plakker depressie, je onbestemde, pijnlijk gekwetste in de steekgelaten rotgevoel je helpt om inzicht te krijgen, moet je dat doen..

Wat ik bv een mooi boek vind is Overstijg jezelf. De uitleg hoe we met ons zelf omgaan en eigenlijk programmeren en welke associaties kleine dingen je je gevoel geven en hoe je dat een ander gevoel kan geven, dus verwerken.

Ik denk nl dat als je echt depressief bent, je niets met de buitenwereld wilt te maken hebben en zeker niet je gevoel omder woorden kan brengen. Je kunt in gevoel verstrikt raken waardoor je in jezelf vast raakt, snap je wat dat is, kun je weer verder..
Succes