Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-11-16 22:12

Geplaatst: 20-11-16 22:12

AlwaysH schreef:
Als je dat als argument gebruikt is er een grote kans dat ze vinden dat je jezelf zielig vindt, haha.

Dat zou heel goed kunnen inderdaad

**Geplaatst**: 20-11-16 22:17

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 22:17

Ik krijg er ook altijd zo'n piepstemmetje bij en de tranen staan dan ook in de ogen.
En als ze mij niet snappen en ik moet het opnieuw proberen uit te leggen, heb ik echt zo van laat maar.

**Geplaatst**: 20-11-16 22:26

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 22:26

Inderdaad, "Ik snap je niet", maakt het meestal alleen maar erger.

**Geplaatst**: 20-11-16 22:37

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 22:37

Ik ben ook een huiler

Woede, onmacht, boosheid, angst, schaamte en spijt uiten zich bij mij in verdriet. Enerzijds is dat soms heel lastig, anderzijds is het ook ergens wel weer fijn. Ik zal mezelf nooit een schuldgevoel bezorgen doordat ik uit boosheid dingen doe waar ik spijt van krijg. In plaats daarvan vind ik mezelf even zielig, ga ik janken, praat ik er met iemand over en is het ook weer klaar :')

Ik kan mezelf daarna ook altijd heel makkelijk herpakken en blijf niet met vervelende gevoelens zitten. Niet zoals bijvoorbeeld sommige anderen (bijvoorbeeld mijn moeder) die rustig 3 weken kwaad op iemand kunnen zijn en er daarna nooit meer fatsoenlijk mee om kunnen gaan. Ik vergeef mensen hierdoor vrij makkelijk en kan zaken beter uitpraten.

**Geplaatst**: 20-11-16 22:38

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 22:38

Ik heb gelukkig weinig mensen die me niet snappen. Werk in de zorg waar over het algemeen mensen met gevoel werken en mijn vriendinnen zijn net zulke jankers als ik :')

**Geplaatst**: 20-11-16 22:43

Geplaatst: 20-11-16 22:43

Yep hier ook. Ik huil helemaal niet snel van verdriet of geluk, maar als ik een conflict met iemand heb dan huil ik binnen een paar minuten. Leuk altijd in werksituaties. :Y)

**Geplaatst**: 20-11-16 22:52

Geplaatst: 20-11-16 22:52

Hier ook een frustratie/onmacht/boosheid huiler haha. Ontzettend lastig soms, vooral omdat ik vaak gekarakteriseerd word als stabiel en zeer gecontroleerd persoon.
Feit is dat ik gewoon redelijk handig ben in het omzeilen van emotie tijdens gesprekken om dan vervolgens zodra ik ergens alleen kan zijn in janken uit te barsten :')

.

Ik ben trouwens niet iemand die opgelucht raakt van huilen, raak er meestal erger van overstuur. Dus echt positieve kanten heeft het niet bij mij, behalve dat het ervoor zorgt dat ik op mijn grenzen let.

Laatst bijgewerkt door mooney op 20-11-16 22:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-11-16 22:53

Geplaatst: 20-11-16 22:53

hier ook 1, uit allerlei emoties en dat ik daar niet mee om kan gaan.

Vaak erna ook enorm moe en nergens geen zin meer in.

**Geplaatst**: 20-11-16 22:57

Geplaatst: 20-11-16 22:57

Toch wel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Laatst nog een gesprek met mije stagebegeleider, ze had wel wat kritiek en ik moest echt mijn tranen binnenhouden, kreeg al waterige ogen en een trillende stem. Gelukkig wel in kunnen slikkende maar dat is nog best lastig soms.

Soms heb ik ook een dag dat ik gewoon alleen maar wil huilen, zonder reden, soms met een trigger (in de stromende regen fietsen) en soms gewoon ineens. Dan voel ik me zo verdrietig.

**Geplaatst**: 20-11-16 23:07

Geplaatst: 20-11-16 23:07

florie71 schreef:
[ [url=m/71Lh0s.png]Afbeelding[/url] ]
Heeeel herkenbaar

hahaha

deels herkenbaar

ik heb ook vaaak dat ik dan heel emotioneel reageer
ik haat mezelf dan ook echt :')

**Geplaatst**: 20-11-16 23:09

Geplaatst: 20-11-16 23:09

Helaas ben ik ook zo iemand. Zodra iets spannend word ga ik al. Van blijdschap eigenlijk nooit.

Afgelopen vrijdag ruzie gehad met een collega. Ik wil dan zo graag enorm boos worden (ik werd uitgemaakt voor leugenaar en dat ik van alles achter haar rug om doe, wat niet zo is). Maar het enige wat er gebeurde was dikke tranen, waardoor ik alleen maar minder sterk over kwam en t dus zo leek alsof ze gelijk had.....

Ook wanneer ik graag iets voor elkaar wil krijgen begin ik te huilen. Bv een ophoging van contracturen oid. Voordat ik het uberhaupt uit mn strot heb zijn er al tranen...

**Geplaatst**: 20-11-16 23:10

Geplaatst: 20-11-16 23:10

Oh ja ik ook. Vooral als ik ongesteld ben, ben ik net een wandelende gieter. Ik begin al te huilen als mijn vriend zegt "wees nou eens niet zo eigenwijs" etc. Vreselijk. Ik probeer dan vaak aan wat leuks te denken maar dat helpt nooit zo goed

**Geplaatst**: 20-11-16 23:10

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 23:10

Lijkt me grappig als we met dit topic gaan meeten. De 1 na de ander begint te huilen

**Geplaatst**: 20-11-16 23:13

Geplaatst: 20-11-16 23:13

Ik ook hoor, vooral als er kritiek komt. Als het niet waar is dan wil ik in de verdediging, maar lukt het niet. Als het wel waar is, dan wil ik eigenlijk alleen maar mijn excuses aanbieden en word ik alsnog emotioneel.

Ik kan ook amper normaal met docenten praten, net alsof ik alles nét niet goed weet uit te leggen en ik krijg er echt een rode kop van en soms zelfs een bibberstemmetje. Dus meestal probeer ik m'n pokerface maar op te zetten, maar dan ben ik ineens weer kil volgens mensen :')

Kan ook echt geen ruzie hebben met mensen, want vaak hebben ze nog gelijk ook. Dan bied ik altijd mijn excuses maar aan en staan ze daar zo van "oh, ok?". Staan ze klaar om je een mep te geven, zeg je heel zielig sorry

**Geplaatst**: 20-11-16 23:15

Geplaatst: 20-11-16 23:15

Vervelend TS, het kan bepaalde situaties ongewenst erg lastig maken. Ik werk zelf als corporate recruiter met als account de overheid en heb dagelijks veel contact met diverse lagen v.d. bevolking en het bedrijfsleven, enorm uitdagend! Zelf ben ik niet heel snel onder de indruk of onder de tafel te praten, vaak kan ik de mensen screenen en op het juiste leven benaderen.

Je moet de volgende uitspraak in het juiste perspectief plaatsen, maar ik heb er enorm veel aan gehad:

"Of nu je werkgever, de schoonmaakster, je manager, de buurvrouw, een collega of de koning tegenover je zit, aan tafel is iedereen gelijk aan elkaar."

**Geplaatst**: 20-11-16 23:16

Geplaatst: 20-11-16 23:16

Als kind/puber had ik het vooral wanneer ik teleurgesteld was in mezelf, of weer eens een slecht cijfer had gehaald en dat aan mijn ouders moest vertellen. Was altijd bang vor hun reactie (hoewel die nooit negatief was). Verder merk ik dat ik sinds het overlijden van mijn moeder veel emotioneler geworden ben. Ik huil veel sneller dan voorheen. Zowel door dingen die me positief raken: een mooi lied, een applaus, een lief gebaar, maar natuurlijk ook wel bij negatieve emoties: weer een afwijzing op een sollicitatie, kritiek, onterechte opmerkingen/onrecht, stress/spanning voor gesprek...

Vaak lucht het wel op, soms blijft het hangen en blijf ik huilen. Mensen reageren vaal met onbegrip in mijn omgeving en termen als aansteller, aandachttrekker, klein kind etc zijn mij dan ook niet onbekend. En dat maakt het er absoluut niet beter op. Ik merk ook dat ik daardoor alleen maar perfectionistischer geworden ben, de lat voor mezelf regelmatig te hoog leg, en ook nog onzekerder dan vroeger, bijna richting faalangst (nooit op getest).

@TS er zijn al wat goede tips gegeven, en denk inderdaad dat het kan helpen het vooraf aan te geven, al weet ik niet of ik dat zou kunnen. Mezelf kennende zou ik dan meteen al gaan huilen...

Wel grappig eigenlijk dat blijkbaar heel veel paardenmeiden dit hebben. Paarden worden natuurlijk ook vaak ingezet als therapie dieren...Hangt toch wel met elkaar samen denk ik...

**Geplaatst**: 20-11-16 23:36

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 20-11-16 23:36

Pfff nou, ik huil ook snel en vaak... Altijd gehad! Bij spanning en stress, bij gesprekken met werk, bij onenigheid met mijn vriend, maar laatst ook van ontlading en blijdschap... Ja ach, zo ben ik! Mijn vriend zegt vaak van je hoeft toch niet te huilen, maar het gaat gewoon vanzelf! Gelukkig een hoop mede-huilers hier, haha! En moet ik ongesteld worden volgt in de dagen ervoor standaard een enorme huilbui uit het niets... Fijn die hormonen...

**Geplaatst**: 21-11-16 00:00

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 21-11-16 00:00

Pfft ben ook zo'n jankerd, vreselijk en echt een vrouwending geloof ik. Gedachten stapelen zich soms zo snel op in mn hoofd en dat komt dan als tranen naar buiten, grrr.
En als ik er dan eindelijk in slaag om op een moeilijk moment het gejank tegen te houden dan begin ik 5 minuten later alsnog als er iets totaal onbenulligs gebeurd :')

Had pas bvb een moeilijk gesprek waar ik me superstoer doorheen sloeg. Kom thuis, sla een krant open en lees iets over een oud dametje die haar kat kwijt is. Toen begon ik toch te brullen :')

En mn man zat verschrikt op de bank met een wtf gezicht

Rare wezens zijn wij vrouwen

**Geplaatst**: 21-11-16 00:08

Geplaatst: 21-11-16 00:08

Ik huil eigenlijk best snel als het paardrijden totaal niet goed gaat. Natuurlijk gaat het de ene dag beter dan de andere, maar soms denk ik echt, jeetje wat ben ik slecht bezig. :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-16 00:12

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-16 00:12

Jeetje, 3 pagina's vol met mede-jankers :)F

Wat fijn dat jullie allemaal je ervaringen delen, en met bruikbare tips komen! Dat waardeer ik ontzettend.

Door al jullie ervaringen te lezen, ben ik er voor mijzelf wel achter wat het nou maakt dat ik emotioneel word in een conflict.
Inderdaad onzekerheid, perfectionisme, onmacht, het gevoel dat ik mijn mening niet kan uiten. Het gebeurd voornamelijk wanneer mijn gesprekspartner mij overrompeld.

Ga hier absoluut even over praten met mijn werkbegeleider. (ik doe een BBL opleiding niveau 4.)
Hopelijk houd ik het wel droog bij dat gesprekje _O-

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-11-16 00:17

Geplaatst door de TopicStarter : 21-11-16 00:17

Lizzyy schreef:
Lijkt me grappig als we met dit topic gaan meeten. De 1 na de ander begint te huilen

Dat wil Kleenex vast wel sponsoren :')

**Geplaatst**: 21-11-16 09:30

Geplaatst: 21-11-16 09:30

Herkenbaar... als iets mij heel hoog zit, woede, onmacht noem maar op... heel irritant, maar het is wie ik ben, soms bijt ik op mijn tong dat werkt even haha.

**Geplaatst**: 21-11-16 12:32

Geplaatst: 21-11-16 12:32

Ook hier herkenbaar. Vooral mondelingen op de middelbare school en beoordelingen bij mijn studie heb ik me doorheen geworsteld; zoveel zenuwen.

Het is tegenwoordig wel beter. Als het nu gebeurt leg ik het gewoon uit, zeg ik dat ik niet verdrietig ben maar overprikkeld en noem de rede(nen).

Ik voel me ook veel meer begrepen door collega's/werkgevers dan docenten toen, die staan veel meer aan mijn kant voor mijn gevoel en waarderen mijn positieve punten. Daardoor ga ik al met een fijner gevoel beoordelingen en gesprekken in, omdat ik geen negatieve dingen of onbegrip verwacht.

Dat (meer begrip = minder spanning) is denk ik ook waarom erover praten toch wel fijn is. Vaak is de waarheid veel minder erg dan wat je zelf invult w.b.t. wat iemand ervan vindt.

**Geplaatst**: 21-11-16 12:41

Geplaatst: 21-11-16 12:41

lovelyfiefy schreef:
AlwaysH schreef:
Als je dat als argument gebruikt is er een grote kans dat ze vinden dat je jezelf zielig vindt, haha.

Dat zou heel goed kunnen inderdaad

Ik vind dat eerlijk gezegd ook al en ben ook een emotionele doos. :')

Huilen is gewoon een emotionele reactie die bij de een sneller opkomt dan de ander.

**Geplaatst**: 21-11-16 12:43

Re: Huilen tijdens een conflict

Geplaatst: 21-11-16 12:43

Ik ben verder echter niet echt emotioneel, vaak iets te rationeel. Waardoor ik enorm boos kan zijn op mezelf als ik sta te huilen, want ik wil mijn punt maken en het lukt niet

Nomineer dit bericht ×