Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-11-16 14:06

Geplaatst: 08-11-16 14:06

Warboel schreef:
Ja ook dat Lieveli. Over 50 jaar is half bokt grijs en bejaard, dan zullen er allicht ook nog genoeg HK topics bestaan (Welke rollator heb jij voor bij de paarden?)

Dat lijken mij nou leuke topics

"hoe een uur paardrijden terwijl je elk kwartier medicijnen moet nemen?"
"medicijndoosje rammelt op buitenrit, paard is angstig"
"SPOED help ik kom niet meer van mijn paard!"

:))

**Geplaatst**: 08-11-16 14:08

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 14:08

Ik heb hier ooit een mooie uitspraak over gelezen... Een vrouw die in een verzorgingstehuis werkte, kindvrij, en kreeg van haar collega's te horen "Maar wie komt er dan bij je langs als je oud bent??" Terwijl zij nota bene ergens werkte waar je elke dag te zien kreeg dat het gros van de kinderen eens in de twee weken een uurtje op de koffie wel weer genoeg vindt.

En je ziet juist dat de ouderen zonder kinderen 'al weten' hoe ze zich zonder kinderen vermaken zegmaar.

**Geplaatst**: 08-11-16 14:15

Geplaatst: 08-11-16 14:15

Mars schreef:
Hier ook geen kinderwens. En ik heb jaren in de ouderenzorg gewerkt, ik had de oudjes die hun kinderen nooit of zelden zagen de kost niet willen geven hoor. Dus kinderen nemen voor je oude dag vind ik de grootste onzin die er bestaat.

Dat kan ook te maken hebben met: dat het zelf rotouders waren, of bijvoorbeeld dat hun kinderen in wanhoop maar ingestemd hebben met een verpleeghuis verderweg, waar tenminste nog plaats was.
Ook gaan veel kinderen met lood in de schoenen hun zichtbaar aftakelende, dementerende ouder opzoeken... en trekken ze het domweg op een gegeven moment niet meer... ik was dan een kind dat wèl braaf, letterlijk tot aan het einde toe, trouw bleef bezoeken, maar dat lood in de schoenen hebben ken ik. En gedurende de elf jaar dat mijn moeder in het verpleeghuis lag, had ik zelf niet de fut om serieus carriere te maken... je zit in feite in een jaren durend rouwproces, als je ouder dement is en dat kost best energie, ook als je dat niet voor jezelf wil toegeven.
Daarbij: vaak zitten die kinderen zelf middenin de kleine kinderen, en hebben lang niet alle mensen een auto, geld of beschikking tot vervoer. Al hebben de meeste verpleeghuizen wel een bushalte voor de deur.
Ook mogelijk: de kinderen zijn zèlf qua gezondheid aan het aftakelen, sommige kinderen zijn zelf al 55-70 plus!

Oh ja, ik zie ook om me heen dat de trouw aan je ouders in het verpleeghuis kan betekenen dat je kennissenkring kleiner wordt: gezellig hele weekenden lol maken met je vrienden is er ook niet meer bij... je kan maar op 1 plaats tegelijk zijn.

**Geplaatst**: 08-11-16 14:18

Geplaatst: 08-11-16 14:18

Zoolgangster schreef:
Mars schreef:
Hier ook geen kinderwens. En ik heb jaren in de ouderenzorg gewerkt, ik had de oudjes die hun kinderen nooit of zelden zagen de kost niet willen geven hoor. Dus kinderen nemen voor je oude dag vind ik de grootste onzin die er bestaat.

Dat kan ook te maken hebben met: dat het zelf rotouders waren, of bijvoorbeeld dat hun kinderen in wanhoop maar ingestemd hebben met een verpleeghuis verderweg, waar tenminste nog plaats was.
Ook gaan veel kinderen met lood in de schoenen hun zichtbaar aftakelende, dementerende ouder opzoeken... en trekken ze het domweg op een gegeven moment niet meer... ik was dan een kind dat wèl braaf, letterlijk tot aan het einde toe, trouw bleef bezoeken, maar dat lood in de schoenen hebben ken ik. En gedurende de elf jaar dat mijn moeder in het verpleeghuis lag, had ik zelf niet de fut om serieus carriere te maken... je zit in feite in een jaren durend rouwproces, als je ouder dement is en dat kost best energie, ook als je dat niet voor jezelf wil toegeven.
Daarbij: vaak zitten die kinderen zelf middenin de kleine kinderen, en hebben lang niet alle mensen een auto, geld of beschikking tot vervoer. Al hebben de meeste verpleeghuizen wel een bushalte voor de deur.
Ook mogelijk: de kinderen zijn zèlf qua gezondheid aan het aftakelen, sommige kinderen zijn zelf al 55-70 plus!

Dit zijn allemaal legitieme redenen voor de kinderen om de ouders wat minder te zien. Maar dat komt er dus uiteindelijk wel op neer dat de ouderen die op de kinderen hadden gerekend als oudedagvoorziening bedrogen uitkomen. (Wat overigens niet echt iemands schuld is.)

**Geplaatst**: 08-11-16 14:23

Geplaatst: 08-11-16 14:23

Kinderen op de wereld zetten opdat die later voor je kunnen zorgen vind ik wel de idiootste reden om kinderen te krijgen die ik ooit gehoord heb.

Om goed voor jezelf (te laten) zorgen als je ouder bent lijkt mij een goed pensioen opbouwen een veel beter advies.

Aan kinderen begin je omdat het je leuk lijkt om een kind op te voeden.
Lijkt je dat niet leuk? Vooral niet aan beginnen.

**Geplaatst**: 08-11-16 14:26

Geplaatst: 08-11-16 14:26

Ik vind het soms wel een omgekeerde wereld. Mijn ouders hebben gekozen voor een kind, maar kies ik daarmee automatisch dan ook om hun zorg op mij te nemen? Ik wil opzich wel kinderen, maar ik ga er bijvoorbeeld ook niet van uit dat onze ouders zomaar willen oppassen (hoe wel ik zeker weet dat ze het graag willen) en als ik met pensioen ben hoop ik misschien ooit nog in het buitenland te gaan wonen of rond te reizen. Neemt niet weg dat ik wel degelijk mijn ouders help en steun waar nodig is en dat doe ik graag. Maar ik vind het ergens apart dat je gelijk een soort zorgplicht hebt.

misschien krijg ik nu wel bokt over me heen. Ik ben er eigenlijk over na gaan denken door een discussie ooit op tv waarin gesteld werd of je verplicht bent om voor je ouders te zorgen.

**Geplaatst**: 08-11-16 14:37

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 14:37

Ik heb veel respect voor mensen die bewust niet voor kinderen kiezen.
Persoonlijk vind ik de opmerking als je oud ben dan zijn het toch je kinderen die je verzorgen een hele foute.
Ik heb zelf twee kinderen maar die laat ik mij echt niet verzorgen als ik oud en hulpbehoevend ben.
Dan neem ik zelf het heft in handen en kap ik er mee.
Er is niets fijn aan om je eigen ouders te moeten wassen, verschonen en dat soort dingen.
Qua huishouden neem ik betaald hulp aan tegen de tijd dat het nodig is.
Voor mij is het duidelijk. Ik weiger hulp van mijn kinderen, het zal onze relatie namelijk totaal geen goed doen.

**Geplaatst**: 08-11-16 14:48

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 14:48

Denk dat het vooral belangrijk is om als je kinderloos bent een netwerk van andere kinderlozen om je heen op te bouwen!

Net als dat het bv als single fijn is om (andere single) vrienden te hebben waar je lekker mee kan uit gaan, en doordeweeks mee kunt eten en leuke dingen doen als naar de bioscoop gaan en dat je niet in het gat valt dat al je kennissen dat soort dingen alleen met partners doen. Zal met kinderen hetzelfde zijn toch...

Op senioren vakanties gaan

Bij een bridgeclub allemaal samen met andere mensen die die vrijheid hebben. Of een honden wandel clubje bijvoorbeeld haha

**Geplaatst**: 08-11-16 14:57

Geplaatst: 08-11-16 14:57

Als ik zie hoeveel ouderen mét kinderen er eenzaam weg zitten te teren...
Nee, geen goede reden om dan toch maar aan kinderen te beginnen als je geen kinderwens hebt.
Ik ben bewust Kindervrij (ja, zo heet dat tegenwoordig, kennelijk :')

) en hoe mijn oude dag eruit ziet zie ik dan wel weer... Misschien sterf ik wel op m'n 40ste...
"Van het concert des levens, heeft niemand een program"...

**Geplaatst**: 08-11-16 15:07

Geplaatst: 08-11-16 15:07

Dat noemen ze zo om onderscheid te maken tussen gewild en ongewild kinderloos. Kindvrij impliceert dat je het zelf vooral leuk vindt, kinderloos is als je ze wel had gewild maar het niet lukt om de een of andere reden.

Vind ik wel zo netjes +:)+

**Geplaatst**: 08-11-16 15:10

Geplaatst: 08-11-16 15:10

Magrathea schreef:
Dat noemen ze zo om onderscheid te maken tussen gewild en ongewild kinderloos. Kindvrij impliceert dat je het zelf vooral leuk vindt, kinderloos is als je ze wel had gewild maar het niet lukt om de een of andere reden.

Vind ik wel zo netjes

Vind ik ook.

Maakt het ook als onbekende makkelijker om er gepast op te reageren.

Als iemand zegt we zijn kinderloos heb je toch altijd iets van oh wat vervelend voor je. Terwijl het ook bewust kan zijn.

**Geplaatst**: 08-11-16 15:15

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 15:15

Ik ben ook heel bewust kindvrij en heb me nou werkelijk nog nooit afgevraagd hoe dat dan later moet als ik in mijn eentje weg zit te kwijnen.......ik denk namelijk dat ik helemaal nooit weg zal kwijnen, ik vermaak me prima en heb daar echt geen zorgen om. Ik zal zo lang mogelijk in ieder geval honden hebben maar als het niet meer eerlijk is ten opzichte van de hond(en) zal ik geen nieuwe erbij nemen. Ik moet ze wel fatsoenlijk kunnen verzorgen. Tegen die tijd heb ik vast weer andere dingen gevonden om te doen!

**Geplaatst**: 08-11-16 15:20

Geplaatst: 08-11-16 15:20

Mijn ouders wilden ook niet dat wel voor ze zouden zorgen. Want dat regelden ze zelf wel. Nou en of ik veel gezorgd heb. En nog. Mijn vader woont alleen en is dementerend. hoezo dingen zelf nog regelen??? Dat kan hij gewoon niet meer. Ook al riep hij altijd dat we nooit last van hem zouden krijgen want hij zorgde zelf wel voor hulp. Helaas haalt de werkelijkheid je wel in hoor! En wat ben ik blij dat ik er voor hem ben. Anders was hij erg alleen en niemand die de zorg op zich had genomen op de manier dat ik dat nu doe. Ik zorg voor hem zoals hij altijd voor mij er was!!!!!

**Geplaatst**: 08-11-16 15:22

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 15:22

Top dat je dat doet Viola, maar dat mag toch geen reden zijn om een kind op de wereld te zetten als je geen kinderwens hebt?

**Geplaatst**: 08-11-16 15:25

Geplaatst: 08-11-16 15:25

Hier ook geen kinderen.
Nederland is steeds meer aan het zorgen dat oudere mensen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Grote kans dat er geen bejaardentehuizen meer bestaan als wij oud zijn, maar waarschijnlijk zijn we dan zo verwend dat we alles vanaf de bank kunnen regelen. Boodschappen bestel je gewoon online, en wie weet hebben we dan allemaal een verzorgrobotje rondlopen die onze boterham smeert en onze kont afveegt

**Geplaatst**: 08-11-16 15:25

Geplaatst: 08-11-16 15:25

Ik lees dit en denk, ik ben er best dubbel in

Mijn moeder is 73 en mijn zwaar gehandicapte broer van 39 woont nog bij haar thuis. Als dochter en zus wil ik heel graag voor ze zorgen en zijn wij ook al even aan het rondkijken voor een huis waar dit mogelijk wordt. Nu om te helpen en zo steeds meer over te nemen.
Ondanks dat mijn moeder al 73 is en dus een zware taak heeft, is zij zelf degene die nog niet zo graag wil.

Daar tegenover is onze zoon 19 en wil ik helemaal niet dat hij voor ons moet zorgen. Ik zou het heerlijk vinden als hij ook een eigen ruimte kan gaan bewonen en blijft bewonen in ons toekomstige huis. En anders dichtbij is. Hij zal echt wel helpen, ook als hij op 100km woont, maar echt voor ons zorgen zie ik zelf niet zo zitten.

Mijn man is enigskind, dus onze zoon heeft weinig familie. Dat baart me zorgen als wij wegvallen. Nu heeft hij al lange tijd een vriendin die 2 zussen heeft. Dan hoop je dat die een beetje hecht blijven. Maar hele goede vrienden zijn natuurlijk ook prima.
Zoon en vriendin hebben voor de verre toekomst wel kinderwensen.

Mijn moeder had een kapsalon waar veel ouderen kwamen. Daar hebben we wel heel veel verschillende verhalen gehoord. Wij zijn close met onze zoon en ik denk dat dit deels zo blijft waar mogelijk. Het mag niet zijn prive of werk belemmeren.
Zelfde als hoe je sociaal bent. Ik ben niet heel sociaal en zal altijd thuis blijven voor mn moeder, broer, zoon en evt kleinkinderen, omdat ik dat belangrijk vind.

Als je echt al heel lang, hele goede vriendschappen hebt, kan ik begrijpen, dat vrienden een andere rol spelen.

Mijn oma had een oudste zus en die was echt veel bij mn oma, omdat ze wat verder weg woonde. Die had als enige uit die zusters en broers geen kinderen. Met de rest had ze amper contact. Ze zag ons, de kleinkinderen van mn oma, ook als haar kleinkinderen. Ze is altijd overal bij geweest, net als mn oma en nam ook op dezelfde manier deel aan verjaardagen etc.
Mijn nichtje en ik gingen dan met hun samen shoppen voor nieuwe winterjassen die we van hun samen kregen bijvoorbeeld. Wij als kleinkinderen wisten niet beter dan dat ze overal bij was.
Als tante van mn moeder en tante, was ze minder aanwezig. Toen was ze nog getrouwd, woonde verder weg en ze zagen haar minder. Zij trokken juist weer meer op met een tante die kinderen had in dezelfde leeftijd en dichtbij woonde. Wat overigens later compleet uit elkaar is gevallen en waar ze nu af en aan weer wat contact mee hebben.

Niks geeft garanties, maar ik denk dat heel veel wel ligt aan je eigen insteek, wat je opbouwt etc.

Mensen voelen zich altijd gediscrimineerd en het gebeurt ook. Ik had een kennis die gescheiden was en buitengesloten werd van uitstapjes, feestjes etc, omdat zij dan ''alleen'' zou komen. Kinderfeestjes kon wel, maar een uitstapje niet.
Het is heel raar hoe mensen soms bewust of onbewust meten.

**Geplaatst**: 08-11-16 15:33

Geplaatst: 08-11-16 15:33

Enige wat je kunt proberen is een hele kinderschare en dan maar hopen dat één in ieder geval voor je wil blijven zorgen :')

Mijn grootouders (resp 9 en 6 kinderen) hebben of een dochter of een schoondochter gehad die veel zorg op zich genomen hebben. Dat kon, want ze werkten weinig of helemaal niet. Ik weet niet hoeveel dat nog voor gaat komen. Wij werken beide fulltime en mijn moeder woont 180km verder weg. Gelukkig heft zij een hele grote kring van mensen om haar heen. Mijn broertje woont wel in de buurt, maar dat is meer voor de gezelligheid, die zie ik niet verzorgen :')

Wat ik wel gemerkt heb tijdens de ziekte/overlijden van mijn vader, is dat mijn werkgever er heel coulant in zat en alle vrijheid gaf om mee te gaan naar het ziekenhuis en rondom overlijden en dergelijke (zorgverlof).

Ik denk dat je vooral zelf er een feestje van moet maken

Dit is voor mij in ieder geval geen redenen om kinderen te nemen.

**Geplaatst**: 08-11-16 15:55

Geplaatst: 08-11-16 15:55

Ik denk dat er ook een taak ligt in het opvoeden/aanspreken van jongens/mannen. Volgens mij zijn het toch nog heel vaak (alleen) de vrouwen in de familie die zorgtaken op zich nemen. Of die daarop worden aangesproken, of dat er vanuit wordt gegaan dat vrouwen dit wel doen.

Laatst bijgewerkt door Sunrise_ op 08-11-16 16:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-11-16 15:58

Geplaatst: 08-11-16 15:58

Overigens las ik laatst ergens dat het gemiddeld ongeveer een ton kost om één kind groot te brengen t/m het 18e jaar. Die centen sparen wij dan wel op om over een jaar of 50 een robotzuster aan te schaffen die ons kan verzorgen en entertainen.

**Geplaatst**: 08-11-16 16:07

Re: geen kinderen, maar wat dan als je oud bent?

Geplaatst: 08-11-16 16:07

Als je kinderen neemt om later verzorging te krijgen, kom je er bekaaid vanaf..veel ouders zien hun kinderen amper als ze brjaard zijn...

Als je kinderen wil, is dwt om je te vermenigvuldigen of omdat je de wereld wil verrijken met fijne lieve mensen? Waarom geen kinderen die er al zij dan een leuk fijne jeugd te gunnen en er een leuk fijn mens van te maken om te zorgen dat het menselijk ras niet uitsterft..

Zelf een kind maken, is dat niet omdat jij het zo leuk vind? Als het kind in een kansarme en gevaarlijke wereld moet zien te overleven, is dat wat je wil? Straks oud en verzorging of hormonen sussen of omdat je jezelf zo leuk vind en er nog zo iemand op de aardkorst wil zetten?

Ik vraag mij wel eens af waarom iemand kinderen wil en waarom dan geen kind uit een kindertehuis adopteert. Als je dat voorstelt, wordt bijna gestenigd

**Geplaatst**: 08-11-16 16:12

Geplaatst: 08-11-16 16:12

Tja, ik wist nooit of ik kinderen wilde, tot ik ze opeens wel wilde. Volkomen gevoelsmatig (of hormonaal

) Dus niet gestoeld op enige rationele overweging, laat staan een verzorgde oude dag. Maar toen ik me eenmaal het leven met kinderen voorstelde, bedacht wel dat het gezellig zou kunnen zijn als ik oud en versleten ben.
Kinderen zijn inmiddels volwassen, nog wel thuis. Hun toekomst ligt dus nog lang niet vast, kan maar zo Timboektoe worden.

Edit: zorgen voor zou ik nooit van ze verlangen en ook zelf beslist niet willen.

**Geplaatst**: 08-11-16 16:19

Geplaatst: 08-11-16 16:19

antje_vip schreef:
Warboel schreef:
Ja ook dat Lieveli. Over 50 jaar is half bokt grijs en bejaard, dan zullen er allicht ook nog genoeg HK topics bestaan (Welke rollator heb jij voor bij de paarden?)

Dat lijken mij nou leuke topics
"hoe een uur paardrijden terwijl je elk kwartier medicijnen moet nemen?"
"medicijndoosje rammelt op buitenrit, paard is angstig"
"SPOED help ik kom niet meer van mijn paard!"

'waar vind ik terreinbanden voor mijn rollator?' Of 'help mijn rollator zit vast in de modder!!'

**Geplaatst**: 08-11-16 16:19

Geplaatst: 08-11-16 16:19

Toch verstandig dat je over de toekomst nadenkt. Dit kun je prima plannen.
Zorgen dat je iedere maand opzij zet voor de oude dag.
Dan kun je prima extra zorg of luxe inkopen.

**Geplaatst**: 08-11-16 17:24

Geplaatst: 08-11-16 17:24

Ayasha schreef:
antje_vip schreef:

Dat lijken mij nou leuke topics
"hoe een uur paardrijden terwijl je elk kwartier medicijnen moet nemen?"
"medicijndoosje rammelt op buitenrit, paard is angstig"
"SPOED help ik kom niet meer van mijn paard!"

'waar vind ik terreinbanden voor mijn rollator?' Of 'help mijn rollator zit vast in de modder!!'

- welke Tena-lady past in mijn rijbroek?
- help, ik ben vergeten hoe mijn paard heet.

Hier ook geen koters. En ook nog een man die 10 jaar ouder is. Dus waarschijnlijk word ik een eenzaam, vervuild kattenvrouwtje ofzo.

**Geplaatst**: 08-11-16 17:35

Geplaatst: 08-11-16 17:35

Of een rollator met rupsbanden en uitmestfunctie $*\o/*$

Ik wil ook wel een morsig kattenvrouwtje worden hoor. Of eh... wórden..?

Nomineer dit bericht ×