Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-09-16 03:53

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 03:53

Ik was vroeger bang voor de dood maar nu niet meer. Het komt als t komt en je kan er toch niks aan veranderen.

Wat je wel zelf in handen hebt is je tijd zo goed mogelijk te benutten. Bang zijn voor de dood is zonde van de tijd. Gebruik deze tijd liever voor leuke dingen.

**Geplaatst**: 02-09-16 04:50

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 04:50

2 maand geleden beste vriendin verloren hartinfarct ze was net 45.. Even oud als mijn vader..

Ik ben al zoooveel mensen verloren hoop ze gauw weer te zien.
Net als mijn dieren ben pas geleden mn 4 jarige labrador verloren

**Geplaatst**: 02-09-16 04:55

Geplaatst: 02-09-16 04:55

Ik ben niet bang voor de dood. Maar ik denk er wel eens over na.
Wat gebeurt er met mijn huisdieren? Wie wil er nou 4 oude kippen...
Hoe gaat het op mijn werk? Na 3 weken vakantie is het al "puin ruimen" laat staan als ik helemaal niet meer terug kom!
Wordt ik wel gemist? Waarschijnlijk zijn die mensen die mij echt zullen missen op 1 hand makkelijk te tellen.
Dat zijn dan een beetje de vragen die mij bezig houden.

**Geplaatst**: 02-09-16 07:00

Geplaatst: 02-09-16 07:00

Waarom bang zijn voor de dood op het moment dat het leven je gegunt is? Dat hele doodgaan doe je toch niks aan. Gisteren nog zo'n mooi voorbeeld van een jonge vrouw die op haar 30e al kon zeggen zelfs als ik nu ga (niet dat ze daar hoopte) dan vond ze dat ze in ieder geval een prachtig leven had gehad.

**Geplaatst**: 02-09-16 07:25

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 07:25

Moonsparkle, dat soort dingen kan je altijd zeggen

Maar ik merk ook dat naarmate ik ouder word, ik heeeel erg opzie tegen ouder worden en overlijden. Vanaf een bepaalde leeftijd is de helft van je actieve leven voorbij en dat wordt steeds minder, je hebt steeds minder tijd. En het leven is ZO leuk

Ik ben niet bang voor de dood, maar net als een aantal anderen wel voor de tijd ervoor... zal ik gezond blijven? Zal ik dement worden? Zal ik op mn 80ste in mn onderbroek over straat dwalen met niemand die er wat aan kan doen? Krijg ik een infarct alleen in een flat en vinden ze me alleen omdat het gaat stinken...

Doodgaan is niet erg, daarna is er niks meer. Maar het lijden ervoor en steeds meer het besef dat je tijd bijna om is, dat vind ik echt beangstigend..

**Geplaatst**: 02-09-16 07:50

Geplaatst: 02-09-16 07:50

Ik heb zelf niet zo'n moeite met de dood, wat me wel heel erg aangrijpt is het verdriet wat een ander heeft ervan. Ik schiet al bijna vol als ik denk dat ik mijn vriend en familie 'achterlaat'.

Misschien omdat ik de dood al vaak heb 'meegemaakt' en zie wat dat met de mensen doet. Dat maakt me heel benauwd en krijg er zelfs nu weer een brok van in m'n keel..

**Geplaatst**: 02-09-16 08:05

Geplaatst: 02-09-16 08:05

Ik ben niet bang voor de dood. Zodra het je tijd is komen ze je toch halen. De dood stel ik me voor als slapen. Dan is er ook niets. Dus ook niets om bang voor te zijn. Ik ben wel heel nieuwsgierig of mijn idee over de dood klopt. Is er echt niets. Of mag je toch nog even op deze aardbol blijven hangen om mensen die je niet mag nog even angst aan te jagen? (Iets wat me overigens fantastisch lijkt)

.
Het idee dat de mensheid alles over heeft voor het eeuwige leven benauwd me meer. Als ik een jaar of 80/100 ben is het voor mij wel genoeg geweest. Dan heb ik waarschijnlijk alles gedaan en gezien wat ik wilde. Dan is het wat mij betreft goed.

**Geplaatst**: 02-09-16 08:35

Geplaatst: 02-09-16 08:35

Wildgirl schreef:
Citaat:
Ik zou willen dat ik een nieuw leven kan beginnen,
opnieuw, zodat ik mijn leven over kan doen.

Misschien is iets minder bezig zijn met de toekomst en iets meer bezig zijn met nú prettig leven een idee?

Ik ben niet bang voor de dood. Lijkt me een machtig mooi nieuw avontuur!

Even ten opheldering, ik heb geen leuke jeugd gehad en dat heeft nog steeds zijn nasleep op alles wat ik doe, waardoor ik pas heel laat mezelf ben geworden. Dat is pas sinds een paar jaar. Vandaar ook de angst voor het doodgaan, ik heb nog amper kunnen leven zoals ik dat wil, ik zou graag de tijd krijgen om te doen zoals ik het wil.

Loes, zoals jij denk ik ook wel eens. Waarvoor alle moeite doen, als ik toch dood ga? Ik ben momenteel depressief, vandaar dit soort gedachten. En nee, wees niet bang, ik zal niet zelf voor de dood kiezen, want mijn leven is me veel te veel waard. Een boel tegenstrijdigheden in een paar zinnen, maar voor mij is het heel helder. Ik wil nog niet dood omdat ik teveel heb in te halen.

**Geplaatst**: 02-09-16 08:48

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 08:48

Weet je Joolien, door bang te zijn voor de dood maak je je leven echt niet leuker... Leef in het nu zoals ze zo mooi zeggen. En dat moet je echt doen. Zelf ook geen leuke jeugd gehad, was vaak bezig met het verleden en met de toekomst, in plaats van genieten van wat er nu is. Van de zon die door de wolken schijnt, van een lekker bakkie... En dan op een moment denk je ineens watskebeurt, waar is de tijd gebleven. Enige waar ik me wel eens bezorgd om maak zijn mijn dieren, stel dat, dan moet er voor hen gezorgd worden. Door dit topic mij daar weer van bewust geworden, dus ga het op papier zetten.

**Geplaatst**: 02-09-16 08:49

Geplaatst: 02-09-16 08:49

De dood is het enige zekere in je leven.
En iedereen is daar dan ook wel iets of wat angstig voor.

Ook ik denk weleens na,en dan nog niet eens over mezelf.
Maar de mensen die ik nog moet gaan wegbrengen.
En dat maakt me wel bang,het doet zo'n verdriet om de mensen waarvan je houd te verliezen.

Ik geloof wel dat er iets is daarboven.
Maar daar ga ik hier even niet veel op in.

Ik heb wel geleerd dat je moet genieten van het leven en de mensen om je heen.
En niet teveel stilstaan bij de dood.
Maar koester de tijd die je hebt

**Geplaatst**: 02-09-16 08:53

Geplaatst: 02-09-16 08:53

hahahatsjoe schreef:
Weet je Joolien, door bang te zijn voor de dood maak je je leven echt niet leuker... Leef in het nu zoals ze zo mooi zeggen. En dat moet je echt doen. Zelf ook geen leuke jeugd gehad, was vaak bezig met het verleden en met de toekomst, in plaats van genieten van wat er nu is. Van de zon die door de wolken schijnt, van een lekker bakkie... En dan op een moment denk je ineens watskebeurt, waar is de tijd gebleven. Enige waar ik me wel eens bezorgd om maak zijn mijn dieren, stel dat, dan moet er voor hen gezorgd worden. Door dit topic mij daar weer van bewust geworden, dus ga het op papier zetten.

Angst voor de dood is een groot woord hoor. Ik ben er wel eens mee bezig, maar ik raak er niet over in paniek ofzo. Dat heb ik wel gehad, maar dat kan ik nu gewoon relativeren.

**Geplaatst**: 02-09-16 08:56

Geplaatst: 02-09-16 08:56

Hier nog een die zich zorgen maakt om de dood. De dood heeft zijn eigen klok en je gaat wanneer het je tijd is. Maar dat wil niet zeggen dat ik het niet eng vind. Ik lees wel eens het een en ander over het proces van doodgaan en de meeste mensen geven aan dat het inderdaad een vredig gevoel is. Ik wil dr nog niet aan.

Ik vond een plaatje waarop iets stond waarvan ik zoiets had van, damn dude.. Afbeelding

Ik ken mensen uit verschillende geloven en ze hebben er allemaal een opvatting over. De meesten hebben er vrede mee, met een hemel en een hel. Maargoed, die leven voor hun God en hoe die God het wil. Zelf heb ik zoiets van, hoe kan ik nou 'in het niets verdwijnen' als ik in mijn leven zó ontzettend veel ervaring heb opgedaan. Waarom leven we als al die levenservaringen er niet meer toe doen in the end? Er móet gewoon iets na komen (dat moet echt wel, de dingen die ik heb gezien heb ik echt niet verzonnen haha). Ik kan er écht niet bij dat al mijn levenservaring nutteloos is aan het eind.

Ik hou dus vast aan een nieuw begin, leef bij de dag en maak het beste van mijn tijd hier op aarde

**Geplaatst**: 02-09-16 09:00

Geplaatst: 02-09-16 09:00

Joolien schreef:
hahahatsjoe schreef:
Weet je Joolien, door bang te zijn voor de dood maak je je leven echt niet leuker... Leef in het nu zoals ze zo mooi zeggen. En dat moet je echt doen. Zelf ook geen leuke jeugd gehad, was vaak bezig met het verleden en met de toekomst, in plaats van genieten van wat er nu is. Van de zon die door de wolken schijnt, van een lekker bakkie... En dan op een moment denk je ineens watskebeurt, waar is de tijd gebleven. Enige waar ik me wel eens bezorgd om maak zijn mijn dieren, stel dat, dan moet er voor hen gezorgd worden. Door dit topic mij daar weer van bewust geworden, dus ga het op papier zetten.

Angst voor de dood is een groot woord hoor. Ik ben er wel eens mee bezig, maar ik raak er niet over in paniek ofzo. Dat heb ik wel gehad, maar dat kan ik nu gewoon relativeren.

Toch ben je er nog erg mee bezig, als ik dan dit topic zie. Geeft niets, maar geniet ! Het is trouwens wetenschappelijk bewezen dat iemand die dood gaat een paar gram lichter wordt, er gaat iets uit je weg, je ziel ? Geloof dat het leven een leerproces is waarin je opdrachten te vervullen heb. Het mijne is mijn gevoel van eigenwaarde... (ooit eens uit laten zoeken door een astroloog, wat mijn levensdoel was, die man zei dingen die kon hij niet weten, echt bijzonder). Nou kan zeggen nog genoeg werk te doen, toppen en dalen. Dus laat mij nog maar even lekker leven. Vroeger was ik wel bang voor de dood, pinkstergemeente opgevoed. Stond bij een rotonden en kreeg een angstaanval, denk ik zondig teveel, ik kom in de hel... Toen heb ik definitief de kerk vaarwel gezegd. God is liefde, die wil niet mensen de dampen aanjagen. Ik probeer een goed mens te zijn naar anderen toe en voor mezelf, probeer goed te leven en ik geloof niet dat omdat ik een keer vloek of kwaad ben op iemand of stiekem een snoepje jat, dat ik daarom in de hel kom ofzo.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:05

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 09:05

Ik heb geen angst voor de dood, soms lijkt het me wel een zegen. Misschien is er hierna iets beter, iets waar geen pijn is, rust, iets kalmerend. Niet iets waar er angst is of pijn of onzekerheden of twijfel. Daarentegen heb ik wel angst van doodgaan.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:07

Geplaatst: 02-09-16 09:07

Maar toch geloof ik ook wel dat er 'iets' is na de dood. Kijk naar kinderen bijvoorbeeld, ze zeggen toch dat kinderen vaker paranormaal zijn dan volwassene?

Ik loop op een kinderdagverblijf stage, het gebouw is heel vroeger een ziekenhuis geweest(zit/zat gevestigd in de binnenstad van Amsterdam), nog eentje waar nonnen werkten. Nonnen werden altijd achter het ziekenhuis begraven als ze kwamen te overlijden. Op deze plek is nu onze tuin, de speeltuin zegmaar. Laatst kwam er een kindje helemaal overstuur naar me toe, omdat er een mevrouw in een witte jurk met hem wou spelen maar dat wou hij niet. Tja.. Hoe verklaar je dat dan? En kinderen verzinnen veel en hebben een enorme rijke fantasie, maar ik geloof niet dat een kindje van 2 dit kan verzinnen.

Er is íets, maar wat.. Ik zelf ben er sterk van overtuigd dat er gewoon niks is. Het is klaar, dood is dood en je gaat slapen. Maar toch voelt t ergens alsof er wel meer dan dat is. Ik heb geen idee..

**Geplaatst**: 02-09-16 09:07

Geplaatst: 02-09-16 09:07

Bang ben ik niet voor de dood. Het enige moment van angst rondom de dood was toen ik een auto ongeluk kreeg en allemaal dingen zag roken en lekken in mijn auto en mijn portier maar niet openkreeg. Voor de rest heb ik er weinig moeite mee. Ik kan er wel eeuwen over gaan prakkiseren, maar het antwoord kan ik toch niet vinden op het waarom en waar ga ik dan heen. Zal het zijn zoals dat je slaapt, geen bewustzijn? Wie weet.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:09

Geplaatst: 02-09-16 09:09

Joolien schreef:
Vandaar ook de angst voor het doodgaan, ik heb nog amper kunnen leven zoals ik dat wil, ik zou graag de tijd krijgen om te doen zoals ik het wil.

Dan ben je eigenlijk toch niet bang voor de dood? Maar meer voor de beperkte tijd die je over hebt..

Overigens, 'amper' is wellicht relatief (geen idee hoe oud je bent) maar tot je pakmbeet 16e 'doe' je relatief weinig. Gezien je zelfstandig wat kan, en je het kan herinneren, vanaf je... euh... wat zal het zijn.. 8e ofzo, ben je dan 'pas' 8 jaar een beetje onderweg.. Vanaf je 16e heb je nog 59 actieve jaren, aangenomen dat je het nog een beetje doet totaan je 75ste.. na je 45ste ga je pas aftellen.. dus tot die tijd 'heb je nog even'

**Geplaatst**: 02-09-16 09:15

Geplaatst: 02-09-16 09:15

Ik ben niet bang voor de dood, wel de manier waarop. :oo

(lijdensweg?!)

Voormij stopt dan alleen het leven als mens op deze aarde. Maar ik denk dat je "door leeft" in een vele vredige wereld waar er 'rust' is.
Geen strijd, geen jaloezie, geen haat, geen materialisme.
Pure rust en vrede, en dat geeft mij een gerustellend gevoel.
Ik denk ook dat "later" je geliefdes weer zal zien, maar dat zij eerst hun leven op aarde moeten 'afmaken'.

Ik denk dat leven op aarde maar een klein onderdeel is van je daadwerkelijke leven.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:21

Geplaatst: 02-09-16 09:21

Klopt, het spookt met enige regelmaat door mijn hoofd, en gisteren vesloot ik mijn hersenspinsels eens op te schrijven.
Dat wist ik idd, dat je lichaam lichter wordt. Heb daar geloof ik ook een film over gezien?

**Geplaatst**: 02-09-16 09:29

Re: De dood

Geplaatst: 02-09-16 09:29

Ik ben gelovig en ben daarom niet bang voor de dood. Lijkt me wel mooi

Sinds ik een kind heb ben ik wel iets banger voor het moment waarop het zal gebeuren. Ik hoop wel dat ik mn kind mag zien opgroeien en er nog lang van mag genieten. Maar we hebben het zelf niet in de hand.

Maar ik maak me er ook niet druk om, want hoe meer tijd je spendeert aan het druk maken over je dood, hoe minder tijd je kan genieten van het leven

**Geplaatst**: 02-09-16 09:30

Geplaatst: 02-09-16 09:30

Zelf ben ik niet bang voor de dood, ik ben er ooit dichtbij geweest en voelde een enorme vrede over me heen komen. Terwijl ik daarvoor erg onrustig was werd ik heel rustig, en liet alles wat er gebeurde over me heen komen. Ik sta er ongeveer hetzelfde in als Annekeee, maar daarnaast geloof ik (geloven is eigenlijk niet het juiste woord, het is meer een intern zeker weten) in reincarnatie.

Wat ik een heel mooi boek vond om te lezen was eindeloos bewustzijn van Pim van Lommel. Echt een aanrader als je meer wilt weten over dit onderwerp, maar niet van zweverig houdt.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:34

Geplaatst: 02-09-16 09:34

SusanH schreef:
Zelf ben ik niet bang voor de dood, ik ben er ooit dichtbij geweest en voelde een enorme vrede over me heen komen. Terwijl ik daarvoor erg onrustig was werd ik heel rustig, en liet alles wat er gebeurde over me heen komen. Ik sta er ongeveer hetzelfde in als Annekeee, maar daarnaast geloof ik (geloven is eigenlijk niet het juiste woord, het is meer een intern zeker weten) in reincarnatie.

Wat ik een heel mooi boek vond om te lezen was eindeloos bewustzijn van Pim van Lommel. Echt een aanrader als je meer wilt weten over dit onderwerp, maar niet van zweverig houdt.

Geloof ik ook, maar ik dacht dan krijgt het verhaal misschien een te andere wending

**Geplaatst**: 02-09-16 09:48

Geplaatst: 02-09-16 09:48

Het fijne aan niet weten wat er is na de dood is dat je het zelf mag verzinnen... Bedenk iets moois en fijns, of iets heel geks... niemand die kan zeggen dat het niet klopt!

**Geplaatst**: 02-09-16 09:49

Geplaatst: 02-09-16 09:49

verootjoo schreef:
Ik ben gelovig en ben daarom niet bang voor de dood. Lijkt me wel mooi
Sinds ik een kind heb ben ik wel iets banger voor het moment waarop het zal gebeuren. Ik hoop wel dat ik mn kind mag zien opgroeien en er nog lang van mag genieten. Maar we hebben het zelf niet in de hand.

Maar ik maak me er ook niet druk om, want hoe meer tijd je spendeert aan het druk maken over je dood, hoe minder tijd je kan genieten van het leven

Dit heb ik ook inderdaad. Ik geloof dat ik naar de hemel ga en dat het daar vele malen mooier en beter is dan op aarde. Dat geeft mij rust en geeft dat ik weet dat ik mijn dierbaren weer terug zie. Zo wordt het verdriet minder erg als er iemand overlijdt. Het is spannend wanneer het zal gebeuren, maar ik ben er niet bang voor.

**Geplaatst**: 02-09-16 09:56

Geplaatst: 02-09-16 09:56

Ik ben niet bang voor de dood, wel om dood te gaan nu mijn kinderen nog klein zijn..

Ik ben mijn moeder verloren toen ze 42 was, in was toen 20... En dat wat zo ontzettend heftig...
Maar ik ben wel volwassen geworden met moeder..

En ik hoop dat als ik vroeg moet sterven dat mijn kinderen ook 18+ zijn..

Nomineer dit bericht ×