Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Ayasha schreef:Hier geen contact met mijn schoonmoeder omdat mijn man haar niet meer wil zien (en ik snap heel goed waarom)
In het begin probeerde ze via mij af te spreken zodat mijn man haar niet kon afblokken maar ik zei steeds 'moet je met hem regelen' en dat lukte dus niet want hij negeerde haar. Een front vormen heeft gewerkt want we horen of zien haar niet meer. Zijn broer wel. Mijn schoonzus geeft haar openingen. Daar doet ze dan zielig maar eigenlijk interesseert ons dat niet. Laat haar die aandacht maar hebben. Cadeaus werden hier gewoon aangenomen met een kille maar beleefde 'bedankt' en niets meer. Elk verder contact werd afgeblokt.
Niet te veel aandacht aan geven. Niet te veel van maken. Gewoon bedankt (of niets) sturen/zeggen en verder geen gesprek aan gaan/nergens op in gaan. Als ze merken dat die cadeaus jouw geen morele 'verplichting' geven kwa gevoel stopt het vanzelf en zo niet kan je er maar de lusten van hebben zonder de lasten.
Ik heb de laatste keer niets gestuurd. Mijn man doet dat al jaren niet meer. Zij geven jou wat tegen jouw wens. Je bent ze geen bedankt verplicht. Ik gok dat ze daarop uit zijn (streling ego + opening voor gesprek) dus geef hen dat niet meer. Je hebt ze genoeg gezegd dat je het niet wil.
MoniqueT schreef:Ik zou nog een keer een berichtje sturen dat je geen problemen met hen wil, maar ook zeker geen contact en dat je bij het blijven sturen van cadeaus, deze direct zal schenken aan ... (voedselbank, kringloop, kinderziekenhuis, noem maar wat).
janderegelaa schreef:Dat zou er aan liggen hoeveel ik zou houden van degene die geen contact meer met me wil TS.
Yvette81 schreef:Het is een hele vervelende situatie. Maar jij bent nu wel dingen voor je ouders aan het invullen.
Ik heb (nog) geen gefiagnosticeerde stoornis. Maar als een kind van mij geen contact meer met me zou willen zou ik ook alles bijzetten om dit te herstellen. En misschien ging ik van ellende ook wel stalken. Ik zou er helemaal aan onderdoor gaan om op deze wijze een kind te verliezen.
En je ouders zullen je van alles hebben aangedaan. Maar ik begrijp hu standpunt. En een kleinkind er bij is een ontzettende trigger wat het gemis om jou nog eens zo erg maakt.
Amandavd schreef:Yvette81 schreef:Het is een hele vervelende situatie. Maar jij bent nu wel dingen voor je ouders aan het invullen.
Ik heb (nog) geen gefiagnosticeerde stoornis. Maar als een kind van mij geen contact meer met me zou willen zou ik ook alles bijzetten om dit te herstellen. En misschien ging ik van ellende ook wel stalken. Ik zou er helemaal aan onderdoor gaan om op deze wijze een kind te verliezen.
En je ouders zullen je van alles hebben aangedaan. Maar ik begrijp hu standpunt. En een kleinkind er bij is een ontzettende trigger wat het gemis om jou nog eens zo erg maakt.
Wat een onzin zeg. TS is door haar ouders haar baan een keer kwijtgeraakt, geld verloren etc. Die mensen geven echt geen ruk om TS en willen alleen maar aandacht krijgen, op welke manier dan ook.
Diablo schreef:Jij oordeelt op basis van wat TS hier vertelt, je weet natuurlijk niet precies wat er gebeurd is.
Mars schreef:Diablo schreef:Jij oordeelt op basis van wat TS hier vertelt, je weet natuurlijk niet precies wat er gebeurd is.
Wat precies gebeurd is dat is ook totaal niet relevant, het enige dat van belang is is dat TS bewust gekozen heeft om contact te verbreken en dat dat niet gerespecteerd wordt.
Qua aanpak zou ik geen enkel bericht meer die kant op sturen. Cadeaus weggeven aan kringloop of anderen die het kunnen gebruiken en hen geen bedankjes meer sturen. Het is te gek voor woorden dat je mensen moet bedanken terwijl je ze gevraagd hebt je met rust te laten in de breedste zin van het woord.