Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 11:09

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 11:09

Ik heb ook vooral het idee/gevoel dat de stagiair geschrokken is en zich schaamt. Dat hij niet weet zelf hoe hij nu moet handelen. Zeker omdat er ook al 2 weken nu overheen zijn gegaan. Dat hij wel beseft wát hij heeft gedaan, maar niet hóe hij het moet oplossen. En niet iedereen vraagt daarin hulp en dat had hij dan wel moeten doen.

**Geplaatst**: 15-06-16 11:10

Geplaatst: 15-06-16 11:10

Vjestagirl schreef:
IJsco_Love schreef:
Dan nog even domme vraag van mijn kant: wat is verschil tussen een bloeduitstorting en blauwe plek? ik dacht altijd dat dat het zelfde was

Succes vanmiddag! Hopelijk levert het iets op.

Blauwe plekken zijn blauw (/groen/geel/paars/zwart), bloeduitstortingen zijn rode vlekken. Blauwe plekken zitten dieper en doen vaak vrij veel pijn, bloeduitstortingen zitten hoger in de huid en doen vaak minder pijn

Ah, dank je wel. Weer wat geleerd

Nederlands blijft moeilijk hihi

**Geplaatst**: 15-06-16 11:13

Geplaatst: 15-06-16 11:13

Ben erg benieuwd wat er uit het gesprek komt vanmiddag, en of de stagiair op een fijne manier met je zoontje kan gaan praten om de lucht te klaren

Vast al super om te horen dat zoon de koppeling met de juf niet maakt en die gewoon nog lief vindt, dat zou ik lekker zo houden ook al laat zij hem het hardste in de steek achter de schermen...maar wat niet weet wat niet deert denk ik dan maar

IJsco: ik kan me wel voorstellen dat iemand een kind even vastpakt van joh hier blijven en even sorry zeggen.

En dat kind dan de pan uit flipt (omdat die het bvb. niet eerlijk vindt omdat hij al sorry gezegd heeft) en stagiair dat niet gehoord heeft en besluit niet een flippend kind los te laten totdat die netjes sorry heeft gezegd en een beetje kalmeert.

We hebben die plekken ook niet gezien hè, het klinkt nu al veel minder ernstig dan in de OP

Zoals het nu op mij over komt kan het prima gekomen zijn doordat de situatie een beetje escaleerde en de stagiair gewoonweg niet losgelaten heeft terwijl zoonlief het er niet mee eens was.

Misschien had hij wel los moeten laten. Misschien niet.... ik was er ook niet bij dus ben daarom wel erg benieuwd naar zijn verhaal en of ze gezamelijk tot een idee kunnen komen hoe zo'n situatie beter opgelost kan worden zodat er geen plekken op een armpje blijven staan want dat is en blijft natuurlijk wel sneu :(:)

**Geplaatst**: 15-06-16 11:15

Geplaatst: 15-06-16 11:15

Jeetje zeg! Ik sta zelf al een jaar of 14 voor de klas, maar heb nog nooit meegemaakt dat een kind blauwe plekken kreeg als iemand hem bij de arm vasthield. Als dit mijn stagiair zou zijn, zou ik me kapot schamen, want hij valt onder mijn verantwoording. Ik zou hem meteen dezelfde dag nog op het matje roepen en hem verantwoording naar de ouders laten afleggen. Met excuses van mijzelf erbij. Daarnaast zou ik contact opnemen met zijn opleiding om er melding van te maken. Dan kunnen zij ook nog beslissen of er nog sancties genomen moeten worden. Natuurlijk komt het wel eens voor dat je een kind even bij de arm pakt en als er twee kinderen uit de bovenbouw met elkaar op de vuist gaan, dan kan het zijn dat dit wat minder zachtaardig gaat, maar blauwe plekken.. dat gaat echt te ver! Ik snap niet hoe dit bij een kleuter kan gebeuren. Daarnaast zou ik in samenwerking met de intern begeleider kijken wat voor hulp het kind kan krijgen voor de angst, als ouders dit fijn vinden. Het kan toch niet zo zijn dat er na dagen nog steeds geen excuses zijn aangeboden??

**Geplaatst**: 15-06-16 11:19

Geplaatst: 15-06-16 11:19

Beste Mind,
Ik vind het goed van je dat je rustig om tafel gaat zitten met de betrokken volwassenen. Ik lees dat er geen partner meegaat, kan iemand anders mee? Niet dat ik denk dat jij het niet zelf kan, ik ken jou niet, maar meer voor de balans. Die komt scheef op mij over als jij alleen zit tegenover 3 mensen die collega's van elkaar zijn. In principe hebben jullie een gedeeld belang: jouw zoontje en zijn gevoel van welbevinden, dat is belangrijk.

Ik ben het met jouw eens dat de stagiair een voor jouw zoon begrijpelijk en doordacht excuus moet geven, anders is het niet te rijmen voor hem. Ook al zijn het 'maar' bloeduitstortingen, ook die krijg je niet door gewoon iemand vast te pakken, daar is wrijving en/of druk voor nodig.

Gezien zijn leeftijd en dat het recent gebeurt is, lijkt speltherapie mij een betere optie. Eén een speltherapeut begeleidt hem bij de verwerking, wat hij later in zijn leven zelf kan toepassen, twee ze kunnen vaak ook helpen bij problemen als broekplassen, niet willen eten, mocht zich dit voor blijven doen. Waarschijnlijk heb je dan maar één therapeut nodig, terwijl je na EMDR mogelijk alsnog hulp zou willen als het broekplassen ed blijft bestaan.

Ten vierde zou ik hem, net als jij, ook niet van school of uit zijn klas halen. Hij voelt zich in de basis veilig daar, maar is nu tijdelijk ontwricht. Een grotere ontwrichting door hem uit zijn eigen omgeving te halen, maakt het herstel alleen maar moeilijker. Bovendien zal het voor hem moeilijk te begrijpen zijn dat hij weg moet, tenslotte heeft hij het juiste gedaan.

Ik wens jullie veel sterkte.
Laat je weten hoe het afloopt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 11:24

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 11:24

pmarena De wond was zeer duidelijk en geen kleine, ik was ook niet de enige die hier van schrok. Ook in de avond (we eten altijd bij onze familie gezamenlijk doen we altijd al) zagen het en schrokken en vroegen hiernaar. Dit heb ik uiteraard besproken toen mijn zoon buiten aan het spelen was en niet in dezelfde ruimte was om dit te horen. Het zijn meerdere lijnen bloeduitstortingen met midden in 2 soort nagel idee vormen in de binnenkant van zijn elleboog, de striemen liepen op tot naar zijn oksel. Het was dus zeker geen klein iets. Dit was dus ook niet van "even" vast pakken, dat doe ik ook als mijn zoon even niet luistert maar dan kan je dit niet zomaar even doen dat dit het gevolg is. Fysiek zou hij, zeker al stagiair is mijn mening, niet moeten ingrijpen. Dan zou hij vind ik even naar de leraar/lerares van het kind moeten lopen of iemand waar hij zich moet melden. En het gaat mij ook vooral om de aanpak erna, dat is dus helemaal niks geweest. En dat neem ik hem en de juf nog het meest kwalijk. Want sindsdien zijn de broek plassen en niet naar school willen begonnen.

Supervixen Ik heb in mijn school jaren dit ook nog nooit meegemaakt hoor. En mijn moeder ook niet bij 1 van ons (ben geen enigkind). En dan heb ik het niet over hun eigen school tijd, toen waren de lange houten linialen nog in de school

. Nogmaals, het waren geen blauwe plekken hoor maar bloeduitstortingen die nog enkele dagen nodig hadden om weg te trekken. Ik wil ook kijken of school inderdaad een interne begeleider heeft die misschien ook hierbij kan helpen. Zodat hij ook het gevoel krijgt dat hij ook bij school bij iemand terecht kan mocht dit nodig zijn. Ik snap ook niet dat het 2 weken duurt, met ingrijpen van politie, voor er wat gedaan word. Dat gaat mij wel mijn pet te boven...

Happywoman Nee er kan verder niemand mee, mijn moeder helpt mij vooral in de zorg als dit nodig is. Maar zij moest werken vandaag en het was kortdag afgesproken, gisteren pas. Het gesprek is tussen de directeur, mijn zoon zijn juf en ik. Ik neem ook aan en hoop ook dat hun belang hetzelfde is. Ik ga ook met de huisarts bespreken wat het meest passend is voor mijn zoon en welke hulp. Ook omdat hij al overgevoelig is met emoties, en ik niet 5 verschillende mensen voor hem wil bezoeken om te helpen, als 1 het ook zou kunnen. Dan heeft hij echt 1 persoon en dat is voor hem fijner met vertrouwen. Ik ben het er ook mee eens dat als je hem nu uit deze school haalt, je alleen maar meer onrust en onstabiliteit creeert, en dat wil ik juist niet. En ook wat jij zegt, hij zal niet snappen waarom hij weg moet terwijl buiten dit hij het zo leuk heeft op school.

Dank je wel en laat het zeker weten.

**Geplaatst**: 15-06-16 11:27

Geplaatst: 15-06-16 11:27

Van school veranderen kan natuurlijk wel een goede optie zijn wanneer je kind zich onveilig voelt..
Maar ik ben het met je eens dat dat voor nu waarschijnlijk meer kwaad dan goed doet.. het is slechts 1 incident door een stagiaire die niet voor zijn klas staat.. dan is het wisselen van school van zo'n grote invloed dat dat niet opweegt tegen de problemen op deze school.. waarmee ik overigens niet het incident wil bagatelliseren want het is niet niets.. zeker niet wanneer je zoon weer incontinent geworden is..

Verder hoor ik emdr zeggen en ik snap waarom.. emdr is een uitstekende behandeling voor trauma verwerking.. echter is het ook een vrij heftige behandeling en ik zou adviseren daar niet meteen op in te zetten.. emdr kan bij wijze van spreken zelfs over 10 jaar nog.. dat blijft effectief..
Ik denk dat je zoon meer baat heeft bij een vorm van speltherapie

Maar hier kan de huisarts je ook meer over vertellen en daarnaast vind er bij een instelling ook nog een intake plaats waarna ze je verwijzen naar een passend traject..

Ik vind dat je super handelt! Wat een lieve en goede moeder heeft je zoontje

Heel veel succes op school en bij de huisarts.. maar ik verwacht eigenlijk dat je zoontje er weer helemaal bovenop gaat komen door de zorg die je voor hem draagt!

Edit: ik zie nu een soortgelijke post hierboven staan hihi

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 11:29

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 11:29

Ik heb ook gelezen over EFT en EMR wat genoemd is, ben er ook van mening dat ik hem met zijn leeftijd en overgevoeligheid de behandeling niet geschikt vind.

Spel therapie las ik ook, denk dat dat veel beter bij hem past, maar dat bespreek ik ook met de huisarts vandaag. Dank je wel horsies5

edit: Lees onder andere dit :

Er kan aan de volgende problemen gedacht worden:
Problemen met het uiten van gevoelens zoals, boosheid, angst en verdriet
Te weinig zelfvertrouwen, een negatief zelfbeeld
Last van nare gebeurtenissen, nachtmerries, angsten, trauma’s

Denk dat ze de spijker op de kop slaan hiermee.

**Geplaatst**: 15-06-16 11:43

Geplaatst: 15-06-16 11:43

Overigens kan je met deze vragen juist heel goed bij de jeugdarts terecht. Ik ben jeugdarts en zou met deze vraag de speltherapie adviseren. Nogmaals sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 11:55

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 11:55

Ik ga nu naar school, we gaan het zien ! Bedankt allemaal !

**Geplaatst**: 15-06-16 12:22

Geplaatst: 15-06-16 12:22

Happywoman schreef:
Gezien zijn leeftijd en dat het recent gebeurt is, lijkt speltherapie mij een betere optie. Eén een speltherapeut begeleidt hem bij de verwerking, wat hij later in zijn leven zelf kan toepassen, twee ze kunnen vaak ook helpen bij problemen als broekplassen, niet willen eten, mocht zich dit voor blijven doen. Waarschijnlijk heb je dan maar één therapeut nodig, terwijl je na EMDR mogelijk alsnog hulp zou willen als het broekplassen ed blijft bestaan.

Speltherapie is 'praten over iets, op de manier van een kind.'
Prima voor een, twee of drie gesprekken. Maar itt emdr: bij een trauma heeft emdr veel meer zin en gaat zeker bij kinderen vele malen sneller dan 'praten over'.
Op Wikipedia staat wel een goed verhaal over emdr. Het werkt in op precies die hersencentra waar het trauma zit (itt praten).
Het spaart een mens om jarenlang "met een trauma te moeten omgaan". Er is beter gezelschap. (Ipv een kind (!) te leren: "Oh, ik word getriggerd, maar nee, zo erg is het nu ook weer niet, laat ik a doen, kijken of ik rustiger word, zo nee, laat ik b doen en kijken of ik rustiger word, etc.")

Emdr bij kinderen wordt gedaan door kindertherapeuten, dus die hebben meestal wel speltherapie 'in huis'.

Emdr kan heftig zijn, maar dit is geen regel en als het heftig verloopt, zijn er goede manieren om dit direct tot rust te brengen tijdens de sessie. De grenzen van de cliënt worden te alle tijden gerespecteerd.

Aangezien zoonlief zindelijk was voor het gebeuren lijkt herstel van zindelijkheid mij een criterium voor geslaagde therapie (trauma de nek om gedraaid, weer een positief zelfbeeld - het broekplassen verdwijnt). Niet willen eten 'want dan hoeft hij niet naar school' idem.

**Geplaatst**: 15-06-16 12:49

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst: 15-06-16 12:49

Ben ik niet met je eens Janneke.. ik ben orthopedagoog en heb nauw samengewerkt met een ggz-psycholoog die veel ervaring had met emdr.. emdr is echt goede en effectieve trauma behandeling.. maar lang niet altijd de beste in iedere situatie.. en in deze situatie is speltherapie in mijn ogen echt geschikter.. emdr is in deze echt een beetje to much is mijn idee.. zonder dat ik daarbij de problemen bagatelliseer want de problemen die nu spelen zijn zeker niet niets..

Ik verwacht eigenlijk ook dat de huisarts hiermee zal komen of anders de intake

**Geplaatst**: 15-06-16 13:04

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst: 15-06-16 13:04

Eens met horsies5. EMDR kan altijd nog. Nu is speltherapie een goede keus.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 13:50

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 13:50

EMDR ben ik nog niet van overtuigd. Dit omdat ook met speltherapie ik goede ervaringen lees en ook bij alle informatie staat dat dit soms enkele weken is of langer. Dus vermoed niet alleen 1 -2 -3 gesprekken

. Speltherapie vind ik ook voor zijn leeftijd meer passen op dit moment.

We zijn net terug van school gesprek. Mijn zoon heeft even lekker gespeeld in een andere ruimte en een andere juf lette even op ging super!

Eerst wilde de directrice mijn kant horen, dus ik heb verteld wat ik van mijn zoon heb gehoord en de verwonding. In eerste instantie wilde ze de verwonding schuiven op dat kan niet komen door de stagiair. Maar zoals ik haar ook al vertelde, die komt niet uit de lucht vallen de bloeduitstortingen. Was ze het wel mee eens. De betreffende stagiair is op de mat geroepen inderdaad, en heeft zijn excuses aan moeten bieden en dit zal ook niet meer gebeuren. Ook een hele rare reactie is dat de stagiair beweerd dat mijn zoon hem geschopt en geslagen zou hebben. Ik heb ook aangegeven dit is nog nooit in zijn hele leven gebeurd en vind dit een vreemd verhaal. En als dit werkelijk zo is, dan wil ik weten waarom mijn zoon dat gedaan heeft want dit is totaal niet zoals hem. Als hij boos is loopt hij weg, ook als hij vast gehouden word van kijk mama eens even aan reageert hij nooit zo. Ook niet bij andere mensen, dus trek dit erg in twijfel.

Ze vroeg waarom ik niet eerder een gesprek aan gevraagd had. Heb haar ook uitgelegd dat ik meerdere malen bij de juf mij gemeld heb, en zij elke keer zei dat ze er nog aan wat ging doen en dit tot heden de enige informatie was die ik heb ontvangen. Ik heb haar ook verteld dat ik het niet netjes vind dat het overkomt alsof ze de schuld bij mij wil leggen dat het 2 weken duurde voor er actie kwam. Nee zo moest ik dat niet zien. We hebben afgesproken dat elke dag de juf met mijn zoon eind van de dag gaat zitten. Ze samen rustig hebben over de dag en wat mijn zoon leuk of juist niet leuk vond van die dag. En dan mag mijn zoon zelf een boze of een blije smiley tekenen onder het verhaal van de dag. Er word ook zeker wel in de gaten gehouden hoe mijn zoon nu op school is, is hij vrolijk of juist niet speelt hij samen of juist niet. Naar wie reageert hij leuk en bij wie juist niet en wat gebeurde er.

Er word nu meer gekeken en op gelet. Ook gaan we zo langs de huisarts en ga ik dus vragen naar speltherapie. Ik als moeder kan maar zo veel, en ook ik kom er soms niet alleen uit. Daarom wil ik die hulp graag in zetten om erachter te komen wat het onderliggende probleem is. Is het school, zo ja wat is er op school wat dit veroorzaakt of eventueel wie? Is het thuis, zo ja wat is er dan wat hij niet fijn vind of wie. We gaan dit allemaal per dag bekijken, en zien of we eruit komen.

De politie zal ook wel bellen straks, anders bel ik die na de huisarts even met de update. De klacht blijft staan en word niet weggeveegd over de stagiair, dit word ook gemeld aan zijn school en anders ga ik dat doen. Zijn naam is mij nu wel bekent, dat was die eerder niet volledig.

Kortom, we blijven positief, en we blijven de hoop hebben dat mijn zoon zich beter gaat voelen want dat is het aller belangrijkste voor me!

**Geplaatst**: 15-06-16 13:56

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst: 15-06-16 13:56

Top dat je zo opkomt voor je kind.
Wel jammer dat je jezelf moet verdedigen, terwijl de juf laks is geweest.
En dat de staigiar roept dat het kind schopte. Ik weet niet of hij het juiste beroep heeft gekozen.

Speltherapie kan goed helpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 14:00

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 14:00

Ik heb ook sterk mijn twijfels bij dat verhaal. Mijn kind heeft dit ten nimmer ooit gehad iemand, en geloof er dus ook niet veel van hoor. Want een kind doet dat echt niet zomaar vanuit het niks... Dus of de stagiair is een detail vergeten wat hij gedaan heeft, of het verhaal klopt niet.

**Geplaatst**: 15-06-16 14:04

Geplaatst: 15-06-16 14:04

Klassiek gevalletje van je ergens uit banketstaaf.... -O-

Gelukkig nu eindelijk een gesprek gehad en het lijkt erop dat ze er ook aan gaan werken!
Nu maar hopen dat je zoontje zich snel weer beter gaat voelen en o.a. het in zijn broek plassen gauw verleden tijd is!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-16 14:05

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-16 14:05

Ik hoop het ook ! Zometeen gaan we naar de huisarts en gaan we daar bespreken hoe of wat. Maar ik hou het in de gaten, als er geen verbetering is dan ga ik doorzetten met een onderzoek naar de school.

**Geplaatst**: 15-06-16 14:51

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst: 15-06-16 14:51

Je bent een stoere mama!

**Geplaatst**: 15-06-16 14:52

Geplaatst: 15-06-16 14:52

Heel veel sterkte, je zoontje klinkt als een gevoelig mannetje en die heeft hier een beste klap van gehad.
EMDR vind ik op korte termijn eigenlijk nooit een goede oplossing, je moet het altijd eerst de kans geven om normaal een trauma te verwerken. Blijkt dat dit uiteindelijk niet goed lukt is EMDR een fijne maar veelal heftige oplossing. Iets als speltherapie zou kunnen helpen met de verwerken en lijkt me voor jou zoontje een veel beter idee.
Hopelijk gaat hij snel weer met plezier naar school.

**Geplaatst**: 15-06-16 14:54

Re: Een beetje ten einde raad...

Geplaatst: 15-06-16 14:54

Fijn dat het gesprek (redelijk) goed is verlopen! Gaat stagiair ook nog excuses aanbieden aan zoontje of iz dat niet ter sprake gekomen? Succes dalijk bij de dokter!

**Geplaatst**: 15-06-16 15:06

Geplaatst: 15-06-16 15:06

Ben je tevreden over de uitkomst hiervan / denk je dat je zoontje er ook echt wat aan heeft (gehad)?
En heeft stagiair ook echt even met je zoon gepraat? Of gaat dat nog gebeuren?

Ik snap alleen een paar dingen nog niet

Zoontje kan toch prima heel boos geworden zijn doordat hem in zijn ogen groot onrecht aan gedaan werd i.v.m. het al sorry gezegd hebben, zich los hebben willen rukken en dat stagiair dat vertaalt in "schoppen en slaan"? Dat je dat nog nooit eerder hebt gezien komt misschien wel omdat hij nooit eerder zo boos is geweest over dergelijk onrecht, omdat dat nooit eerder voorgekomen is.

En die plekken kunnen wellicht ook (deels) veroorzaakt zijn door hetgeen er aan vooraf ging, dat opstootje met dat andere kind?
Weet je eigenlijk wat daar precies gebeurde?

Hopelijk ben je vooral snel van dat plassen af want dat is toch wel héél vervelend... daar staat hij toch wel een beetje mee voor gek voor de andere kinderen neem ik aan :(:)

**Geplaatst**: 15-06-16 15:08

Geplaatst: 15-06-16 15:08

chocobroodje schreef:
Je bent een stoere mama!

Inderdaad! Je kleine ventje mag in zijn handjes knijpen met zo'n moeder!

**Geplaatst**: 15-06-16 15:10

Geplaatst: 15-06-16 15:10

Wat een verhaal en zo vervelend voor je zoontje! Ik vraag me nu alleen af, sorry als ik het heb gemist, blijft de stagaire wel bij je zoontje voor de klas staan?

**Geplaatst**: 15-06-16 15:14

Geplaatst: 15-06-16 15:14

Rustig blijven is ook belangrijk,en ook het goede voorbeeld.. respect hoe je dit zo netjes hebt aangepakt..fijn voor jullie dat er een gesprek is geweest waarin je ook serieus genomen word..je voelt je toch machteloos als je ziet dat je kind verdriet heeft of zich gewoon niet happy voelt..

:(:)

Nomineer dit bericht ×