Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-06-16 13:49

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 13:49

Ik heb niet echt een biologische klok, word er nu 28. Vriend wil wel graag kinderen.
Enerzijds zeg ik ergens, ja, ok, misschien wel.
Maar eigenlijk liever niet.
We wonen samen, hebben geen eigen huis, een wolfhond, drie katten, drie paarden. Vriend werkt 5-6 dagen per week relatief lange dagen, met wisselende uren, ik werk maar 32 uur per week, maar moet op ma,woe en vrij na 17 uur de paarden gaan doen (doe het zelf stal). Op dinsdag en donderdag ben ik in de namiddag vrij, maar die zitten nu bomvol met boodschappen, paarden, hond, dingen doen voor mijn moeder, etc...
Mijn hond gaat mee naar de paarden, ligt daar aan de lijn terwijl ik bezig ben of gaat mee op buitenrit, een kind kan ik moeilijk vastleggen terwijl ik bezig ben met de paarden, dus heb er al weer opvang voor nodig daar mijn vriend nooit thuis is.
Pfff, nee, ik zie gewoon niet hoe ik het zou kunnen inplannen ...

**Geplaatst**: 14-06-16 13:56

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 13:56

18 jaar, en zolang ik mij kan herrinneren al een grote kinder wens, vanaf mn 16e echt rammelende eierstokken. maar heb genoeg verstand en besef om te wachten tot studie klaar is en ik een stabiele omgeving heb. Heb ook nog geen vriend maar dat vind ik geen vereiste om nooit mijn droom waar te maken. Zou wel een stuk fijner voor het kind zijn, een stabiele vader.

Ik hoop zelf wel voor mn 25e eerste kindje te mogen krijgen

**Geplaatst**: 14-06-16 14:09

Geplaatst: 14-06-16 14:09

Duhelo schreef:
Ik heb niet echt een biologische klok, word er nu 28. Vriend wil wel graag kinderen.
Enerzijds zeg ik ergens, ja, ok, misschien wel.
Maar eigenlijk liever niet.
We wonen samen, hebben geen eigen huis, een wolfhond, drie katten, drie paarden. Vriend werkt 5-6 dagen per week relatief lange dagen, met wisselende uren, ik werk maar 32 uur per week, maar moet op ma,woe en vrij na 17 uur de paarden gaan doen (doe het zelf stal). Op dinsdag en donderdag ben ik in de namiddag vrij, maar die zitten nu bomvol met boodschappen, paarden, hond, dingen doen voor mijn moeder, etc...
Mijn hond gaat mee naar de paarden, ligt daar aan de lijn terwijl ik bezig ben of gaat mee op buitenrit, een kind kan ik moeilijk vastleggen terwijl ik bezig ben met de paarden, dus heb er al weer opvang voor nodig daar mijn vriend nooit thuis is.
Pfff, nee, ik zie gewoon niet hoe ik het zou kunnen inplannen ...

Precies dit, ik ben ook dus dezelfde leeftijd. Ik wil wel, maar voel absoluut geen tikkende eierstokklokken. Ik zie ook niet voor me hoe ik dat kan combineren. Mn vriend wil ook maar heeft eigenlijk hetzelfde. We vinden 30 dan wel weer een mooie leeftijd voor een eerste of dat je nog even hebt mocht het niet gelijk lukken... Maar de 30 komt zo om de hoek! Vooral als ik denk aan wat ik nog allemaal wil doen voor dat :')

had ik dus maar een tikkende klok en enorme drang, dan had ik wellicht geen behoefte meer aan al die andere dingen waarvan ik denk dat het met kind veel lastiger tot niet gaat

Laatst bijgewerkt door moonsparkle op 14-06-16 14:13, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-16 14:10

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-16 14:10

tita schreef:
Ik mis nog wat polletjes.

Ik had geen kinderwens en werd toch zwanger op mijn 38ste

In principe heb je dan nooit je klok horen tikken

. Tenzij je dit zo supergeweldig vond dat je het nog eens zou willen overdoen dan tikt hij nu

.

Die optie van eerst wel gewild en toen toch omgeslaan had ik bij het maken van de poll niet bij stilgestaan maar dat kan ook wel inderdaad.

Ik stond zelf al enkele jaren niet meer zo dwars tegen kinderen, maar achteraf bekeken voel ik dat dit waarschijnlijk wel meer te maken had met de enorme voortplantingsdrang van mijn ex en zijn regelmatig "gedreig" dat als ik geen kinderen wilde ik niet van hem hield. Maar toch had ik toen legitieme redenen genoeg om er op dat moment niet aan te beginnen terwijl hij vond dat ik gewoon smoesjes verzon en niet wilde (ja hij vond het geen probleem dat we zouden klussen toen ik nog thuiswoonde en we niet eens ooit hadden samengewoond, als ik zwanger was zou hij alles (huisje etc) wel in no time fixen en we zouden heel gelukkig zijn -O-

).

In elk geval voel ik achteraf dat het meer een beslissingdruk was en blinde liefde dan mijn ware gevoelens en wensen.
Maar nu ik mijn huidige vriend ken, en zo'n andere relatie heb, voel ik het heel anders. Er is geen druk of eis langs zijn kant, het komt puur van mezelf.

Overigens is het wel niet zo dat ik echt rammelende eierstokken heb. Heb bv een vriendin die echt obsessief bezig is met plannen voor een baby en het haar leven wel half controleert. Ik denk wel dat ik het graag zou willen beginnen binnen korte periode (<2 jaar), maar als zou blijken dat ik om een reden die niet gemakkelijk op te lossen is niet zwanger zou kunnen worden, dan zie ik me evengoed een rijk leven kunnen vullen.

Wel grappig dat er ook toch best een behoorlijke groep is die al wat ouder wordt en nog steeds geen klokje heeft gevonden. Toch zo'n "afwijkend" en "onnatuurlijk" gedrag zoals sommige die-hard-moeders wel eens durven oordelen

.

Nant, dat lijkt me wel moeilijk, als jij echt geen wilt maar je vriend wel en hij ook nog eens wat ouder is...ben je niet bang dat dit op een punt echt een issue gaat worden?

**Geplaatst**: 14-06-16 14:19

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 14:19

Ik heb het direct aan het begin van de relatie gezegd, hoewel hij toen nog wel dacht dat ik van mening zou veranderen.
Hij heeft er op zich wel vrede mee, omdat hij weet dat het mij echt heel ongelukkig zal maken als hij zijn zin zou krijgen.

Misschien dat dit ooit een issue zal worden en misschien dat ik ooit van gedachten verander. Ik heb zoiets van "dat zien we dan wel weer", we zijn nu heel gelukkig samen en ondanks dat hij ooit wel kinderen zou willen heeft hij nu nog niet die onbedwingbare drang.

**Geplaatst**: 14-06-16 14:26

Geplaatst: 14-06-16 14:26

Mijn biologische klok, tja.. Jarenlang, ik kon baby's knuffelen, nee hoor niks, geen enkel gevoel, meer: HELP! Het beweegt, het huilt, het stinkt. Maar nu? Hij gaat al maanden af, klapperende eierstokken, babyblauwe ogen staren me aan en de tranen lopen me over de wangen..
En daar zit je dan, 22 jaar, de baby's en huwelijken vallen uit de lucht om je heen en zelf geen financiële zekerheid.

Al moet ik eerlijk zeggen, paar maanden thuis zitten, eerst denk je, nou een kindje nu wel leuk, heb je tenminste wat te doen, maar nu? Nee zonder financiële zekerheid komt hier nog geen kindje. Al moet in december mijn spiraaltje eruit / vervangen worden. Wie weet.. Ligt eraan hoe we er financieel voor staan.

**Geplaatst**: 14-06-16 14:27

Geplaatst: 14-06-16 14:27

Geen kinderwens en 42 jaar.

Ik riep al op mijn 12e dat ik geen kinderen wilde. En dat voelt tot op de dag van vandaag nog steeds zo.

**Geplaatst**: 14-06-16 14:28

Geplaatst: 14-06-16 14:28

moonsparkle schreef:
Duhelo schreef:
Ik heb niet echt een biologische klok, word er nu 28. Vriend wil wel graag kinderen.
Enerzijds zeg ik ergens, ja, ok, misschien wel.
Maar eigenlijk liever niet.
We wonen samen, hebben geen eigen huis, een wolfhond, drie katten, drie paarden. Vriend werkt 5-6 dagen per week relatief lange dagen, met wisselende uren, ik werk maar 32 uur per week, maar moet op ma,woe en vrij na 17 uur de paarden gaan doen (doe het zelf stal). Op dinsdag en donderdag ben ik in de namiddag vrij, maar die zitten nu bomvol met boodschappen, paarden, hond, dingen doen voor mijn moeder, etc...
Mijn hond gaat mee naar de paarden, ligt daar aan de lijn terwijl ik bezig ben of gaat mee op buitenrit, een kind kan ik moeilijk vastleggen terwijl ik bezig ben met de paarden, dus heb er al weer opvang voor nodig daar mijn vriend nooit thuis is.
Pfff, nee, ik zie gewoon niet hoe ik het zou kunnen inplannen ...

ja hé, en vooral ook, ik heb sowieso al geen zin in die hele zwangerschap, dik worden, niks kunnen doen, dan die bevalling zelf, oh nee, gruwel!

En daarnaast vooral het praktische, wie zal in die 9 maanden zwangerschap voor mijn paarden zorgen? Wie zal ze voeren en uitmesten? Ik heb geen geld genoeg om dat uit te besteden. Stel dat ik 6 maand platte rust moet, wat dan?
Pff, nee, echt niet

Precies dit, ik ben ook dus dezelfde leeftijd. Ik wil wel, maar voel absoluut geen tikkende eierstokklokken. Ik zie ook niet voor me hoe ik dat kan combineren. Mn vriend wil ook maar heeft eigenlijk hetzelfde. We vinden 30 dan wel weer een mooie leeftijd voor een eerste of dat je nog even hebt mocht het niet gelijk lukken... Maar de 30 komt zo om de hoek! Vooral als ik denk aan wat ik nog allemaal wil doen voor dat had ik dus maar een tikkende klok en enorme drang, dan had ik wellicht geen behoefte meer aan al die andere dingen waarvan ik denk dat het met kind veel lastiger tot niet gaat

**Geplaatst**: 14-06-16 14:30

Geplaatst: 14-06-16 14:30

19 jaar was ik toen ik na het krijgen van een neefje om was. Zo'n 3 jaar later kwam de oudste. https://scontent-amt2-1.xx.fbcdn.net/v/ ... e=58096543 Mogen in onze handen knijpen met 3 zulke leuke en lieve kinderen.

https://scontent-amt2-1.xx.fbcdn.net/v/ ... e=57D11189 https://scontent-amt2-1.xx.fbcdn.net/v/ ... e=5809A2FD

**Geplaatst**: 14-06-16 14:52

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 14:52

Ik schaar mij niet in de categorie moeders die tegen andere (nog) kinderloze vrouwen dat ze niet weten wat ze missen. Ik heb vriendinnen die namelijk geen kinderen kunnen krijgen, wel of niet op een natuurlijke manier. Ik heb vriendinnen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te nemen. Ik kan niet tegen ze zeggen dat ze niet weten wat ze missen. Dat vind ik niet eerlijk. Iedereen zijn/haar keuze, dat respecteer ik.
Zo kon ik me er vreselijk over opwinden dat ik ook zo'n cliché naar mijn hoofd geslingerd kreeg het eerste jaar na mijn tweede bevalling: "Oh, twee jongens, nu nog een meisje." "Zou je niet een meisje willen hebben als tegenwicht tegen drie mannen in huis?" "Ach, je bent echt niet te oud voor nog een zwangerschap." Echt, schiet mij maar lek dan!

**Geplaatst**: 14-06-16 14:56

Geplaatst: 14-06-16 14:56

Het enige wat hier tikt is mijn hart. Ik zou willen dat de biologische klok tikte, want het zou mn relatie makkelijker maken. Maar dat doet t niet...

Ik heb gestemd op -35 (ben 33) en geen kinderwens. Helaas zit ik in zwaar weer, want mijn vriend heeft besloten niet zonder kinderen te willen. Van begins af aan al heb gewaarschuwd geen kinderen te willen, maar hij was er nog niet mee bezig/dacht dat ik zou bijdraaien. In de loop der tijd heeft hij de manipulatieve trukendoos opengetrokken en staan we nu op een erg vervelend kruispunt. En ik kan niet goed kiezen. Ik zou het liefst kindvrij blijven, maar de boel losgooien is ook moeilijk, aangezien ik me nu angst heb laten inboezemen door de maatschappij en door hem.

Ik blijf meelezen.

**Geplaatst**: 14-06-16 14:59

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 14:59

Wat ben ik blij dat ik niet alleen ben , nu 28 voel me eerder 18 :')

en totaal geen kinderwens nog. Ik ben nog teveel met mezelf bezig en wat ik leuk vind en heb nog geen zin om dingen op te geven voor een klein monster.

**Geplaatst**: 14-06-16 15:02

Geplaatst: 14-06-16 15:02

En wat als jij nee blijft zeggen?

Je moet het wel zelf willen hoor, niet omdat een ander het wil. En hebben jullie het al over de zorgverdeling gehad? Wil hij bijv. minder werken en ook deels de zorg op zich nemen of is hij zodanig 'bezig' met kinderen dat hij de lusten wil, maar niet de lasten?

**Geplaatst**: 14-06-16 15:08

Geplaatst: 14-06-16 15:08

@ Sammie, ik weet dat ik bij mezelf moet blijven. En dat het teveel is om voor een ander te doen. Ik moet dus echt zelf een kinderwens zien te vinden of te maken, en zoals iemand hierboven zegt, dat gaat niet onder druk

.

Hij is zijn ambities onderweg verloren en is bereid 1 dag in te leveren en 1 dag thuis te werken. Dit is zijn water bij de wijn nadat ik aangaf dat mijn baan zal veranderen als ik terug naar 3 of 4 dagen ga, en dat ik dat écht niet leuk vind. En dat ik het helemaal niet zie zitten om zoveel te moederen. Dus nu heeft hij daarin een stap tegemoet gezet. Ik mocht aangeven wat ik zelf wil. Hij is er ook van bewust dat hij de haler- en brenger is, aangezien ik 80km woon werkafstand heb (en hij niet wil verhuizen). En gaf aan bij ziekte ook wel af te halen. Ik vertrouw hier alleen niet 100% op, want weet niet wat hij zegt om me 'over te halen' en of ie na een paar maanden geen verwijten gaat maken. Na de hele trucendoos van afgelopen jaren, weet ik niet zo goed welke woorden wel kloppen en welke niet.
Huishoudelijk werk ziet ie doorgaans niet liggen.

Ik weet enerzijds wat me resteert, maar ik vind het toch superlastig om de deur definitief dicht te knallen...
En ik zit er nu al lang in... Je gooit bijna 8 jaar relatie ook niet zomaar weg. En wat als ik spijt krijg?
Dat soort hoofdbrekers...

Laatst bijgewerkt door F_Orumster op 14-06-16 15:15, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-06-16 15:13

Geplaatst: 14-06-16 15:13

verwijderd

Laatst bijgewerkt door Mazida op 14-06-16 15:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-06-16 15:16

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 15:16

@F_Orumster: aan kinderen beginnen om hem niet kwijt te raken is de slechtste reden om aan kinderen te beginnen. Weet dat je zo'n besluit niet meer terug kunt draaien. Ik schrok van deze woorden:

"Ik vertrouw hier niet 100% op, want weet niet wat hij zegt om me 'over te halen'. Na de hele trucendoos van afgelopen jaren, weet ik niet zo goed welke woorden wel kloppen en welke niet."

Als je hem na acht jaar nog niet vertrouwt is een baby geen redmiddel. Meestal pakt het krijgen van een kind in een al niet te beste relatie niet goed uit. Wens je veel wijsheid en sterkte toe, maar verloochen jezelf niet :(:)

**Geplaatst**: 14-06-16 15:25

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 15:25

Vandaag 36 geworden en nog nooit een seconde in mijn leven een kinderwens of rammelende eierstokken gehad.
Als ik het een beetje netjes mag omschrijven heb ik een hekel aan kinderen, en dat is nog netjes gezegd.

**Geplaatst**: 14-06-16 15:26

Geplaatst: 14-06-16 15:26

De slechtste reden om aan kinderen te beginnen is om je relatie te redden. Nu kun je nog van elkaar 'af', heb je een gebroken hart. Maar heb je kinderen dan heb je altijd met elkaar te maken. Tot er iemand dood gaat.. En als het vertrouwen er momenteel niet is.. tja.. jeetje.. Lastig.. En vooral erg jammer

Zou er toch maar eens goed voor zitten, alleen of samen. Misschien kun je voor jezelf eens kijken of je mening wel of niet veranderd als je heel open bent naar kinderen. Die man met de hamer gaat toch een keer komen. En dan beter een korte klap dan een lange klap. En spijt krijgen? Ja dat kan, maar misschien tref je dan wel iemand die ook kinderen wil. Of al heeft en is dat voldoende voor jou. Vervelend zulke situaties, vooral omdat ik mij niet kan voorstellen dat iemand bereid is zo'n lange relatie op te geven voor iets dat je niet kent of weet hoe het is. Het wordt altijd zo geromantiseerd, maar die nachten wakker, plasbroeken, kotsopruimen en de rest vertellen ze er niet bij. En als man zijnde heb je dan nog meestal de makkelijkste taak, die trekt de deur achter zich dicht en opent 'm weer in de avond.

**Geplaatst**: 14-06-16 15:31

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 15:31

24 en nog geen "echte" kinderwens. Natuurlijk wil ik ze, heel graag zelfs, maar nu nog niet.

Woon net samen met mijn vriend, we zijn druk met onze paarden en daar wil ik eerst voor de volle 100% van gaan genieten ! Maar wil toch ook niet 30+ zijn en dan kinderen krijgen.

Mijn vriend is 4 jaar ouder en denkt gelukkig net zo als ik

Hier in Frankrijk zijn al veel van de meisjes die ik van school ken al getrouwd en hebben kinderen, van mijn leeftijd of zelfs jonger. Dan ben ik toch wel eventjes weer verbaasd ! Maar goed als het goed zit zit het goed

**Geplaatst**: 14-06-16 15:35

Geplaatst: 14-06-16 15:35

Moeilijk zeg als de een wel wil en de ander niet. Hier wel tikkende klok gehad, en altijd gedacht dat ik een groot gezin wilde. Nu is er 1 kind, en is de klok stil gaan staan. Ik denk niet dat hij nog gaat tikken, ik vind het helemaal prima zoals het nu is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-16 15:38

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-16 15:38

F_Orumster schreef:
@ Sammie, ik weet dat ik bij mezelf moet blijven. En dat het teveel is om voor een ander te doen. Ik moet dus echt zelf een kinderwens zien te vinden of te maken, en zoals iemand hierboven zegt, dat gaat niet onder druk .

..

Dat is inderdaad zo moeilijk die dingen. Zeker als je al zo lang samen bent. Want zeker als je nog jonger was bij het samenkomen, je zal niet de eerste partner hebben die denkt "die draait wel bij!". Want ja dat gebeurd wel eens met ouder worden. Maar niet altijd dus, en daar sta je dan. Ik heb geluk dat mijn vriend op dezelfde lijn zit. Op dit moment toch, je weet nooit wat er zou kunnen veranderen. Maar moest het zo zijn dat hij echt absoluut een groot gezin wil en ik een bloedhekel heb aan kinderen, ookal zijn we reeds 10 jaar samen het een breuklijn zou zijn. Uiteindelijk is het toch iets wat echt je hele toekomst gaat bepalen. Tussen als 70ers terugkijken op een leven gezellig samen gevierd of een heel leven gevierd met kinderen en wie weet dan kleinkinderen. Ik denk dat als je echt een star idee hebt van of je ze wel of niet wilt, het enorm moeilijk is om samen te blijven met iemand die het omgekeerde denkt.

Een vriendin van mij heeft zo'n 'die draait wel bij' fase. Zij dus het voorbeeldplaatje van rammelende eierstokken, hij vindt zijn leven best zo. Hij ziet heel veel nadelen aan kinderen hebben, zij alleen maar roze wolken en leuke dingen. Nu praat ze zo vaak op hem in om hem te overtuigen dat ze hem zover heeft gekregen om met de pil stoppen met behoud van andere voorbehoedsmiddelen, zodat 'zodra hij aan het idee gewend is dat hij vader gaat worden', ze er direct mee kunnen beginnen

. Zij is er echt heilig van overtuigd dat hij gewoon aan het idee moet wennen en zal bijdraaien, ik hoop voor haar dat dit effectief ook is en dat hij ook niet meestapt in het verhaal omdat zij hem zo onder druk zet...

Mazida schreef:
Ik heb gestemd op 'weet het niet'. Ben eind twintig. Mijn vriend wil wel kinderen. Mij lijkt het leuk als ik baby's en kleintjes zie, maar als ze de deur weet uit zijn ben ik altijd weer blij om het rijk alleen te hebben . Ik kan er ook echt van genieten om lekker beetje te klooien in huis en uit te slapen. Toch wat lastiger mét kinderen. Vriendlief heeft een eigen bedrijf. Ik weet zeker dat hij zich honderd procent voor de kids zou inzetten, maar het grootste gedeelte zal op mijn schouders terecht komen en ik weet niet of ik dat ga trekken. Voorlopig is het niet niet zover, maar ik weet niet of het ooit zover gaat komen.

Die fase ben ik intussen doorgelopen :')

. Niet erg eens op te passen, heerlijk om ze weer te kunnen meegeven

.

**Geplaatst**: 14-06-16 15:43

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 15:43

hier 43 en nog steeds absoluut geen kinderwens, nooit gehad ook.
Ook niet tijdens langdurige relaties opeens gekregen ( gelukkig maar denk ik achteraf)
Voordeel is : ook nooit een partner met kinderwens gehad.

Ik wil ze niet om me heen, vasthouden etc.
Neefje van 8 begint nu leuk te worden maar verder niks....

**Geplaatst**: 14-06-16 15:45

Geplaatst: 14-06-16 15:45

Ik ben een beetje in dubio...

Ik heb altijd gezegt dat ik voor mijn 24e kinderen wil.

Na mijn 24e heb ik altijd gezegt dat ik niet meer wil, omdat ik "te oud" ben. (alleen voor mij zelf te oud hoor!)

Inmiddels ben ik bijna 27, en heb een vriend van 20.
Ik had me er bij neer gelegd, en wilde echt geen kinderen meer. Als ik ze in winkels/op het terras hoor janken weet ik precies weer waarom.
Maar vriend lief wilt toch echt heel graag papa worden, maar pas over 8 jaar...
Uhhhh beseft hij wel hoe oud ik dan ben?
Maar goed, gezegt dat ik dat dus echt te lang vind duren. En hij wilt wel wat inkorten, maar voorlopig dus niet.

Nu ben ik mij zelf dus aan het overhalen, (want stiekem ben ik gewoon heel erg dol op kinderen), maar weet niet wat ik nou wil...

Als iemand er over begint, kan ik alleen maar denken (en zeggen): Nee, nooit, hou op, ik wil het niet horen, pfff moet dit nu echt...
maar aan de andere kant, heb ik liever vandaag nog de kleine dan morgen...

Vreemd, en weet het dus echt niet!

**Geplaatst**: 14-06-16 15:48

Geplaatst: 14-06-16 15:48

F_Orumster schreef:
@ Sammie, ik weet dat ik bij mezelf moet blijven. En dat het teveel is om voor een ander te doen. Ik moet dus echt zelf een kinderwens zien te vinden of te maken, en zoals iemand hierboven zegt, dat gaat niet onder druk .

Ik weet enerzijds wat me resteert, maar ik vind het toch superlastig om de deur definitief dicht te knallen...
En ik zit er nu al lang in... Je gooit bijna 8 jaar relatie ook niet zomaar weg. En wat als ik spijt krijg?
Dat soort hoofdbrekers...

Wat een rotsituatie zeg. Ik ben er ook altijd heel duidelijk over geweest dat ik absoluut geen kinderwens had en ben ergens in mijn achterhoofd (nog) bang dat vriendlief (bijna 11 jaar samen) daar toch nog anders over gaat denken. Ik ben inmiddels 36 en ik weet dat ik eierstokken heb, maar rammelen doen ze echt niet. Hij kan me natuurlijk inruilen voor een jonger exemplaar dat wel kinderen wil... Inderdaad ontzettend zonde dat een relatie daar op stuk loopt, maar aan kinderen beginnen terwijl je eigenlijk niet wil lijkt me ook geen wenselijke situatie. Ik heb in mijn directe omgeving wel dat soort gevallen meegemaakt. Soms pakte dat goed uit, soms ook niet. En gokken op 'ja maar je eigen kindje vind je echt wel leuk'... Nou.

**Geplaatst**: 14-06-16 16:01

Re: De start van je biologische klok

Geplaatst: 14-06-16 16:01

Ik wil graag "ooit" kinderen, maar ben nu begin twintig en nog aan het studeren, dus voorlopig mooi niet. Mijn huidige vriend denkt daar gelukkig hetzelfde over.

Zie in mijn omgeving ook een stel waarvan hij heel graag kinderen wil maar zij absoluut niet (en biologisch gezien heeft ze zegmaar ook geen 10 jaar meer om haar mening aan te passen). Zie wel dat daar een hoop wrevel en ellende zit, lijkt me heel naar...

Jij had wel/geen kinderwens..

Nomineer dit bericht ×