tamary schreef:Niet alleen jij en je zusje hebben 15 jaar ellende gehad van de problemen van je moeder, maar je vader net zo goed. En volwassen of niet, dat schuif je niet zo even opzij en zet pet vader op (zeker niet omdat hij die "functie" nooit geleerd heeft gezien de thuissituatie).
Sorry, maar dit vind ik echt zo'n dooddoener...'Hij kan er noks aan doen, hij heeft t niet geleerd' 'Hij is door dezelfde ellende gegaan' 'Hij heeft al zoveel meegemaakt'. Ik ken nog zo'n persoon...namelijk de vader van mn kind. Die vond het o zo moeilijk vader te worden, had dingen niet geleerd, veel ellende, maar liet mij wel achter met een 8 weken oude baby. Als ouder heb je niks meer te willen. Je hebt als ouder verantwoordelijkheden en je kinderen gaan ten alle tijde voor alles. Hoe klote je jezelf ook voelt. Dus ja, van een ouder wordt verwacht dat deze zijn eigen gevoel (tijdelijk) opzij schuift en de pet van ouder op zet. De kinderen kunnen er namelijk helemaal niets aan doen, ze zijn in deze situatie terecht gekomen door de ouders. Dan mag je toch in ieder geval als kind verwachten dat je ouder zijn beloftes nakomt. Ik lees namelijk nergens dat 1 van de 2 zussen problemen heeft met de relatie of het samenwonen (oke, misschien indirect), maar wel met het feit dat vader beloofd had een latrelatie te onderhouden en vervolgens tussen neus en lippen door vertelt dat hij toch wil gaan samenwonen. Ow en dat hij daarheen gaat, maar je het huis wel kunt aanhouden. Zoals ts het verwoord zou ik ook het idee krijgen: Nou jongens, leuk dat jullie met me om zijn gegaan, maar ik denk dat ik het beter kan krijgen dus toedeloe. Of dat echt zo is, is natuurlijk de vraag, maar het is wel het gevoel dat ts erbij krijgt.