Jongen met mentale beperking verliefd op mij

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Riel

Berichten: 2186
Geregistreerd: 04-11-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-05-16 21:22

Je pakt het knap aan TS! Goed zo! :-)

_Lot_
Berichten: 1268
Geregistreerd: 12-10-03
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 00:26

Geen idee of het al benoemd is, wellicht heb je er alsnog iets aan. Ook ik werk fulltime (in eigen huis) met een verstandelijke beperking.

Probeer in een situatie zoals deze vooral uit te leggen wat wél wenselijk is. Bijvoorbeeld in plaats van een kus op de wang geven we elkaar een high five. Geen afwijzing, wel een alternatief.

Dikke duim voor je insteek en gedachtegang overigens, zo zouden meer mensen mogen denken. Wij werken vanuit ons gezinshuis ook sterk met het streven om zoveel mogelijk 'het gewone leven' te leiden met de kids, ondanks hun beperkingen.

Eline91

Berichten: 3480
Geregistreerd: 21-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 06-05-16 06:16

_Lot_ schreef:
Probeer in een situatie zoals deze vooral uit te leggen wat wél wenselijk is. Bijvoorbeeld in plaats van een kus op de wang geven we elkaar een high five. Geen afwijzing, wel een alternatief.


Dit hadden zijn ouders toevallig ook net voorgesteld na overleg met de begeleiders :)

singa

Berichten: 764
Geregistreerd: 12-04-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 08:14

Komt vast goed, TS. Je pakt het erg goed aan volgens mij.

Valentijn5 schreef:
Ik vraag me af of een verliefdheid voor mensen met een beperking hetzelfde voelt als mensen die dat niet hebben.


Valentijn5 schreef:
Ik hoop dat ik leer dat ik er dan ook een keer goed mee overweg kan. Want het houdt mij aardig in de greep.


Moeilijk he, verliefd zijn. Langs de ene kant is het erg leuk en word je er heel gelukkig van, maar langs de andere kant houdt het je wakker, zorgt het ervoor dat je moeilijk kan eten en bepaalt het je hele doen en laten. Bovendien word je er nog erg onzeker van ook. Dat is voor iedereen zo, zowel voor mensen met als zonder beperking.

Hoe je ermee moet omgaan is een heel leerproces. Je leert elke dag opnieuw bij, of je nu 15 of 85 jaar bent.

Wat je hier doet, is een hele belangrijke eerste stap! Er even bij stilstaan voor jezelf en aan anderen vragen wat zij ervan denken, hoe zij zich voelen als ze verliefd zijn. Iedereen zal er een antwoord op formuleren, maar deze kunnen erg verschillend zijn. Zo leer jij hoe anderen erover kunnen denken, en kan je zelf afwegen wat je herkent en wat niet.

Is er iemand in je omgeving waarmee je kan praten? Je ouders, broer/zus, een buurvrouw, of misschien een begeleider (als je die hebt). Misschien heb je dat al geprobeerd, maar wilden ze er niet verder op ingaan. Probeer dan iemand anders te zoeken, want jouw vragen en gevoelens zijn heel normaal!

Komt goed hoor meid! Mijn pb staat voor je open.

A3a1
Berichten: 2761
Geregistreerd: 07-04-16
Woonplaats: Sleewijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 09:02

Een pluim voor TS, echt goed zoals je het aanpakt.
En door het hier op te schrijven is het voor vele mensen mogelijk te zien dat het niet eng is.
En hoe zij hun situatie bespreekbaar kunnen maken.
Over 50 jaar is het dan gewoon ;-)

Valentijn5
Berichten: 1661
Geregistreerd: 11-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 10:50

singa schreef:
Komt vast goed, TS. Je pakt het erg goed aan volgens mij.

Valentijn5 schreef:
Ik vraag me af of een verliefdheid voor mensen met een beperking hetzelfde voelt als mensen die dat niet hebben.


Valentijn5 schreef:
Ik hoop dat ik leer dat ik er dan ook een keer goed mee overweg kan. Want het houdt mij aardig in de greep.


Moeilijk he, verliefd zijn. Langs de ene kant is het erg leuk en word je er heel gelukkig van, maar langs de andere kant houdt het je wakker, zorgt het ervoor dat je moeilijk kan eten en bepaalt het je hele doen en laten. Bovendien word je er nog erg onzeker van ook. Dat is voor iedereen zo, zowel voor mensen met als zonder beperking.

Hoe je ermee moet omgaan is een heel leerproces. Je leert elke dag opnieuw bij, of je nu 15 of 85 jaar bent.

Wat je hier doet, is een hele belangrijke eerste stap! Er even bij stilstaan voor jezelf en aan anderen vragen wat zij ervan denken, hoe zij zich voelen als ze verliefd zijn. Iedereen zal er een antwoord op formuleren, maar deze kunnen erg verschillend zijn. Zo leer jij hoe anderen erover kunnen denken, en kan je zelf afwegen wat je herkent en wat niet.

Is er iemand in je omgeving waarmee je kan praten? Je ouders, broer/zus, een buurvrouw, of misschien een begeleider (als je die hebt). Misschien heb je dat al geprobeerd, maar wilden ze er niet verder op ingaan. Probeer dan iemand anders te zoeken, want jouw vragen en gevoelens zijn heel normaal!

Komt goed hoor meid! Mijn pb staat voor je open.

Ik kom tot de conclusie dat ik steeds hetzelfde voel als ik verliefd ben maar het is nooit wederzijds. Ze zeggen dan gewoon glashard dat het niet zo is. En ze steunen je dan ook nergens in dan moet je het voor de rest maar zelf uitzoeken. Maar bedankt voor je heldere en begripvolle uitleg.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:19

Valentijn5 schreef:
Ik kom tot de conclusie dat ik steeds hetzelfde voel als ik verliefd ben maar het is nooit wederzijds. Ze zeggen dan gewoon glashard dat het niet zo is. En ze steunen je dan ook nergens in dan moet je het voor de rest maar zelf uitzoeken. Maar bedankt voor je heldere en begripvolle uitleg.


Dat gebeurt ook bij mensen die geen beperking hebben hoor. Mij ook. Dat heet "een blauwtje lopen." Dat is enorm balen.

Ik denk dat je een beetje teveel verwacht. Als iemand je afwijst, moet je niet verwachten dat diegene je daarna gaat steunen. Iemand die niet verliefd op je is heeft meestal helemaal geen zin om je te steunen.

Misschien is het een idee om steun te zoeken bij een vriendin? Of iemand anders die je vertrouwt? Dan sta je er toch niet helemaal alleen voor.

Ik hoop voor je dat je op een dag iemand tegenkomt waar het wel wederzijds mee is!

Valentijn5
Berichten: 1661
Geregistreerd: 11-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:26

safina schreef:
Valentijn5 schreef:
Ik kom tot de conclusie dat ik steeds hetzelfde voel als ik verliefd ben maar het is nooit wederzijds. Ze zeggen dan gewoon glashard dat het niet zo is. En ze steunen je dan ook nergens in dan moet je het voor de rest maar zelf uitzoeken. Maar bedankt voor je heldere en begripvolle uitleg.


Dat gebeurt ook bij mensen die geen beperking hebben hoor. Mij ook. Dat heet "een blauwtje lopen." Dat is enorm balen.

Ik denk dat je een beetje teveel verwacht. Als iemand je afwijst, moet je niet verwachten dat diegene je daarna gaat steunen. Iemand die niet verliefd op je is heeft meestal helemaal geen zin om je te steunen.

Misschien is het een idee om steun te zoeken bij een vriendin? Of iemand anders die je vertrouwt? Dan sta je er toch niet helemaal alleen voor.

Ik hoop voor je dat je op een dag iemand tegenkomt waar het wel wederzijds mee is!

Nou ik heb ook ervaring met mannen die mij "aandacht" geven en waar ik dan verliefd op word maar dat is dan voor mijn gevoel niet wederzijds. En dan probeer ik ze te negeren en weg te lopen maar als het wel echt van hen kant is voel ik me ook gevangen.

singa

Berichten: 764
Geregistreerd: 12-04-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:29

Als ik op iemand verliefd ben en het is niet wederzijds, heb ik het liefst dat ze dat gewoon duidelijk zeggen. Kan heel pijnlijk zijn, maar dan heb ik tenminste duidelijkheid. Het overkomt iedereen trouwens, alleen zijn veel mensen er met ouder te worden voorzichtiger in geworden. Net omdat het niet fijn is om mee te maken.

Het is ook niet aan de persoon die me afgewezen heeft om me te steunen. Daarvoor ga ik wel bij vriendinnen ofzo, of iemand anders die ik vertrouw.

Valentijn5
Berichten: 1661
Geregistreerd: 11-08-05

Re: Jongen met mentale beperking verliefd op mij

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:34

Alleen is het zo dat het bij mij wel eens in dichte kringen is gebeurd waardoor je elkaar dus vaak ziet en dan maakt het dat voor mij moeilijk.

singa

Berichten: 764
Geregistreerd: 12-04-07

Re: Jongen met mentale beperking verliefd op mij

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:40

Dat maakt het inderdaad nog moeilijker. Maar ook dat is iets wat iedereen kan overkomen. Dan moet je vaak allebei opnieuw even zoeken naar hoe je met elkaar om kan gaan. Na een tijdje loopt dat vanzelf weer los hoor.

In ieder geval lijkt het me niet goed dat juist deze persoon je steunt, ook niet als hij het zelf zou aanbieden. Dat maakt het alleen maar moeilijker jezelf, je kan die persoon alleen maar moeilijker uit je gedachten zetten op die manier.

Sorry TS, we zijn hier een beetje aan het afwijken van jouw concrete vraag.

Valentijn5
Berichten: 1661
Geregistreerd: 11-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 11:42

singa schreef:
Dat maakt het inderdaad nog moeilijker. Maar ook dat is iets wat iedereen kan overkomen. Dan moet je vaak allebei opnieuw even zoeken naar hoe je met elkaar om kan gaan. Na een tijdje loopt dat vanzelf weer los hoor.

In ieder geval lijkt het me niet goed dat juist deze persoon je steunt, ook niet als hij het zelf zou aanbieden. Dat maakt het alleen maar moeilijker jezelf, je kan die persoon alleen maar moeilijker uit je gedachten zetten op die manier.

Sorry TS, we zijn hier een beetje aan het afwijken van jouw concrete vraag.


Ja dat is waar.

A3a1
Berichten: 2761
Geregistreerd: 07-04-16
Woonplaats: Sleewijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 13:02

Ja het kan erg dichtbij zijn ....en blijven. Heb het eens gehad met mijn directe collega, we werkten bijna altijd samen en ook altijd met zijn tweeën.
Dat ging wringen na 2 jaar kregen wel allebei een nieuwe baan. Duurde jaren voor ik hem weer zag.

Soms is het wederzijds soms niet.
Maar de ware komt vaak als je er niet op bedacht bent.

Valentijn5
Berichten: 1661
Geregistreerd: 11-08-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-05-16 14:47

A3a1 schreef:
Ja het kan erg dichtbij zijn ....en blijven. Heb het eens gehad met mijn directe collega, we werkten bijna altijd samen en ook altijd met zijn tweeën.
Dat ging wringen na 2 jaar kregen wel allebei een nieuwe baan. Duurde jaren voor ik hem weer zag.

Soms is het wederzijds soms niet.
Maar de ware komt vaak als je er niet op bedacht bent.

Bij mij loopt het vaak dramatisch voor mij af. Dus ik wil het contact met mannen of zelfs met vrouwen vermijden.