knuffeldier schreef:zulk soort topics openen op bokt zijn helaas kansloos. Dan hangt opeens bijna iedereen de moraalridder uit, mag je niet oordelen want je weet niet hoe iemand zich echt voelt enz enz. Ik denk dan kom op zeg, je maakt mij niet wijs dat jullie daar geen oordeel over zouden hebben of je irriteren aan sommige situaties, of gedraag.
Maar kom op mensen, iedereen heeft wel iemand zijn omgeving of werk waar het er vanaf druipt dat de kantjes er vanaf gelopen worden. Ik heb ook zo een collega die altijd spontaan een week ziek is als er weer eens wat gezegd word wat haar niet aanstaat. Natuurlijk weet je niet exact hoe iemand zich voelt, maar als je nog wel een hoop leuke dingen kunt doen, maar nog niet eens een paar uurtjes per dag kan werken, dan klopt er gewoon iets niet.
Persoonlijk zie dat als diefstal van je baas. Je krijgt betaald terwijl je niks doet en daar kan ik me heel druk over maken. Voordat ik iedereen over me heen krijg... er vanuit gaande dat iemand het echt bewust doet en er niet daadwerkelijk wat mankeert.
Zeker als het naaste familie is zou ik gerust een keer wat van zeggen, maar het daar dan ook bij laten. En omdat ik me echt mega irriteer aan een lakse houding (nog maals.. er vanuit gaande dat ze echt overdrijft) zou ik toch op een gegeven moment het contact proberen te verminderen, want heb geen zin om daar elke dag negatieve energie aan te verspillen.
Natuurlijk heb ik en bijna iedereen wel mensen in hun omgeving of werk waar ze zich aan irriteren en ergeren. Ik had klasgenoten die zich constant ziek melden voor niets en dat vond ik toen ook apart en totaal moet ethisch. Ergerde me er aan. Maar ik zei er verder niets van. Waarom niet? Want het is mijn zaak en mijn probleem niet. Ze lopen vanzelf wel tegen de lamp. Alleen als ik een groepsopdracht met die persoon had zei ik er wat van, omdat het toen wel mijn zaak werd, want het had invloed op ons werk. Maar voor de rest moet iemand anders het compleet zelf weten. En dat ik me er aan erger soms, tja pech voor mezelf, moet ik me maar overeen stappen.
Daarnaast weet je nooit zeker wat er precies speelt. Een klasgenoot van mij bleek een depressie te hebben en daarom was die weinig aanwezig. Ik vond hem echt lui altijd. Toen ik er later achter kwam wat er was voelde ik me toch knap banketstaaf dat ik zo over hem had geoordeeld.
TS, ik snap dat je je irriteert, maar je weet niet precies hoe het zit. En al weet je dat wel en ben je overtuigd dat de ziekmeldingen nergens op slaan, dan is het nog niet jouw taak om er iets van te zeggen.
Ik snap dat je je eraan kan ergeren, maar wees de grotere persoon en stap eroverheen. Haal je schouders op en laat het gaan. Dat scheelt je heel wat onnodige irritaties. Want iets eraan kunnen veranderen kan je zeer waarschijnlijk toch niet.
Kans is groot dat als je er iets over zegt, je dit niet in dank word afgenomen, dat ze je bemoeierig gaat vinden en dat je zeurt. Je bent haar moeder ook niet, het is niet helemaal je plaats om er iets over te zeggen. Behalve dan over de dingen die met jouw te maken hebben, zoals gemaakte afspraken met jouw waar ze zich niet aan houd. Daar mag je wel wat van zeggen. De rest zou ik laten gaan.
Ik ga er vanuit dat ze gewoon een naast familielid is en niet 1 van je beste vriendinnen waar je alles mee kan bespreken, ook dit, en omdat ze dat niet is, je alleen maar problemen met haar veroorzaakt. Niet handig als je elkaar bijna dagelijks ziet. Laat haar lekker haar gang gaan, ze doet maar, en probeer je er niet zo aan te ergeren. Dat lijkt me in dit geval het beste.
Geplaatst: 22-04-16 21:16 
Wij moeten allemaal werken tot we bejaard zijn om ons grote verzonnen leven in stand te kunnen houden (en dat terwijl de verhouding werkenden en niet-werkenden steeds schever wordt, en het dus steeds minder vruchten afwerpt). Om ergens te kunnen wonen en te kunnen genieten van die luxe. Dat laatste is dan ook wel weer een voordeel wat je uit werken kan halen. Want vergeleken met vele andere landen is het gewoon pure luxe waar wij in leven, zelfs als je het als Nederlander minder hebt.
Gaat er bij mij echt niet in. 
