Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
secricible schreef:maar zelfs dan, in een goede vriendschap spreek je dat uit.
"joh, ik red het niet om 3 dagen vrij te nemen. Wat is voor jou het belangrijkste waar ik bij ben, hoe lossen we dit samen op zodat we hier beide een goed gevoel bij hebben?"
Als ze niet wil omdat er een andere activiteit is die ze leuker vind, zegt dat ook iets over de vriendschap toch?
. Dreamybol schreef:secricible schreef:maar zelfs dan, in een goede vriendschap spreek je dat uit.
"joh, ik red het niet om 3 dagen vrij te nemen. Wat is voor jou het belangrijkste waar ik bij ben, hoe lossen we dit samen op zodat we hier beide een goed gevoel bij hebben?"
Als ze niet wil omdat er een andere activiteit is die ze leuker vind, zegt dat ook iets over de vriendschap toch?
Dat heeft vriendin alleen zonder overleg gedaan, en die heeft besloten dat de ceremonie belangrijker was dan de foto's. Geen gekke gedachte, lijkt mij.

Cinderella schreef:Ik vind het ook erg veeleisend overkomen.
Verplicht een paar nachten blijven slapen voor een trouwjurk.
3 keer per week maandenlang (?) gebeld worden, alleen maar over de bruiloft, pfoe.
En dan ook nog drie dagen de bruiloft. Word er verwacht dat je aanwezig bent bij foto's, de tweede dag helpt met alles klaar te maken en dan de derde dag nog.
Voor mijn beste vriendinnen zou ik het wel over hebben, maar dan ligt het ook aan de manier waarop. Het trekt me al minder aan, als ik elke keer uren reistijd kwijt ben. En daarnaast zou ik hier niet aan meewerken, als het een soort van geëist wordt (ik haal niet uit je verhaal hoe dat gegaan is, overigens, dus dit is een algemene opmerking).
Maargoed, ik heb een goede verstandhouding met mijn vriendinnen en ik zou het zeker aangeven, als de verwachtingen mijn grens bereikt hebben.
Rudina schreef:Ik las ook iets over jaloezie, misschien zit dat er ook wel een beetje achter ik zit bijvoorbeeld al 10 jaar in een relatie heb een koopwoning, getrouwd en we zijn toe aan kindjes.
Mijn vriendin had nooit geen succes in de liefde, en gaf laast wel aan dat toen ik zwanger was zij ook gigantische rammelde eierstokken had.
Zou dit een reden kunnen zijn dat ze me uit de weg gaat?
Binnenkort zal ik een gesprek met haar aangaan en hopelijk komen wij er samen uit.
Dreamybol schreef:Ik probeer er te zijn voor mijn vrienden, maar ben ook chronisch ziek. Hierdoor loopt alles in mijn eigen leven al niet zoals ik zou willen, dus ik vind me met regelmaat ook tekort schieten naar vrienden en dat zal ik dan ook heus weleens doen en niet alleen een gevoel zijn. Dat is niet opzettelijk en gelukkig zien mijn vrienden dat ook niet zo zwart/wit als Bigone hier opschrijft. Voor sommige mensen is het nou eenmaal niet zo makkelijk om meteen de auto in te springen. En of dat is omdat je niet kunt springen of omdat die auto nou eenmaal niet op water loopt en je je benzinekosten per maand binnen een budget moet houden. Het is wel heel makkelijk om voor een ander te oordelen dat die iets niet wil. Wij kennen de vriendin van TO niet, horen maar één kant. Ik kan me zo voorstellen dat er ook aan dit verhaal 2 kanten zijn. Of eigenlijk 3, de echt objectieve waarheid is er ook nog, helaas is die altijd onbekend.
Dreamybol schreef:Daar heb je zeker gelijk in MariekeB, communicatie is het wondermiddel. Maar dat geldt altijd voor beide partijen en wat Bigone ook heel terecht zegt is dat daar ruimte voor moet zijn in een vriendschap. En ik denk dat in de vriendschap in dit topic daar te weinig ruimte voor is geweest, ik weiger alleen om met 1 kant van het verhaal de vriendin daar als enige de schuld te van geven. TO was druk met haar verhuizing, bruiloft, zwangerschap, jurken. Vriendin was druk met een aan/uit relatie en dingen waar wij geen weet van hebben. Dan leef je soms teveel in je eigen wereld, vaak volstrekt onbewust. En dan is het heel moeilijk om je vriendin daarop aan te spreken 'joh, het gaat wel vaak over jou' of 'ik mis je'. Het is ook niet altijd leuk om daarop aangesproken te worden, maar het op internet gooien en eigenlijk hopen dat je een boel bijval krijgt, zodat jij je minder rot voelt want die anderen zijn het ook met je eens, gaat daarbij niet helpen.
Wat is de vriendschap je waard? Mag, kan en wil je ook aangesproken worden op dingen die niet goed zijn gegaan? In een goede vriendschap zou dat imho moeten kunnen, soms eens woorden hebben is helemaal niet altijd slecht.
Maar daarbij ook mijn eigen mening, dat sommige (zeg maar gerust veel) vriendschappen nou eenmaal niet levenslang stand houden. En dat is echt niet perse slecht, dat maakt geen van de vriendinnen een slecht persoon, levens verlopen nou eenmaal niet synchroon, mensen ontwikkelen, maken keuzes en soms leiden die tot afstand. Dat is niemands schuld. Al is het ook menselijk om wél een schuldige te willen aanwijzen natuurlijk.