Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:29

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:29

De problemen liggen meer met mijn vader. En mijn therapeut regelt het wel als dat nodig is.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:32

Geplaatst: 25-02-16 18:32

Hoe moet ik me dat voor me zien TS? Een therapeut kan en mag dat toch helemaal niet regelen voor jou? Hij moet toch zorgen dat jij (met bijvoorbeeld hulp van hem) zodanig in staat bent om je Eigen boontjes te doppen? Of ben jij niet in staat om zelfstandig te wonen / leven?

Het komt nu op me over dat hij jou afhankelijk maakt van hem.

Zoals ik het interpreteer krijg ik hele nare smaak in mijn mond.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:34

Re: Mag je ook grenzen stellen aan je ouders

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:34

Mijn vader is al meerdere malen meegeweest en ik vond het niet meer prettig dus is die er niet meer bij aanwezig maar hij zal me blijven uithoren hierover.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:34

Geplaatst: 25-02-16 18:34

Je therapeut moet pas dingen regelen als jij dat aangeeft, TO. En dan nog klinkt dat vrij verkeerd, een goede therapeut geeft zijn cliënt handvatten zodat die de dingen zelf kan gaan regelen of op een juiste manier hulp erbij vraagt.
Sterker nog, een therapeut mag helemaal niets ondernemen of zeggen voor of over jou tegen derden.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:35

Re: Mag je ook grenzen stellen aan je ouders

Geplaatst: 25-02-16 18:35

TS
Woon jij nog thuis?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:36

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:36

Ik vraag me af hoe dat zit met beroepsgeheim bestaat dat wel. Want een pschyater van mij had zowel contact met mij die aan medicijnen zit alswel met mijn familie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:37

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:37

Brainless schreef:
TS
Woon jij nog thuis?

Nee.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:37

Geplaatst: 25-02-16 18:37

Valentijn5 schreef:
Mijn vader is al meerdere malen meegeweest en ik vond het niet meer prettig dus is die er niet meer bij aanwezig maar hij zal me blijven uithoren hierover.

Dan is er dus nog niets opgelost en wil je dat nu zonder therapeut oplossen door grenzen te stellen? Dan is het toch aan jou om op het moment dat jouw vader je 'uithoort' te zeggen: "Pa, ik wil het hier niet over hebben." En het dan daar ook bij te laten.
En ja, ik besef dat dat simpel klinkt, maar jij bepaalt wat je wel of niet vertelt, niet een ander.

Hoe vaak zie je je vader? Kun je daarin iets veranderen als dat te vaak is nou jouw mening?

**Geplaatst**: 25-02-16 18:38

Geplaatst: 25-02-16 18:38

Dus wat ben je je vader verplicht om te vertellen... als je het ergens niet over wil hebben zeg je "ik heb geen behoefte om daarover te praten en als je doorgaat leg ik de telefoon neer of vertrek ik weer naar huis"

**Geplaatst**: 25-02-16 18:38

Geplaatst: 25-02-16 18:38

TS, woon jij zelfstandig? Begeleid?

**Geplaatst**: 25-02-16 18:39

Geplaatst: 25-02-16 18:39

Valentijn5 schreef:
Ik vraag me af hoe dat zit met beroepsgeheim bestaat dat wel. Want een pschyater van mij had zowel contact met mij die aan medicijnen zit alswel met mijn familie.

Dit zou niet moeten mogen, volgens mij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:40

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:40

We hebben per whatsapp contact en zelfs dat is voor mij soms al te veel. En dan gooi ik het er weleens uit en dan vraagt die weer waarom ik dat doe en dan zeg ik dat ik daar geen behoefte aan heb maar dat schijnt die niet te snappen.a

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:41

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:41

Dreamybol schreef:
Valentijn5 schreef:
Ik vraag me af hoe dat zit met beroepsgeheim bestaat dat wel. Want een pschyater van mij had zowel contact met mij die aan medicijnen zit alswel met mijn familie.

Dit zou niet moeten mogen, volgens mij.

Ik had ze zelf vaak in het begin meegevraagd op gesprek. Misschien dat het daar mee te maken heeft.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:43

Geplaatst: 25-02-16 18:43

Nou... wat let je om dan gewoon niet te reageren? Het over dingen te hebben die je wel met je vader wil delen en de rest te negeren?
Dat jij niet de behoefte hebt om dingen te delen zal hij misschien nooit begrijpen... dat is ook niet aan jou. Het enige wat jij hoeft te doen is je eigen grens stellen ... en je daar aan houden zodat het duidelijk is voor de ander.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:46

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:46

Evelijn schreef:
Nou... wat let je om dan gewoon niet te reageren? Het over dingen te hebben die je wel met je vader wil delen en de rest te negeren?
Dat jij niet de behoefte hebt om dingen te delen zal hij misschien nooit begrijpen... dat is ook niet aan jou. Het enige wat jij hoeft te doen is je eigen grens stellen ... en je daar aan houden zodat het duidelijk is voor de ander.

Dat doe ik nu dus ook.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:49

Re: Mag je ook grenzen stellen aan je ouders

Geplaatst: 25-02-16 18:49

Nou super toch... ja dat zal je vader wel even vreemd vinden maar als je gewoon rustig blijft en bij jezelf zou het gewoon goed moeten gaan.
Je kan er wel eens met je therapeut erover hebben zeker omdat je vader dus ook bij je therapeut is geweest.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:52

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:52

Evelijn schreef:
Nou super toch... ja dat zal je vader wel even vreemd vinden maar als je gewoon rustig blijft en bij jezelf zou het gewoon goed moeten gaan.
Je kan er wel eens met je therapeut erover hebben zeker omdat je vader dus ook bij je therapeut is geweest.

En dat is het probleem hij accepteert geen kritiek van mij. Maar ik ben een zelfstandig mens die goed weet wat die doet. En hij ziet mij als een dom iets waarvan hij denkt dat ik niks kan.

**Geplaatst**: 25-02-16 18:56

Geplaatst: 25-02-16 18:56

Beroepsgeheim bestaat zeker. Alles wat jij zegt is vertrouwelijk en mag de kamer niet verlaten.

Het blijft me wel opvallen dat je wat onduidelijk overkomt. Je geeft weinig antwoorden, veel vragen reageer je helemaal niet op. Als je ook zo met je ouders bent, is de kans imo best aanwezig dat je ouders het gewoon niet doorhebben.
Maar het is ook mogelijk dat het echt zo is als jij zegt, dat kunnen wij echt niet beoordelen.

Bedenk je wel dat je ouders erg moeten wennen aan je nieuwe gedrag. Ik ben zelf dus ook na 30 jaar pas voor mezelf gaan opkomen en daar hebben ze heel erg aan moeten wennen. Het kan maanden of zelfs jaren duren voordat jullie een manier van contact hebben gevonden die voor beide partijen goed is. Je zit gewoon vast in bepaalde patronen, gaat al lang op een bepaalde manier met ze om en daar zijn jullie op ingesteld. Dat kost echt tijd en energie voordat je dat hebt verandert.
Probeer begrip voor ze te hebben maar let echt op jezelf en je eigen grenzen. Geef dit kalm en duidelijk aan en hou vol.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 18:59

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 18:59

Rocamor schreef:
TS, woon jij zelfstandig? Begeleid?

Ik woon zelfstandig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 19:00

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 19:00

Zwerte schreef:
Beroepsgeheim bestaat zeker. Alles wat jij zegt is vertrouwelijk en mag de kamer niet verlaten.

Het blijft me wel opvallen dat je wat onduidelijk overkomt. Je geeft weinig antwoorden, veel vragen reageer je helemaal niet op. Als je ook zo met je ouders bent, is de kans imo best aanwezig dat je ouders het gewoon niet doorhebben.
Maar het is ook mogelijk dat het echt zo is als jij zegt, dat kunnen wij echt niet beoordelen.

Bedenk je wel dat je ouders erg moeten wennen aan je nieuwe gedrag. Ik ben zelf dus ook na 30 jaar pas voor mezelf gaan opkomen en daar hebben ze heel erg aan moeten wennen. Het kan maanden of zelfs jaren duren voordat jullie een manier van contact hebben gevonden die voor beide partijen goed is. Je zit gewoon vast in bepaalde patronen, gaat al lang op een bepaalde manier met ze om en daar zijn jullie op ingesteld. Dat kost echt tijd en energie voordat je dat hebt verandert.
Probeer begrip voor ze te hebben maar let echt op jezelf en je eigen grenzen. Geef dit kalm en duidelijk aan en hou vol.

Het gaat om onbegrip aan hen kant en ik krijg het niet van ze gedaan dat ik de winnaar ben in dit geval.

**Geplaatst**: 25-02-16 19:01

Geplaatst: 25-02-16 19:01

Sammie schreef:
Janneke2 schreef:
En zo te lezen heb jij dat allemaal gemist, jarenlang.

Heel naar! !

We kennen ts helemaal niet persoonlijk, we kennen haar ouders niet, we kennen haar medicatie, haar ziektebeeld niet, haar achtergrond niet, we kunnen helemaal niks hierover zeggen. Niks, maar toch weet iemand hier al wel dat ts géén lieve ouders heeft en dat ts een hele hoop gemist heeft. Even reëel wezen. We weten niks.. Dus laten we ook maar niet iets gaan roepen over het karakter of het opvoedkundige (on)vermogen van haar ouders of van haar therapeut.

Ik ben uiterst reëel.
Het spijt me, dat jij je dit niet kunt voorstellen - maar probeer eens een poging te wagen.
Voor jouw gevoel zul je een forse afstand moeten afleggen, maar probeer eens met je nuchtere verstand (en he-le-maal niets anders dan dat) na te denken overde volgende twee zaken:
- iemand is 35 jaar oud (...dat is ff informatie waar ik geen vraagtekens bij stel, maar al zouden we praten over iemand van tien jaar oud...)
- en die wil graag weten of ze grenzen mag stellen - let op: OF, dus niet 'hoe kan ik leren om assertief te zijn', maar zichzelf dan wel aan bokt vraagt of dat überhaupt wel mag.

En tja, mijn ervaring is, dat veel mensen al eerder zijn afgehaakt, ik vind het dus op zich wel goed, dat je de vraag tenminste opwerpt.

**Geplaatst**: 25-02-16 19:04

Re: Mag je ook grenzen stellen aan je ouders

Geplaatst: 25-02-16 19:04

Maar TS grenzen stellen is wel iets heel anders dan kritiek uiten.
Je kan prima grenzen stellen en geen kritiek leveren. Dat je vader het vervelend vind dat je kritisch op hem bent... en je geen gelijk wil geven is iets anders dan dat jij je eigen grenzen stelt.

(en trouwens van denken in winnaars en verliezers is nooit iemand beter geworden zeker niet in familierelaties)

**Geplaatst**: 25-02-16 19:05

Geplaatst: 25-02-16 19:05

Misschien is het handig om te leren je wat beter te verwoorden. :-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-16 19:07

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-16 19:07

Evelijn schreef:
Maar TS grenzen stellen is wel iets heel anders dan kritiek uiten.
Je kan prima grenzen stellen en geen kritiek leveren. Dat je vader het vervelend vind dat je kritisch op hem bent... en je geen gelijk wil geven is iets anders dan dat jij je eigen grenzen stelt.

(en trouwens van denken in winnaars en verliezers is nooit iemand beter geworden zeker niet in familierelaties)

Zo ben ik gaan denken door zijn aanpak naar mij.

**Geplaatst**: 25-02-16 19:11

Geplaatst: 25-02-16 19:11

Ik ben het met Zwerte eens. En daarnaast, wij kunnen ons niets voorstellen, zolang we geen nadere info hebben. En jij bent vrij die te geven, maar op basis van halve of geen info, valt er eigenlijk geen advise te geven.

Stel dat jij begeleid woont, en jij krijgt elke week 50 euro voor de boodschappen en je ouders moeten door weet ik het wat garant staan voor jou en kunnen en Mogen je niet meer dan die 50 euro geven. Dan kun jij wel zeggen: Ik ben 35 en ik wil baas zijn over mijn Eigen centen. Er zullen op basis van die info (35 en baas willen zijn over Eigen geld) een boel mensen vinden dat je daar recht op hebt. Maar met die achtergrond: 35-kennelijk niet goed met geld om kunnen gaan - onder toezicht van ouders gesteld, is de situatie heel anders.

Dus op basis van jouw vraag:
ik ben 35 en wil grenzen stellen naar mijn ouders
zou mijn antwoord zijn:
ligt eraan wat voor grenzen en ligt aan de situatie.

Nomineer dit bericht ×