Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-16 22:26

Geplaatst: 11-02-16 22:26

als eerste veel sterkte!

Wat ik als tip geef, schrijf alles op in een brief. Jij en je vriend, je hoeft het niet te laten lezen aan elkaar maar het kan een hele goede zelfreflextie zijn

Persoonlijk denk ik ook dat het goed is om even een paar daagjes afstand te nemen. Zodat je kan kijken naar jouw eigen gevoelens. Ondanks dat hij het niet wilt, jij moet ook voor jezelf zorgen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:28

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:28

kirri schreef:
als eerste veel sterkte!

Wat ik als tip geef, schrijf alles op in een brief. Jij en je vriend, je hoeft het niet te laten lezen aan elkaar maar het kan een hele goede zelfreflextie zijn

Persoonlijk denk ik ook dat het goed is om even een paar daagjes afstand te nemen. Zodat je kan kijken naar jouw eigen gevoelens. Ondanks dat hij het niet wilt, jij moet ook voor jezelf zorgen!

Ik ben geen goede schrijver, zie maar aan mijn openingspost. En het lucht al erg op, om het hier kwijt te kunnen en objectieve, steunende, soms ook harde, reacties te krijgen.. Dat helpt mij, ook al ken ik geen van jullie persoonlijk.

Het idee van het samen naar therapie gaan, was tot op heden, nog niet in mij opgekomen.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:34

Geplaatst: 11-02-16 22:34

_Nancy schreef:
Suliko schreef:
Als hij daar niet voor open staat, zou ik sowieso achter je oren gaan krabben, want dat betekend dus dat hij geen hulp wilt zoeken. Voor zichzelf niet, zoals je eerder zei, maar dus ook niet voor de relatie. En als hij er niet voor open staat omdat hij niet het idee heeft dat therapie helpt, zou ik maar eens aan hem gaan vragen hoe hij het dan wél wilt aanpakken en denkt wat dan wél helpt. En of hij het niet gewoon wilt proberen, al doet hij het voor jou, jij bestaat namelijk ook nog.

Dat denk ik ook, dit zou hij toch wel voor mij over moeten hebben?

Ik hoop het,, ik ga het morgen in ieder geval met hem bespreken in de auto.

Dat je je dit afvraagt is eigenlijk al haar erg fout. Natuurlijk moet hij dat voor jou over hebben als jij het idee hebt dat dit heel goed zal zijn voor jullie relatie en jullie kan helpen. Sterker nog, hij zou dat al voor zichzelf over moeten hebben voor de relatie, maar nog veel meer voor jou.

Maar dat je dit in een vragende vorm zet, iets wat je eigenlijk gewoon moet weten in een relatie, vind ik behoorlijk verontrustend. Wat andere ook zeggen, het gaat constant om wat hij wilt. Je moet niet aan iets blijven hangen wat niet jou kant op wil buigen, terwijl jij al bijna op knappen staat door het buigen.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:35

Geplaatst: 11-02-16 22:35

Ik hoop van harte dat hij daar aan wil meewerken, mocht hij dat echt niet willen dan zou ik toch die afstand even nemen ondanks dat het moeilijk is. Op die manier kan je even goed nadenken wat jij wilt en wat je kan doen. Soms is die paar dagen apart al genoeg motivatie voor je vriend.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:38

Re: Relatie hangt aan een zijden draadje..

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:38

Suliko, ik bedoel dat meer in de trant van; 'Dat is wel het minste wat hij voor mij kan doen', alleen komt dat niet goed over op internet

Maar het was niet echt als vraag-vraag bedoeld.

Als hij dit niet voor mij kan doen, zegt dit inderdaad genoeg.
Dat zegt bokt, dat zeggen mijn ouders en vrienden waar ik momenteel mee praat..

**Geplaatst**: 11-02-16 22:41

Geplaatst: 11-02-16 22:41

_Nancy schreef:
*knip
Hij heeft die vrijdag ontzettend harde dingen gezegd, meeste zijn waar, andere kan hij eigenlijk niet maken om te zeggen.
Een voorbeeld: Ik ben hartpatiënt, dit jaar zal ik een hartoperatie krijgen, omdat mijn hartklep nu te klein is en ik een kinderwens heb. Ik heb dus een litteken op mijn borst. Wat hij heeft gezegd, doet mij nu weer huilen.. 'Ik ben bang dat ik je na de operatie niet meer aantrekkelijk vindt met dat litteken'.
Wauw.. Die zag ik niet aankomen.
knip*

Iemand die dit tegen mij zou zeggen in een relatie….nee die hoefde niet terug te komen. Ook al heeft hij zn excuses aangeboden, het is gezegd en kennelijk voelt hij dat zo. En dan ook nog alles wat jij voor hem doet..
Als jullie beiden gelukkig zijn is er niks aan de hand, maar kennelijk is hij dat niet.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:42

Geplaatst: 11-02-16 22:42

Ah nee, kwam inderdaad een beetje anders over. Maar dan is het heel goed dat je dat gewoon weet!

Vooral proberen bij jezelf te blijven. Een depressief iemand kan algauw heel erg gaan trekken aan je.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:43

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:43

picobello schreef:
_Nancy schreef:
*knip
Hij heeft die vrijdag ontzettend harde dingen gezegd, meeste zijn waar, andere kan hij eigenlijk niet maken om te zeggen.
Een voorbeeld: Ik ben hartpatiënt, dit jaar zal ik een hartoperatie krijgen, omdat mijn hartklep nu te klein is en ik een kinderwens heb. Ik heb dus een litteken op mijn borst. Wat hij heeft gezegd, doet mij nu weer huilen.. 'Ik ben bang dat ik je na de operatie niet meer aantrekkelijk vindt met dat litteken'.
Wauw.. Die zag ik niet aankomen.
knip*

Iemand die dit tegen mij zou zeggen in een relatie….nee die hoefde niet terug te komen. Ook al heeft hij zn excuses aangeboden, het is gezegd en kennelijk voelt hij dat zo. En dan ook nog alles wat jij voor hem doet..
Als jullie beiden gelukkig zijn is er niks aan de hand, maar kennelijk is hij dat niet.

Het litteken zit er trouwens al, maar deze moet opnieuw open. Het is dus niet zo dat hij deze nooit heeft gezien en is daar in al die tijd heel goed mee omgegaan, daarom was ik erg (pijnlijk) verrast, dat ie dit zei.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:45

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:45

Suliko schreef:
Ah nee, kwam inderdaad een beetje anders over. Maar dan is het heel goed dat je dat gewoon weet!

Vooral proberen bij jezelf te blijven. Een depressief iemand kan algauw heel erg gaan trekken aan je.

Dat merk ik inderdaad, dat trekken.

Anderzijds denk ik ook niet dat ik zomaar iemand moet opgeven omdat hij depressief is, of in dit geval lijkt te worden.
Hij ziet de dingen nu anders van voorheen, alles is zwaarder, terwijl hij eerst altijd zo positief was.

Hij was degene die alles positief zag en zei dat het wel goed kwam.
Nu is dit even helemaal weg, en het feit dat ik de andere kant heb gezien, dus de positieve kant, is het ook niet terecht als ik dit zomaar wil opgeven.

**Geplaatst**: 11-02-16 22:48

Geplaatst: 11-02-16 22:48

Ik heb ook een soortgelijke situatie meegemaakt. Mijn vriend heeft meerdere malen aangegeven dat hij twijfelde aan de relatie. Het benauwde hem.
We zijn nu denk ik ongeveer een jaar verder en we hebben, naar mijn idee, nu een behoorlijk stabiele relatie.
Maar het zal áltijd in mijn achterhoofd blijven rond zweven dat er een kans is dat het weer omhoog komt bij hem..
Ik probeer er voor te zorgen dat ik niet te afhankelijk van hem word en probeer hem zo vrij mogelijk te laten, zoals hij dat ook bij mij doet.
Ik denk dat dat bij jullie ook belangrijk is, probeer het allemaal iets luchtiger te houden.
Dat zal je gek genoeg, samen sterker maken.
Ook is mijn vriend, net als de jouwe, niet erg complimenteus.
Maar je hoeft niet van iemand anders afhankelijk te zijn om je goed te voelen over jezelf.
Als je jezelf accepteerd zoals je bent is het leven zoveel fijner.
Zorg ervoor dat jíj je goed voelt over jezelf. En iedereen die jou niet goed genoeg vind, kan de pot op..

**Geplaatst**: 11-02-16 22:49

Geplaatst: 11-02-16 22:49

Wat een rot situatie TS, knap hoe je er mee om gaat.

Binnen 2 jaar een koophuis en trouwen is inderdaad (veel te) snel maar daar heb je nu weinig aan. Ik zou me in elk geval geen zorgen maken over het huis, zet dat van je af. Die verkoop je wel mocht het zo ver komen.
Ik vind je vriend heel onvolwassen overkomen en ik geloof niet dat dat ineens veel beter zal worden. Zo'n opmerking over je litteken, zijn broodjes smeren, jij die alles op moet geven.. Dat klopt niet.

Ik heb met mijn ex meegemaakt (ook zeer onvolwassen) dat ik steeds meer mijn best ging doen, op mijn tenen lopen, vechten voor de relatie, maar volwassen issie niet geworden en zijn mammie koopt nog steeds zijn onderbroeken. Ik ben zó blij dat ik er vanaf ben. Deed even pijn maar achteraf denk ik, wat zag ik in hem?

Ja je moet allebei je best doen voor een relatie en het hoeft niet altijd over rozen te gaan maar ik vind knokken en vechten voor een relatie niet gezond en ik merk ook om mij heen dat er uiteindelijk toch wel strandt, al dan niet een poos later.

Ik zou dus echt goed nadenken of jij zelf hier wel gelukkig van wordt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 22:51

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 22:51

DjunDjun schreef:
Ik heb ook een soortgelijke situatie meegemaakt. Mijn vriend heeft meerdere malen aangegeven dat hij twijfelde aan de relatie. Het benauwde hem.
We zijn nu denk ik ongeveer een jaar verder en we hebben, naar mijn idee, nu een behoorlijk stabiele relatie.
Maar het zal áltijd in mijn achterhoofd blijven rond zweven dat er een kans is dat het weer omhoog komt bij hem..
Ik probeer er voor te zorgen dat ik niet te afhankelijk van hem word en probeer hem zo vrij mogelijk te laten, zoals hij dat ook bij mij doet.
Ik denk dat dat bij jullie ook belangrijk is, probeer het allemaal iets luchtiger te houden.
Dat zal je gek genoeg, samen sterker maken.
Ook is mijn vriend, net als de jouwe, niet erg complimenteus.
Maar je hoeft niet van iemand anders afhankelijk te zijn om je goed te voelen over jezelf.
Als je jezelf accepteerd zoals je bent is het leven zoveel fijner.
Zorg ervoor dat jíj je goed voelt over jezelf. En iedereen die jou niet goed genoeg vind, kan de pot op..

Fijn om een ervaring te horen, en dit bedoel ik niet dat ik het fijn vindt dat je in deze situatie zit/hebt gezeten.. Je snapt het wel hoop ik.

Ik ben niet afhankelijk van hem, integendeel, ik denk eerder andersom.
Als ik straks weg zou zijn, dan poetst hier niemand, eet ie bij zijn moeder en waarschijnlijk doet zijn moeder ook nog zijn was voor hem..

Wat maakte het voor jouw om toch te blijven?
Mag ook via PB, maar ik ben heel benieuwd. Jij had ook kunnen opgeven, waarom heb je dat niet gedaan?

**Geplaatst**: 11-02-16 22:58

Geplaatst: 11-02-16 22:58

lieve ts, de opmerking over het litteken moet zeer kwetsend voor je zijn geweest :(:)

ik vond het ronduit gemeen!ik heb verder weinig toe tevoegen,er is al veel gezegd..ik heb zelf 5 jaar in een (geweldadige zowel geestelijk als lichamelijk)relatie gezeten,met een persoon die vond dat alles voor hem moest wijken en hij altijd op nummer 1 stond.ik verloor daarin zo een groot gedeelte van mezelf,want wat hij ook deed ik bleef mijn best doen.ik bleef van hem houden en hopen op betere tijden..betere tijden zijn er nooit gekomen,en heb gehuild totdat ik dacht dat mijn hart zou breken.maar na regen komt zonneschijn...nu ben ik verloofd met mijn huidige partner en zeer gelukkig, dat wens ik jou ook toe..(ik wil absoluut niet vergelijken want elk verhaal is anders)maar ik lees ook de verdrietige onmacht die je voelt,en ik hoop uit de grond van mijn hart dat de situatie voor je verbeterd,en zo niet dat je jezelf weer terug vindt.

ik heb ook zeer bewondering voor je wilskracht!!

knuffel en veel sterkte

**Geplaatst**: 11-02-16 23:02

Geplaatst: 11-02-16 23:02

_Nancy schreef:
Fijn om een ervaring te horen, en dit bedoel ik niet dat ik het fijn vindt dat je in deze situatie zit/hebt gezeten.. Je snapt het wel hoop ik.

Ik ben niet afhankelijk van hem, integendeel, ik denk eerder andersom.
Als ik straks weg zou zijn, dan poetst hier niemand, eet ie bij zijn moeder en waarschijnlijk doet zijn moeder ook nog zijn was voor hem..

Wat maakte het voor jouw om toch te blijven?
Mag ook via PB, maar ik ben heel benieuwd. Jij had ook kunnen opgeven, waarom heb je dat niet gedaan?

Ik snap je wel hoor. Ik heb je even een pb gestuurd.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:13

Geplaatst: 11-02-16 23:13

Ts heb je enig idee waarom je vriend dat zei over dat litteken? Waar is hij bang voor? En dan werkelijk bang?

Over de snelheid van handelen en die zaken is iedereen het wel over eens. Ik gooi toch even een knuppel in het hoenderhok.

Ik hoor jou ook veel dingen zeggen. Jij wilt zijn broodjes niet smeren omdat je zijn moeder niet bent. Maar hij zou dat wel fijn vinden. Ik ben ook geen moeder maar smeer met liefde elke week het brood van mijn man. En hij waardeert dat erg. Ik krijg daarvoor bijna elke ochtend thee op bed of een bakje yoghurt. Ook uit liefde. Kleine zaken waar we elkaar toch best net wat extra's geven.
Jij hebt je paard opgegeven. Jij hebt jouw dorp voor zijn dorp opgegeven. Jij hebt dit, jij hebt dat. Ik lees erg veel :"ik heb zoveel voor jou gedaan en jij doet niets voor mij" in je verhalen. Hij moet maar eens terug gaan geven. Maar wat vindt hij dat hij voor jou opgegeven heeft? Weet je Dat?

Een relatie is geven en krijgen (niet nemen). Jij vond jouw relatie goed Tot de bom barstte. Maar een kruik gaat zo lang te water Tot hij barst. Vermoedelijk loopt je vriend hier al veel langer mee en zijn er een boel (voor) tekenen gemist.

Waar is je vriend nou echt bang voor?

Wat wil hij. Wat verwacht hij van jullie samen.

Wat wil jij. Wat verwacht jij van jullie samen.

Ik lees eigenlijk alleen maar over twee individuen die toevallig huis en bed delen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 23:22

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 23:22

Rocamor, ik heb hem gevraagd wat hij denkt wat hij allemaal voor mij gedaan heeft.
Dat vindt hij een moeilijke vraag en komt dan vaak uit op 'ik werk, zodat wij dit huis kunnen betalen' en daar houd het dan bij op.

Hij loopt hier inderdaad al langer mee, en heeft dit altijd weggestopt. Achteraf vond hij dit ook niet zo handig en ik heb dit inderdaad niet gezien.

Ik bedoel het niet zo dat ik alles heb 'opgegeven', want wat ik heb 'opgegeven' vond ik waard om te doen (Staat ook ergens in mijn reacties) en daar heb ik ook geen spijt van.

We hebben echt heeeeeel veel gepraat hoor. Iets wat we veel eerder hadden moeten doen, maar dat is achteraf gel*l, ik ben allang blij dat we dit allemaal bespreekbaar kunnen maken.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:23

Geplaatst: 11-02-16 23:23

Hoi Nancy,

je verhaal heeft mij geraakt... mijn vriend en ik zijn bijna 3 jaar samen en ook al een tijd verloofd. ik kwam letterlijk op je topic terecht omdat ik naar trouw locaties zat te zoeken en dan lees ik dit, erg heftig!

Ik kan er niet helemaal over mee praten, bij ons gaat alles nog wel z'n gangetje, maar ik kan me misschien iets inleven in je vriend omdat ik zelf op het moment ook door een wat moeilijke periode ga.

Zelf heb ik op het moment veel moeite met het feit dat er in een korte tijd veel veranderd is. bij ons is alles ook vrij vlot verlopen (na 2 dates een relatie, na 3 maanden woonde ik bij hem in, na een half jaar waren we verloofd en binnen een jaar hebben we een huis gekocht) voor dat ik mijn vriend leerde kennen was ik altijd "the life off the party" waar de gezelligheid was daar was ik.. lang leven de lol enz. en nu zie ik bijna niemand van mijn vrienden meer, ze vinden volgens mij dat ik degelijk en saai ben geworden, en ga ik naast mijn werk naar mijn paard en ben ik thuis. dat vind ik best moeilijk soms.

gelukkig begrijpt mijn vriend dit en kunnen we hier goed over praten. hoe mijn vriend hier mee om gaat vind ik heel knap en sleept mij soms door de moeilijkste periodes. waar ik naar toe wil.. probeer het aan te pakken zo als mijn vriend het ook doen namelijk:
geef ruimte, ik heb soms even tijd nodig om over dingen na te denken en dat heeft jou vriend vast ook.
praat, probeer geen ruzie te maken maar praat rustig met elkaar. zeg wat je vind en voelt en wees eerlijk
als hij even geen zin heeft, motiveer hem dan. ik heb soms ook wat motivatie nodig om de draad weer op te pakken.
maar vooral, laat niet over je heen lopen. uit eigen ervaring weet ik dat ik in mijn verdriet wel eens dingen zeg die niet door de beugel kunnen en ik ben altijd erg blij (achteraf) als mijn vriend me daar op wijst...

wees sterk!! tot nu toe zijn mijn vriend en ik er weer over heen gekomen dus ik geloof dat dit bij jullie ook moet kunnen! geloof in elkaar, wees eerlijk en hou van elkaar!

ik blijf je even volgen, sterkte xxx

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 23:27

Re: Relatie hangt aan een zijden draadje..

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 23:27

MiiRowiej, wauw naar trouwlocaties aan het zoeken en hierop uitkomen? Dat is gek. -O-

Ik wil hem ook ruimte geven, dat geef ik naar mijn gevoel ook, al kan dat misschien nog wel wat meer.
Maar ik weet niet zo goed hoe?

We maken geen ruzie, we praten ontzettend veel en zijn beide altijd heel eerlijk tegen elkaar.

Ik denk ook wel dat we eruit kunnen komen, maar ik weet even niet zo goed hoe.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:31

Geplaatst: 11-02-16 23:31

Heel vervelend deze situatie! Snap je verwarring wel heel erg.

Ik heb zelf een relatie gehad met iemand die heel erg in de knoop zat met zichzelf, dingen in zijn familie die hij nog niet verwerkt had, financiële problemen, depressie...
Hij vond dat het ZIJN problemen waren en ik daar niet door beïnvloed door hoefde te worden. Maar dat word je wél! Zijn problemen worden ook jouw problemen en het kost jou ook energie.
En iemand die geen liefde aan zichzelf kan geven, kan het ook niet aan een partner geven.
Mijn ex wilde toen ook niet in therapie en hebben er samen voor gekozen een punt achter de relatie te zetten. Hij moest echt eerst met zichzelf aan de slag, voordat hij een gezonde relatie met iemand kon hebben.

Hopelijk komen jullie er samen uit, wat de uitkomst ook moge zijn!

**Geplaatst**: 11-02-16 23:40

Geplaatst: 11-02-16 23:40

_Nancy schreef:
MiiRowiej, wauw naar trouwlocaties aan het zoeken en hierop uitkomen? Dat is gek.

Ik wil hem ook ruimte geven, dat geef ik naar mijn gevoel ook, al kan dat misschien nog wel wat meer.
Maar ik weet niet zo goed hoe?

We maken geen ruzie, we praten ontzettend veel en zijn beide altijd heel eerlijk tegen elkaar.

Ik denk ook wel dat we eruit kunnen komen, maar ik weet even niet zo goed hoe.

je hebt het woord trouwen in je post gebruikt, daarom kwam ik er op uit

soms is het in deze periodes heel moeilijk om de uitweg te zien maar het kan zo van de één op de andere dag weer wat bergopwaards gaan. zo ging het voor mij tenminste. ik hoop dat jou vriend ook ineens beseft dattie niet zo in het verleden moet blijven hangen. vanaf dat moment zal hij zich echt beter gaan voelen.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:42

Geplaatst: 11-02-16 23:42

Ts als je mannenen vrouwen vraagt om punten te geven wat ze doen voor elkaar;
Vrouw:
Zijn sokken wassen 2 punten
Koken 1 punt
Wc schoonmaken 2 punten
Boodschappen 2 punten
stofzuigen 1 punt
kinderen verschoond 2 punten
totaal vrouw 10 punten

Man over zijn punten
werken 8 punten
Lamp vervangen in de keuken zodat mijn vrouw zicht heeft op potten en pannen 2 punten
man over zichzelf: 10 punten. Dus evenwicht

Vrouw over man:
Die lamp zeur Ik al drie weken om dus geen punten en werken is hooguit 3 punten. Dus ik doe meer dan hij.

Kortom scheve gedachtegang en scheve verwachtingen.

Als jij het hebt over opgeven dan komt dat Op mij over dat je wilt benadrukken dat dit een offer is dat applaus of een tegenprestatie rechtvaardigt.

Ik wil niet zeggen dat dat de waarheid is. Ik geef alleen aan Hoe het ook kan overkomen. Stel (stel! Want weet niet of het zo is) dat je vriend ook zo denkt, dan werkt ie zich over de kop om jullie bruiloft te kunnen bekostigen en een leuk huis. Hij
Vindt dat ie jou daarmee een plezier doet en hij krijgt de knip op de neus omdat het niet genoeg is en hij dus meer moet doen. Je zou er moedeloos van worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-16 23:45

Re: Relatie hangt aan een zijden draadje..

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-16 23:45

Rocamor, helder verhaal met die punten

Ik heb wel eens gevraagd of hij het werken niet te veel vond, dit vond hij niet. Hij vindt zijn werk erg leuk en werkt graag, heeft hij van zijn vader meegekregen.

Je verhaal snijdt wel hout denk ik.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:46

Geplaatst: 11-02-16 23:46

Zoiets is heel erg TS. Je bent helemaal uit je doen en denkt dag en nacht met grote droefheid na over je relatie. Maar vergeet nooit: het kan de besten overkomen. En de situatie kan zich nog herstellen.

Sterker nog: relatieproblemen hoeven niet altijd om de relatie op zich te gaan.

Zoals je zelf zegt zit je vriend helemaal niet goed in z'n vel. Dat is echt niet abnormaal, hij werkt 50 á 60 uur per week, heeft net een huis gekocht (ook heel veel werk en veel verantwoordelijkheid), had zich voor een grote, dure bruiloft geëngageerd enzovoort. Wat er nu gebeurd is is heel simpel: alles is hem te veel geworden. Te veel druk, te veel stress, te veel moeten.

Er was geen ademruimte. Zeker als je zo hard werkt, en je kan dan niet meer genieten van je eigen geld, dat is gewoon niet goed.

Dus hoe reageert je vriend: hij gaat in volle paniek op de rem staan en verlangt terug naar alles wat met een onbezorgde jeugd te maken heeft. De warmte en geborgenheid van het ouderlijke huis, iemand die zijn boterhammen smeert, en ook weer naar een vriendinnetje in plaats van een verloofde.

Dat jij een kinderwens hebt, en daardoor een operatie moet ondergaan, kan voor hem nog meer druk betekenen. Ik denk persoonlijk niet dat hij het echt letterlijk meende van dat litteken, maar dat het eerder een uitdrukking van angst is. Toen hij je leerde kennen zag hij je waarschijnlijk (op respectvolle manier) als een jong aantrekkelijk lustobject, kon hij 's nachts niet van je slapen. En nu komen er woorden als hartoperatie, litteken op de borst, en kinderwens op zijn pad.

Hoeveel hij ook van je houdt, want dat doet hij dat weet ik zeker, alles is nu voor hem gewoon te veel geworden. En dat resulteert in maar één ding: relatietwijfels. En dat kan met de dag erger worden, en op den duur, op het allerdiepste punt, ga je echt geloven dat er geen gevoelens meer zijn en vraag je je zelfs af wat je ooit in elkaar zag.

Wat jou betreft: jij hebt zoveel opgegeven voor dit nieuwe leven, je thuisdorp, je paard, je auto, je vrijheid om geld uit te kunnen geven. Maar een vrouw is een taai beestje en kan al deze dingen makkelijk achterwege laten, omdat ze weet dat er iets beter voor in de plaats komt: een gezin. Op eigen benen staan. Jij hebt vast en zeker ook je eigen zorgen en grote stressbezorgers, maar het nekt je niet omdat je ijzersterk bent en gewoon vooruit wil in het leven.

Als ik een tip mag geven, probeer elkaar terug te vinden in hele kleine dingen. Stop het niet in je hoofd dat alles te snel is gegaan, dat is niet zo, jullie hebben met hart en ziel gehandeld en dat is mooi. Blijf praten over alles, maar dan ook echt alles. Geen geheimen. Zelfs de meest kwetsende dingen gewoon op tafel gooien en bespreken. Maar rust ook op tijd samen, want soms draai je al pratend gewoon door en gaat het nergens meer heen.

Het is een hele goede stap dat de bruiloft even afgelast is. Dat is alweer net iets minder druk op jullie relatie. Wat ik zou doen, is nog meer dingen zoeken die de druk van de ketel halen. Misschien kan jij af en toe een lesje op een manege meepikken, kan hij eens iets heel erg leuk doen met vrienden, kunnen jullie samen naar een erg lekker restaurant, of samen naar een tropisch privézwembad,..; kortom, dingen die geld kosten maar ook een enorm ontspannend effect hebben. Want zo doen jullie twee vliegen in één klap, jullie ontspannen én jullie leren weer geld uitgeven.

Want dat is nog iets: als sparen een verslaving / obsessie is geworden, moet je echt geherprogrammeerd worden. Onderschat zoiets niet.

Verder, elke man heeft wel iets. Wat andere vrouwen ook over hun partner beweren, niemand is perfect! Jouw vriend is een harde werker, een sportieveling, iemand met verantwoordelijkheidsgevoel die voor een toekomst met een gezin wil gaan. Daar dromen veel vrouwen van! Dat zijn minder kantje is dat hij in moeilijke tijden terug op zijn thuis valt, hoort bij hem. Geef hem het gevoel dat hij altijd vrij is om een tijd weer naar huis te keren, ook al wil hij dat niet. Als hij weet dat hij de vrijheid heeft, kan dat al voldoende zijn.

Probeer niet te focussen op zijn geminderde gevoelens voor je. Die kunnen echt net zo snel terugkomen als dat ze verdwenen zijn. Belangrijk daarbij is dat je het durft loslaten: dus hem niet treurig smeken om weer van je te houden zoals in het begin, maar gewoon ervoor zorgen dat jij zelf lekker in je vel zit, en straalt als de zon, hoe moeilijk ook nu. Maar je moet terug een aantrekking op hem uit trachteb te oefenen. Echter alles zonder druk. Hij moet echt naar jou komen.

Mijn tekst is volgens mij al erg lang geworden dus bij deze wil ik je erg veel sterkte en moed wensen de komende tijd. De situatie kan zich echt nog herstellen, met veel tijd liefde en geduld.

**Geplaatst**: 11-02-16 23:51

Geplaatst: 11-02-16 23:51

_Nancy schreef:
Rocamor, helder verhaal met die punten

Ik heb wel eens gevraagd of hij het werken niet te veel vond, dit vond hij niet. Hij vindt zijn werk erg leuk en werkt graag, heeft hij van zijn vader meegekregen.

Je verhaal snijdt wel hout denk ik.

Chapeau Hoe je het oppakt. Als je ook zo openminded in je relatie kunt staan en nat jezelf durft te kijken, komt het wel goed

**Geplaatst**: 11-02-16 23:52

Geplaatst: 11-02-16 23:52

juist een paar dagen afstand kan er voor zorgen dat jullie beiden even dingen op een rijtje zetten.
even ruimte om te ademen en te bezinnen.

Nomineer dit bericht ×