Bokt.nl

Lente schreef:

Mensen met dat niveau wonen meestal niet zelfstandig. Er kan dan voor gekozen worden om op de groep bijvoorbeeld een konijn te nemen zodat de cliënt aan het stukje "zorgen voor" wat op dat niveau vaak ten grondslag ligt aan de kinderwens kan voldoen.
Daarbij zijn mensen vanaf een IQ van ongeveer 50 vaak wel in staat om (evt met begeleiding) aan de fysieke behoeften van een dier te voldoen. Het grootste knelpunt zit hem in de emotionele behoeften. Die heeft een dier niet zoals een kind dat heeft.

xSlvna schreef:

Alsnog is een dier slechts een product, en kan het dus gewoon aangeschaft worden zolang het al zijn basisbehoeftes krijgt. Een dier heeft eten nodig, geen geestelijke ondersteuning.

Lente schreef:

Kijk, we zijn het eens.
Mensen die begeleid wonen of in een woongroep wonen zijn vaak aangemerkt als wilsonbekwaam. Zij hebben dan een wettelijk vertegenwoordiger die voor hen beslissingen kan nemen.
Vaak hebben de vrouwen van deze doelgroep de prikpil of implanon.

xSlvna schreef:

Dus waar jouw commentaar op neer komt: Een verstandelijk beperkte kan geen hond of kind opvoeden. Mag je ze de aanschaf verbieden of niet? Is de vraag die daar ontstaat.

xSlvna schreef:

Maar een hond heeft echt geen emotionele ondersteuning nodig, ze zijn juist onze ondersteuning.

Desiree schreef:

xSlvna schreef:

Alsnog is een dier slechts een product, en kan het dus gewoon aangeschaft worden zolang het al zijn basisbehoeftes krijgt. Een dier heeft eten nodig, geen geestelijke ondersteuning.

Helaas is dit wettelijk het geval. In werkelijkheid weten we hier allemaal dat veel dieren ook geestelijke ondersteuning nodig hebben omdat ze ook emotioneel kunnen lijden.

Maar.... Is het ergens met kinderen dan zoveel anders?
Kinderen worden niet gewoon aangeschaft in de zin van aankoop.
Maar er zijn veel mensen die evengoed gewoon kunnen zwanger worden of kinderen kunnen verwekken, zonder voor de gevolgen in te kunnen staan. Dus het kind kunnen onderhouden, voeden, opvoeden, en in alle basisbehoeftes toekomen.
Zodoende zijn er veel kinderen die niet veel beter terecht komen dan de honden die impulsief aangekocht worden. Het enige verschil is dat er voor kinderen geen asiel is. Maar owee als er wél een asiel was voor kinderen.

Lente schreef:

Kijk, we zijn het eens.
Mensen die begeleid wonen of in een woongroep wonen zijn vaak aangemerkt als wilsonbekwaam. Zij hebben dan een wettelijk vertegenwoordiger die voor hen beslissingen kan nemen.
Vaak hebben de vrouwen van deze doelgroep de prikpil of implanon.

oke. Dus in theorie hebben deze vrouwen recht op kinderen omdat hier eigenlijk geen regels voor zijn, maar het wordt in praktijk dus min of meer onderschept ofwel voorkomen dat dit gebeurt.

Ik vind dat in ieder geval een goede zaak.