Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-01-16 20:11

Geplaatst: 25-01-16 20:11

Haha, dat maakt het er niet gemakkelijker op nee

Bij mij is kaartlezen doenbaar als ik de kaart meedraai met hoe ik stap. De kaart gewoon rechthouden en dan de weg vinden is onmogelijk. En straatnamen op de kaart doen een hele hoop!

**Geplaatst**: 25-01-16 20:20

Geplaatst: 25-01-16 20:20

Ik geraak de draad kwijt en ergens krijg ik dan kortsluiting vanboven waardoor dingen die ik éigenlijk wel weet (als ik rustig ben) dan ineens helemaal niet meer op te diepen zijn uit mijn geheugen. Terwijl ik (eveneens getest na hersenletsel) een bovengemiddeld geheugen heb. Maar zodra er ruimtelijk inzicht aan te pas moet komen ben ik een ramp en dan raak ik in paniek en dan is het hek helemaal van de dam. :roll:

Kaartlezen, oriënteren, telefoonnummers overnemen (ik zeg mijn eigen telefoonnummer ook cijfer per cijfer want vier-en-vijftig wordt gegarandeerd 45 als ik het over schrijf. Wat overigens niet grappig is als je vervolgens op een telefonie bedrijf gaat werken. :roll:

)
Ik kan ook naar simpele "opgaves" uitzonderlijk lang blijven staren met een blanco gezicht maar dan komt de oplossing gewoon niet. Gewichten omzetten? Zelfs met tabellen ging ik regelmatig de fout in. Ik vraag het tegenwoordig maar gewoon aan mijn man als ik iets moet omzetten/omrekenen.
Wat dat betreft passen we wel bij elkaar; ik ben heel goed met talen maar niet met alles waar cijfers en ruimtelijk inzicht aan te pas komt. Hij is heel goed met cijfers en ruimtelijk inzicht maar is geen vriendjes met talen en woorden.

En tijd inschatten... Hopeloos, ik kan wel kloklezen, maar ik heb geen "tijdgevoel" lijkt het wel. Als ik bv om 14:00 ergens heen moet heb ik écht nog meer dan genoeg tijd om voor die tijd de paarden te doen maar voor mijn gevoel dus niet.

**Geplaatst**: 25-01-16 22:36

Geplaatst: 25-01-16 22:36

Eelmo schreef:
Ik heb wel een vraagje.. Want zoals Ayasha al zegt, de slimmere mensen leren zichzelf trucjes aan om toch nog op een bepaald niveau te kunnen rekenen e.d. Kan dit voor een vals negatief zorgen? Het is namelijk idd niet fijn voor je zelfvertrouwen om steeds te falen. Maar als er uit zo'n test komt dat je 'gewoon dom' bent, is je zelfvertrouwen natuurlijk ook meteen naar de maan.... Dat is ook iets dat me tegenhoud om me te laten testen. Wat als ik gewoon 'dom' ben?

Er wordt tijdens het onderzoek uitgebreid gekeken naar hoe je sommen op allerlei rekendomeinen aanpakt, niet alleen om je niveau te bepalen maar vooral ook om te zien hóe je tot een oplossing komt. Bepaalde 'trucjes' kan de onderzoeker dan ook herkennen. Overigens is het juist erg fijn als iemand (bij wie het inzicht ontbreekt) met behulp van deze trucjes wel tot een antwoord kan komen

In de opzoekboekjes waar ik het eerder over had, staan ook 'trucjes' in de vorm van stappenplannen.
Uit het onderzoek kan nooit komen dat je 'dom' bent. Het kan wel zo zijn dat er niet voldaan wordt aan de criteria van dyscalculie, waardoor gesteld kan worden dat je wel (ernstige) rekenproblemen hebt maar geen dyscalculie.
Overigens wordt een intelligentieonderzoek ook als deel van het dyscalculieonderzoek afgenomen om te kijken of de rekenproblemen in lijn zijn met wat verwacht kan worden op basis van cognitieve capaciteiten en om zicht te krijgen op sterke en zwakke kanten in je intelligentieprofiel.
Tot slot misschien nog goed om te weten dat voorafgaand aan het onderzoek ook schoolresultaten (vanaf de basisschool) bekeken worden om te zien of er inderdaad voldoende redenen zijn om aan te nemen dat je dyscalculie zou kunnen hebben. Een van de criteria is dat het een hardnekkig probleem moet zijn. Als je dus eenmaal in die onderzoekskamer zit, weet je eigenlijk sowieso al dat je een (ernstig) rekenprobleem hebt.

Edit misschien een beetje ongelukkig geformuleerd die laatste zin, maar hopelijk begrijp je wat ik bedoel, namelijk dat de onderzoeker er op dat moment ook vanuit gaat dat het een (zeer) ernstig probleem is

**Geplaatst**: 25-01-16 23:09

Geplaatst: 25-01-16 23:09

Ayasha schreef:
Ik geraak de draad kwijt en ergens krijg ik dan kortsluiting vanboven waardoor dingen die ik éigenlijk wel weet (als ik rustig ben) dan ineens helemaal niet meer op te diepen zijn uit mijn geheugen. Terwijl ik (eveneens getest na hersenletsel) een bovengemiddeld geheugen heb. Maar zodra er ruimtelijk inzicht aan te pas moet komen ben ik een ramp en dan raak ik in paniek en dan is het hek helemaal van de dam.
Kaartlezen, oriënteren, telefoonnummers overnemen (ik zeg mijn eigen telefoonnummer ook cijfer per cijfer want vier-en-vijftig wordt gegarandeerd 45 als ik het over schrijf. Wat overigens niet grappig is als je vervolgens op een telefonie bedrijf gaat werken. )
Ik kan ook naar simpele "opgaves" uitzonderlijk lang blijven staren met een blanco gezicht maar dan komt de oplossing gewoon niet. Gewichten omzetten? Zelfs met tabellen ging ik regelmatig de fout in. Ik vraag het tegenwoordig maar gewoon aan mijn man als ik iets moet omzetten/omrekenen.
Wat dat betreft passen we wel bij elkaar; ik ben heel goed met talen maar niet met alles waar cijfers en ruimtelijk inzicht aan te pas komt. Hij is heel goed met cijfers en ruimtelijk inzicht maar is geen vriendjes met talen en woorden.

En tijd inschatten... Hopeloos, ik kan wel kloklezen, maar ik heb geen "tijdgevoel" lijkt het wel. Als ik bv om 14:00 ergens heen moet heb ik écht nog meer dan genoeg tijd om voor die tijd de paarden te doen maar voor mijn gevoel dus niet.

Ben jij toevallig mij? $_/-\o_$
Ik heb dit allemaal. Vooral dat probleem van tijdgevoel vind ik vreselijk... Altijd maar stressen om op tijd te zijn terwijl je vaak nog een kwartier eerder aankomt. Of nog erger, andersom. Ik moet altijd 20 keer opzoeken hoe laat de trein gaat, en dan van te voren twee keer doornemen hoeveel tijd ik waar voor nodig heb -O-

.

**Geplaatst**: 26-01-16 11:56

Re: Discalculie?

Geplaatst: 26-01-16 11:56

Ik doe ook altijd als ik zelf een planning moet maken stapje voor stapje hoe laat en waar en dat moet ik dan 80 x checken voor dat ik durf te checken dat dat goed is ook kom ik best vaak te laat maar dat kan ook aan mij liggen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-16 09:54

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-16 09:54

ilsz schreef:
Eelmo schreef:
Ik heb wel een vraagje.. Want zoals Ayasha al zegt, de slimmere mensen leren zichzelf trucjes aan om toch nog op een bepaald niveau te kunnen rekenen e.d. Kan dit voor een vals negatief zorgen? Het is namelijk idd niet fijn voor je zelfvertrouwen om steeds te falen. Maar als er uit zo'n test komt dat je 'gewoon dom' bent, is je zelfvertrouwen natuurlijk ook meteen naar de maan.... Dat is ook iets dat me tegenhoud om me te laten testen. Wat als ik gewoon 'dom' ben?

Er wordt tijdens het onderzoek uitgebreid gekeken naar hoe je sommen op allerlei rekendomeinen aanpakt, niet alleen om je niveau te bepalen maar vooral ook om te zien hóe je tot een oplossing komt. Bepaalde 'trucjes' kan de onderzoeker dan ook herkennen. Overigens is het juist erg fijn als iemand (bij wie het inzicht ontbreekt) met behulp van deze trucjes wel tot een antwoord kan komen In de opzoekboekjes waar ik het eerder over had, staan ook 'trucjes' in de vorm van stappenplannen.
Uit het onderzoek kan nooit komen dat je 'dom' bent. Het kan wel zo zijn dat er niet voldaan wordt aan de criteria van dyscalculie, waardoor gesteld kan worden dat je wel (ernstige) rekenproblemen hebt maar geen dyscalculie.
Overigens wordt een intelligentieonderzoek ook als deel van het dyscalculieonderzoek afgenomen om te kijken of de rekenproblemen in lijn zijn met wat verwacht kan worden op basis van cognitieve capaciteiten en om zicht te krijgen op sterke en zwakke kanten in je intelligentieprofiel.
Tot slot misschien nog goed om te weten dat voorafgaand aan het onderzoek ook schoolresultaten (vanaf de basisschool) bekeken worden om te zien of er inderdaad voldoende redenen zijn om aan te nemen dat je dyscalculie zou kunnen hebben. Een van de criteria is dat het een hardnekkig probleem moet zijn. Als je dus eenmaal in die onderzoekskamer zit, weet je eigenlijk sowieso al dat je een (ernstig) rekenprobleem hebt.

Edit misschien een beetje ongelukkig geformuleerd die laatste zin, maar hopelijk begrijp je wat ik bedoel, namelijk dat de onderzoeker er op dat moment ook vanuit gaat dat het een (zeer) ernstig probleem is

Heel erg bedankt voor je reacties, hier heb ik echt iets aan! Ik ga binnenkort een afspraak maken bij mijn studieadviseur. Nu eerst even een half weekje vakantie vieren $*\o/*$

Om nog even op het kaartlezen enzo in te haken; ik heb echt 0 richtingsgevoel, en zelfs met een gps kan ik nog verdwalen

Ik voldoe aan het stereotype vrouw, zeg maar :')

**Geplaatst**: 28-01-16 15:33

Re: Discalculie?

Geplaatst: 28-01-16 15:33

Ik heb in ernstige mate dyscalculie. Echter door goede begeleiding en therapie mijn eindexamen wiskunde en economie met een 6,5 en een 7,5 kunnen afsluiten.
Overigens heb ik zowel op de uni als op de middelbare school nooit extra tijd gehad. En dat had ik tijdens mijn rechtenstudie echt wel kunnen gebruiken. Want die wetsartikelen hebben veeeeel cijfers

Maar therapie kan echt heel veel verschil maken. Dus ik zou altijd zeggen doen zo'n test.

Nomineer dit bericht ×