Bokt.nl

Marieke_K schreef:

De eerste dagen zijn wennen: eerste keer alleen thuis komen, alleen slapen, maar het went en er zijn ook echt wel voordelen. Afleiding is echt de beste remedie. De tijd vliegt dan echt voorbij.

Ik heb altijd dat er van alles kapot gaat thuis, net als mijn vent weg is. Kan daar altijd enorm van balen. Maar dan ben ik wel altijd trots op mezelf dat ik het zelf gefixt heb.

DatBenIkNou schreef:

Ik bedoel daarmee op alle fronten sterk en onafhankelijk zijn. Dus meer op het emotionele/psychische vlak. Als je zo onstabiel bent dat je van 2 weken al helemaal van de kaart bent, sta je niet bepaald sterk in je schoenen. Moeilijke periode in je opleiding, zo ernstig is dat ook weer niet, dat moet toch gewoon zelf kunnen handelen 2 weekjes? Geef jezelf gewoon een schop onder je kont, als je dit al niet kan dan heeft deze relatie weinig toekomst. Het lijkt me voor een man ook vreselijk overigens als een vrouw zo afhankelijk van je is en zo ontzettend aan je hangt. Lijkt me heel benauwend.

JCDJK schreef:

Mag ik vragen hoe oud je bent?

Mars schreef:

Kom op mensen, beetje minder hard tegen TS mag ook wel. TS is een jonge meid van 20, heeft pas een paar maanden een relatie (dus ik denk nog hartstikke verliefd) en dan moet ze haar vriend ineens 2 weken missen zonder dat ze contact met m mag hebben.

Nee, natuurlijk ben je meestal op je 20ste nog geen blakend toonbeeld van zelfvertrouwen, zelfstandigheid en emotioneel stabiel (ja hoor en nu komen de 'stoere bokkers' die het allemaal al lang uitgevogeld hadden op hun 20ste, good for you). Maar mag ze de kans krijgen om daar in te groeien?

TS ik vind t heel stoer van je dat je het in ieder geval de kans geeft om te proberen hoe je het gaat ervaren. En je mág ook best verdrietig zijn he als je iemand mist, dat is echt geen misdaad in tegenstelling tot wat je zou denken als je dit topic leest Laat dat verdriet er maar af en toe zijn hoor, geeft niks.
Als dit de passie van je vriend is en jullie gaan met de jaren beiden wennen aan het ritme en de manier van leven die bij het werk van je vriend hoort dan komt dat echt wel goed met jullie

antje_vip schreef:

Zijn jullie niet bang voor hoe hij terugkomt? Wie weet wat hij daar allemaal ziet of meemaakt. PTSS, of misschien met één arm minder...

Ayasha schreef:

MyHorseGirl schreef:

Het wordt wel erg zwaar voor je denk ik als je twee weken al lang vindt.. Persoonlijk vind ik het niet erg gezond als je niet twee weken zonder je vriend kan (zonder iets te horen). Het hoort er nou eenmaal bij en hij kiest hier voor. Het is dan aan jou (en niet aan hem) om activiteiten te regelen die afleiding bieden. Hij kiest hier niet voor niets voor, denk niet dat hij na die vijf jaar voor een kantoorbaantje zal gaan. Dit soort mensen zijn graag fysiek aan het werk. En af en toe is het trouwens toch heerlijk om even geen vriend om je heen te hebben? Lekker doen wat je wilt, inderdaad geen verantwoording afleggen dat je vier uur op stal hangt. Helemaal top. Mijn ex is ook een keer vijf weken weggeweest zonder dat ik iets hoorde. Nou ik vond het best rustgevend.

Het is geen ongezondere relatie dan wanneer je met iemand bent waarbij je na vijf weken niks van 'm horen nog rustgevend vindt. Maar goed, tis ook je ex geworden.
Ik vind jouw zicht op relaties ook ongezond. Ben getrouwd, heb nog nooit verantwoording moeten afleggen dat ik bij de paarden was, ik doe wat ik wil en ik ben blij als hij thuis komt en hij als ik thuis kom.

TS; even door de zure appel heen bijten als je met deze jongen verder wil. Focus op je studie en je paarden en dan zijn die twee weken sneller om dan je denkt! Niet de dagen gaan tellen iig. Dan duren ze heel lang.

Antje_vip; wat een k*t-opmerking is dat nu weer?

Animal schreef:

De zangeres van mijn band heeft een relatie (is nu verloofd) met een man die bij de marine werkte (iets in de techniek) en meeging op uitzending. Zij heeft het daar ook altijd heel moeilijk mee gehad, vooral de eerste weken dat hij weg was, daarna ging het iets beter met af en toe een grote dip. Toen hij de mogelijkheid kreeg om op een kazerne in België te gaan werken (doordeweeks is hij weg en sweekends thuis) hebben ze dat met beide handen aangegrepen.

Ik heb bij haar gezien hoe moeilijk het was wanneer hij op zee was, ze zocht veel afleiding/steun bij vriendinnen, haar ouders en onze band. Ook heeft ze een nummer (genaamd Shea (shea als; she the sea)) hierover geschreven. Dit nummer gaan we van het voorjaar opnemen en op EP uitbrengen.

Zelf heb ik kort iets gehad met een muzikant die een paar keer per jaar internationaal ging touren. Hij was dan meestal tussen de 2 en 4 weken weg en daar had ik dan ook wel moeite mee. Ik probeerde hem dan ook vooral niet te veel berichten te sturen en lekker mijn eigen ding te gaan doen. Zelf vond ik de eerste paar dagen het meest vervelend. Hij genoot ontzettend van het touren en zijn stralende ogen wanneer hij weer thuis was en vertelde wat hij meegemaakt had maakten alles weer goed! Het was altijd iets wat ik hem niet wilde onthouden, maar stiekem had ik het er af en toe ook wel moeilijk mee.

Ik kan je verder geen tips geven, maar leef wel met je mee. Ook al is het dit keer 'maar' twee weken, het is toch erg vervelend