Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-12-15 08:27

Geplaatst: 16-12-15 08:27

benangelique schreef:
dat is echt achterhaalde informatie. huilen heeft niet met verwerking te maken, maar met de hunkering naar aandacht, om wat voor reden dan ook. Als jij lang huilt, val je ook in slaap, volledig uitgeput.

Daar heb ik meer over gehoord. Niet dat zelf kinderen heb maar mijn zus is verloskundige en zij vertelde dit. Zij liet haar zoontje ook nooit huilen, wel jammeren maar nooit echt huilen.

Ze nam hem dan ook mee naar haar bed, zelfde verhaal als bij jou. Geen lichten of tv aan maar er gewoon zijn. Uiteindelijk ging hij wel gewokn slapen.

**Geplaatst**: 16-12-15 08:29

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 08:29

Hier slapen we ook allemaal samen als de kinderen daar behoefte aan hebben. Gelukkig hebben we een bed van 1.80 breed

**Geplaatst**: 16-12-15 09:12

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 09:12

Hier wat informatie over de achterhaalde gedachte om kinderen alleen te laten huilen:

https://www.psychologytoday.com/blog/mo ... ing-it-out

**Geplaatst**: 16-12-15 09:14

Geplaatst: 16-12-15 09:14

http://www.drmomma.org/2011/09/on-guilt.html?m=1

http://www.drmomma.org/2009/10/cosleepi ... s.html?m=1

Ook interessante artikelen

**Geplaatst**: 16-12-15 09:42

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 09:42

Ik laat mijn dochter ook nooit huilen en dat is de reden dat wij al 1,5jr lekker met haar slapen. We hebben een nieuw bed gekocht voor haar waar een van ons erbij kan liggen als zij dat nodig heeft. Het eerste jaar sliep ze bij ons in bed.

Wat maakt het uit wat voor huiltje het is? Of het nou angst, boosheid of verwerken is, ik ben van mening dat ze dat het beste kunnen met papa of mama erbij.
Huilen is het enige communicatiemiddel van een baby en dat negeren is echt crue.....

**Geplaatst**: 16-12-15 09:53

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 09:53

Ik heb ook nooit zo goed begrepen dat als kinderen om aandacht huilen je ze dan maar moet laten huilen, aandacht is 1 van de basisbehoeften naast geborgenheid en liefde.

**Geplaatst**: 16-12-15 10:10

Geplaatst: 16-12-15 10:10

Nou, dan komt hier de gruwelmoeder

Ik heb zelf heel veel behoefte aan slaap en s'nachts moet je me niet wakker maken tenzij het huis in brand staat. Toen ik zwanger was zag ik ook wel een beetje op tegen gebroken nachten. Nu heb ik dus één duidelijke stelregel: s' nachts wordt er geslapen en iedereen slaapt in zijn eigen bed!
Na een week of 11 hadden we hier een vrij vast schema voor slapen, eten en zelfs poepen

en dat werkte prima. Was ook heel handig want dan kon je je eigen dag ook een beetje plannen. Geeft dus niet alleen je kindje rust maar ook jezelf.

Tijdens huildagen heb ik zoonlief wel vaker in de buidel gedragen. Maar rond de leeftijd van jouw zoontje beginnen kindjes vaak met huilen als ze naar bedje moeten. Ik heb dus ook laten huilen. Wel regelmatig even kijken, aai over bolletje en rustig zeggen dat hij lekker moest gaan slapen. Het was even doorzetten maar heeft wel gewerkt. En trauma's heb ik nog steeds niet kunnen ontdekken _O-

Daarentegen zag ik op verjaardagen moeders die de halve avond boven bij hun kroost op bed lagen. Moet ieder voor zich weten maar ik was op zo'n moment altijd blij dat ik even had doorgezet met slapen.

**Geplaatst**: 16-12-15 10:22

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 10:22

Wij hebben ook een vast schema wat betreft eten en slapen. Achter zijn flesjes leg ik hem in bed om even te rusten en om zijn eten te laten zakken. Is hij niet altijd mee eens maar huilt niet. Hij jammert meer. Of hij dan een uur slaapt of 2 uur maakt niet uit voor mij. Door dit ritme te nemen heb ik een veel rustiger en blijer kind.

Met huildagen heb ik hem ook dicht bij me maar helaas heb ik een kind dat absoluut niet in doeken of zakker wilt :')

ook teveel knuffels en kusjes heeft hij een bloedhekel aan. Ja echt, klinkt raar voor een baby maar hij word kwader van veel knuffelen etc dan dat ik hem even zelf laat uithuilen in mijn armen of naast mij.

Hij jammert zichzelf ook in slaap, dit duurt vaak nog geen 10 min en ga ook regelmatig kijken. Stel hem even gerust, geef zijn tuut en knuffels en vaak hoor ik hem dan niet meer. Naast mij in bed is geen optie, dat gebruikt hij als speeltuin en is dikke pret en wij hebben zelf ook graag wat slaap

Dat jammeren heeft hij altijd of ik hem nu in slaap wieg of ik leg hem gewoon in zijn eigen bed, maakt niet uit.

Ik was schijnbaar ook een huilbaby en mijn ouders hebben mij ook regelmatig laten huilen en ik heb ook nergens een trauma aan over gehouden

**Geplaatst**: 16-12-15 10:26

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 10:26

Hier is ook slapen slapen hoor, dus nog zo'n gruwel moeder

Maar als er monsters onder het bed zitten, spinnen in de hoek van de kamer, een enge droom of wat dan ook, ben ik er voor ze!!!!! En met onweer, nachtmerries of iets kruipen ze lekker tussne pappa en mamma. Maar de start is: Eigen bedje, knuffeltje, kusje, nachtlampje.

TS, een kennis van ons had ook een kind die 'snachts niet kon slapen. Van alles geprobeerd, bleek uit eindelijk het staartbotje verkeer om te hebben. Dus puntje wees naar buiten ipv naar binnen.
Dus ik zou in jou geval eerst medische dingen uitsluiten en dan verder kijken.

**Geplaatst**: 16-12-15 10:55

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 10:55

Mijn kleine meid is dan wel nog maar 4 maanden oud, maar ik ben compleet mee wat slecht slapen en huilen betreft.

Mijn baby heeft lang pas willen gaan slapen tussen 2 en 4 uur 's nachts. Overdag ook een slechte slaper.

Wat ons geholpen heeft is enkele bezoeken aan de osteopaat.

In deze periode werd ze s avonds vroeger moe en zijn we begonnen met een vast ritme: zelfde uur voor bad, voeding, slapen.

Een andere heel goede tip die de osteopaat ons heeft gegeven over huilen:

als ze 's avonds beginnen huilen moet je je baby gewoon bij je nemen en ergens rustig gaan zitten. Geen tv aan, geen smartphone erbij, niet praten met je partner, maar gewoon stilletjes luisteren naar het gehuil van je baby (die dus bij jou op schoot zit). Je hoeft dan ook niet te zingen of wiegen of wat dan ook, gewoon stil geborgenheid bieden. Pas als ze uitgehuild zijn kun je andere dingen doen zoals voeden of te slapen leggen.

Wij hebben dit gedaan en na een tijd huilde ze gewoon niet meer. Nu momenteel weer wel door tandjes maar dat is weer wat anders.

Het boek dat hij hierover aanraadde was 'de taal van huilen', weet de auteur niet meer.

**Geplaatst**: 16-12-15 11:19

Geplaatst: 16-12-15 11:19

suze_ schreef:
Hier wat informatie over de achterhaalde gedachte om kinderen alleen te laten huilen:

https://www.psychologytoday.com/blog/mo ... ing-it-out

Volgens het artikel worden kinderen minder intelligent van het laten huilen. En borstvoeding heeft kindlief óók al niet gehad. Daar schijn je ook minder intelligent van te worden. Tsja, kindlief is getest zéér intelligent

. Ik wil niet weten wat er dan gebeurt was als hij wel borstvoeding had gekregen en ik hem niet in slaap had laten huilen :o?

Oftewel TS: volg je gevoel. Doe waar jij jezelf goed bij voelt. Gelukkige moeder = gelukkig kind. En luister vooral niet naar alle goeroe's die dan dit, dan dat vertellen want je maakt jezelf gek. Kijk naar de tips die je krijgt en haal daaruit wat bij jou past en laat je vooral geen schuldgevoelens aanpraten als je dingen niet op een bepaalde manier doet.

**Geplaatst**: 16-12-15 11:23

Geplaatst: 16-12-15 11:23

estja schreef:
suze_ schreef:
Hier wat informatie over de achterhaalde gedachte om kinderen alleen te laten huilen:

https://www.psychologytoday.com/blog/mo ... ing-it-out

Volgens het artikel worden kinderen minder intelligent van het laten huilen. En borstvoeding heeft kindlief óók al niet gehad. Daar schijn je ook minder intelligent van te worden. Tsja, kindlief is getest zéér intelligent . Ik wil niet weten wat er dan gebeurt was als hij wel borstvoeding had gekregen en ik hem niet in slaap had laten huilen

Oftewel TS: volg je gevoel. Doe waar jij jezelf goed bij voelt. Gelukkige moeder = gelukkig kind. En luister vooral niet naar alle goeroe's die dan dit, dan dat vertellen want je maakt jezelf gek. Kijk naar de tips die je krijgt en haal daaruit wat bij jou past en laat je vooral geen schuldgevoelens aanpraten als je dingen niet op een bepaalde manier doet.

Dat denk ik ook altijd bij het lezen van dat soort artikelen :')

. Vrijwel elke nuance wordt afgewezen/genegeerd.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:20

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 12:20

Ja. Negeer alle wetenschappelijke feiten die er zijn wat betreft wat het beste is voor een kind fysiek en psychisch en doe vooral wat jou het beste uit komt. Want zo'n kind is wel leuk maar alleen voor overdag hoor. Want snachts wil je slapen. En als je kind je dan nodig heeft dan heeft ie pech. Morgen ochtend weer.

Maak het maar belachelijk en lekker zwart wit. Het is onzin dat nuances worden genegeerd in de onderzoeken naar de effecten van alleen laten (+huilen) van babies en kleine kinderen.

Als ouder zijnde kies je voor een kind. Kind kiest niet voor jou. Het is jouw verantwoordelijkheid om de belangen en behoeften van je kind op 1 te zetten.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:23

Geplaatst: 16-12-15 12:23

anneliesdj schreef:
bigone schreef:

Heb je er al eens bij stilgestaan dat oorontstekingen een bijwerking zijn van vaccinaties? En dat daar ook zeker de slaapproblemen van kunnen komen?

Mijn zoontje van 1 heeft koemelkallergie, en slaapt heel slecht als ik koemelkproducten heb gegeten, huilt dan ook veel.

Ik blijf er altijd bij liggen totdat ie slaapt. Laten huilen vind ik echt achterhaald en het is schadelijk voor de hechting met je kindje.

Ik vind het nogal een ferme uitspraak. Schadelijk voor de hechting met je kindje. Daaruit kun je dus concluderen dat hele generaties totaal geen hechting met hun ouders hebben gehad. Sorry maar dit is weer het andere uiterste. Je herkend snel genoeg de huiltjes van je kind en daarnaast worden ze wel heel erg gepamperd door sommige ouders. Elk kreetje is genoeg om te troosten.
Ik heb kinderen die echt wel eens gehuild hebben en toch een uitstekende binding met pa en ma hebben. En als jij het beste met jouw kind voor hebt dan laat je zelf de produkten waar het koemelkeiwit in zit staan, lastig maar het kan.

Logisch dat je dat zegt als je ze zelf hebt laten huilen

Ik kan zeggen dat min kinderen over het algemeen gemakkelijke slapers waren maar ik heb dat advies ook wel gehoord en achteraf heb ik er nog teveel naar geluisterd. Het is niet nodig om op elke kik aan te komen draven maar het is onnatuurlijk een huilend kind te negeren. Zeker jonge baby's willen vaak ook gewoon bij je zijn en dat is heel normaal.

Toen mijn oudste 3 maanden was had ik minder voeding en gilde hij na het voeden. Kreeg het advies maar vaker aan te leggen en zou wel over gaan. Als ik een fles zou bijgeven zou het zeker niet meer lukken.
Elk uur aanleggen hielp niet en hij bleef huilen. Dom advies, mijn kind huilde nooit, hij had gewoon honger.[/quote]

Ik zeg, wel eens laten huilen en niet altijd laten huilen, zit wel even verschil in. Ik heb een allergische baby gehad en een baby met een overrekte spieren ten gevolge van de bevalling. Dus ja, ik weet wat huilen en huilen is. Het dreinende huilen voor het slapen gaan klinkt echt totaal anders dan een kind met buikkrampen door een allergie, of pijnen door een zware bevalling, daar kun je als ouders iets aan doen en dat hebben we ook gedaan. En dat hield in dat ik zelf alle producten schrapte uit mijn eten waar de allergenen in zaten. Het gaat mij er om dat ze zeer overtuigd zegt dat je in principe een slechte ouder bent als je je kind laat huilen maar tegelijkertijd bezorgt ze haar kind wel buikpijn. Hoezo dubbelzinnig en ook kwetsend naar ouders die wel eens een kind even laten huilen.
Ik heb drie gezonde volwassen en zeer prettige kinderen met een prima hechting naar ons als ouders dus kan door ervaring zeggen dat even laten huilen geen kwaad kan.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:33

Geplaatst: 16-12-15 12:33

Ik heb alweer spijt dat ik het topic opende... Hier 2 kids die redelijk goed slapen in ons familiebed. De jongste is regelmatig even wakker en gaat dan na wat slokjes weer slapen. 9 van de 10x word ik daar niet eens echt wakker van.

suze_ schreef:
Ja. Negeer alle wetenschappelijke feiten die er zijn wat betreft wat het beste is voor een kind fysiek en psychisch en doe vooral wat jou het beste uit komt. Want zo'n kind is wel leuk maar alleen voor overdag hoor. Want snachts wil je slapen. En als je kind je dan nodig heeft dan heeft ie pech. Morgen ochtend weer.

Maak het maar belachelijk en lekker zwart wit. Het is onzin dat nuances worden genegeerd in de onderzoeken naar de effecten van alleen laten (+huilen) van babies en kleine kinderen.

Als ouder zijnde kies je voor een kind. Kind kiest niet voor jou. Het is jouw verantwoordelijkheid om de belangen en behoeften van je kind op 1 te zetten.

Dank je, dit scheelt weer typen. Helemaal mee eens

**Geplaatst**: 16-12-15 12:42

Geplaatst: 16-12-15 12:42

heb niet alles gelezen maar wil je gewoon een hart onder de riem steken!
weet er alles van combinatie slechte slaper,tanden die doorkomen en op oren werken,houd op schei uit,moest me overal hard maken omdat cb,ha en zo nonchalant mee omgingen(tja mevrouw oren zijn rood maar we geven er geen ab voor)
tot ik op vakantie was in het buitenland,oorontsteking dus gewoon ab en ik had een slapend kind!wellis waar geen doorslaper maar niet meer continu huilen.

nu is hij ruim 1,5 jaar wordt nog vaak wakker per nacht maar aai over zn bol en een knuffel en hij gaat weer slapen.hij is gewoon een slechte slaper en heeft veel minder slaap nodig dan de meesten kindjes.

sterkte met je kindje

**Geplaatst**: 16-12-15 12:43

Geplaatst: 16-12-15 12:43

Estja, dan had je geen ouder moeten worden. Papa of mama ben je 24/7, niet enkel overdag. Kleine kinderen hebben nou eenmaal ook met regelmaat 's nachts behoefte aan hun ouders, de een meer dan de ander. Imo is het heel egoistisch om je eigen behoeften zo voor te laten gaan op die van een hulpeloos klein kind die nog niks begrijpt.

Ik wil mijn kinderen graag leren dat ik er voor ze ben. Dat ze bij me terecht kunnen, wat er ook is. Altijd. Dus ook 's nachts. En nee dat is niet altijd leuk, maar wel heel belangrijk imo. Niet voor niks dat zo veel pubers zich zo afsluiten voor hun ouders.

In het kader van de hechtingstheorie(en daar ben ik in geschoold) Is het echt not-done om een kind te laten huilen. Zij kunnen enkel communiceren door te huilen. Wanneer ze dit doen, of dit nou overdag of snachts is, is dat omdat ze ergens behoefte aan hebben. En iedere behoefte is dan net zo belangrijk. Wanneer je niet responsief op je kind reageert laat dit hoe dan ook zijn sporen achter in de hechtingsrelatie. En dit heeft echt grote gevolgen op lange termijn. Dit heeft ook een enorme invloed op de ontwikkeling van een kind. Er zijn kinderen die weinig responsieve reacties van hun ouders kregen en haast verstandelijk beperkt waren. Enkel door onveilige hechting en daardoor niet ontwikkelen. Nou gaat niemand hier zo extreem om met zijn kind natuurlijk, maar even om te laten zien hoe groot de invloed van hechting is. Vaak openbaren gevolgen ten aanzien van niet-responsief ouderschap zich pas op veel latere leeftijd, in de pubertijd of erna, waardoor mensen niet direct denken aan hechtingsproblematiek. Maar de cijfers zijn schokkend. Bijna alle volwassenen met moeite met andere mensen om te gaan, die er gekke relaties op na houden, enkel in foute relaties terecht komen, heel erge controlfreaks zijn naar de mensen om hen heen enz is terug te voeren op hun vroege kinderjaren

TS, zulke onrustige nachten zijn enorm pittig. Dikke knuffel voor jou. :(:)

Probeer zo veel mogelijk praktisch erop in te spelen, kijken of je zo toch voldoende aan je rust komt. En delen met andere mama's kan veel helpen. Het wordt echt ooit beter! En er zijn voor je kindje is het beste wat je kan doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-15 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-15 12:44

Er zijn zoveel reactie's, uiteraard (gezien ik een kleine heb), heb ik niet de tijd om op alles te reageren.
Iedereen met daadwerkelijke tips, en steun, heel erg bedankt. $_/-\o_$

Alle moeders die hier graag een lintje willen komen halen, omdat zij de perfecte moeders zijn, bij deze, een lintje. Het feit dat je je medemens volledig de grond probeert te trappen door te zeggen dat ze slechte moeders zijn, zullen we maar even negeren. Misschien een beetje flauw, maar jullie schieten bij mij momenteel echt in het verkeerde keelgat.

Iedere moeder zet zichzelf op de laatste plek! En om dan hier maar te veroordelen, shame on you!
Ik heb gevraagd om tips om het huilen te voorkomen, niet om jullie verhalen te horen dat ze altijd bij jullie in bed mogen slapen. Ik zie niet in wat ik aan dat soort verhalen moet hebben, afgezien van dat jullie daar dus blijkbaar jullie waardering uit willen halen.

Even voor de duidelijkheid, LEES dit graag ook even;
Als ik het huilen kon oplossen door hem bij ons in bed te nemen, graag. Maar dat lukt dus niet.
Of de kleine nu bij ons ligt, in onze armen ligt, in zijn eigen bedje ligt, hij huilt vrijwel standaard voor het slapen gaan. In zijn kamer blijven, of elke zoveel minuten een aai komen geven, zorgt voor een kind wat nog overstuurder raakt.

Ik zal even vertellen hoe gisteravond bedtijd ging. Mijn vriend bracht hem naar bed.
Uiteraard altijd ons vaste ritueel, omkleden, verschonen, fles, booertje/knuffelen, liedje zingen, nachtlampje en muziekje aan, kus en de kamer uit. Echter, dit keer op het moment dat hij in zijn bed lag, begon hij echt hard te huilen. Op het moment dat ik naar boven ging om te kijken wat er aan de hand was, kwam mijn vriend de kamer uit en zei dat hij hem echt niet rustig kreeg (lag toen 5 minuten in bed, te huilen, terwijl papa er dus bij was om hem te troosten.

Drie keer raden, terwijl dus op de gang staan te bespreken wat te doen, wordt het stil, en slaap ie. Na 5 minuten huilen, dat is bij hem iig niet lang genoeg om daar uitgeput van te raken.

Vervolgens om 21 uur is hij weer huilend wakker geworden, ik ben naar hem toe gegaan, heb hem vastgehouden, geknuffeld, liedjes voor hem gezongen, maar het huilen stopte niet, sterker nog het leek alleen maar erger en erger te worden. We hadden het idee dat hij echt ergens pijn moest hebben, hij had al een zetpil gehad, dus we hebben de huisartsenpost gebeld. We mochten erheen komen en hij heeft onderweg er naar toe nog gehuild, bij de huisartsenpost ook wat, maar het werd al minder. Hij is onderzocht en afgezien vd lichte oorontsteking die hij al had hebben ze niets kunnen vinden.

We zijn naar huis gegaan, hebben hem omgekleed en een fles gegeven in zijn bedje dit keer, erbij gebleven tot leeg, nachtlampje aan en hij heeft tot 8 uur vanochtend in een stuk door geslapen.

Overigens ga ik alle linkjes die gepost zijn absoluut lezen, alleen nu nog niet de tijd voor gehad. De tip voor een babycoach vind ik ook een hele goede en heb daar al wat in gevonden. Ik ben nu eerst bezig met het ritme terug te krijgen en toe naar 1 slaapje.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:45

Geplaatst: 16-12-15 12:45

Er is overigens ook nog een wezenlijk verschil tussen een kind dat huilt omdat hij ergens last van heeft, maar niet alleen hoeft te huilen omdat je er wel bij zit, of een kind dat huilt om jou maar een ouder die weigert ernaartoe te gaan. Alleen huilen of bij jou huilen zijn echt twee verschillende dingen, je kan niet altijd alle verdriet wegnemen. Gaat er om hoe je er op reageert. Of je er bent voor je kind.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:47

Re: Slaapproblemen, baby 11 mnd

Geplaatst: 16-12-15 12:47

Zo streng reageren tegenover andere moeders heeft niks te maken met 'de perfecte moeder zijn' (want dat ben ik niet, of willen bewijzen dat de andere moeder 'een slechte moeder is'. Het heeft te maken met opkomen voor het kind, voor een hulpeloos wezentje. Met inzicht geven in dat de weg die iemand kiest niet altijd de juiste is, en aangeven waarom, en hopen, vooral hard hopen, dat er iemand is die zich dat aantrekt en een andere weg inslaat, in het belang van het kindje. Dat is puur waar ik het voor doe. En dan is het jammer dat een moeder zich gekwetst of veroordeeld (aangesproken?) voelt. Belang van het kindje gaat voor alles IMO.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:49

Geplaatst: 16-12-15 12:49

Ik ga je geen advies geven, elk kind is anders. Wat bij de 1 werkt zal bij de ander niet werken.
Het is gewoon heel moeilijk en ik zou adviezen waar jij je goed bij voelt uitproberen.
Ik wens je heel veel sterkte! En onthou.....het is een fase

**Geplaatst**: 16-12-15 12:55

Geplaatst: 16-12-15 12:55

suze_ schreef:
Ja. Negeer alle wetenschappelijke feiten die er zijn wat betreft wat het beste is voor een kind fysiek en psychisch en doe vooral wat jou het beste uit komt. Want zo'n kind is wel leuk maar alleen voor overdag hoor. Want snachts wil je slapen. En als je kind je dan nodig heeft dan heeft ie pech. Morgen ochtend weer.

Maak het maar belachelijk en lekker zwart wit. Het is onzin dat nuances worden genegeerd in de onderzoeken naar de effecten van alleen laten (+huilen) van babies en kleine kinderen.

Als ouder zijnde kies je voor een kind. Kind kiest niet voor jou. Het is jouw verantwoordelijkheid om de belangen en behoeften van je kind op 1 te zetten.

Dat gebeurt hier ook, kind gaat voor alles bij mij. Ik ben geen perfecte moeder en dat kan niemand zijn. We kunnen dat wel proberen.

Ook niet alle wetenschappelijke testen passen bij alle kinderen. Dan valt mijn kind erg buiten de boot met zo min mogelijk lichamelijk contact willen.... Als ik hem te lang vast heb gaat hij huilen. Als hij gewoon naast mij op de grond, bank of box ligt en ik speel er zo mee kan dat uren goed gaan. Ben ik dan een slechte moeder omdat ik hem geen lichamelijk contact aanbied?

Wil nu ook de wetenschap niet tegen spreken hoor maar ben wel van mening dat het niet voor alle kinderen geld. Want mijn man en ik vallen dan ook buiten de boot.

Ik heb geen borstvoeding gehad en mijn ouders hebben mij genoeg laten huilen en ik ben er zeker niet dommer om geworden.

**Geplaatst**: 16-12-15 12:59

Geplaatst: 16-12-15 12:59

Ik ben ook zeker geen perfecte moeder en hoef dus ook geen lintje, maar ik ben er wel voor ze. Ze hoeven niet in hun eentje hun verdriet of drukke dag te verwerken.

**Geplaatst**: 16-12-15 13:01

Geplaatst: 16-12-15 13:01

Als ik het zo lees heeft je kleine pijn.
Zo'n arts kan wel zeggen , een lichte oorontsteking maar daar heeft je kleine geen boodschap aan.

Ook al kun je de pijn niet wegnemen, ben er voor hem.

Misschien kun je hem in een wipstoeltje zetten(bestaat dat nog), wat meer overeind zodat er minder druk op de oortjes is of is het een idee om een watje in zijn oortje te doen, dat wil ooit helpen.
Hou in ieder geval de oortjes goed warm.

en heel veel sterkte :(:)

Mensen hou op over wie een goede moeder is en wie niet.
Iedere ouder is anders en zelfs ieder kind van dezelfde ouder heeft een andere aanpak nodig.
En wees blij als ze gaan praten, zodat ze kunnen vertellen wat er loos is!

**Geplaatst**: 16-12-15 13:01

Geplaatst: 16-12-15 13:01

Sjapaz schreef:
Zo streng reageren tegenover andere moeders heeft niks te maken met 'de perfecte moeder zijn' (want dat ben ik niet, of willen bewijzen dat de andere moeder 'een slechte moeder is'. Het heeft te maken met opkomen voor het kind, voor een hulpeloos wezentje. Met inzicht geven in dat de weg die iemand kiest niet altijd de juiste is, en aangeven waarom, en hopen, vooral hard hopen, dat er iemand is die zich dat aantrekt en een andere weg inslaat, in het belang van het kindje. Dat is puur waar ik het voor doe. En dan is het jammer dat een moeder zich gekwetst of veroordeeld (aangesproken?) voelt. Belang van het kindje gaat voor alles IMO.

Dat ja

Nomineer dit bericht ×