Cubone schreef:Ik heb zelf (meerdere malen) in een depressie gezeten, en juist de mensen die mij mijn angsten dwongen te overwinnen hielpen mij. Waarom wil hij niet meer naar zijn werk? De confrontatie is te groot. Er zullen vragen zijn. Ik probeer hem constant duidelijk te maken dat hoe lager hij weg blijft hoe moeilijker het word. En juist dat niks doen, dat op bed gaan liggen huilen en malen gaat je niet helpen! Het dagelijkse leven oppakken doet goed. Van de week waren de buren langs, niks aan de hand. Lachen, gieren, brullen. Ze waren nog maar amper de deur uit en het was weer zo ver..
Het is ook van de een op andere dag opgeslagen. In heb gevraagd en geopperd, maar wat er nu precies aan de hand is?
Elke depressie Is anders. Maar zoals jij overkomt klinkt het alsof je een dipje Had en geen depressie.
Je collega verstopt zich achter een masker. Zodat de buitenwereld niet ziet wat er Is. Lees dit maar: klik
Ik zit sinds mijn 12e in een depressie. Ik heb goede maar ook slechte dagen. Dagen dat ik in mijn bed lig en de tijd vergeet. Dagen dat ik vergeet te eten en alleen maar slaap. Dagen dat een woord genoeg Is om mij te laten huilen. Een depressie sloopt je van binnen het Is zwaar. Je bent mentaal gewoon moe. En dat wisselt per dag. Mijn depressie komt en gaat en soms slaat hij 2X zo hard in. Iemand die mij op dat moment pusht om wat te doen krijgt de wind van voren.
Ik kan/wil dat dan niet. Dan ben ik leeg en moe en geen idee wat ik op dat moment voel. Soms heb ik ook hele goede dagen. Dagen dat ik gemotiveerd ben om dingen te doen. Dan wil ik weer naar school en weer werken en nog veel meer dingen. En dan denk ik ook ja morgen ga ik dat doen. En dan Is het morgen en Is al die motivatie weg.
En je collega/huisgenoot idem. Hij wil gewoon even rust. Zijn hoofd Is vol en loopt over van emoties. Laat hem gewoon even in zijn bed liggen dat Is voor hem fijn. Hoe meer jij hem onder zijn kont wil schoppen hoe skechter hij zich gaat voelen. En hij voelt zich waarschijnlijk al slecht. En nu roept hij dingen maar eerst zien dan geloven.
Hoe zou jij je voelen al je je al rot voelt en denkt, oliebol het lukt weer niet. Weer haalt die stress mij onderuit wat ben ik toch een mislukking. Waarom kan ik nooit iets goed doen. En dan kom jij even, hè niksnut stel je niet zo aan kom op krijg ballen en ga werken. Dat Is niet fijn of wel? Want zo kom je over.
Ik snap dat je hem wil helpen maar het enige wat je kan doen Is zeggen zoek hulp. Verder gewoon gezellig doen kook samen kijk een film. Probeer hem op te beuren en niet te pushen.
Dat is niet belangrijk vergeleken met wat er nu speelt. 
Azen op iemands baan vind ik behoorlijk achterbaks en zet de berichten van TS inderdaad in een totaal ander daglicht. 'Ik hoop dat hij het verkloot want ik wil onwijs graag zijn baan hebben' is niet verkeerd op te vatten.
)
We zijn nu ook aan de praat. Gelukkig begrijpt hij dat de dingen die ik zeg tegen hem gezegd worden omdat ik het beste voor hem wil