Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Cayenne schreef:Citaat:Maar als ik de puzzelstukjes nu leg vraag ik me af of hij werkelijk zo'n goeie vent is, en of hij echt slecht voor me is, interpreteer ik het fout, of zit mijn gevoel juist?
TS, wat betreft je laatste zin. Hoe vaak moeten we het nog zeggen en hoe vaak wil je het nog horen?![]()
Deze man is fout. Klaar! Ban hem uit je leven en ga aan jezelf werken. Zoek professionele hulp.
Ik heb het idee dat je het gewoon niet wilt zien of het fijn vind om het 100 keer te moeten horen.
cooper schreef:Het probleem is dat ik als ik aangeef, nee hier is de grens, hij die vaak een tweede en derde keer verkent, en ik uiteindelijk maar toegeef omdat hij anders toch blijft proberen. Dan is het voor mij makkelijker om het maar gewoon te ondergaan, dan hem telkens af te wijzen.
Ik geef dus grenzen aan, maar ik blijf er niet consequent in. Hij weet dat, want hij zei ooit tegen me toen ik aangaf dat hij mijn grenzen dient te respecteren; Ja maar soms draai je wel bij...
cooper schreef:Ja, te horen krijgen dat hij zulke dingen over me gezegd heeft, in een groep mensen en daar nadien smakelijk om lachen is voor mij echt de druppel geweest om wakker te worden en het contact te verbreken. Beter alleen, dan nog langer mezelf op deze manier folteren , voor een man die nooit écht van me zal houden, en het hele idee slechts een illusie is.
Ik voel me dom, maargoed.
Verder kon ik er weinig aan doen, het is een geslepen spel, manipulatie.
Maartje1990 schreef:TS je bent niet dom.... Maar je hebt wel hulp nodig. En TS wat ik in je verhalen lees.... Ben jij gewoon door hem verkracht. Als jij dusdanig veel gedronken hebt dat jij niet meer in staat bent om je grenzen aan te geven horen mannen van je af te blijven. En dat is gewoon verkrachting als ze dat wel doen. Zoals deze man dus bij jou heeft gedaan. Ik zeg niet dat je naar de politie moet, dat is immers jouw keus. Maar ik raad het je wel aan.
Wat bedoel je precies met je grenzen verleggen? Zeg je "nee" en jij laat het uiteindelijk maar over je heen gaan of zeg je iets in de trant van "oke is goed".
cooper schreef:Maartje1990 schreef:TS je bent niet dom.... Maar je hebt wel hulp nodig. En TS wat ik in je verhalen lees.... Ben jij gewoon door hem verkracht. Als jij dusdanig veel gedronken hebt dat jij niet meer in staat bent om je grenzen aan te geven horen mannen van je af te blijven. En dat is gewoon verkrachting als ze dat wel doen. Zoals deze man dus bij jou heeft gedaan. Ik zeg niet dat je naar de politie moet, dat is immers jouw keus. Maar ik raad het je wel aan.
Wat bedoel je precies met je grenzen verleggen? Zeg je "nee" en jij laat het uiteindelijk maar over je heen gaan of zeg je iets in de trant van "oke is goed".
Ik laat het over me heen komen
Verkrachting is het niet, hij heeft nooit geweld gebruikt en accepteerde soms nee wel en liet me dan met rust, maar soms probeerde hij en liet ik het maar gebeuren.
Ik weet van die blackouts absoluut niks, volgens hem ben ik dan wel bij bewustzijn, praat en lach ik met hem en doe ik vrolijk mee, maar ik heb daar helemaal geen herinnering aan, of slechts een flard. Mijn verstand schakelt zich op een bepaald moment uit maar blijkbaar blijf ik "normaal", dat zegt hij, ik besef daar zelf niets van. Volgens hem ben ik degene die het in de hand werkt.
Hij dwingt me niet, hij gebruikt de situatie, en dat is mijn schuld want ik laat het toe door het over me heen te laten komen .
cooper schreef:Ja, te horen krijgen dat hij zulke dingen over me gezegd heeft, in een groep mensen en daar nadien smakelijk om lachen is voor mij echt de druppel geweest om wakker te worden en het contact te verbreken. Beter alleen, dan nog langer mezelf op deze manier folteren , voor een man die nooit écht van me zal houden, en het hele idee slechts een illusie is.
Ik voel me dom, maargoed.
Verder kon ik er weinig aan doen, het is een geslepen spel, manipulatie.
cooper schreef:Nu , op dit moment, als ik de dingen in perspectief zie denk ik; Hoe kon ik het zover laten komen?
Maar dan voel ik wel meteen weerstand en de neiging om het goed te praten en de schuld bij mezelf te leggen. Zo praat ik het al maanden goed eigenlijk.
Ik moet echt leren grenzen aangeven, me daaraan houden, leren mezelf waardig genoeg te vinden om mezelf niet te laten onderdrukken.
Mensen die hier ervaring mee hebben, of dit herkennen?
(ik voel me langzaam wel een gek)

cooper schreef:Ik heb een afspraak, en ik heb vanmorgen het contact met hem verbroken![]()
Ik spreek mijn gevoel uit, ik weet ook dat dat niet realistisch is