En kan een wat dikker babietje nou zoveel kwaad? De mijne is ook aan de flinke kant denk ik, ben ik net blij om omdat ze met haar geboorte 'maar' 3 kg woog en nogal klein leek. Ze groeien er vast wel uit later
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

chanel1985 schreef:Ik ken er alles van, heb nu een zoontje van 5 maanden, een schat van een kind. Hij is een goede eter maar vorige maand bij kind en gezin zijn gewicht enzo allemaal gemiddeld en toch krijg ik constant te horen van amai, t is een gezette hé ( proberen het dan nog deftig te zeggen) of zoals mijn buurman in de week, " dag mijn dikzakje", dan begint mijn bloed te koken want hij is niet dik, t is ook geen fijne maar gewoon gemiddeld.
En komt daar nog is bij dat hij naar de kinesist aan het gaan is omdat hij wat achter sta in zijn motorische ontwikkeling en gespannen spiertjes heeft.
We hebben dan van die kennisen die een dochter van nu 9 maanden heeft en die elke keer doodleuk zeggen, bv die van mij kon al draaien op haar 3 maanden, mijn zoontje is nu 5 maanden en begint nu juist op zijn zij te draaien. Wat we al heel goed vinden, gezien zijn ontwikkeling.
Tis precies soms een wedstrijd wiens baby het rapst iets kan, grrr
estell__ schreef:En nee, ik wil hier niet schrijven hoe drakerig mijn kleine boef is oid, maar! ik ben nu eigenlijk wel eens benieuwd of andere moeders ook zo veel last hebben van al die "goed" bedoelde ONgevraagde, adviezen!
Afgelopen zondag was ik met mijn kleine man eventjes buiten, met z'n winterjas, muts en in z'n voetenzak. Hoe vaak mensen aan mij gevraagd hebben "heeft hij het niet koud?!" Of "Ik vind eigenlijk dat je met zulk weer niet naar buiten kunt hoor, met zo'n kleintje."
Hoe reageren andere moeders hierop?
Muppett schreef:chanel1985 schreef:Ik ken er alles van, heb nu een zoontje van 5 maanden, een schat van een kind. Hij is een goede eter maar vorige maand bij kind en gezin zijn gewicht enzo allemaal gemiddeld en toch krijg ik constant te horen van amai, t is een gezette hé ( proberen het dan nog deftig te zeggen) of zoals mijn buurman in de week, " dag mijn dikzakje", dan begint mijn bloed te koken want hij is niet dik, t is ook geen fijne maar gewoon gemiddeld.
En komt daar nog is bij dat hij naar de kinesist aan het gaan is omdat hij wat achter sta in zijn motorische ontwikkeling en gespannen spiertjes heeft.
We hebben dan van die kennisen die een dochter van nu 9 maanden heeft en die elke keer doodleuk zeggen, bv die van mij kon al draaien op haar 3 maanden, mijn zoontje is nu 5 maanden en begint nu juist op zijn zij te draaien. Wat we al heel goed vinden, gezien zijn ontwikkeling.
Tis precies soms een wedstrijd wiens baby het rapst iets kan, grrr
Ook al herkenbaar! Mijn zoon had een flinke groeispurt de eerste 4 maanden. Krijg ik te horen dat ie een vetzak is, dikke, reus, bla bla. Voor mij voelde dat alsof hij een afzichtelijk zwijn was! Hij had gewoon lekkere babyspekjes...

en ik denk dat iedereen alles doet met de beste bedoelingen voor zijn of haar kind. FloMax schreef:Ochjee, zit je in tzelfde schuitje horsies?
Ik zeg wel eens; Moeders met zonen zijn t ergst.
Op de een of andere manier, en of dat misschien aan ons ligt laat ik maar even in t midden, is t alsof ze zich aan de kant geschoven voelen door ons.
Alsof ze de strijd om zijn liefde met ons moeten aangaan.
Ach... je snapt wel wat ik bedoel
maar ze is dan echt best wel dwingend en je kan er haast geen weerwoord op hebben..
Chiave schreef:Ik vind zelf dat ik geen commentaar mag hebben op de opvoeding of de werkwijze van een moeder met haar kind, maar toen ik vanmiddag mijn avondeten kocht, zag ik bij de groentewinkel een meisje van een jaar of 6 in een bijzonder kort rokje, blote beentjes en daaronder UGG-laarsjes, likkend aan een sinaasappel die moeder niet kocht. Het is absoluut mijn taak niet om daar iets van te zeggen, maar even slikken deed ik wel.
horsies5 schreef:FloMax schreef:Ochjee, zit je in tzelfde schuitje horsies?
Ik zeg wel eens; Moeders met zonen zijn t ergst.
Op de een of andere manier, en of dat misschien aan ons ligt laat ik maar even in t midden, is t alsof ze zich aan de kant geschoven voelen door ons.
Alsof ze de strijd om zijn liefde met ons moeten aangaan.
Ach... je snapt wel wat ik bedoel
Dan is zn shirt te klein, dan moet hij volgens haar naar de orthopeed (volgens huisarts niets aan de hand), dan geef je kleren mee die hij aan kan trekken naar t feest en koopt zij en compleet nieuw (niet mooi) setje voor hem (en zeuren dat ze altijd zoveel moet betalen) en laatst moest hij maar suikervrije jogi krijgen want dat was beter voor zn tanden.. pfff.. iedere keer weer een verrassing wat er nu weer niet goed is in haar ogen..
Ze heeft zichzelf ook al uitgenodigd om bij de bevalling van haar dochter (die is nu zwanger) te zijn.. nu weet k toevallig dat schoonzus dat niet ziet zittenmaar ze is dan echt best wel dwingend en je kan er haast geen weerwoord op hebben..
Ow en als je t dan aankaart dan is ze zo lekker schijnheilig en bedoeld ze het allemaal zo goed..
Soms denk ik dat ze gewoon zelf een kind wil hebben ipv n kleinkind
?