Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-10-15 23:03

Geplaatst: 12-10-15 23:03

Ja, en wat is onschuldig. Autisme,reuma, ..?

Je bepaalt als potentiele ouders zelf wat je acceptabel vindt en dat is nooit aan een ander om over te oordelen.

Ik mis te vaak het respect voor mensen die gekozen hebben om wat voor reden niet voor kinderen te gaan.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:06

Geplaatst: 12-10-15 23:06

Lante en xsogno, volgens mij bedoelt Phormicola helemaal niet dat je egoïstisch bent als je geen kinderen neemt. Ze zegt alleen dat je dan je leven egoïstiser kan invullen. Volgens mij zit daar wel een kern van waarheid in. Als je geen kinderen hebt, zijn er gewoon andere en meer dingen die je met tijs/geld leven kan doen, zonder rekening te houden met anderen. Dat is 'egoïstisch', maar niet op een negatieve manier. Kiezen voor jezelf hoeft juist helemaal niet slecht te zijn.

Hier verder niet een twijfel twintiger trouwens, ik zit best wel stellig aan de geen kinderen kant. Kan mij wel zorgen maken over een moment waarop de twijfel gaat komen.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:10

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 12-10-15 23:10

Dat heeft egocentrisch Bonna. Maar inderdaad niks mis mee.

Ik ben 54, geen kinderen, geen spijt. De toekomst deugt niet, punt. Ik ben heel blij dat ik geen kinderen heb die moeten dealen met de onomkeerbare ellende die is veroorzaakt.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:15

Geplaatst: 12-10-15 23:15

Lusitana schreef:
Dat heeft egocentrisch Bonna. Maar inderdaad niks mis mee.

Dat weet ik

dot Is geloof ik wel wat phrmocola bedoelt. Ze zegt namelijk egoïstisch ( gefocust of jezelf). Ik denk dat we dat allemaal niet zo negatief moeten lezen, gelukkig mag ieder voor zichzelf bepalen of ze wel of geen kinderen willen.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:20

Geplaatst: 12-10-15 23:20

Lante schreef:
Ja, en wat is onschuldig. Autisme,reuma, ..?

Je bepaalt als potentiele ouders zelf wat je acceptabel vindt en dat is nooit aan een ander om over te oordelen.

Ik mis te vaak het respect voor mensen die gekozen hebben om wat voor reden niet voor kinderen te gaan.

Ligt er aan wat je zelf acceptabel vind, daarom schreef ik ook relatief onschuldig.
Ik bedoel, heb je bijv het borstkankergen dat je na je 50e een verhoogd risico hebt dan vind ik dat al veel 'onschuldiger' dan LFS of vergelijkbare aandoening qua erfelijkheid.
Overigens bewust tussen aanhalingstekens want erfelijke kanker is natuurlijk nooit onschuldig maar met goede screening en evt bij een kinderwens pgd (of hoe noem je die methodes om de foute genen er tussen uit te knippen) of embryoselectie oid wel te voorkomen.

Ikzelf heb dus de LFS waar ik naar link, ik heb 2x kanker gehad en de kans op weer kanker is >90%.
Daarnaast is het een dominante erfelijke afwijking: ben je drager dan ben je ook lijder en is de kans geloof iets van 80% dat je op jonge leeftijd kanker krijgt.
Buiten dat heb ik zelf ervaren hoe het is om een ouder hieraan te verliezen en ik wil dit een kind niet aandoen.
De jaren controles in het ziekenhuis waren niet mijn favoriet maar ik wist niet beter dan dat het erbij hoorde, maar is ook niet iets wat ik bewust wil aangaan voor een kind.
Komt nog bij dat er ook veel psychische ellende voortvloeit hieruit, hoe goed je als ouders ook je best doet.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:21

Geplaatst: 12-10-15 23:21

xSogno schreef:
Hoe kun je nou het niet nemen van kinderen egoïstisch noemen en gelijk zeggen dat iemand niks achterlaat?
Dus als je het medicijn uitvind voor kanker oid maar geen kinderen krijgt laat je niets achter?

Als je er bewust voor kiest om geen kinderen in deze wereld te zetten omdat je bijvoorbeeld de toekomst te onzeker vind ben je egoïstisch?

Het zijn zulke moeders, die dan alsof het enige waar een vrouw goed in is een broedmachine zijn die echt het bloed onder m'n nagels vandaan halen.
Het is sociaal nog steeds niet echt geaccepteerd als je geen kinderen wilt als vrouw, ik krijg altijd te horen 'komt nog wel', 'je eierstokken gaan nog wel rammelen'.
Nou nee ik kies er heel bewust voor om geen kinderen te willen, en mensen moeten eens beseffen dat het een hele persoonlijke vraag is en voor vrouwen die ongewenst kinderloos zijn ook nog eens heel pijnlijk.
Ik denk ts dat ee nog wel een moment komt dat je het wel zeker weet. Tot die tijd zou ik nog geen beslissingen nemen .

Amen! Ik werd ook boos om het stukje over het egoïstisch en niks achter laten, maar dacht ik ga er maar niet op in die weet niet beter. Net alsof al die mensen die wel kinderen nemen dat niet voor zichzelf doen... Ik zet me denk ik meer in voor anderen dan al die moeders hoor. Egoïstisch... pfff.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:25

Geplaatst: 12-10-15 23:25

Lusitana schreef:
Dat heeft egocentrisch Bonna. Maar inderdaad niks mis mee.

Ik ben 54, geen kinderen, geen spijt. De toekomst deugt niet, punt. Ik ben heel blij dat ik geen kinderen heb die moeten dealen met de onomkeerbare ellende die is veroorzaakt.

Echt complete onzin. Juist omdat ik geen kinderen heb, heb ik veel meer tijd om wat voor anderen te doen en niet alleen voor mijn kinderen en dan 's avonds doodmoe op de bank te ploffen. Dat is helemaal niet egocentrisch. En de toekomst en de wereld is prachtig! Wat een doemdenkerij zeg.

Eigenlijk zijn kinderen niet eens zo erg... maar de moeders van tegenwoordig met hun rare gedachten.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:33

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 12-10-15 23:33

Hier ook iemand die lang getwijfeld heeft. Ook al ben ik nog maar 24, heb echt altijd gezegd dat ik geen kinderen wilde.

Toen leerde ik mijn man kennen, die een stuk ouder is, en ook hij wilde geen kinderen. Uiteindelijk begon ik wel te twijfelen. Ik wilde wel kinderen, maar eigenlijk pas over een jaar over 5. Maarja ik wilde wel kinderen met mijn man en dan kon ik gewoon niet lang meer wachten.

Uiteindelijk zijn we bijna 3 jaar bezig geweest om zwanger te worden. Wel bij beide een vruchtbaarheidsonderzoek en alles was goed maar ik zag verdere onderzoeken (ivf etc) echt niet zitten. Ik vond dat als een taak om zwanger te worden dan.

Nu hebben we inmiddels een zoontje van nu 2 maanden oud en ik zou hem echt niet meer kunnen missen. We zijn zelfs al aan het praten over een 2e

En ieder zijn keuze om moeder te worden ja of nee. Als je het niet wilt om de 1 of andere reden moet iedereen daar maar vrede mee hebben vind ik.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:42

Geplaatst: 12-10-15 23:42

Is wel kinderen krijgen juist niet egoïstisch? Het kind zelf vraagt er niet om hoor.. Geldt toch ook voor de hond in je huis en je paard op de wei? Heb je neem ik aan voor je eigen 'verrijking'.

**Geplaatst**: 12-10-15 23:48

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 12-10-15 23:48

Ik ben ondertussen 26 en heb echt helemaal geen last van rammelende eierstokken. De enige moment dat ik twijfelde was toen ik dacht dat ik zwanger was, maar gelukkig niet verder moeten nadenken omdat het vals alarm was.

Mijn kinderwens is nihil, ik bekijk het als een aanslag op je leven. Het is ongelooflijk leuk om zo'n baby-uk te zien veranderen in een brabbelend wandelend klein mensje, maar al de lasten wegen niet in mijn ogen niet op tegen de schattigheid. Ik heb vier kleine neefjes van vijf tot één jaar, en ik hou zielsveel van die mannekes, maar zij hebben er ook voor gezorgd dat ik zelf geen kindjes wil. Ik zie genoeg hoe mijn vriendinnen en zussen strugglen om hun leven te organiseren. Ik vind voltijds werken met paarden al zwaar genoeg, laat staan dat ik daar dan een extra leven bij neem... Thanx but no thanx, gelukkig geen twijfels dus hier

**Geplaatst**: 12-10-15 23:55

Geplaatst: 12-10-15 23:55

Lante schreef:
phormicola schreef:
Ik zat (zit) in vrijwel exact dezelfde situatie.

Kijk, ik ben heel eerlijk: als je geen kinderen hebt en geen rammelende eierstokken, dan zul je geen gemis ervaren zolang je geen kind hebt. Je leven kun je ook heel plezierig maken zonder kind. Plezierig, maar ook egoistisch (gefocust alleen op jezelf) en je laat hoogstwaarschijnlijk niets achter.
Zodra je evengoed een kind krijgt is het de liefde van je leven en kun je je niet voorstellen dat je dit ooit misschien niet wilde. Dat je ooit twijfelde of je dit perfecte deel van jou wel in je armen wilde sluiten. En je leven krijgt een extra dimensie die je van zelangzalzeleven nooit had kunnen zien voordat je kind geboren werd. Je word deel van een 'iets' dat zo vele malen groter is dan jezelf... Vaak wel een stuk minder egoistisch plezierig, dat wel.

En dan de psychische problemen en hartziekten: tja. Er zijn denk ik vrij weinig mensen die met niets erfelijk belast zijn. En je kan ook onder een trein komen. Dan lig je daar met je schone genen.
Je kind kan zuurstof tekort krijgen tijdens de bevalling en compleet gehandicapt ter wereld komen, ONDANKS schone genen.

Ik denk dat de belangrijkste vraag is of je je DNA graag rond hebt huppelen wanneer jij er zelf niet meer bent. Zo ja: neem kinderen. Zo nee: neem ze niet. De rest komt wel goed

Egoïstisch als je niet voor kinderen kiest..?? Je laat niks achter?? Get real, in wat voor wereld leven we?! Zo gezellig is het momenteel niet en de overbevolking is een groot mondiaal probleem! Ik vind het juist een groot offer om er niet aan te beginnen, zeker als je erfelijk belast bent met ellendige aandoeningen en je hier je verantwoordelijkheid in neemt.

Shame on you wat mij betreft.

Sjonge wat overdreven weer.
Ik begrijp heel goed wat ze bedoeld met egoistisch. Het is gewoon het verschil tussen 24/7 moeten denken aan en rekening houden met een kind, of 24/7 rekening houden met euh, alleen jezelf. Egoistisch dus en is helemaal niet negatief bedoeld in deze context.

**Geplaatst**: 13-10-15 00:01

Geplaatst: 13-10-15 00:01

ik heb alleen even openingspost gelezen

Ik zelf heb respect voor beide keuzes, wel en geen kinderen. Zelf zei ik altijd ik wil geen kinderen, je moet elke dag voor je kind zorgen, kan niet zomaar wat gaan doen...
En je hobby valt er vaak ook bij in, je vakanties moet je aanpassen en dan nog het geld.

Ik ben inmiddels een alleenstaande moeder van een prachtige 3 jarig mannetje. En ik zeg heel eerlijk, het is zeker niet makkelijk en zeker niet altijd leuke tijden. Het is zwaar, niet zozeer omdat ik alleenstaand ben maar ook omdat het gewoon elke dag is, 24 uur lang 7 dagen in de week en 365 dagen in t jaar.

Mijn vakanties moet ik aanpassen, volgend jaar helemaal ivm school vakanties. Mijn hobby heb ik helaas niet door kunnen zetten want dat kost ook tijd en geld. Als me zoontje ziek is ben je hele dagen met hem bezig. Financieel is het ook zwaar want kindjes groeien en hebben ook dingen nodig en speelgoed.

Aan de andere kant, heb ik spijt? absoluut niet! Ondanks ik altijd zei nee ik heb niks met kinderen, ben ik dol gelukkig! Ja ik heb veel op moeten geven,maar elke dag met hem voel ik me gezegend. Een lachje, een nieuw woordje, een extra tandje erbij ik vind het super ! Zelfs als ik van te voren wist dat ik uiteindelijk alles alleen moest doen had ik t over gedaan !

Je moet er 100% achter staan, 100% ervoor willen gaan, en bij twijfel zeg ik altijd dan ben je er nog niet klaar voor. En helemaal niet gek of apart of egoistisch vind ik. Ieder is daar anders is, en jij moet doen waar jij je goed bij voelt !

edit: Ook een puntje, veel vrienden van vroeger zie ik niet tot nauwelijks meer. Want ja je hebt ook een kind die er altijd is. Tuurlijk kan een vriendin van me of mijn moeder eens oppassen, maar het is toch anders, ook voor hun. Vroeger reed ik paard, ook met vrienden, dat is eigenlijk al zeker een jaar niet meer zo. Paardrijden wil ik wel weer gaan doen, zodra de man op school zit en ik weer tijd ervoor heb. Maar ik gok zo'n 50% van mijn vroegere vrienden zie ik niet meer, en de rest vaak alleen met verjaardagen en hoor je erna ook niks meer... dat heb ik onlangs met mijn hersenbloeding ook gemerkt. Maar zo leer je wel weer wie je echte vrienden zijn. En ik heb ook nieuwe vrienden erbij ! Want ouders ontmoeten ouders die je normaal niet zag !

**Geplaatst**: 13-10-15 00:05

Geplaatst: 13-10-15 00:05

Want zonder kind ben je per definitie egoiatisch? Wat een onzin.
Gemiddelde moeder is eerder egoïstisch naar andere toe als t om haar kinderen gaat (volkomen logisch).
Maar bijvoorbeeld een vrouw die er bewust voor kiest geen kinderen te nemen maar als arts zonder grenzen werkt is egoïstischer dan de bijstand moeder hier op de hoek die gewoon ervoor kiest om een kind op de wereld te zetten terwijl ze van een uitkering leeft? Nou schiet mij maar lek.
Je laat niks achter? Want je laat alleen wat achter als je de helft van je dna laat rondlopen? Dat iemand geniale uitvindingen kan doen, de mooiste kunstwerken kan maken oid heeft de volgende generatie niks aan??

**Geplaatst**: 13-10-15 00:15

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 13-10-15 00:15

Nee je moet beter lezen.
Dat je niets achterlaat waren niet mijn woorden.

**Geplaatst**: 13-10-15 01:29

Geplaatst: 13-10-15 01:29

Tja ik ben nu 39 en ik word tante dus als ik het zou willen zou dat wel heel spoedig moeten zijn. Maar ik heb adhd ik zou de verantwoordelijkheid niet aankunnen zeggen meerdere mensen, al denk ik dat dat wel meevalt, kom op zeg ik bedoel als ik er aan begin doe ik het goed, of zo goed mogelijk. Mijn broer is zwaargehandicapt maar ook daardoor denk ik niet dat ik ze daarom niet heb. Al heb ik het wel gezien hoe het ook kan en wat daar komt kijken. Maar bij mij is die knop nog niet om. Denk ik.

**Geplaatst**: 13-10-15 01:30

Geplaatst: 13-10-15 01:30

Lusitana schreef:
Dat heeft egocentrisch Bonna. Maar inderdaad niks mis mee.

Ik ben 54, geen kinderen, geen spijt. De toekomst deugt niet, punt. Ik ben heel blij dat ik geen kinderen heb die moeten dealen met de onomkeerbare ellende die is veroorzaakt.

daar ben ik ook mee bezig

**Geplaatst**: 13-10-15 01:34

Geplaatst: 13-10-15 01:34

hier een mamma van 3 kids. Eerst getwijfeld, maar wens was er toch wel. Wilde eerst maar een kindje. Maar het was zo alles omvattend overweldigend mooi. (ondanks moeilijke momenten, die je uiteindelijk sterker maken en waarin je ook dingen leert over jezelf die je nog niet wist) Dat we graag een 2 de wilden. En ook nog een 3 de. En ja de paardjes hebben lange tijd wel wat meer op de achtergrond gestaan, maar de kids zijn groter aan net worden. En de oudste is inmiddels tiener. En als ik zie hoe lief en zorgzaam hij met de paardjes omgaat en we samen aan het rommelen zijn bij de stal dan is het puur genieten. Dan ben ik enorm trots en weet dat paarden altijd kunnen rekenen op zijn liefde en dat hij altijd voor ze in de bres zal springen.

En ja het is aanpoten met 3 kids,werk en paarden. Maar ik zou niet anders willen!

**Geplaatst**: 13-10-15 06:45

Geplaatst: 13-10-15 06:45

anneliesdj schreef:
Sjonge wat overdreven weer.
Ik begrijp heel goed wat ze bedoeld met egoistisch. Het is gewoon het verschil tussen 24/7 moeten denken aan en rekening houden met een kind, of 24/7 rekening houden met euh, alleen jezelf. Egoistisch dus en is helemaal niet negatief bedoeld in deze context.

Je kunt je leven meer egocentrisch invullen, dat klopt. Dat is tevens een van de redenen dat ik voor kindvrij kies. Het lijkt me niet leuk en zwaar om je hele levensindeling om een kindje te moeten vouwen. Zijn klok is het jouwe.

**Geplaatst**: 13-10-15 07:01

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 13-10-15 07:01

Onze beide buren, (zowel aan onze linkerkant als aan onze rechterkant) hebben jonge kinderen in de leeftijd van 1 tot 4 jaar. Ik ben er van overtuigd dat ze iedere dag een krijswedstrijd houden om wie het hardste kan schreeuwen en janken. Gek word je er gewoon van

Ik zie de ouders ook regelmatig volledig chaotisch en ontredderd voorbij rennen met kinderen achter zich aan zeulend van afspraak naar afspraak.
Dat ontmoedigd ook flink

Ik vind het stiekem heerlijk om bij mezelf te denken dat ik me gelukkig mag prijzen met de rust die we zonder kinderen hebben (al 'genieten' we dus mee van de buren

). Bovendien werk ik thuis en moet ik me kunnen concentreren op mijn werk. Dat lijkt me met kinderen onmogelijk.

**Geplaatst**: 13-10-15 07:22

Geplaatst: 13-10-15 07:22

Cayenne schreef:
Onze beide buren, (zowel aan onze linkerkant als aan onze rechterkant) hebben jonge kinderen in de leeftijd van 1 tot 4 jaar. Ik ben er van overtuigd dat ze iedere dag een krijswedstrijd houden om wie het hardste kan schreeuwen en janken. Gek word je er gewoon van Ik zie de ouders ook regelmatig volledig chaotisch en ontredderd voorbij rennen met kinderen achter zich aan zeulend van afspraak naar afspraak.
Dat ontmoedigd ook flink Ik vind het stiekem heerlijk om bij mezelf te denken dat ik me gelukkig mag prijzen met de rust die we zonder kinderen hebben (al 'genieten' we dus mee van de buren ). Bovendien werk ik thuis en moet ik me kunnen concentreren op mijn werk. Dat lijkt me met kinderen onmogelijk.

Haha! Dat bedoel ik ook dat ik medelijden heb met ouders van hele jonge kinderen.. Ondanks dat ik zielsveel van mijn kinderen hou, die eerste jaren vond ik vreselijk :')

Het wordt nu steeds leuker. Ze zijn 5 en bijna 8 en het is zo fijn dat het 'zorgen' wat minder wordt nu ze zelfstandiger worden. Ik geniet er ook echt meer van. Ben zo trots dat ze zo de wereld ontdekken en het is zo leuk dat de hele communicatie anders wordt met ze.
Ik werk ook thuis, ik werk onder schooltijd en als het moet 's avonds.

Maar begrijp me niet verkeerd, dit is niet om je om te praten hoor. Ik begrijp je heel goed!
Ondanks alle liefde en geluk wat zo'n uk je brengt, je bent zo goed als (helemaal de eerste jaren) je vrijheid kwijt.
Een leven met kinderen is niet zaligmakend.

**Geplaatst**: 13-10-15 08:13

Geplaatst: 13-10-15 08:13

Simone0308 schreef:
Gelukkig dat ik niet de enige ben! Had ook niet anders verwacht trouwens

@friesam: Dat is pittig, hartpatiënt en kanker gehad! Jij hebt dus ook heel goed de risico's afgewogen zo te horen. Had je een grote kinderwens?

Nee heb altijd gezegd als het niet op de natuurlijke weg lukt dan wil mijn lichaam niet. Ik heb niks tegen kinderen maar ben ook niet zo'n moeder moeder over andermans kinderen.

Nu de kleine er is zou ik hem voor geen houd meer willen missen.

Mijn partner wilde wel al 10 jaar kinderen maar daarvoor moet je met z'n 2en zijn. Als ik ze niet zou willen had hij daar wel vrede mee gehad.

Maar mijn idee was ik stop met de pil en we zien wel...

**Geplaatst**: 13-10-15 08:20

Geplaatst: 13-10-15 08:20

Ik snap dat twijfelen heel goed. Heb zelf ook heel lang getwijfeld. Vind het altijd heel moeilijk om met kleine kinderen om te gaan en weet eigenlijk niet zo goed wat ik er mee moet.Nu zeggen ze wel dat als ze van jezelf zijn het wel goed komt.

Inmiddels weet ik dat ik nooit moeite zou doen om kinderen te krijgen. Mocht ik zwanger raken door de anticonceptie heen dan is het kindje van harte welkom. Abortus zou ik echt niet kunnen. Er echter voor gaan om zwanger te raken, dat nooit.

**Geplaatst**: 13-10-15 08:26

Geplaatst: 13-10-15 08:26

Hoi TS, ik heb ook steeds geroepen dat ik geen kinderen wilde dus zelfs geen twijfel, dat ging toch niet in combi met werken en paarden, dacht ik. Ik was ook overtuigd dat ik niet heel vruchtbaar was door cystes dus werd ik wat nonchalanter met de geboortebeperking.
En toen ... uiteraard ... bleek ik zwanger. Eerst was ik in shock. Mijn vriend (die even hard riep dat hij ze niet wou) heeft eigenlijk heel positief gereageerd. Dus toen heb ik de knop omgedraaid en zijn we er voor gegaan.

Zoon is ondertussen 2 jaar en een fantastisch gezond, leuk en slim kindje. We hebben nu allebei het gevoel van "die moest er gewoon zijn".

De hormonen die kwamen tijdens de zwangerschap zorgen voor een deeltje van het moedergevoel en de nestdrang, toen hij pas geboren was had ik nog niet het overdonderende gevoel die moeders soms beschrijven, ik dacht al van "o nee, wat nu"
het is pas de eerste keer dat hij dronk van mijn borst en dat ik even alleen met hem mocht zijn dat het gevoel kwam aankloppen, en wat voor een gevoel. Het is fantastisch en vreselijk tegelijkertijd want je zit vol liefde maar bent abnormal bezorgt, Bij elk hikje van het kindje panikeer je!

Mensen zonder kinderen kan ik nog steeds erg goed begrijpen, als ik niet zo nonchalant was geweest was ik misschien nog steeds kinderloos. Mensen met veel kinderen kan ik ook goed begrijpen. Ik heb zelfs getwijfeld over een tweede kindje en ik ben er nog niet uit ;-)

**Geplaatst**: 13-10-15 08:58

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 13-10-15 08:58

Wat ik wel grappig vind, over hoe bekrompen de mens kan zijn......overigens dit slaat op mijzelf

Ik wilde echt nooit geen kinderen.....nooit, heb er relaties om beëindigd.
Maar goed toen ging ik daten en is beetje arrogant om te zeggen maar aanbod was mega en ik lag ook erg goed op de markt.....ik was toen 36

Nou hoeveelheid dates zijn om te schamen maar wat een leuke tijd, echter wat wel raar was elke kerel die geen kinderen wilde.....stond gelijk aan de zijlijn. Zei iets over de type man, terwijl ik ze zelf echt niet wilde.
En toch hoe leuk die kerel ook was geen kinderen was exit

**Geplaatst**: 13-10-15 09:04

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 13-10-15 09:04

Maar wilde je op dat moment zelf ook nog steeds geen kinderen dan? Of opeens wel?

Nomineer dit bericht ×