Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-09-15 19:56

Geplaatst: 05-09-15 19:56

Tot mijn 21e levensjaar ben ik afhankelijk geweest van mijn ouders. Daarna heb ik een goede baan gevonden. Ik durf wel te zeggen dat ik financieel van niemand afhankelijk ben geweest vanaf dat moment. Dit bevalt mij uitstekend. Ik heb een goed beeld van wat ik verdien en wat eruit kan/gaat.. Ik houd elke maand geld over en ik kan alles zelf bekostigen, zonder beroep te moeten doen op mijn vriend of ouders. De ene maand is het natuurlijk makkelijker dan de andere, maar dit is vooral afhankelijk van factoren waar ik helaas niet altijd invloed op heb (autoreparaties van 700 euro en meer bijvoorbeeld).

Voor mijn vriend geldt hetzelfde. Met onze inkomens bij elkaar hebben we niet te klagen, zeker niet met oog op onze leeftijd (23 en 24). Het idee is om begin volgend jaar een huis te kopen samen. In eerste instantie zou ik het liefst een huis kopen wat we beiden ook zouden kunnen bekostigen wanneer de relatie strandt. Op dit moment denk ik er na veel gesprekken met mijn vriend wel anders over, omdat we samen een mooi huis zouden kunnen kopen waar we de komende jaren ook echt niet weg zouden hoeven. Een huis waar we kinderen zouden kunnen krijgen en grootbrengen. Daarbij hebben we ook geen relatie met elkaar met de intentie om dat binnen nu en een paar jaar te beëindigen. In dat opzicht zou ik het dan niet erg vinden om 'afhankelijk' te zijn van zij inkomen. Als je het samen doet, is het ook echt samen.

Het lijkt mij heel frustrerend en moeilijk wanneer je gedwongen wordt afhankelijk te zijn van een ander omdat je lijf bijvoorbeeld niet meewerkt. :(:)

**Geplaatst**: 05-09-15 20:04

Geplaatst: 05-09-15 20:04

Ik ben een fulltime huismoeder, zorg 24 uur voor onze kinderen en zodra hij thuis komt zorg ik ook voor hem en hoeft hij vrijwel niks te doen. Kan elke dag zo aanschuiven aan tafel als hij thuis komt.
Weekenden slaapt hij elk weekend lekker uit na hard werken. Ik zorg o.a. voor het huishouden, kinderen enz..
Mijn man doet wel spelletjes en speelt met de kinderen, maar ik doe de taken enz. Maar uit hem zelf doet hij ook wel wat wilt zelfs in het weekend zelf koken voor ons nou ja geen probleem.

Ik ben ondertussen wel aan het solliciteren maar valt nog vies tegen

.

vuurneon schreef:
Ik zou ook echt geen huismoeder willen zijn Idee dat ik echt volledig moet teren op mijn man, nee... Niet als vrijwillige keuze

**Geplaatst**: 05-09-15 20:21

Geplaatst: 05-09-15 20:21

Urielle schreef:
Ik ben financieel afhankelijk, ben al jarenlang thuismoeder, student en parttime werkende en woon in een huisje met grond en stallen die van mijn vriend zijn. Dit jaar een tweejarige studie richting fulltime werk op niveau maar het salaris van mijn vriend als doctor ingenieur kom ik niet aan en alleenstaand met drie kinderen zou ik ook dan veroordeeld zijn tot miniflat acht hoog achter

Hier ook zoiets. Ik ben de hele dag thuis, voor de kinderen en de honden. Als ik dat niet zou doen, hadden we nooit negen honden kunnen hebben en we hebben er destijds voor gekozen dat ik thuis zou blijven voor de kinderen.
In principe ben ik dus afhankelijk (hoewel de kinderbijslag hier in Duitsland ongeveer net zoveel is als een kleine parttime baan), maar zo voelt het niet. Het geld wat manlief verdient, is van ons beiden en we beslissen er dan ook samen over. Ik heb me nog nooit hoeven verantwoorden over uitgeven van geld (hoeft ook niet, want hij ziet het niet als zijn geld, maar ons geld), hij moppert eerder dat ik eens wat meer uit moet geven

.

**Geplaatst**: 05-09-15 21:17

Geplaatst: 05-09-15 21:17

Toen mijn man en ik elkaar leerden kennen, had ik een hoger salaris dan hij. Inmiddels is dat andersom, nadat ik na mijn zwangerschap andere keuzes heb gemaakt. Ik heb voor mijn man gekozen om hemzelf, niet om het financiële plaatje. Hij kwam bij mij inwonen (koopwoning) en na een aantal jaar hebben we samen een andere woning gekocht. Helaas heb ik om financiële redenen wel mijn paard moeten verkopen, maar ik vind dat wij niet mogen klagen. We hebben een dak boven ons hoofd, een (kleine) auto, eten op tafel en het belangrijkste: elkaar + een kanjer van een zoon. Al zal ik in een hutje op de hei moeten wonen, dan nog zou ik bij hem blijven. Ook al zou ik zonder hem de boel echt niet meer kunnen betalen (maar daar zouden dan vast wel andere oplossingen voor zijn), bij mij is het dus absoluut niet het geld waarvoor ik voor mijn man kies. Zou hij vreemdgaan: dan is het einde verhaal. Ik blijf niet voor het geld bij hem. Zou ik ook heel laag vinden en ook mijzelf mee voor de gek houden. Gelukkig hoef ik me daar (afkloppen) geen zorgen over te maken.

**Geplaatst**: 05-09-15 23:50

Re: Financieel afhankelijk van een ander?

Geplaatst: 05-09-15 23:50

Tja, wat is financieel afhankelijk. Ik kan mijzelf prima bedruipen met mijn salaris. Een heel net salaris en heb jarenlang alleen gewoond. Maar inmiddels ook lang samen met mijn partner die een hoge functie heeft met bijpassend salaris. dus ik leef inderdaad een levensstijl die ik zelf niet kan bekostigen. Ik kan er niet wakker om liggen want ik weet dat ik mijn uitgaven ook weer prima kan aanpassen aan mijn inkomsten.

**Geplaatst**: 06-09-15 08:11

Geplaatst: 06-09-15 08:11

Ik ben liever financieel afhankelijk van mijn ouders dan van mijn vriend...

Ik vind het geen probleem om geld te lenen aan mijn vriend, maar mocht ik krap komen te zitten dan leen ik bij mijn ouders.

Ik vind financieel afhankelijk zijn een vervelend gevoel maar kan mij voorstellen dat het door omstandigheden voorkomt dat het even niet anders kan.
Of dat er gewoon zo'n verschil zit in salaris dat de ene partner naar rato meer bijdraagt dan de ander.
Niettemin wil ik eigenlijk altijd het gevoel hebben dat als er iets "fout" gaat, ik voor mezelf kan zorgen van mijn eigen geld (al is dat wellicht op minder "luxe" niveau).

**Geplaatst**: 06-09-15 08:23

Re: Financieel afhankelijk van een ander?

Geplaatst: 06-09-15 08:23

Ik voel me financieel onafhankelijk.
Ik woon alleen, heb werk, verdien in principe genoeg om van rond te komen.
Maar...ik heb wel een flink bedrag van m'n ouders gekregen en m'n vader heeft me geholpen met een huis.
Ik weet dat ik het in m'n eentje van m'n eigen geld ook net aan zou redden om in leven te blijven, maar de leefstijl die ik nu kan hebben heb ik toch niet zelf bijelkaar verdiend.

**Geplaatst**: 06-09-15 09:03

Geplaatst: 06-09-15 09:03

Wij zijn afhankelijk van elkaar.
Doordat we samen een inkomen hebben kunnen we in een leuk huisje wonen.
We kunnen beide dit niet alleen betalen.

Mocht het misgaan. Kan ik prima het alleen aan, in een goedkoper huis.

Dus ja. Wel onafhankelijk, maar nu niet

Geld komt ook niet in de grote pot. Vaste gezamenlijke lasten worden door de helft gedeeld.
Ik betaal zelf mijn dieren. Dus ik houd minder over per maand dan hij.

**Geplaatst**: 06-09-15 10:16

Geplaatst: 06-09-15 10:16

Ja ik ben financieel afhankelijk van mijn partner, hij betaald de huur en alles....
ik ben de "huisvrouw" met een kleine eigen onderneming voor de extra's

Maar.....ik zou dat niet meenemen in de keuze wel of niet scheiden, als ik er klaar mee ben ben ik er klaar mee!
En ik ga (ja ik weet hoeveel mensen dit afkeuren) nog liever mn tieten schudden voor een webcam om mijn kind te eten te geven dan dat ik bij een man blijf die ik niet uit kan staan.
(indien ik geen andere job zou kunnen vinden he :')

)

**Geplaatst**: 06-09-15 11:00

Geplaatst: 06-09-15 11:00

Diablo schreef:
Urielle schreef:
Ik ben financieel afhankelijk, ben al jarenlang thuismoeder, student en parttime werkende en woon in een huisje met grond en stallen die van mijn vriend zijn. Dit jaar een tweejarige studie richting fulltime werk op niveau maar het salaris van mijn vriend als doctor ingenieur kom ik niet aan en alleenstaand met drie kinderen zou ik ook dan veroordeeld zijn tot miniflat acht hoog achter

Hier ook zoiets. Ik ben de hele dag thuis, voor de kinderen en de honden. Als ik dat niet zou doen, hadden we nooit negen honden kunnen hebben en we hebben er destijds voor gekozen dat ik thuis zou blijven voor de kinderen.
In principe ben ik dus afhankelijk (hoewel de kinderbijslag hier in Duitsland ongeveer net zoveel is als een kleine parttime baan), maar zo voelt het niet. Het geld wat manlief verdient, is van ons beiden en we beslissen er dan ook samen over. Ik heb me nog nooit hoeven verantwoorden over uitgeven van geld (hoeft ook niet, want hij ziet het niet als zijn geld, maar ons geld), hij moppert eerder dat ik eens wat meer uit moet geven .

Ja hier ook. Om gezondheidsredenen ben ik onafhankelijk geworden al jaren geleden. Erg moeilijk mee gehad. Kon dat niet echt accepteren. Maar nu hebben we paarden, 6 honden en vele andere dieren en dat zou niet mogelijk zijn als ik ook zou werken. We kunnen beide onze hobby uitvoeren, de hondensport. Als hij thuis komt zitten de honden al klaar in de aanhanger en kunnen we op pad enz. Inmiddels heb ik er ook niet meer zoveel moeite mee. Zijn geld is ons geld geworden enz. Hoef me ook niet te verantwoorden wat ik uitgeef. In tegendeel. Dat boeit hem niet eens als het eind van de maand maar past.

**Geplaatst**: 06-09-15 11:07

Geplaatst: 06-09-15 11:07

Ik ben financieel afhankelijk van mijn ouders tot mijn studies zijn afgerond. Het is mijn plan om daarna (zo mogelijk) altijd financieel onafhankelijk te zijn, dus om een baan te hebben waarmee ik mij zelf kan onderhouden.

**Geplaatst**: 06-09-15 14:02

Geplaatst: 06-09-15 14:02

In hoever ben je afhankelijk. Ik ben financieel afhankelijk van mijn vriend sinds 4 jaar. We hebben er (bewust) voor gekozen dat ik thuis zou blijven voor de kinderen ivm de hoge opvangkosten.
Dus ja, financieel afhankelijk. Daarnaast is mijn vriend afhankelijk van mij, want wie draait anders het huishouden en zorgt voor de kinderen. Als hij daar voor moest zorgen zou hij minder kunnen werken. En ja nu gaan beide kinderen sinds een weekje naar school dus komt mijn stukje naar extra inkomsten ook dichterbij..
Ik zou niet bij mijn vriend blijven alleen voor zijn salaris.

**Geplaatst**: 06-09-15 16:57

Re: Financieel afhankelijk van een ander?

Geplaatst: 06-09-15 16:57

Iedereen is toch financieel afhankelijk?

ik ben financieel afhankelijk van degene die mijn salaris betaald, heb je geen werk ben je afhankelijk van ons sociaal stelsel.
Ik zou me met mijn salaris prima kunnen redden, maar dan kan ik niet wonen in een huis zoals ik nu bewoon. Dus in dat opzicht ben ik ook nog afhankelijk van mn man, maar hij ook van mij.

Maar ja, who cares? Je bent je hele leven afhankelijk van alles en nog wat, is toch geen probleem, maar het normale leven

**Geplaatst**: 06-09-15 17:11

Geplaatst: 06-09-15 17:11

Ik ben financiël afhankelijk van mijn man.
Wij hebben er samen bewust voor gekozen om kindjes te krijgen en die kindjes niet naar oppas ofzo te brengen.dus zolabg we kleine kids hebben ben ik huismama.
Ik voel me financiël helemaal niet afhankelijk ookal brengt hij het geld binnen. Hij doet ook niet alsof het alleen zijn geld is. We hebben 1 rekening die van ons samen is. We kopen wat we willen en alleen dure uitgaven overleggen we.

In de toekomst zal ik wel weer gaan werken. Maar dat geld komt dan ook op de gezamelijke rekening. Alles is van ons samen niets gescheiden.

Mijn man voelt zich als kostwinner ook niet meer of beter. Hij is blij dat onze kindjes thuis zijn bij hun mama.

**Geplaatst**: 06-09-15 17:13

Geplaatst: 06-09-15 17:13

Haha ... helemaal mee eens, hoor! Ik zei ook al dat ik financieel afhankelijk ben van mijn werk.

Imo is financieel onafhankelijk alleen mogelijk als je miljonair bent en helaas ... dat ben ik nog steeds niet.

Maar ik ben wel superblij met mijn partner en ook wel blij dat ik gewoon eigen geld heb om (leuke) dingen te doen. Als onze relatie uit zou gaan, zou er voor mij (financieel dan) niets veranderen.

Als iemand thuis blijft om voor de kinderen te zorgen of in een familiebedrijf gaat werken (is toch ook gewoon werken?

) is dat imo ook anders dan iemand die gewoon niet wil werken en lekker op z'n/haar gat blijft zitten, terwijl de partner alle kosten op zich neemt. Maar goed ... als die partner daar geen problemen mee heeft, wie ben ik dan om daar over te oordelen?
Hier op het werk (ik heb alleen mannelijke collega's) word dat ook regelmatig gezegd: "Ik ben aan het werk en thuis is de vrouw weer aan het shoppen om het uit te geven, sneller dan ik het kan verdienen". Tja ... als je er maar beide gelukkig mee bent.

Waar ik overigens wél een hekel aan hebt is dat in sommige gevallen het geld dat de man verdient "ons" geld is, maar het geld dat de vrouw (bij)verdient dan "mijn" geld is. Heel apart. >;)

Nomineer dit bericht ×