Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-08-15 13:18

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 26-08-15 13:18

Heel goed! Ga hulp zoeken echt waar, zo belangrijk! Je kunt en hoeft dit niet alleen te doen. Doe het voor jezelf! Ik herken je gevoel wel. Ik heb een mooie zin van mijn psych gekregen die ik heb opgeslagen op mijn telefoon.
Acceptatie = je accepteert datgene wat niet in jouw macht ligt om te veranderen of je het er mee eens bent of niet.

**Geplaatst**: 26-08-15 13:23

Geplaatst: 26-08-15 13:23

Maar er kwamen wel reacties? dat is altijd al meer dan helemaal geen.
Ik zou het gewoon nog een gokje wagen

.

Dat je het geen ramp vind om geen vrienden te hebben is een excuus.
Ik denk dat jij diep in je hart heel graag contacten hebt met mensen maar dat je bij tegenslag al snel in je comfortzone kruipt.
Die comfortzone is jou bekende wereld, dat is tenminste waarin jij weet wat je te wachten staat.
Laat je niet bij een eerste poging gelijk uit het veld slaan.

Voor jou is het aangaan van contacten echt niet gemakkelijk dat begrijp ik ten diepste. Maar als jij blijft geloven dat niemand jou interessant genoeg vind dan ga je dat uitstralen.

**Geplaatst**: 26-08-15 13:33

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 26-08-15 13:33

Meis.

Over de situatie met je mam kan ik je geen raad of advies geven.
Ik kan je alleen adviseren zoek profesionele hulp..

Wat betreft vrienden maken.
dat is inderdaad verdomt lastig zeker in een dorp.
Ik woon in de achterhoek(gaanderen) en van oorsprong ben ik geen achterhoeker.

Ik heb 1 vriendin op 2uur auto afstand.
En ik weet dus hoe verdomd alleen je kunt zijn.
Probeer toch weer een topic?!

Ik las dacht ik dat je een hond hebt?
Wel is van doggiedate gehoord.
Mensen die elkaar ontmoeten om met de honden te wandelen.
Probeer zo iets misschien groeit of bouw je er wel vriendschappen uit op.
Ik zou ook bijna zeggen go kom gezellig een bakkie doen.
Want ik weet hoe eenzaam het zijn kan.

Maar buiten dat om moet je ook echt op een professionele manier hulp zoeken.
En is het denk ik inderdaad niet onverstandig om met de hulpverleners van je moeder is om de tafel te gaan.
En om ook in de kerk aan te geven dat wat zei doen het probleem eigenlijk alleen maar verergert.

Daarbij.
Mocht jou mam overlijden kan niemand jou verplichten bij je vader te gaan wonen als je je zelf zou kunnen onderhouden.

Mocht je nog appart wat willen weten of wat dan ook staat mn pb altijd open.

**Geplaatst**: 26-08-15 13:36

Geplaatst: 26-08-15 13:36

Wat ik ook al zei idd. Open een topic met de vraag of mensen met een hond bv het leuk vinden om eens te gaan wandelen met jullie honden. Zelf heb ik dit in het verleden ook gedaan en heb toen een leuke wandeling gehad.ook kun je op bokt vragen of er mensen zijn die het leuk vinden om eens een buitenrit te maken of ga eens naar 1 vd metingen die ze op bokt organiseren. Wat ik niet zou adviseren is om op een sport (ofzo) te gaan alleen maar om vrienden te maken, het moet wel iets zijn wat je echt leuk vindt. Heb je mss een collega waar je goed mee kunt? Vraag die dan eens om een keer wat leuks te doen buiten werk om ( wat eten of spelletjes avond of film avond of een drankje op een terrasje) misschien komt daar ook wel een vriendschap uit voort.

Verder zou ik wel proberen z.s.m zelfstandig te worden. Alleen als je het huis uitgaat kun je je moeder echt los gaan laten. Mijn moeder kan me altijd zo'n lekker schuldgevoel aanpraten als ik iets niet wil of kan of doe. Thuis kon ik daar niet voor weglopen,maar nu hang ik gewoon op

voor mij is dit echt een verademing geweest!

**Geplaatst**: 26-08-15 13:41

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 26-08-15 13:41

of samen met iemand gaan sporten bijvoorbeeld. Er zijn vast genoeg Bokkers die je mee willen nemen naar de sportschool

**Geplaatst**: 26-08-15 13:57

Geplaatst: 26-08-15 13:57

Star123 schreef:
Bedankt dat jullie zo lief voor me zijn. Er zitten echt goede tips tussen. Nog wat vragen:

1. Hoe kan ik beginnen om aan mijn geluk te werken?
2. Als het wel gebeurt dat ze dood is dan snap ik dat het niet mijn schuld is en dat ik het niet kan voorkomen maar hoe moet ik dan verder? Waar moet ik wonen? Ik ben wel 20 maar zo zelfstandig ben ik ook weer niet. Al hoe wel ik het in mijn eentje vast wel zou redden. Maar ben gewoon bang dat mijn vader wil dat ik bij hem kom wonen en dat mensen mij dan gaan steunen die er nooit voor mij zijn geweest.

1. Door dingen te doen jij leuk vind, met vriendinnen op stap, lekker winkelen, zoek werk dat je leuk vind of ga een opleiding doen, etc etc. Je wilt voor je moeder zorgen maar dat betekend niet dat jij voor jezelf alle leuke dingen maar moet laten schieten, ze is tenslotte volwassen en jij eigenlijk nog kind.

2. Hoe je verder moet hangt van de situatie dan af, zoiets plan je niet en denk ook niet dat je ervanuit gaat dat je moeder binnenkort overlijd. Al komt het wel ooit zover zul je je eigen keuzes moeten maken, als je geen steun wilt van mensen die er nooit zijn geweest mag je dat best uiten, hetzelfde tegenover je vader dat je met dingen zit en dat liever niet zou willen. een optie is natuurlijk om dan alleen in je moeders huis te blijven wonen (mits je dat kan betalen natuurlijk) en anders toch echt wat voor jezelf gaan zoeken. Lijkt allemaal eng in het begin maar alleen zijn went heel snel, je past je wel aan.

Maargoed laten we ervanuit gaan dat jouw moeder niet binnenkort overlijd, en al gebeurd dat wel je zal toch een keer de stap moeten maken om uit huis te gaan. Ookal is jou moeder op dit moment niet erg stabiel, jij hebt ook je eigen leven en die moet je ook zeker gaan leiden. Ik heb in mijn jeugd ook veel dingen gelaten en me aangepast vanwege de thuissituatie en achteraf heb ik daar best spijt van, want ik heb niet alle dingen beleefd die mijn vriendinnen bijvoorbeeld wel kunnen doen.

Denk dat het wel goed is om een gesprek met je moeder aan te gaan, hoe moeilijk je het vind en waar je tegenaan hoest, wacht haar reactie maar een keer af want denk dat ze je heus wel begrijpt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-15 15:15

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-15 15:15

Mijn moeder zei zonet: Ik ben stom he, ik ben niet lief genoeg.

Ik heb niks gezegd. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is en dat het onzin is maar dat helpt best weinig bij haar. Het helpt vaak wel als vreemden het zeggen, maar als ik het zeg helpt het veel minder.
Dus zeg ik maar niks.....

**Geplaatst**: 27-08-15 15:18

Geplaatst: 27-08-15 15:18

Star123 schreef:
Mijn moeder zei zonet: Ik ben stom he, ik ben niet lief genoeg.

Ik heb niks gezegd. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is en dat het onzin is maar dat helpt best weinig bij haar. Het helpt vaak wel als vreemden het zeggen, maar als ik het zeg helpt het veel minder.
Dus zeg ik maar niks.....

Kan je inderdaad beter niet op reageren meid! Vind het zo rot voor je! Denk dat het uiteindelijk beter is als je gewoon lekker op jezelf gaat wonen. Je moeder is volwassen en moet voor haarzelf kunnen zorgen.

**Geplaatst**: 27-08-15 15:54

Geplaatst: 27-08-15 15:54

Star123 schreef:
Mijn moeder zei zonet: Ik ben stom he, ik ben niet lief genoeg.

Ik heb niks gezegd. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is en dat het onzin is maar dat helpt best weinig bij haar. Het helpt vaak wel als vreemden het zeggen, maar als ik het zeg helpt het veel minder.
Dus zeg ik maar niks.....

Nee het maakt inderdaad niet uit wat je zegt, maar je kan wel beginnen met iets tegen haar te zeggen

'mam, ik hoor dat je baalt/boos bent/verdrietig bent', maar ik vind het lastig als je zulke vragen aan me stelt.'

Of iets in die strekking

**Geplaatst**: 27-08-15 16:06

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 27-08-15 16:06

Heftig verhaal, ik heb iets soortgelijks meegemaakt toen ik 10 was en toen ik 13 was weer.
Wat er precies gebeurt is ga ik niet over praten in dit topic, dan kan eventueel via pb mocht je er iets aan hebben.

Wat voor mij het allerbelangrijkste is is dat je niet moet denken dat jij er alleen voor staat. Ik ben enig-kind en ik had gelukkig mijn familie en vriendinnen waar ik veel aan heb gehad. Ook is mijn moeder opgenomen beide keren en toen goed begeleid en pas weer naar huis gekomen toen dat kon. Ik snap echt niet waarom jou moeder nog thuis zit als er zulke dingen gebeuren die jij schetst.

Weet je wat de ziekte van jou moeder is? Is ze manisch depressief? Het is echt belangrijk dat jij niet als enige de verantwoordelijkheid hebt die spreekt over doodswensen en andere ongezonde dingen. Ik heb ook nog steeds last van de dingen die ik heb meegemaakt terwijl het bij mij een stuk minder ernstig was. Ik hoop echt dat je hier iemand bij zult halen want dit is absoluut niet iets wat jij kan doen. Jou moeder heeft begeleiding en medicijnen nodig en jij kan haar dat niet zelf bieden!

**Geplaatst**: 27-08-15 16:11

Geplaatst: 27-08-15 16:11

Tillie20 schreef:
Star123 schreef:
Mijn moeder zei zonet: Ik ben stom he, ik ben niet lief genoeg.

Ik heb niks gezegd. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is en dat het onzin is maar dat helpt best weinig bij haar. Het helpt vaak wel als vreemden het zeggen, maar als ik het zeg helpt het veel minder.
Dus zeg ik maar niks.....

Kan je inderdaad beter niet op reageren meid! Vind het zo rot voor je! Denk dat het uiteindelijk beter is als je gewoon lekker op jezelf gaat wonen. Je moeder is volwassen en moet voor haarzelf kunnen zorgen.

Ookal is haar moeder volwassen, ze is ziek. Daarom zegt ze zulke dingen, zegt niets over haar persoonlijkheid of wat dan ook. Zij kan hier ook helemaal niks aan doen, ze is waarschijnlijk onstabiel en daarom zichzelf niet.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:13

Geplaatst: 27-08-15 16:13

leeneliefje schreef:
Ookal is haar moeder volwassen, ze is ziek. Daarom zegt ze zulke dingen, zegt niets over haar persoonlijkheid of wat dan ook. Zij kan hier ook helemaal niks aan doen, ze is waarschijnlijk onstabiel en daarom zichzelf niet.

Ik heb een soortgelijke situatie als TS gehad waarbij mijn moeder om 3 uur 's nachts bovenaan een brug stond, dus ik weet precies hoe dat is. Toch zou ik als ik TS was voor haarzelf kiezen. Haar moeder zal meer begeleiding moeten krijgen en die heeft ze zeer zeker nodig. TS kan haar moeder niet bieden wat ze nodig heeft om beter te worden en haar moeder zal ook moeten inzien dat ze TS meesleurt in haar ziekte.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:15

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 27-08-15 16:15

ja ik snap het wel wat je bedoelt, alleen kan je er niet zo 'hard' over doen in mij ogen.
Heeft TS ook niets aan gezien het haar moeder blijft. Daar kan je niet zo over denken.

Ik ben het met je eens dat ze beide (!) hulp nodig hebben. Hopelijk kan TS naar de psych van haar moeder bellen of anders naar het GGnet.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:16

Geplaatst: 27-08-15 16:16

Ts ik weet niet waar je woont maar je bent van harte welkom om een keer mee te wandelen met de hond hoor!

Over jouw situatie: ik denk dat niet alleen je moeder maar ook jij hulp nodig hebben. Je bent in een ongezonde situatie opgegroeid en je zegt dingen die me zorgen baren. Geen vrienden, niet weten hoe het voelt om gelukkig of blij te zijn. Dit is echt iets waar je meer mee moet dan op een forum bespreken. Bespreek het eens met je huisarts of met een vertrouwenspersoon op school.

Is er niemand in de omgeving die je moeder een schop onder haar kont kan geven om haar op te laten nemen? Is er iemand in de omgeving wie jou daarmee kan helpen? Want ze is niet alleen ziek, maar ook super egoïstisch. Zonder dat ze het wil verpest ze niet alleen haar eigen leven, maar ook dat van haar dochter.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:17

Geplaatst: 27-08-15 16:17

Ts als je echt eens in nood zit, bijvoorbeeld een situatie zoals met die pillen slikken. Bel dan meteen je huisarts zodat hij contact kan leggen met de juiste mensen van het GGnet. Dat is de snelste manier. En niet zelf het willen oplossen

**Geplaatst**: 27-08-15 16:22

Geplaatst: 27-08-15 16:22

leeneliefje schreef:
ja ik snap het wel wat je bedoelt, alleen kan je er niet zo 'hard' over doen in mij ogen.
Heeft TS ook niets aan gezien het haar moeder blijft. Daar kan je niet zo over denken.

Ik ben het met je eens dat ze beide (!) hulp nodig hebben. Hopelijk kan TS naar de psych van haar moeder bellen of anders naar het GGnet.

In mijn ogen is een moeder iemand die zich als moeder gedraagt voor je. Ik heb dan ook geen contact meer met mijn moeder omdat ze zich niet wilde veranderen en vond dat ik in alles(letterlijk) fout zat. Nu is dat een andere situatie op dat vlak, maar je moet je niet willen doodstaren op het feit dat het TS haar moeder is.

Ze hebben zeker beide hulp nodig! Daar ben ik het helemaal mee eens, maar zoals genoemd is de moeder van TS erg egoïstisch om TS mee te sleuren. Daar komt niks goeds van, en ik spreek uit ervaring. Ik zeg niet dat het zo hoeft af te lopen, maar ik heb het zelf meegemaakt en ik heb het om me heen gezien.

Het is niet de taak van TS om haar moeder op het rechte pad te houden. Haar moeder moet dat ten eerste 200% willen en keihard daaraan werken met extra hulp. TS kan nog steeds vaak bij haar moeder langskomen dan, maar als je op jezelf woont heb je toch een stukje rust en kan je zelf bepalen of je vandaag genoeg energie hebt om naar je moeder te gaan of niet. Maar dat is mijn eigen kijk erop, dat kan zeker hard zijn in de ogen van iemand anders. Maar ik heb mijn redenen daarvoor

Nogmaals: dit is echt niet de enige weg die TS kan bewandelen, er zijn andere opties voorgesteld. Maar dit is mijn kijk.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:25

Geplaatst: 27-08-15 16:25

Jeetje wat een heftig verhaal TS, er worden hier al zeker goede tips en adviezen gegeven dus ga er wat mee doen en ga je eigen leven opbouwen. Dat verdien je zeker! Tuurlijk blijf je voor je moeder 'zorgen' en houd je haar in de gaten maar het gaat ook om jou. Erachter komen wat je leuk vind om te doen, nieuwe mensen ontmoeten etc. Ja dat is heel spannend in het begin, maar denk eraan; je hebt niks te verliezen .

Wat doe je qua school/werk TS? Zou op jezelf wonen een optie zijn?

Als je denkt hier in de buurt te wonen, ben je ook welkom voor een bak koffie of praatje. En veel mensen bieden hier al hun hulp aan. Sterkte!

**Geplaatst**: 27-08-15 16:28

Geplaatst: 27-08-15 16:28

Ik ben het er zeker mee eens dat een beetje afstand voor jullie beide heel helend zou kunnen werken. Ik merk ook echt dat sinds ik uit huis ben mijn moeder pas echt 100% zichzelf weer is, met een druk sociaal leven en veel leuke dingen om te doen. Ze was al jaren 'beter', maar sinds ik m'n eigen plekje heb is ze echt gelukkig. En ik dus ook, zo simpel is het

**Geplaatst**: 27-08-15 16:30

Geplaatst: 27-08-15 16:30

TS google eens op "Parentificatie".
Wellicht komt dit je bekend voor.

**Geplaatst**: 27-08-15 16:32

Geplaatst: 27-08-15 16:32

Lieve TS wat een nare situatie! Zoals hier al eerder is aangegeven zou ik proberen in contact te komen met de case-manager van je moeder, mogelijk weet diegene helemaal niet hoe zorgelijk de situatie echt is omdat ze enkel contact heeft met jouw moeder.
Moest je hier in de buurt wonen dat zou ik het leuk vinden om eens af te spreken bijvoorbeeld met de honden te wandelen of een leuke buitenrit met de paardjes te maken, veel van mijn 'vrienden' bleken geen echte vrienden toen ik wat verder weg ging wonen

**Geplaatst**: 27-08-15 16:51

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 27-08-15 16:51

Pfoe je hebt al heel wat voor je kiezen gehad voor je leeftijd. Ik kan je helaas geen tips geven maar wil je wel veel sterkte en wijsheid wensen.

Weet niet waar je woont maar als je eens wilt praten of gaan wandelen met honden. Heb er hier 4 die dat graag doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-08-15 18:07

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst door de TopicStarter : 27-08-15 18:07

Jullie wonen denk ik allemaal wat te ver.

@ Estja, het komt deels overeen maar ook deels niet.

Ik geloof eigenlijk ook niet dat mijn moeder alles verteld aan haar case manager. Bijvoorbeeld het niet meer willen leven gedeelte. Ik denk niet dat ze daar eerlijk over is.

Mijn situatie vind iedereen hier heel heftig, maar het gekke is ik ben het normaal gaan vinden, gewend geraakt aan de situatie waarin ik leef. Dus ik heb er nooit zo over na gedacht dat het heel heftig is wat ik mee maak. En ik houd mij al die jaren er heel sterk onder. Ik had vroeger wel vriendinnetjes waar ik dan over de vloer kwam en dan voelde ik gewoon jaloezie, hun hadden wel een gezonde moeder die heel anders deden dan mijn eigen moeder.

Ik ben best bang dat als ik contact opneem met de case manager en ik vertel de gehele waarheid dat mijn moeder dan echt pislink op mij word.

Ik zeg wel eens tegen mijn moeder; weetje wel dat het helemaal niet leuk voor mij is om dit allemaal te horen van haar moeder. En dan zegt ze; Dat weet ik ook wel.

**Geplaatst**: 27-08-15 18:09

Re: Toegestaan schaduwaccount; Geestelijk zieke moeder.

Geplaatst: 27-08-15 18:09

Het is voor het bestwil van je moeder om dat te vertellen

Het is op dat moment rot, maar uiteindelijk zal het alleen positief uitwerken.

Toen ik op mezelf ging wonen moest ik gewoon 3 maanden wennen aan het gevoel dat 'rust' heet. Ik kon het gewoon niet geloven dat ik gewoon niet gestoord werd of niet meegesleurd werd door de emotie van iemand. Van te voren kon ik ook niet voorstellen dat wat ik meemaakte niet normaal was, maar het contrast in innerlijke rust spreekt boekdelen.

**Geplaatst**: 27-08-15 18:24

Geplaatst: 27-08-15 18:24

estja schreef:
TS google eens op "Parentificatie".
Wellicht komt dit je bekend voor.

Ik wist dat ik steeds iets vergat te typen wat ik wel had bedacht. Dat was deze term idd! Kan heeeeel veel helderheid geven!

Wat de opmerkingen van je moeder betreft... Ik zou ze ook proberen aan te grijpen om erover te praten, mits je dit kan natuurlijk. Lukt dit niet, dan is er niet op in gaan idd een mooi alternatief.
Het is een mooi moment om duidelijk te maken dat haar problemen jou zeer zwaar onder druk zetten. Zoiets als "mam, ik snap dat je het zo voelt, maar kan je begrijpen dat het voor mij heel veel pijn doet als je dat zegt? Ik hou van je en vind je lief en dan kom je bij mij bevestiging vragen dat je dit niet bent. Dat kwetst me!"

Dat zij het zo voelt, is geen vrijbrief om jou zo te behandelen. Ze zet je in een zeer ongezonde en schadelijke positie en dat moet stoppen! En dat is moeilijk, want het is niet bewust en vaak kunnen zulke mensen er ook niet echt iets aan doen, behalve dus hulp zoeken en aan zichzelf gaan werken. Zij zal er dus niet zomaar mee stoppen, als ze dat ooit zal kunnen. De oplossing hiervan zit bij jou, niet bij haar.

Mijn moeder is minder direct in haar opmerkingen, ze is meer passief-agressief. Lekker indirect laten merken dat ze zich rot voelt en dat ik dat eigenlijk moet oplossen. Nou ben ik wel heel wat therapie verder en onze relatie heeft allerlei vormen gehad, maar inmiddels gaat het best goed. En waarom? Omdat ik voor mezelf op kom, weiger nog haar hulpverlener te zijn en ik de lieve dochter ben als zij zich ook weet te gedragen. Snapt ze het? Soms wel, meestal niet. Ze snapt meestal niet waarom we bepaald gedrag van haar zo ervaren, maar inmiddels heeft ze wel geleerd rekening met ons te houden.
Zo heeft ze er een handje van om het contact nooit genoeg te vinden. Als ik weg ga, wil ze nog wel eens zeggen "oh, nu al?" met uiteraard een zielige blik en toon. Ik heb dat een paar keer vriendelijk besproken, dat ik dat erg onprettig vind en het gevoel krijg dat ik het niet goed doe. Snapt ze niet echt dus regelmatig gebeurd het nog. Ik heb het tig keer uitgelegd, vriendelijk geprobeerd... Werkte niet dus nu is er nog 1 aanpak en das de harde. Ze krijgt nu (wel op kalme toon) van mij een antwoord zoals "ik kan volgende keer ook gewoon niet komen hoor". Dat schud haar weer wakker, ze zegt sorry en we nemen op een fijne manier afscheid. Ze snapt het dus nog steeds niet, vind mijn manier ook zeker niet fijn, maar het zorgt er wel voor dat ik niet meer over me heen laat lopen, ruimte maak voor mijn gevoelens en duidelijk maak dat ik die opmerkingen gewoon niet meer accepteer.
Moraal van dit verhaal: veel beschadigde mensen hebben niet goed door wat ze anderen aan doen. Het is aan jou om daarin je grenzen te bewaken, een manier te vinden om met haar om te gaan zonder daar zelf kapot aan te gaan. In het ideale geval kan je dit bespreken en samen een manier vinden maar ik heb bij zulke situaties vaker gezien dat dit niet mogelijk is en je echt in je uppie een manier moet vinden. Verwacht niet teveel van haar.

**Geplaatst**: 27-08-15 23:08

Geplaatst: 27-08-15 23:08

Star123 schreef:
Mijn moeder zei zonet: Ik ben stom he, ik ben niet lief genoeg.

Ik heb niks gezegd. Ik kan wel zeggen dat het niet waar is en dat het onzin is maar dat helpt best weinig bij haar. Het helpt vaak wel als vreemden het zeggen, maar als ik het zeg helpt het veel minder.
Dus zeg ik maar niks.....

Ik zou echt proberen dat te doorbreken door er een heel andere draai aan te geven.
Ik weet niet wat je normaal zegt, maar probeer eens het tegenovergestelde (bij wijze van).
Dus zeg bijvoorbeeld heel duidelijk 'mam, je bent wel lief en dat blijf ik zeggen elke keer dat je dit zegt'. Of zeg 'mam als je dit zegt, maak ik me zorgen om je' of vraag bijvoorbeeld 'mam wat moet ik daar nu op antwoorden?'

Star123 schreef:
Ik ben best bang dat als ik contact opneem met de case manager en ik vertel de gehele waarheid dat mijn moeder dan echt pislink op mij word.

Ik zeg wel eens tegen mijn moeder; weetje wel dat het helemaal niet leuk voor mij is om dit allemaal te horen van haar moeder. En dan zegt ze; Dat weet ik ook wel.

En dan moet je zeggen dat je behoefte hebt er hebt met anderen over te praten.
Je moet echt met haar casemanager (de psychiater?) hierover praten, dat is heel normaal. Breng het ter sprake bij je moeder en vraag of je bv eens in de maand mee kunt daar naartoe, als hij/zij erbij zit kun je vrijuit praten, niet bang zijn voor de reactie van je moeder. Je zou evt. ook een mail kunnen sturen als je dat liever doet, of bellen en dan kun je ook zeggen dat je bang bent voor de reactie van je moeder. Hij kan het met haar bespreken en dan hoor je het daarna wel van je moeder, of je moet hem vragen om het geheim te houden, dat kan ook altijd. Maar het zou beter zijn voor jullie beide als je moeder er wel vanaf weet.

Edit; woon ik bij je in de buurt soms?

Nomineer dit bericht ×