Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-07-15 22:51

Geplaatst: 25-07-15 22:51

Ik heb vol verbazing je verhaal gelezen. Het is gewoon bijna mijn verhaal :oo

Hier ook samen met een boer. Wij zijn hier 9 jaar geleden komen wonen. In het ouderlijk huis (boerderij) van mijn schoonouders. Op dat moment hadden wij nog geen kinderen en werkte ik ook nog fulltime.
Mijn vriend doet het bedrijf met zijn halfbroer. Wij hebben dit huis gewoon netjes betaald, althans hypotheek voor afgesloten, en het staat op onze naam. Niet dat wij er voor een appel en een ei inzitten.
Mijn zwager bleef de gewoonte houden om hier binnen te komen voor koffie te pakken, 's middags te eten (ook als mijn vriend bij een ander aan het werk was en niet thuis at) of om zo nodig om 23:30 bijv. nog hierbinnen het spuitboekje in te vullen. Ook ontving hij hier vertegenwoordigers over mijn vloer. Mijn schoonmoeder liep ook dagelijks met haar vuile voeten binnen om koffie 'voor de mannen te zetten' of mijn schoonvader kwam binnen als we net zaten te eten om voor de 100e keer iets onbenulligs te vragen.
Ik heb van al die dingen toen niets durven zeggen en sommige dingen vielen me ook niet zo op, omdat ik fulltime werkte.

Dat werd wel anders toen mijn oudste dochter geboren werd. Ik ben plots van haar bevallen op 31 weken. We hebben toen enkel hulp van mijn ouders gehad. We zaten toen nog net in een verbouwing.
Het bedrijf was het belangrijkste, dat de babykamer niet helemaal af was interesseerde ze niets.

Toen ik zwanger was van mijn tweede kindje, werd ik met 25 weken opgenomen en moest ik tot mijn bevalling plat liggen. Gelukkig mocht ik dat thuis doen op een ziekenhuisbed. Mijn schoonmoeder stond dezelfde dag voor de deur om mijn vriend te vertellen dat hij niet thuis kon blijven om voor onze oudste te zorgen, maar dat het bedrijf voor ging.
Ik was zo boos, maar het ergste vond ik dat ze niets deed om te helpen. Ze heeft nooit eens onze oudste opgehaald voor een uurtje bijv. Weer waren het mijn ouders ....
Het is zo overduidelijk dat ze leven voor het bedrijf.

Ik heb echt op het punt gestaan om hier weg te gaan, puur vanwege mijn schoonfamilie. Mijn vriend stond en staat gelukkig achter mij. Alleen heeft hij het karakter van zijn vader, geen prater en zacht van karakter. Mijn schoonmoeder en zwager willen altijd het laatste woord en brengen hun 'mening' als: jij moet of het is zo ....

Voor mij is het nu opgelost. Ze zetten geen stap meer binnen hier, tenzij we ze uitnodigen. Verder hebben ze de kantine. We zeggen gewoon hoi en maken een oppervlakkig praatje.
Ik vind het prima nu, maar ik heb me echt 2 jaar vreselijk gevoeld hier.

-------------------------------------------

Achteraf hadden we direct om de tafel moeten gaan zitten en duidelijk bespreken hoe wij het wilden en zagen. Ook dan waren er boze gezichten geweest, maar dat was wel weer overgewaaid en het had me 2 jaar ellende bespaart.
Het is met boerenbedrijven en de huizen die van vader op zoon overgaan vaak erg moeilijk. Oude gewoontes sluipen er snel terug in.
Voor de ouder is het bedrijf en huis vaak moeilijk los te laten.

Ik zou zeer duidelijk zijn dat je behoefte hebt aan je privacy en ze niet zomaar voor ieder wissewasje binnen kunnen lopen. Bespreek ook dat het jullie kindje is en jullie bepalen.
Als zij daarna nog met iets komt, zou ik gewoon luchtig zeggen: we zullen allemaal wel zien....
Zorg gewoon dat je op je strepen staat!

Niet bang zijn, maar zeer duidelijk zijn en vanaf het begin je grenzen aangeven is mijn tip!. Ik merk wel nu ik ouder geworden ben en ik moeder ben, dat ik nu veel makkelijker mijn mening geef en mijn eigen grenzen trek. Met mij nemen ze geen loopje meer, al zijn er na 9 jaar nog steeds situaties waarvan mijn bloeddruk omhoog schiet

.

Laatst bijgewerkt door Vayo op 25-07-15 23:18, in het totaal 4 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-15 22:53

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-15 22:53

Goof schreef:
Liezel1 schreef:
Ik zou eens met je vriend om tafel gaan om te bespreken of deze relatie wel stand kán houden, hoe pijnlijk ook.
Het feit dat hij geen gezag zou krijgen (wat overigens niet zo makkelijk is als jij nu stelt) zegt toch al genoeg?

Ik ben het hier helemaal mee eens eigenlijk.
En het feit dat hij accepteert dat hij geen gezag krijgt geeft echt aan (no offence) dat hij echt geen ballen heeft.

Ik ben het er ook wel mee eens. En misschien ben ik daarin ook wel te zwak geweest. Maar ik ben al eens weggeweest, heb voor mezelf gekozen en vervolgens toch weer terug gekomen.. Wel goede afspraken gemaakt met hem, maar die worden steeds op de lange baan geschoven.
En eerlijk gezegd doet het mij heel veel pijn dat hij er niet alles aan doet om dat gezag te krijgen.. Maar tekenen voor gezag kan later ook nog, dus ik hoop echt dat hij gaat laten zien dat hij kiest voor zijn eigen gezin en dat hij echt voor onze belangen op gaat komen.

**Geplaatst**: 25-07-15 22:54

Geplaatst: 25-07-15 22:54

Delphi, je verhaal is een beetje gehusseld en soms dubbel.

Wel heftig zeg bah.

**Geplaatst**: 25-07-15 22:56

Re: Wij krijgen een baby, maar mijn schoonmoeder bepaalt!

Geplaatst: 25-07-15 22:56

Hoe staan jou ouders hier tegen over?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-15 23:05

Re: Wij krijgen een baby, maar mijn schoonmoeder bepaalt!

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-15 23:05

Mijn ouders laten ons wel vrij, maar we kunnen wel alles met hen bespreken.
Mijn vriend zoekt ook vaak contact met mijn moeder om van zich af te praten. Dus dat is gelukkig wel fijn. Er is natuurlijk al zoveel gebeurd dat het voor hem misschien soms fijner is om er eens met iemand anders over te praten dan met mij.
Maar praten is geen oplossingen meer. En zijn nog teveel open wonden om zo verder te kunnen gaan en teveel littekens om het ooit goed te laten komen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat het probleem opgelost zou zijn als wij ergens anders zouden gaan wonen en ik de komende tijd geen contact zou hebben met mijn schoonouders..

**Geplaatst**: 25-07-15 23:06

Geplaatst: 25-07-15 23:06

lieveli schreef:
Delphi, je verhaal is een beetje gehusseld en soms dubbel.

Wel heftig zeg bah.

dank je! Aangepast

Bepaalde letters doen het niet, dus knippen en plakken en dat is mis gegaan.

TS, is het de bedoeling dat zijn ouders en broertje van het erf en de boerderij af gaan? Gaat je vriend dan alleen het bedrijf doen?

Zo nee, dan zou voor mij persoonlijk de enige oplossing zijn om ergens anders te gaan wonen. Zo ja, dan moet het echt niet lang duren voor ze weg gaan.

Hier een hoop gedoe gehad en in mijn geval woonden ze op 4 min. autorijden van ons vandaan. Niet ver natuurlijk, maar niet op hetzelfde erf.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:09

Geplaatst: 25-07-15 23:09

Ik kan TS wel begrijpen, als schoonloeder zo'n tiran is zou ik dat ook niet willen. Mijn kind zou ik nooit achter laten bij mijn schoonmoeder, mocht het contact tussen haar en mijn vriend ooit hersteld worden. Het liefst zou ik willen dat zij ons kind helemaal niet te zien kreeg, dusdanig heeft ze het verpest. Ik zou het dan ook vreselijk vinden als er Door wat voor reden dan oook mijn kind min of meer van haar werd.

Wel kan ook de Bokkers begrijpen die zeggen, waarom een kind?

Ik snap trouwens niet waarom de hond en paarden weg moeten van haar omdat jullie een kindje krijgen? Die beredenering snap ik niet helemaal van haar.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:10

Geplaatst: 25-07-15 23:10

Kan je niet een tijdje naar jou ouders terug gaan wonen? Zodat het voor je vriend ook wel duidelijk is dat het menens is?

**Geplaatst**: 25-07-15 23:11

Geplaatst: 25-07-15 23:11

mlO_uu schreef:
Mijn ouders laten ons wel vrij, maar we kunnen wel alles met hen bespreken.
Mijn vriend zoekt ook vaak contact met mijn moeder om van zich af te praten. Dus dat is gelukkig wel fijn. Er is natuurlijk al zoveel gebeurd dat het voor hem misschien soms fijner is om er eens met iemand anders over te praten dan met mij.
Maar praten is geen oplossingen meer. En zijn nog teveel open wonden om zo verder te kunnen gaan en teveel littekens om het ooit goed te laten komen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat het probleem opgelost zou zijn als wij ergens anders zouden gaan wonen en ik de komende tijd geen contact zou hebben met mijn schoonouders..

Dat denk ik zeker ook, al is het maar om het feit dat jij niet op je tenen hoeft te lopen omdat moeders ieder moment kan binnen vallen... ik heb het idee dat je nu liever een bunker van je huis maakt. Aan alle vier de kanten een rolluik laat dichtvallen zodat je rust krijgt.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:13

Geplaatst: 25-07-15 23:13

mlO_uu schreef:
Mijn ouders laten ons wel vrij, maar we kunnen wel alles met hen bespreken.
Mijn vriend zoekt ook vaak contact met mijn moeder om van zich af te praten. Dus dat is gelukkig wel fijn. Er is natuurlijk al zoveel gebeurd dat het voor hem misschien soms fijner is om er eens met iemand anders over te praten dan met mij.
Maar praten is geen oplossingen meer. En zijn nog teveel open wonden om zo verder te kunnen gaan en teveel littekens om het ooit goed te laten komen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat het probleem opgelost zou zijn als wij ergens anders zouden gaan wonen en ik de komende tijd geen contact zou hebben met mijn schoonouders..

Tja hier is het ook geklapt en is er weinig contact. Hier zaten we ook op een punt dat zij vasthielden aan hun mening en wij aan hoe wij het in ons eigen huis wilden.
Toegeven had onze relatie gekost. Wij hebben ervoor gekozen harde maatregelen te treffen, zoals niet meer hierbinnen komen via achterom maar gewoon aanbellen.
Het is goed geklapt, maar ook dat is weer overgewaaid. Al zal onze relatie nooit heel goed worden, al is dit oppervlakkige contact voor mij helemaal prima en een verademing.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:17

Geplaatst: 25-07-15 23:17

lieveli schreef:
mlO_uu schreef:
Ik heb er al wel over nagedacht dat ik niet ga tekenen voor gezamenlijk gezag.. Stel dat mij iets zou overkomen, ligt de zorg van ons kind bij hem (zoals het eigenlijk ook hoort), maar zal mijn kind volledig opgevoed worden door zijn moeder. En zij zal er, gezien de hele geschiedenis en hun 'relatie' met mijn ouders, ook nog voor zorgen dat mijn ouders hun kleinkind bijna nooit te zien krijgen.

Ik snap niet dat mensen zo weinig geluk aan hun eigen kind kunnen gunnen als zij doet!
Het is al eens uit geweest tussen ons, toen heb ik een tijdje bij mijn ouders gewoond. We hebben later een gesprek gehad en toen heeft ze letterlijk gezegd dat ik weg moest blijven, maar daar heeft mijn vriend een stokje voor gestoken.

Mijn vriend is echt enorm lief, maar ook een slappe banketstaaf wat betreft het opkomen voor zichzelf en mij.

Ik snap eigenlijk niet waarom jij zwanger geworden bent. Echt niet. Dit is niet iets wat gisteren ontstaan is en nu je een kind krijgt wil je het postuum nog van de vader afpakken als het mogelijk is.

Ben jij wel helemaal goed in je hoofd?

Ik vraag mij af of jij wel helemaal goed in je hoofd bent om zoiets te zeggen.... -O-

**Geplaatst**: 25-07-15 23:19

Geplaatst: 25-07-15 23:19

Ik denk dat je dit niet zelf op kunt lossen. Om te beginnen zou ik een afspraak maken met een relatietherapeut/psycholoog die jou en je vriend samen op één lijn brengt, dat je vriend goed doordrongen raakt van hoe ellendig jij je voelt. Dan kunnen jullie met z'n tweeën optrekken tegenover je schoonmoeder. Alleen ga je dit niet trekken en het kan toch niet zijn dat dit straks in een scheiding eindigt door zo'n kreng van een schoonmoeder. Een mediator kan eventueel ook bemiddelen tussen jullie en je schoonfamilie om onderling begrip te kweken.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:22

Re: Wij krijgen een baby, maar mijn schoonmoeder bepaalt!

Geplaatst: 25-07-15 23:22

En om nu meteen te gaan scheiden, je kunt je vriend ook dwingen samen ergens anders te gaan wonen. Als hij twee kilometer van de boerderij is, is hij toch ook zou bij de boerderij? En anders is hij de helft van de week op de boerderij en dan de andere helft bij jou thuis, geeft jou in ieder geval rust.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:23

Geplaatst: 25-07-15 23:23

Amandavd schreef:
Ik vraag mij af of jij wel helemaal goed in je hoofd bent om zoiets te zeggen....

Nou ik ben recent niet gecontroleerd maar ik ben niet zwanger van iemand waarvan ik niet wil dat hij gezag krijgt over het kind.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:24

Geplaatst: 25-07-15 23:24

lieveli schreef:
Amandavd schreef:
Ik vraag mij af of jij wel helemaal goed in je hoofd bent om zoiets te zeggen....

Nou ik ben recent niet gecontroleerd maar ik ben niet zwanger van iemand waarvan ik niet wil dat hij gezag krijgt over het kind.

Ik denk dat de situatie heel wat genuanceerder ligt, en daarom vind ik die uitspraak van je zo verkeerd. Ze wil er voor zorgen dat haar schoonmoeder zo geen gezag krijgt, ook omdat ze bang is dat het kind dan nooit haar ouders ziet.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:26

Geplaatst: 25-07-15 23:26

Dreamybol schreef:
Waarom besloot je tot het krijgen van een kind met dit kind? Sorry hoor, maar hem nu geen ontzag willen geven? Waar ben je in hemelsnaam mee bezig, je gaat nu dus je kind al inzetten om je zin te krijgen?
Mannen kiezen vaak vrouwen die op hun moeder lijken hè?

Dit dus... Voordat je gepland of misschien ongepland zwanger raakte wist je hoe de situatie zat. Dan weet je of je er wat aan wil of moet veranderen.

Dus die opmerking hierboven is hard..maar snap hem goed!!! Geeft stof tot nadenken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-15 23:27

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-15 23:27

KimD schreef:
Dat denk ik zeker ook, al is het maar om het feit dat jij niet op je tenen hoeft te lopen omdat moeders ieder moment kan binnen vallen... ik heb het idee dat je nu liever een bunker van je huis maakt. Aan alle vier de kanten een rolluik laat dichtvallen zodat je rust krijgt.

Klopt idd! Als mijn vriend niet binnen is heb ik de hele tijd mijn hart in de keel als ik een klein geluidje hoor, de angst dat zij er weer aan komt..
Ik voel me opgejaagd in mn eigen huis..

**Geplaatst**: 25-07-15 23:28

Re: Wij krijgen een baby, maar mijn schoonmoeder bepaalt!

Geplaatst: 25-07-15 23:28

Ja dan zou ik snel bij je ouders gaan intrekken ofzo als tijdelijke oplossing

**Geplaatst**: 25-07-15 23:29

Geplaatst: 25-07-15 23:29

Amandavd schreef:
Ik denk dat de situatie heel wat genuanceerder ligt, en daarom vind ik die uitspraak van je zo verkeerd. Ze wil er voor zorgen dat haar schoonmoeder zo geen gezag krijgt, ook omdat ze bang is dat het kind dan nooit haar ouders ziet.

Ik denk dat je geen kinderen moet willen in deze situatie. Met een man die nu maar moet laten zien dat hij wil vechten voor zijn kindje. Dan heb je volgens mij een paar stappen overgeslagen. Hij had moeten bewijzen dat hij wil vechten voor zijn vrouw.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:29

Geplaatst: 25-07-15 23:29

Ik kan het niet anders dan eens zijn met Lieveli, hoewel wat cru geformuleerd. Een kind verdient een stabiele omgeving, het is al erg genoeg dat die omgeving aan veranderingen onderhevig is als je opgroeit, maar TO schopt willens en wetens een kind in een roerige (zacht uitgedrukt) relatie. De enige die de dupe wordt is het kind en dáár had TO best eerst over na kunnen denken.
Mij bekruipt het angstige gevoel dat ze dacht dat een kind haar relatie wel zou redden, als een man niet voor zijn vrouw opkomt, dan wel voor zijn kind, toch? Maar zo werkt het niet met dit type mannen en dit type vrouwen.

TO lijkt op haar schoonmoeder, ze is een sterke vrouw met een sterke wil en mening. Zij wil haar mening net zo goed opleggen aan haar man als schoonmoeder aan haar zoon. En zoon heeft geen idee wat zijn eigen mening is... Dus fladdert hij van links naar rechts om het de dames naar hun zin te maken. Wat hem dus nooit gaat lukken als hij geen eigen mening ontwikkelt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-15 23:33

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-15 23:33

Knert schreef:
Dreamybol schreef:
Waarom besloot je tot het krijgen van een kind met dit kind? Sorry hoor, maar hem nu geen ontzag willen geven? Waar ben je in hemelsnaam mee bezig, je gaat nu dus je kind al inzetten om je zin te krijgen?
Mannen kiezen vaak vrouwen die op hun moeder lijken hè?

Dit dus... Voordat je gepland of misschien ongepland zwanger raakte wist je hoe de situatie zat. Dan weet je of je er wat aan wil of moet veranderen.

Dus die opmerking hierboven is hard..maar snap hem goed!!! Geeft stof tot nadenken.

Klopt, daar heb je gelijk in! Maar voordat ik zwanger raakte waas de afspraak dat we een andere woonruimte zouden zoeken. In feite zou dus wat aan de situatie gedaan worden. Maar toen puntje bij paaltje kwam heeft zijn moeder hem zover onder druk gezet dat dat uiteindelijk van de baan is geschoven. Inmiddels was ik toen al zwanger, sneller dan verwacht.. Dus is de situatie nu zoals die is.. En hoe ongelukkig ook, niet terug te draaien. Niet dat wij niet ontzettend blij zijn met de zwangerschap, maar meer dat ik dit een kindje niet aan wil doen.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:34

Geplaatst: 25-07-15 23:34

Lastige situatie. Van de boerderij weggaan lijkt me lastig.

Een keer een gesprek beginnen. En deur op slot, zodat ze niet ten alle tijden binnen kan komen wandelen.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:37

Geplaatst: 25-07-15 23:37

Gwoontussendoor deur op slot.. hebben wij paar x gedaan tijdens avond eten schoon papa snapte eerst niet dat wij later als hun eten en dat graag samen doen zonder de buren..

**Geplaatst**: 25-07-15 23:38

Geplaatst: 25-07-15 23:38

Maar kwam je vriend voordat je zwanger was wel voor je op? Of liet hij zich toen ook al koeioneren door zijn moeder?

Ik denk dat je het beste gewoon kunt maken dat je weg komt uit die hele situatie. Je vriend klinkt niet als een winnend lot en je schoonmoeder nog minder.

**Geplaatst**: 25-07-15 23:38

Geplaatst: 25-07-15 23:38

Je wist uit het verleden al dat je boter bij de vis moest krijgen van je vriend, waarom niet gewacht tot dat eigen huis een feit was? Nu heb je de poppen aan het dansen.

En natuurlijk heeft ie beterschap beloofd en natuurlijk heb jij daarin willen geloven, maar alsjeblieft, geloof ook dat hem geen gezag geven dit niet gaat oplossen. Het is een manipulatieve actie om je zin dor te drammen en daarmee ben je dus geen haar beter dan je schoonmoeder. En zo ga je het niet echt niet winnen, je moet namelijk niet willen winnen. Er valt namelijk niets te winnen, alleen maar te verliezen. Je bent al zo ver dat je alleen naar huizen aan het kijken bent om hem dan straks als het zo goed als rond is te kunnen overtuigen dat dat de beste keus is. Dat is toch iets wat je schoonmoeder ook had kunnen verzinnen? En zo wil jij toch niet in het leven staan?
Een huis uitkiezen doe je samen, een huis moet je allebei passen en moet voor allebei goed voelen. Niet uit noodsprong of vanwege een dreigement een contract tekenen, dat gaat echt niet leiden naar een lang en gelukkig leven.

Nomineer dit bericht ×