Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-07-15 22:50

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 19-07-15 22:50

Lieve Fleurtjeuh,

Leeftijd is iets dat door mensen afgesproken is, omdat dat handig is. Liefde/verliefdheid daarintegen is iets dat je voelt en wat niet afgesproken kan worden. Je bent nu meerderjarig, hebt je eigen leven en mag je eigen keuzes maken!

Maar mag ik meegeven dat je eerlijk mag zijn naar je ouders. Niet voor hen, omdat je daarmee (denkt) misschien problemen te voorkomen of verzwijgt; omdat je juist problemen denkt te te veroorzaken. Maar eerlijk voor jezelf, zodat je terug kan kijken later en achter je keuze(s) kan (blijven) staan.

Veel geluk!

**Geplaatst**: 19-07-15 22:54

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 19-07-15 22:54

Nou nee hark, leeftijd brengt zijn eigen fase mee. En daar is wellicht geen strakke lijn in te vinden, maar iemand van 40 staat gemiddeld anders in het leven dan iemand van 20 jaar. Dat geldt ook voor iemand van 60 en 30. En dat wil niet zeggen dat dit niet kan werken, maar t kan wel voor gemiddeld extra problemen opleveren. Als je allebei rond de 20 ben heb je ongeveer t zelfde doel. Dat kun je niet altijd zeggen van twee personen die een hele generatie schelen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-07-15 22:57

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-15 22:57

Ik ben geen doorsnee 22 jarige.
Ik heb een hoop meegemaakt, en sta daardoor heel anders in het leven dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten.
Tuurlijk snap ik dat het verschil erg groot is, maar tot zover is dat geen enkel probleem voor ons.

**Geplaatst**: 19-07-15 23:01

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 19-07-15 23:01

Ik heb inmiddels geleerd dat mensen die van zichzelf zeggen dat ze al zó volwassen zijn, dat juist niet zijn. Ik dacht op mijn 24e ook heel wereldwijs en volwassen te zijn. Nu ben ik 35 en ben ik erachter dat ik dat absoluut niet was. En misschien ook nu nog wel niet ben. Ik doe in elk geval mijn best niet meer om het te zijn...

Maar ga daten, geniet en leer elkaar kennen. Tijd zal het leren. Pas wel op dat je niet koste wat kost wilt bewijzen dat het leeftijdsverschil écht geen probleem is. Bewijsdrang is voor geen enkele relatie een goed uitgangspunt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-07-15 23:04

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst door de TopicStarter : 19-07-15 23:04

Ik zeg niet dat ik heel volwassen ben.
Maar ik merk vaak genoeg dat ik anders ben dan mijn leeftijdsgenoten, en kan ook vaak beter opschieten met mensen die gemiddeld een aantal jaar ouder zijn.

**Geplaatst**: 19-07-15 23:12

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 19-07-15 23:12

Er wordt hier gedaan alsof je meteen maar gaat trouwen. Je hebt een leuke vent ontmoet en wilt daar omgang mee. Dat kan voor een jaar zijn, voor een paar maanden, of voor altijd. Dat weet je niet van te voren.
Ik zou zeggen stel hem aan je ouders voor als zijnde je nieuwe vlam.
Als hij erbij is kan hij sowieso zichzelf verdedigen als ze toch iets van te zeggen hebben.

**Geplaatst**: 19-07-15 23:27

Geplaatst: 19-07-15 23:27

fleurtjeuh schreef:
Bedankt voor alle berichten iedereen!

Wat betrefd de andere levensfases,
Dat valt eigenlijk wel mee.
Hij is een hele erge laatbloeier. Heeft overal en nergens gewerkt, heen en weer verhuisd, vanalles gedaan.
Pas in het laatste jaar heeft hij het gevoel gekregen om te settelen, huisje boompje beestje.
Zelf wil ik graag jong moeder worden en zou ik ook willen settelen.
We hebben het al uitgebreid gehad over dit soort dingen,en zitten op 1 lijn.

Ik had het kunnen typen! Mijn vriend is ook 13 jaar ouder, maar inmiddels zijn we al weer 1,5 jaar ontzettend happy met elkaar!

Laat je niet zomaar uit het veld slaan. Ik wens jullie al het geluk toe!

**Geplaatst**: 20-07-15 00:15

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 00:15

Mn zusje had ook een relatie met iemand die 18 jaar ouder was. Ze heeft het wel vrij snel aan mijn ouders verteld, en die moesten ook wel even slikken, maar accepteerden het wel. Die hadden zoiets van "Als jij maar gelukkig bent dan zijn wij blij voor jou".

Twee kinderen gehad samen en bijna 8 jaar samengewoond, maar toch bleek uiteindelijk dat ze hele andere dingen wilden in het leven. Ze zijn nu toch uit elkaar gegroeid en mn zusje heeft nu een vriend van haar eigen leeftijd...

**Geplaatst**: 20-07-15 08:08

Geplaatst: 20-07-15 08:08

fleurtjeuh schreef:
Ik ben geen doorsnee 22 jarige.
Ik heb een hoop meegemaakt, en sta daardoor heel anders in het leven dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten.
Tuurlijk snap ik dat het verschil erg groot is, maar tot zover is dat geen enkel probleem voor ons.

Dat dacht ik toen ook maar nu ik terugkijk was het toch een heel ongezonde relatie.
Maar dat is altijd het probleem; je ziet het pas achteraf. Op dat moment denk je een goede keuze te maken.
Ik zou gewoon doen wat jij denkt dat goed is en als achteraf blijkt dat je dom bent geweest dan is dat maar zo. Maar verbreek nooit de banden met je ouders of goede vrienden hiervoor. Anders sta je echt heel alleen mocht het toch misgaan. En die band krijg je nooit meer echt goed.

**Geplaatst**: 20-07-15 08:14

Geplaatst: 20-07-15 08:14

Wat een fijne reactie van je ouders TS.
Lekker genieten van elkaar en de prille liefde!

Liever een leuke, fijne vent die ouder is, dan een eikel van je eigen leeftijd wat meer "sociaal geaccepteerd" zou zijn.

Mijn ouders hebben altijd gezegd, het maakt niet uit waar je mee thuis komt, als ie maar goed voor je is. De 8 jaar oudere ex was net zo welkom als de 6 jaar jongere ;-)

**Geplaatst**: 20-07-15 10:03

Geplaatst: 20-07-15 10:03

Susanne f. Sorry maar met vrienden heb je minder te delen dan familie.
Als mijn beste vriendin zou zeggen... die komt er niet in?
Sorry dan is het klaar.
Vrienden horen ten alle tijden keuzes van jou te accepteren op grond van liefde!
Want stel jij bent homosexueel? Is geen keuze... maar als beste vriend of vriendin hoor jij dat te accepteren!
Zo ook met leeftijdsverschillen.

Nieuwe vrienden maak je toch en vaak blijkt die beste vriendin van toen helemaal niet meer zo wauw te zijn.

Jij als persoon maakt keuzes in je leven. Wie jij om.je heen wil hebben en een goed gevoel geven.
Horen daar bepaalde personen niet bij?
Dan is dat jouw keuze...
Dat een ander daar een oordeel over velt moet dan niet jou probleem zijn.

Kijk alsjeblieft uit met wat je typt en laat anderen lekker in zijn waarde over zijn of haar keuzes?
Wat jij zou doen is jou keuze. Is niet verkeerd of fout. Net zoals dat een ander een andere keuze maakt!
Van keuzes leer je. Of ze nu goed zijn of niet goed.
Zo ook over vriendschappen of familie

**Geplaatst**: 20-07-15 10:19

Geplaatst: 20-07-15 10:19

maralyn schreef:
Kijk alsjeblieft uit met wat je typt en laat anderen lekker in zijn waarde over zijn of haar keuzes?
Wat jij zou doen is jou keuze. Is niet verkeerd of fout. Net zoals dat een ander een andere keuze maakt!
Van keuzes leer je. Of ze nu goed zijn of niet goed.
Zo ook over vriendschappen of familie

Het leven is te kort om alle fouten zelf te maken. Natuurlijk moet ze gewoon haar eigen keuze maken, dat schrijf ik toch ook? Vooral doen, want daar leer je weer van. Maar soms kan je ook dingen aannemen van mensen die er ervaring mee hebben.
En familie is toch wel belangrijk, ik zeg niet dat je alles maar moet pikken maar je moet altijd proberen om de band goed te houden. Anders heb je niks meer om op terug te vallen.

**Geplaatst**: 20-07-15 10:29

Geplaatst: 20-07-15 10:29

Anderzijds hoort je familie ook begrip op te brengen voor jouw keuzes.
Juist omdat je het recht hebt om je eigen keuzes te maken.

Mijn man is ook 18 jaar ouder dan ik.
Ik leerde hem kennen toen hij 45 was, inmiddels wordt hij bijna 53 en zijn we nu een jaartje getrouwd.

Toen we gingen samenwonen zeiden we: we weten niet of we samen 100 worden, maar we hebben het nu leuk samen en laten we het maar lekker proberen.

En vooralsnog hebben we het nog steeds leuk samen.
En wat de toekomst brengen zal??? Geen idee!!! Dat zien we in de toemomst wel.

@TS goed van je dat je het wel hebt verteld en fijn dat de reactie van je ouders meeviel.
Ik vond het ook heel spannend om thuis te vetellen, al was ik iets ouder dan jij en woonde ik op kamers. Je wil toch kunnen delen dat je verliefd bent.

Mijn ouders vonden het prima, mijn ene broer moest er wel echt aan wennen en dat heeft hij ook gezegd. Maar we hebben hem de tijd gegeven en inmiddels vindt hij dat hij er een prima zwager aan heeft.

**Geplaatst**: 20-07-15 10:34

Geplaatst: 20-07-15 10:34

Ik raad je wel aan om op te passen.
Jij ziet jezelf als een beetje anders dan je leeftijdsgenoten.(daarmee kun je dingen "goed praten" waar je zelf ook nog lichtelijk twijfels bij hebt) iedereen is namelijk uniek maar als mens zijn er wel lijnen te vinden in de keuzes die we maken) Ook hij is een beetje anders- een laatbloeier die hiervoor niet wist wat hij wilde. Dit laatste is gevaarlijk, want mensen vallen vaak in dezelfde gewoontes.

Een relatie beginnen zie ik geen problemen mee hoor. Wil je alleen waarschuwen om jezelf goed te ontwikkelen ipv met een ander mee te liften. Zeker bij een ouder persoon is die valkuil erg aanwezig.

Je hebt je haar gekleurd. Iets wat mensen vaak doen bij een grote verandering in hun leven. Denk niet dat je zoveel anders bent dan de rest. ;-)

**Geplaatst**: 20-07-15 10:35

Geplaatst: 20-07-15 10:35

Marije_jiplover schreef:
Anderzijds hoort je familie ook begrip op te brengen voor jouw keuzes.
Juist omdat je het recht hebt om je eigen keuzes te maken.

Mijn man is ook 18 jaar ouder dan ik.
Ik leerde hem kennen toen hij 45 was, inmiddels wordt hij bijna 53 en zijn we nu een jaartje getrouwd.

Toen we gingen samenwonen zeiden we: we weten niet of we samen 100 worden, maar we hebben het nu leuk samen en laten we het maar lekker proberen.

En vooralsnog hebben we het nog steeds leuk samen.
En wat de toekomst brengen zal??? Geen idee!!! Dat zien we in de toemomst wel.

En ook bij leeftijdsgenoten van elkaar gaat het soms/vaak mis...
Hihi, niet alle echtscheidingen zijn van mensen die een groot leeftijdsverschil hebben

De getallen weet ik er niet van.
Maar hoeveel ik om mij heen zie, dat stellen tijdens het samenwonen met elkaar er achterkomen dat de liefde niet voor hen geschikt is?
Het dán verder proberen door eerst met een kind, of trouwen en later tóch nog weer gaan scheiden.

Tjaaah....

Dat je leeftijd bij elkaar licht, zegt niet alles!
Ook niet als de leeftijden uit elkaar liggen.

Inderdaad, familie hoort jou keuzes ook te accepteren.
En je mag best afstand van je familie houden hoor!!
Als daar de juiste (of onjuiste) dingen zijn voorgevallen, is dat niet gek.
Wél moet je dan bewust zijn, dat als er iets breekt, jij alleen staat.

Maar ook dat is niet slecht voor je. Hoet voelt slecht, maar je leert wel op je benen te staan

**Geplaatst**: 20-07-15 10:41

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 10:41

Je komt er maar op een manier achter

en dat is door het te proberen.

**Geplaatst**: 20-07-15 10:53

Geplaatst: 20-07-15 10:53

Vertel gewoon dat je iemand kent, een bokker, die een vriend heeft die 32 jaar ouder is

.

Het kan altijd nóg erger

Als je er op gaat letten komt het zo vaak voor. Een goede vriend van mijn vriend scheelt 34 jaar met zijn vriendin. Nieuwe weidegenoot scheelt ook >20 jaar met haar vriend enz enz.

Mijn overleden paardentandarts had ook een man die 20 jaar ouder is, je denkt altijd dat je dan alleen achterblijft, maar zij overleed eerder dan haar man

.

Als je ouders moeilijk doen, vraag dan gewoon hoe ze gereageerd zouden hebben als je met een vriendin thuis was gekomen. Dat geen probleem? Nou dan hier ook niet over zeuren. Als ze beginnen over dat hij eerder dood gaat, dan zeg je gewoon en als hij nou mijn leeftijd was geweest maar een ongeneeslijke ziekte had gehad, had ik dan ook nee moeten zeggen? Of vraag 'wat is dan wel acceptabel? Vier jaar verschil, acht, twaalf? Maar 13 mag niet?'

:Y)

Laatst bijgewerkt door Arabesk op 20-07-15 10:56, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-07-15 10:55

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 10:55

34 vind ik wel een beetje erg veel hihi

Maar soms moet je gewoon niet denken, maar het gewoon doen

Wel blijven nadenken natuurlijk maar je snapt m wel hoop ik.

**Geplaatst**: 20-07-15 11:02

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 11:02

En hoe ouder je wordt, hoe kleiner het relatieve verschil wordt:

22 en 42
50 en 70

**Geplaatst**: 20-07-15 11:03

Geplaatst: 20-07-15 11:03

Arabesk schreef:
En hoe ouder je wordt, hoe kleiner het relatieve verschil wordt:

22 en 42
50 en 70

Ja he, 12 en 20 is ook mega groot, niemand doet dat lijkt me maar even als voorbeeld.
Terwijl 20 en 28 meevalt

**Geplaatst**: 20-07-15 11:15

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 11:15

Ts fijn dat je gesprek met je ouders goed is gegaan! Is natuurlijk wel een beetje vreemd zo een nieuwe vriend te introduceren, maar fijn dat ze het positief oppakken.

Ik wil je ook wel waarschuwen om goed na te denken over de relatie. Voor nu natuurlijk allemaal nog zwaar verliefd enzo, en geniet daar vooral van! Maar wees je ook bewust dat als jullie over een paar jaar kinderen krijgen, hij zeker 60 is voor je kinderen zijn opgegroeid, terwijl jij dan zeg 40-45 bent.
Dat hoeft geen probleem te zijn, maar is iets wat wel goed is om te bedenken.
Het kan allemaal heel goed zijn, maar het zou ook heel jammer zijn als over een paar jaar het leeftijdsverschil een probleem wordt tussen jullie. Daarmee zeg ik niet dat je het nu uit moet maken, maar denk erover na. Dan kun je als je toch ervoor wilt gaan ook heel bewust voor hem kiezen.

**Geplaatst**: 20-07-15 11:16

Geplaatst: 20-07-15 11:16

Suzanne F. schreef:
fleurtjeuh schreef:
Ik ben geen doorsnee 22 jarige.
Ik heb een hoop meegemaakt, en sta daardoor heel anders in het leven dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten.
Tuurlijk snap ik dat het verschil erg groot is, maar tot zover is dat geen enkel probleem voor ons.

Dat dacht ik toen ook maar nu ik terugkijk was het toch een heel ongezonde relatie.
Maar dat is altijd het probleem; je ziet het pas achteraf. Op dat moment denk je een goede keuze te maken.
Ik zou gewoon doen wat jij denkt dat goed is en als achteraf blijkt dat je dom bent geweest dan is dat maar zo. Maar verbreek nooit de banden met je ouders of goede vrienden hiervoor. Anders sta je echt heel alleen mocht het toch misgaan. En die band krijg je nooit meer echt goed.

Een persoon hoeft geen bepaalde leeftijd te hebben om overwicht te hebben en misbruik te maken van de ander....
Ten tweede kom je er op een gegeven moment wel achter dat het niet lekker gaat.
Als het een scheve verhouding is, ongeacht de leeftijden, beëindig je meestal de relatie wel.

Vervolgens vind ik het ook nog eens zo dat als je een correct persoon vindt die verder is, dat je dar veel van kunt leren.
Maar ouder wil niet altijd zeggen verder in het leven.
Ik ken een jongen die met zijn 27ste nog maagd was en echt niet aan en gezin stichten toe was voordat hij 35 was en een jongen van 25 die al een heel verantwoordelijke vader is van een kind van 5 (en gescheiden, kind woont bij hem). Dus die levensfases neem ik ook altijd met een korrel zout.
Dergelijke dingen moet je per persoon en stel bekijken.

Banden verbreken óm een persoon is bij voorbaat al niet goed. Dat is op zich al een rode vlag.
Een van de eerste dingen die misbruikers doen is zorgen dat je geïsoleerd raakt zodat ze alle macht hebben.

Vandaar ook altijd mijn advies om hem mee te nemen naar de ouders zodat ze hem in persoon kunnen meemaken hoe hij met je omgaat.

En als er protesten zijn achteraf zeg je gewoon dat je je eigen fouten moet maken en dat uithuwelijken of trouwen om je erfgoed te vergroten uit de tijd is. Dat je best advies mee wilt nemen, maar het moet wel ergens op gestoeld zijn.
Dat je rekent op hun steun mocht het toch fout lopen.

**Geplaatst**: 20-07-15 11:28

Re: Ik moet mijn ouders iets vertellen, maar ik durf niet..

Geplaatst: 20-07-15 11:28

Een vriendin van mij was 35 toen ze haar eerste kind kreeg en haar man was toen 57, een zeer gelukkig huwelijk en een vader die veel tijd had voor zijn kinderen (pensioen). Dus elk 'nadeel' heb zn voordeel ;-)

**Geplaatst**: 20-07-15 11:34

Geplaatst: 20-07-15 11:34

Mijn man is 14 jaar ouder!
Ik ben nooit over z'n leeftijd begonnen, mijn vader kende hem en wist wel dat we wat jaartjes scheelde!(mijn moeder heeft hem ook gekend maar leeft helaas niet meer.)

Wij zijn gelukkig en meer vind mijn vader niet belangrijk..

**Geplaatst**: 20-07-15 11:36

Geplaatst: 20-07-15 11:36

sneeuwpop schreef:
Een relatie beginnen zie ik geen problemen mee hoor. Wil je alleen waarschuwen om jezelf goed te ontwikkelen ipv met een ander mee te liften. Zeker bij een ouder persoon is die valkuil erg aanwezig.

Ik ging me juist pas echt ontwikkelen in mijn huidige relatie, mét de man die dus 18 jaar ouder is (en in principe een hele levensfase verder, hij heeft 2 kinderen van, toen ik ze leerde kennen, 8 en 11).

Maar hij heeft me juist gestimuleerd én me de ruimte gegeven om mezelf en de wereld te gaan ontdekken.
Iets waar ik in een relatie van 10 jaar met een leeftijdsgenoot niet aan toe was gekomen.

Kortom, TS, ga gewoon ontdekken wat jij en je vriend echt voor elkaar voelen en neem daar lekker de tijd voor. Maar dat zou ik je ook adviseren bij een leeftijdsgenoot.

Nomineer dit bericht ×