Martine_R schreef:Hmm.. dan vind ik het toch raar dat een goede vriendin van mij met haar paarden en bedrijf èlke keer weer ongeluk heeft. Een van de paarden ziek, financiele tegenslagen, 2 paarden overleden binnen een paar maanden tijd, vrachtwagen total loss, etc. etc. Het houdt maar niet op. Toch gaat ze er enorm goed mee om en blijft ze positief. Altijd aardig tegen iedereen, goed voor haar paarden, goudeerlijk in het runnen van haar bedrijf.. Ik kan me niet voorstellen dat dat door wie dan ook verklaard kan worden. Dat is gewoon domme pech. Hoewel zij er zelf ook heilig in gelooft dat alles met een reden gebeurt. Misschien is dat wel wat haar gaande houdt..
Nee dat is niet raar. Ik heb ook verschrikkelijk veel pech gehad met mijn paarden, meer dan 10 jaar lang. En steeds gaf ik niet op. Steeds kreeg ik weer iets nieuws voor mijn kiezen. Alle paarden kregen wel wat en elke keer dat ik weer opgekrabbeld was, gebeurde er weer iets. Op een gegeven moment heb ik gezegd: Oke, ik probeer het nog 1 keer en anders was het gewoon niet voor me weggelegd. Ik heb een veulen gekocht en dacht dat ik eindelijk geluk had. Dier laten keuren met 3 jaar en helemaal goed (hoera!), zelf beleerd, was een super talentvol en lief dier. Tot een jaar later ze onregelmatig werd, laten nakijken en ze bleek gradatie 4 Kissing Spines te hebben. Rug zag er verschrikkelijk slecht uit en het was eigenlijk einde verhaal.
Ik heb me gehouden aan mijn belofte en sta er nu nog steeds achter: Het is dus niet voor mij weggelegd. Ik moet een andere richting op. Mijn tijd anders besteden en mijn geld ergens anders instoppen. Dit is vechten tegen de bierkaai en daar stop ik nu mee.