Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-07-15 08:47

Geplaatst: 07-07-15 08:47

Als jij en je man hebben besloten dat jullie relatie niet meer te redden valt, stop dan eerst al je energie in het zo goed mogelijk afronden van deze relatie, het opstellen van een ouderschapsplan, etc. Oftewel; probeer eerst zoveel mogelijk rust in het leven van je kinderen te krijgen, voor zover dat mogelijk is. Daar hoeft helemaal geen contact met N bij te komen. Sterker nog, N staat helemaal buiten de relatie die je man en jij hebben. Dat is iets tussen jullie twee waar buitenstanders niks mee te maken hebben.
Eerlijk gezegd heb je nu helemaal geen tijd en plek voor N, het zijn je kinderen aan wie je een zo stabiel mogelijke thuissituatie verschuldigd bent. En als dat niet samen met je partner is, dan is het jullie taak als ouders om al je energie te stoppen in het goed afronden van de relatie en het creëren van twee nieuwe veilige thuissituaties voor de kinderen. Meteen een nieuwe relatie starten met een nieuw iemand past daar nu nog (lang!) niet bij, maar dat is mijn mening.

**Geplaatst**: 07-07-15 08:52

Geplaatst: 07-07-15 08:52

En samen in relatie therapie...want dat het niet goed zit tussen jou en je man is wel duidelijk. Lijkt me dat het voor de kinderen toch wel waard is als jullie beiden aan jullie zelf en aan de relatie gaan werken ipv dat jij vlucht naar een ander en hij verder in de put zakt (als het al zo'n doemdenker is)

**Geplaatst**: 07-07-15 08:55

Geplaatst: 07-07-15 08:55

Tja, dat maakthet verhaal wel een stuk duidelijker.
Hoe zit het met je man, heeft hij ook door dat hij een depresieve kant heeft welke nu veel naar boven komt?

Ik snap dat dat heel zwaar is, echter is het wel iets waarbij je hem kan steunen en dat zo kan verminderen. Hij zal dan wel aan zichzelf moeten willen werken.

Jullie oplossing dat je bij N slaapt vind ik echt geen goede. Dit kan later echt gaan opbreken, ookal zouden jullie het samen afgesproken hebben. Dit kan uiteindelijk echt een reden zijn dat het niet meer goed gaat komen.
Ongeacht of er wat gebeurd in die slaapkamer, hoe zou jij het voelen als hij bij een andere vrouw zou liggen met of zonder sex en het gezellig heeft met die ander?

Ik zou zeggen, vooral veel tijd maken voor elkaar en veel samen gaan doen. Liefst oppas zoeken voor de kids en veel praten en leuke dingen doen.
Daarbij misschien ook een therapeut voor jullie samen.

De twijfel of je de juiste keuze hebt gemaakt, is iets vrij normaals, zeker wanneer je in een sleur bent gekomen.
Soms vergeet je voor het gemak hoe fijn je je in het begin voelde. Veilig, zeker, geliefd. En wat laat je achter, wat doe je de kinderen aan om niet voor je huwelijk te vechten?

Iig is vanuit een relatie naar een nieuwe relatie gewoon niet goed. Je geeft zelf alaan dat je je verward voelt en als jij dan leter terug kijkt zal je opnieuw twijfels hebben over N omdat samen bent gegaan in een turbulent moment.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:00

Geplaatst: 07-07-15 09:00

Ik denk dat je voor jezelf weg vlucht. Probeer te kijken naar welke afslag jij hebt genomen waardoor je in deze situatie zit. Heb je voor de juiste redenen op jonge leeftijd gekozen voor het gezinsleven? Waarom wilde je huisje-boompje-beestje, wat dacht je dat het je zou geven? Ben je wel echt gelukkig met het feit dat je er voor hebt gekozen niet meer te werken en je volledig te richten op de opvoeding van je kinderen? Is je leven nu niet te geïsoleerd? Ondernemen je man en jij wel voldoende samen om je relatie fijn te houden, op alle vlakken. Maakt je man zich zorgen om financiën (bijv.) omdat hij geen dagje vrij wilde/kon nemen? Voelt hij druk om zoveel mogelijk te werken en is hij daarom geïrriteerd waardoor hij zich op jou afreageert na een dagje uit? Kijk eens kritisch naar deze vragen. Het betekent niet dat je alles moet veranderen maar je hebt wel een keuze om naar een oplossing te werken. Als je man steeds somberder/depressiever wordt dan is het goed met hem te praten en dat hele gesprek bijv. volledig om hem te laten draaien.

Ik zou voorzichtig zijn met wat je wenst. Voordat je het weet zit je inderdaad in die spannende, leuke, nieuwe relatie en loop je weer tegen jezelf aan. Want dat is wat ik echt denk dat je doet... weg rennen van jezelf.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:00

Geplaatst: 07-07-15 09:00

Maar net die opmerking, vind ik wel bijzonder.
Ik heb geen idee wat voor opmerkingen het zijn, maar als je prikkelbaarder van aard bent kan hij misschien weinig goeds meer zeggen.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:03

Geplaatst: 07-07-15 09:03

Vind knap dat je je verhaal schrijft maar het verdiend geen schoonheidsprijs. Zeker naar je kinderen niet! Zet je voeten op de grond zou ik zeggen. Relatie is hard werken en daar weet ik alles van met een bedrijf drie kinderen en een man en herken ik sommige dingen echt wel. Schouders eronder of een beslissing maken daar helpt het van bil gaan echt niet bij!

**Geplaatst**: 07-07-15 09:06

Geplaatst: 07-07-15 09:06

Ik wil je nog even meegeven dat je inderdaad beter bij N. uit huis kan vertrekken. Je kinderen krijgen dit ooit te horen, of je relatie met je man nu wel of niet blijft.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:10

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 09:10

Ik vind je inderdaad eigenlijk ook wel een slechte moeder nu je dit zo doet. Die kinderen krijgen dat heus wel mee. Als je week op en week af afgesproken hebt maar jouw man heeft dan geen onderdak dan is dat zijn probleem.

Maar dan nog vind ik het verwerpelijk zoals je het nu doet.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:16

Geplaatst: 07-07-15 09:16

Advies 1 wat ik je wil geven is dat je een andere oplossing moet zoeken voor het slapen bij N. Ga in een andere slaapkamer, bij een vriendin of zoek iets anders maar niet bij hem. Jij hebt nu de beste situatie, maar je man en kinderen absoluut niet.

Net zoals zoveel zeggen, los eerst de problemen met je gezin op voordat je naar een ander gaat.

Als je man zo graag met je verder wil, zou ik opperen dat naast dat jij in therapie gaat, hij ook in therapie gaat en jullie uiteindelijk samen in therapie gaan.

Hij zal ook aan zichzelf moeten werken wil dit enige kans van slagen hebben. Dat moet inderdaad ook van twee kanten komen. Maar jij zal er ook dingen voor op moeten geven, te beginnen met het slapen bij N.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:18

Geplaatst: 07-07-15 09:18

Ik denk persoonlijk dat als jij een punt a hter je relatie wilt zetten, je dit moet doen... zónder N.
Ga daar weg, praat met je man en neem een beslissing. N heeft hier niets mee te maken...

**Geplaatst**: 07-07-15 09:26

Geplaatst: 07-07-15 09:26

Je zegt je nu al aan dingen te irriteren bij N. Je woont er nog niet eens mee samen. Imo kies je gewoon de makkelijkste weg.

Kan je niet met je man praten of doe je dat gewoon niet? Heb je hem wel eens gewezen op die opmerkingen die jou zo ergeren? Is hij zich daar bewust van ?
En zijn ze wel zo 'gemeen' of kan jij niks meer verdragen omwille van de sleur waar je vermoedelijk toen al in zat?

Is N ook nog zo leuk als je daar ook de was en de plas moet doen? En hoe ziet N dat gebeuren met de kinderen?

Ik weet niet of ik respect moet hebben voor je man dat hij je dit laat uit zoeken of hem een deurmat moet vinden dat hij dit van je pikt.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:32

Geplaatst: 07-07-15 09:32

Liezel1 schreef:
Ik denk persoonlijk dat als jij een punt a hter je relatie wilt zetten, je dit moet doen... zónder N.
Ga daar weg, praat met je man en neem een beslissing. N heeft hier niets mee te maken...

Dit zou ook mijn advies zijn. Sluit eerst je huwelijk af voordat je iets nieuws begint. Al neem je maar een break van een paar maanden, het is voor een nieuwe relatie ook beter als je eerst dingen voor jezelf op een rijtje kunt zetten.

Ik krijg van je posts vooral het idee dat jij en je man allebei in een sleur zitten, niet meer genieten van de kleine dingetjes en je irritaties op elkaar afvuren, zonder uit te spreken waar de irritatie vandaan komt.
Als jij een leuke dag hebt gehad en hij moest hard werken terwijl hij misschien ook graag mee had gewild, dan kan dat irritatie leveren. Hij zegt blijkbaar niet dat hij het jammer vind dat hij niet mee kon, maar vuurt irritatie af. Als ik je posts lees, vermoed ik dat jij dat waarschijnlijk ook doet.

Kleine dingetjes kunnen daarin de wereld veranderen. Maar dan moet je het natuurlijk wel allebei zien zitten om aan de slag te gaan.

En ik denk dat het ook goed is om na te denken wat het geluk van je kinderen en wat je dieren met je doen. Zou jij er verdrietig van worden als je kinderen verdrietig zijn omdat mama bij papa weg is? En vind je dat het waard? Ik bedoel hiermee niet te zeggen dat je kids belangrijker zijn dan jouw geluk, maar als het goed is zijn je kids onderdeel van jouw geluk. Hoeveel raakt het jou als je kinderen verdrietig zijn hierover en wat doet dat met jou?

**Geplaatst**: 07-07-15 09:38

Geplaatst: 07-07-15 09:38

Storm schreef:
Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat jij ook daadwerkelijk de nachten weg bent. En je kinderen dan? Als ze 's nachts wakker worden en hun mama willen? Wat zegt hun vader dan? 'Die ligt bij een andere vent in bed na te denken over wat ze wil'.

Ik moet er niet aan denken dat ik niet bij mijn kinderen ben, ze niet in hun bedje kan leggen, ze 's morgens niet wakker kan kussen en aan kan kleden. Ze niet tegen me aan kan houden als ze bang wakker worden in de nacht.

De relatie tussen mij en mijn man gaat ook niet altijd lekker, maar als ik ooit een time-out nodig zou hebben, dan blijf ik bij mijn kinderen. Ik ben moeder op de allereerste plaats. De rest, inclusief ikzelf, is minder belangrijk. Mijn kinderen zouden hier nooit de dupe van mogen worden.

Helemaal mee eens!

**Geplaatst**: 07-07-15 09:41

Geplaatst: 07-07-15 09:41

Ik heb ontzettend te doen met de kindjes in dit verhaal... mijn gód, hoe sneu... mama kan ons niet in bed leggen, want die vindt het belangrijker bij een andere kerel in bed te liggen. Onverteerbaar.

Laatst bijgewerkt door 050206051012 op 07-07-15 09:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-07-15 09:43

Geplaatst: 07-07-15 09:43

Lees nu pas het antwoord van TS, maar dan nog: je laat je kinderen niet alleen.

TS, ik herken een aantal zaken in jou tweede verhaal en ga je een PB sturen. Hopelijk heb je nog wat reserves aan energie om het toch nog op een goed spoor te brengen.

**Geplaatst**: 07-07-15 09:48

Geplaatst: 07-07-15 09:48

Moeilijk allemaal en iedereen heeft wel een mening.

Waarom ga je zelf niet werken? dan laat je je man wat minder werken zodat ie ook wat meer tijd voor zichzelf heeft, mss heeft hij dat juist nodig!
Jij komt dan ook weer in een hele andere wereld, met weer meer mensen om je heen, altijd maar thuis en zorgen voor de kids doet je mss ook wel niet goed.

Wens je veel sterkte want het zal niet meevallen!

**Geplaatst**: 07-07-15 10:07

Geplaatst: 07-07-15 10:07

sanowa schreef:
Moeilijk allemaal en iedereen heeft wel een mening.

Waarom ga je zelf niet werken? dan laat je je man wat minder werken zodat ie ook wat meer tijd voor zichzelf heeft, mss heeft hij dat juist nodig!
Jij komt dan ook weer in een hele andere wereld, met weer meer mensen om je heen, altijd maar thuis en zorgen voor de kids doet je mss ook wel niet goed.

Wens je veel sterkte want het zal niet meevallen!

Ik wilde het niet schrijven omdat ik niet in de hoofd van je man kan kijken, maar naar mijn idee kan dit ook een deel van de oorzaak van zijn kribbige gedrag zijn, hij werkt keihard om alles te kunnen betalen, jij hebt alle lusten.
Door het harde werken staat hij misschien op randje overspannen/burnout en dat kan zijn scherpe negatieve reacties veroorzaken en verergeren.

**Geplaatst**: 07-07-15 10:17

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 10:17

Ik heb met mijn man in een soortgelijke situatie gezeten, hij was kribbig en al helemaal als ik wat leuks deed. Wou nooit ergens mee naartoe etc etc.

Weet je wat bij hem het probleem was? Dat hij keihard werkte om ons een zo mooi mogelijk leven te geven. Hij had soms stress omdat als hij minder werkte er minder geld was en hij bang was dat hij niet alles kon betalen.

Verder ben ik idd gaan werken, dit heeft onze relatie helemaal geen goed gedaan

Ik moest op lastige tijden werken omdat we onze dochter niet in de opvang wouden hebben.

Dit betekende dat ik elk weekend het hele weekend werkte en 's avonds doordeweeks ook.

Wat dus betekende dat wij helemaal geen vrije tijd meer samen hadden, geen weekendjes meer die hij een keer kon uitslapen aangezien ik vaak 's ochtends om 06:00uur al begon.

Ik vraag me serieus af of hij niet zoals mijn man teveel aan zijn hoofd heeft waarom hij zo reageert.

Ik was een draak tegen hem omdat ik niet begreep waarom hij zo deed, ook ruzies etc.

Best een bekend verhaal dus en ik raad je aan om eens goed te praten en vragen waar hij mee zit, want in je eentje een heel gezin onderhouden kan echt ontzettend zwaar zijn.

Mijn man moet echt 1 dag per week kunnen uitslapen, anders word hij kribbig. Overigens werk ik nu niet meer en vind hij het nu echt prima zo. Hij bespreekt het wanneer hij stress ergens over heeft en we verwijten elkaar nu ook niks meer.

Maar daarvoor hebben wij wel ontzettend moeten vechten en praten voor en met elkaar.

**Geplaatst**: 07-07-15 10:42

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 10:42

Onderschat niet wat een depressieve partner met je doet als je daar jaren mee om gaat. Je gaat dan vanzelf dingen anders relatieveren.

TS: is het geen optie om op de logeerkamer te slapen? Dat je wel thuis bent maar niet in elkaars comfortzone komt?
Ik vind dat het enige punt waar ik je in je verhaal voor wil waarschuwen.

Verder; fijn dat je de ruimte krijgt van je man om uit te vogelen wat nou precies de reden is dat jullie relatie niet werkt. Is dat een gemis aan aandacht? Liefde? Begrip? Of hebben jullie echt haat en nijd samen?

**Geplaatst**: 07-07-15 11:04

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 11:04

Wil jij werkelijk ontdekken hoe jij en het leven in elkaar zitten? Verbreek dan alle banden met man, vriendje en kinderen. Ga op je eigen benen staan. Ga je het redden? Nee, zeker niet.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:09

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 11:09

Dus je man heeft depressieve trekjes. Dat kan, kan iedereen last van hebben. Zeker als je jaren in een sleur gaat zitten, kan goed omhoog komen dan. Maarblijkbaar sta jij dan niet voor hem klaar en trek je het niet. Maar hij ondanks z'n depressiviteit wel voor jou...

Gewoonweg walgelijk. Stop ermee en neem tijd voor jezelf of werk ervoor. Niet van twee walletjes eten.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:12

Geplaatst: 07-07-15 11:12

Quellian schreef:
Ik heb ontzettend te doen met de kindjes in dit verhaal... mijn gód, hoe sneu... mama kan ons niet in bed leggen, want die vindt het belangrijker bij een andere kerel in bed te liggen. Onverteerbaar.

Dat vind ik nou weer een beetje een overtrokken reactie. Ik neem niet aan dat TS nu gelijk 7 dagen per week van huis is toch?
De kindertjes hebben ook gewoon een papa die ze liefdevol kan opvangen snachts.
Als je werkt lukt het soms ook niet om beide altijd op tijd thuis te zijn, of je bent een weekje op zakenreis bijvoorbeel, dan ben je ook niet meteen de slechste ouder op aarde lijkt mij, je bent immers met zijn 2en.

Maar ik zou wel N aan de kant zetten todat je alles thuis op orde hebt. Als je uit elkaar gaat wil je daar geen 2e partij bij betrekken in eerste instantie.
Ga dan samen aan tafel zitten en regel de scheiding eerst fatsoenlijk.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:18

Geplaatst: 07-07-15 11:18

Lastige situatie dit ...
Gras is elders altijd groener .
Maar vaak blijkt dat na enige tijd niet zo te zijn .
Wat vindt je bij de ander wat je thuis niet vindt ?
Het luisterend oor , die knuffel die zo fijn voelt omdat je verliefde gevoelens hebt .
Of is hij zoveel spannender in bed ?

Misschien is een meer open relatie jullie oplossing . Dat kan best zonder verliefd te zijn op een ander , als je je aangetrokken voelt tot kan dat ideaal zijn ...
De sleur thuis eruit door samen een avondje weg te gaan met een ander stel met dezelfde ideeën ...

**Geplaatst**: 07-07-15 11:25

Re: relatieproblemen: ik worstel met mezelf...

Geplaatst: 07-07-15 11:25

Wat je water geeft, groeit. Jij hebt ervoor gekozen om met een gieter buiten je eigen tuin water te geven en je vindt de jonge plantjes veelbelovend.
Maar hoe die eruit gaan zien, weet je niet precies.

Ga eens in je eigen tuin kijken met nieuw water en een nieuwe blik. Je man klinkt heel wijs en geduldig. Probeer eens goed te kijken naar alles wat hij voor je betekent en betekende. Wie hij ook alweer is. Zonder N in je hoofd.

**Geplaatst**: 07-07-15 11:27

Geplaatst: 07-07-15 11:27

Nou TS, als jij de knoop al hebt doorgehakt, hou dan je man niet aan het lijntje en ga lekker bij hem weg. Het is wel lekker makkelijk, dat hij zich de tandjes werkt om jou en de kinderen te onderhouden maar dat jij ondertussen wel met een andere vent zoent.

Edit; typefout

Nomineer dit bericht ×