mirriezz schreef:Ik ken het eerder andersom: mijn vriend is gek van watersport, wat uitdraaide op wedstrijdzeilen. Elke 2 weken, of soms vaker was hij het hele weekend op pad voor het zeilen. Op vrijdagavond nam hij dan nog net even tijd voor mij, met zijn hoofd al op de boot. Of hij kwam zondagavond kapot van het weekend naast me op de bank zitten. En ook dan weer: het enige dat in zijn hoofd zat was zeilen.
Ik vind zeilen ook leuk hoor, daar niet van. Maar ik miste wel de tijd die écht voor ons samen was. Ik merkte dat gesprekken veel over 1 onderwerp gingen (zeilen, wind, zon, dingen regelen voor zeilen) en dat een romantische avond ofzo gewoon eigenlijk niet meer ging.
Het weekend dat hij dan wel thuis was, ging dat wel. Maar soms was hij dan ook al bezig met het weekend daarop, of hadden we elke keer een feestje, verjaardag, nog even dit regelen, even daar naartoe. Ook in die weekenden was de tijd voor ons samen echt een beetje weg.
Wij hebben toen afgesproken elkaar elke woensdag te zien. Meestal liep dat uit op 2 uurtjes, maar in die tijd gingen telefoons weg en hadden we écht tijd voor elkaar. Soms deden we gewoon een filmpje kijken, maar als we behoefte hadden aan een gesprek ofzo, dan kon dat ook.
Voor mij was dat heel fijn, ook omdat ik de omschakeling van veel samen zijn naar weinig tijd voor elkaar lastig vond. Ik kan me voorstellen dat jouw vriend dat ook lastig vind. Als je veel met je hobby (passie?) bezig bent, heb je al snel dat de gesprekken daarover gaan. Soms heb je het zelf niet door, maar valt het voor de ander heel erg op en dan word het vervelend. Probeer er open over te praten en kijk of je een tussenversie kunt vinden.
dankjewel voor je reactie het is fijn om ook een keertje iemand verhaal te horen van de andere kant!
Ik ga hier zeker is over nadenken.