AmoorM schreef:Hier ben ik zo allergisch voor. Dit is echt precies het tegenovergestelde van wat ik later van mijn leven verwacht.
Vanaf het begin elkaar al dingen verbieden en je vrienden laten vallen....
Er is meer op de wereld dan een relatie.
Ik vindt dat je ook wel een beetje in de slachtoffer rol gaat zitten, heb je hem nooit tegen gesproken? Nooit een keer gezegd dat het klaar is? Dat hij moet stoppen.
Je mag niet met je vriendinnen naar de bioscoop of wat leuks doen? Echt, daar moet ik gewoon bijna om lachen. Niet banketstaaf bedoelt, maar ik kan het mij gewoon niet voorstellen. Zo verstikkend. Ik zou hem nu gewoon overal op blokkeren en een leven gaan lijden.
Ook vindt ik je heel erg afhankelijk over komen. Je bent doordat hij de kostwinner in huis is, afhankelijk van hem. Dat lijkt mij ook totaal geen fijn gevoel, dan kun je beter afhankelijk zijn van je ouders dan van je partner.
Als ik jou was zou ik lekker bij je vader blijven wonen, een leuke baan vinden, leuke dingen doen met vrienden en zorgen dat je onafhankelijk van je (ex) vriend wordt. Ik zou eerst een eigen leven opbouwen.
Ik ga geen slachtoffer rol spelen, heb ook al aangegeven dat ik ook geen engel was in de relatie.
Ik had ook gewoon mijn mond bij me en heb hem vaak duidelijk gemaakt dat ik het niet pik en dat ik zo niet meer verder wilt.. dan is het sorry het zal niet meer gebeuren maar het gebeurde toch weer.
Afhankelijk.. mja ik heb geen auto maar als ik ging werken of naar mijn ouders toe ging pakte ik de ov en na voetbal haalde hij me weer op.
Dat is het enige, en afhankelijk omdat ik niet mee kon betalen aan het huis?
Ik deed mijn best om fulltime werk te zoeken dat lukte dus niet maar ik had nog wel inkomen waar ik nog boodschappen mee kon doen en dingetjes voor het huis kon kopen.
En ja we hadden in het begin elkaar de vrijheid moeten geven dat is waar.