
Maar dat is hier ook geen oplossing denk ik. Wellicht eens een professional inschakelen?
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


DatBenIkNou schreef:Ik ben vast een ontaarde moeder maar bij mij was het toch echt: niet ziek? Geen vieze luier? Geen honger? Je ligt lekker warm? Geen nare droom? Dan is het dus gewoon slapen!
Dan huil je maar even, maar ik denk dat het echt een gewoonte wordt voor een kind als je steeds komt kijken. Het moet een gewoonte worden dat ook als ze eventjes wakker zijn, ze dan vanzelf weer weer in slaap vallen zonder dat papa of mama komt kijken.
Het kost je misschien een paar nachten om met kromme tenen in bed te liggen als je kind huilt, maar ik denk dat je dit patroon van nachtbraken gewoon moet doorbreken.
Voordat ik half Bokt over mij heen krijg, mijn kinderen zijn zonder slaaptrauma's groot geworden hoor!

Klijntje schreef:Ben blij verrast dat zo veel Bokt mama's hun baby/kind lekker bij ze op de kamer of in bed nemen![]()
Ik vind zelf een kind (eigenlijk baby nog) van 14mnd wel echt heel jong om alleen te laten. Rond deze leeftijd gaan ze geloof ik ook vaak onrustiger dromen enz. Wat de reden is van het vaak wakker worden. Ze zoeken veiligheid en dat is: mama! Dat is toch fijn
Rust en regelmaat ja, maar zo'n klein kindje is toch niet je tegenstander... Die laat je toch niet net zo lang huilen totdat ze van vermoeidheid omvalt. Dat is geen vertrouwen geven, dat is breken tot ze opgeeft. In mijn ogen hoor![]()
TS, kan ze dan misschien doordeweeks een keer ergens een nachtje blijven? Ik vind de tip van de kamer veranderen ook wel een goede. Ben echt niet zweverig aangelegd maar soms slapen ze ineens al veel beter met hun hoofdje de andere kant op bijv.
conejo schreef:Hier een link wat voor mij bevestigde waarom ik mijn dochter niet laat huilen.
http://www.ad.nl/ad/nl/1003/You/article ... kkig.dhtml
Iedereen moet het voor zich zelf weten. En nu ze wat ouder is, laat ik bij bepaalde huiltjes wel huilen. Maar nooit lang.
DatBenIkNou schreef:Ik ben vast een ontaarde moeder maar bij mij was het toch echt: niet ziek? Geen vieze luier? Geen honger? Je ligt lekker warm? Geen nare droom? Dan is het dus gewoon slapen!
Dan huil je maar even, maar ik denk dat het echt een gewoonte wordt voor een kind als je steeds komt kijken. Het moet een gewoonte worden dat ook als ze eventjes wakker zijn, ze dan vanzelf weer weer in slaap vallen zonder dat papa of mama komt kijken.
Het kost je misschien een paar nachten om met kromme tenen in bed te liggen als je kind huilt, maar ik denk dat je dit patroon van nachtbraken gewoon moet doorbreken.
Voordat ik half Bokt over mij heen krijg, mijn kinderen zijn zonder slaaptrauma's groot geworden hoor!
_Cowgirl schreef:Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik denk dat jij zelf een beetje de oorzaak bent.
Als ze huilt ga je erheen, lees je haar voor etc. Je geeft haar dus aandacht. Voor haar betekent huilen dus dat jij naar haar toe komt en iets leuks gaat doen.
Het is niet erg om naar haar toe te gaan, maar je moet het niet gaan belonen door leuke dingen te gaan doen. Natuurlijk doet ze liever iets leuks met mama dan dat ze rustig in haar bedje ligt.
Hoe dit (snel) op te lossen is laat ik aan dr mama's over, maar ik zou haar gedrag in ieder geval niet belonen door leuke dingen te doen. Terugstoppen in bed en zelf weer gaan slapen, dan huilt ze maar eventjes.
Balthazar3 schreef:een collega van mijn vader heeft dit zelfde probleem ook gehad.
zij hebben hun kindje nu in een slaapkamer liggen die het verst van die van hun weg is, ze doen vaak ook een soort oordoppen in en laten hun kind schreeuwen, uiteindelijk wordt hij dan wel stil als hij doorheeft dat papa en mama toch niet komen.