vosjevos schreef:Ik zou toch persoonlijk contact opnemen met de woningbouwverenigingen in je buurt, Je hebt een baan en bent daardoor wel economisch gebonden aan de plaats waar je nu woont. Kennelijk is je opleiding en achtergrond nu niet zo dat je makkelijk een (andere) baan vind dus ik kan me best voorstellen dat je hecht aan de parttime baan die je nu hebt. Ik vind je situatie best uitzonderlijk. Omdat je je moeder in dit verhaal niet noemt Ga ik er van uit dat die niet in je leven is, of niet in de buurt woont waar je wilt blijven. Je bent (relatief) jong je vader verloren en dat heeft ook veel invloed gehad op je woonsituatie tot nu toe.
Ga naar de woningbouwvereniging en leg je verhaal uit.
Ik zou toch vragen of je in aanmerking komt voor urgentie. Hoe mal het ook gelopen is in principe sta je 1 juni op straat, omdat je oom gaat verhuizen, niet omdat je zelf weg wil. Leg je verhaal, inclusief alle emotionele rompslomp (losse handjes oom, broer die je vaders huis heeft toege-eigend) uit bij de woningbouwvereniging. Vertel alles, ook je paard dat in de buurt staat etc. Vraag rustig en niet eisend of je in aanmerking komt. Ik vind dit in jou geval toch de moeite van het onderzoeken waard.
Neem ook rustig met de woningbouwvereninging door hoe lang je ingeschreven staat en hoe lang dat zal betekenen dat je nog moet wachten op een woning. Vaak heeft een woningbouwvereninging daar wel een globaal beeld over. Dan weet jij welke periode je moet overbruggen in de antikraak, maar dan weet je wel dat je niet na 1 maar na 2 verhuizingen je eigen woning hebt waar je zo lang kan blijven zitten als je wilt. Want dat je aan rust toe bent dat kan ik begrijpen.
Misschien hebben heeft de woningbouwvereniging of bijv het juridisch loket ook wel wat juridisch advies over je huidige woning. Dat je inderdaad mag blijven blijven omdat koop geen huur breekt.
Mijn moeder is inderdaad niet meer in beeld, al jaren niet meer. Ik heb op de website van de gemeente en woning bouw wel gekeken wanneer je recht op urgentie heb. En komt er eigenlijk op neem dat je alleen in aanraking komt voor urgentie als je een kind hebt. of je moet echt op straat staan.
Ik kan het wel proberen of in ieder geval een gesprek aangaan met de woningbouw. Maar ik ben bang dat ze weinig kunnen betekenen aangezien je tegenwoordig niet meer zo makkelijk urgentie krijgt.
Maar heel erg bedankt voor het meedenken, ik ga morgen eens langs kijken of ik een gesprek kan krijgen. Ik kan altijd proberen