Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-15 16:31

Geplaatst: 03-03-15 16:31

Als ik zo je verhaal lees, dan zit je jezelf behoorlijk in de weg. Wat ik me dan afvraag he, is het werken in het buitenland een manier om te vluchten voor de werkelijkheid? Zodat je maar niet hoeft stil te staan bij jezelf en bij je gevoel? En nu er zoiets gebeurt komt er een bak ellende naar boven?
Zomaar een idee hoor, misschien zit ik er faliekant naast.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-15 16:41

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-15 16:41

Joolien schreef:
Als ik zo je verhaal lees, dan zit je jezelf behoorlijk in de weg. Wat ik me dan afvraag he, is het werken in het buitenland een manier om te vluchten voor de werkelijkheid? Zodat je maar niet hoeft stil te staan bij jezelf en bij je gevoel? En nu er zoiets gebeurt komt er een bak ellende naar boven?
Zomaar een idee hoor, misschien zit ik er faliekant naast.

Reizen is gewoon al vanaf kinds af aan mijn droom

En wat is er nou mooier dan een land daadwerkelijk ontdekken door er geen toerist te zijn maar een werknemer die daar ook daadwerkelijk leeft

Ik voel me gewoon te groot voor dit kleine landje. Als ik straks 80 ben wil ik kunnen zeggen dat ik wat van de wereld heb gezien. Of het nou wel of niet geslaagd was. Niet dat ik heel mijn leven me opgesloten heb gevoelt en dat ik er eigenlijk spijt van heb dat ik de stap niet gewoon genomen heb. Ik heb liever spijt van de dingen die ik heb gedaan als van de dingen die ik heb gelaten.

**Geplaatst**: 03-03-15 16:46

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 03-03-15 16:46

Maar in zo'n situatie drastische beslissingen nemen lijkt me nooit handig. Waarom niet even alles een maandje laten bezinken en dan een keuze maken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-15 01:55

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-15 01:55

Omdat ik hier al heel lang weg wil. Dit is mijn stadje niet. Ik voel me opgesloten. De dichtstbijzijnde fatsoenlijke stad is een uur met de bus. Ik woon liever in de stad stad

Of in ieder geval, op fietsafstand. Bovendien zijn hier (bijna) geen kansen op een fatsoenlijke baan. Ben alleen hier gebleven omdat ik anders twee keer zou moeten verhuizen. Eigenlijk vanwege hem dus. Maar ik kies nu voor mijn eigen geluk. Inmiddels is er al 48 uur radiostilte. Ik word er gek van! Grr. Ik wil eigenlijk nu gewoon zijn antwoord weten. Nog twee nachtjes.

**Geplaatst**: 05-03-15 09:44

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 05-03-15 09:44

Ga nou niet op hem zitten 'wachten' ga plannen maken en geef hem juist het gevoel dat je prima zonder hem kan. Dat maakt je veel aantrekkelijker als partner dan de treurende 'weduwe'

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-15 11:47

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-15 11:47

Collie2008 schreef:
Ga nou niet op hem zitten 'wachten' ga plannen maken en geef hem juist het gevoel dat je prima zonder hem kan. Dat maakt je veel aantrekkelijker als partner dan de treurende 'weduwe'

Euhm, ik heb nog geen avond alleen thuis gezeten sinds vrijdag. Maar dat betekend niet dat ik in mijn kop niet zit te wachten. Ben ook gewoon aan het werk en niet minder gezellig als anders hoor. Alleen zo af en toe heb ik even een 2 minuten domper en dan ga ik gewoon met een big smile weer door. Vraag me ook af uit welke post jij een treurende weduwe haalt?

**Geplaatst**: 05-03-15 11:54

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 05-03-15 11:54

Uit al jouw posts lees ik een vrij 'wanhopig hopend' iemand die zich fixeert op iemand die blijkbaar de boel niet goed op een rijtje heeft. Ik zeg niet dat je letterlijk zit te snikken op de bank, maar goed....Je moet doen wat jij denkt dat goed voor je is

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-15 11:58

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-15 11:58

Collie2008 schreef:
Uit al jouw posts lees ik een vrij 'wanhopig hopend' iemand die zich fixeert op iemand die blijkbaar de boel niet goed op een rijtje heeft. Ik zeg niet dat je letterlijk zit te snikken op de bank, maar goed....Je moet doen wat jij denkt dat goed voor je is

Als je daadwerkelijk mijn posts leest lees je ook dat hij degene is die mij nog hoop geeft en dat ik vrijdag te horen krijg dat hij 100.000 % voor mij gaat of dat ik het anders zelf af kap en verder ga met mijn leven zonder hem. Ik vind je conclusie nogal apart. Volgens mij ben ik juist het tegenovergestelde van wanhopig. Dat ik even mijn frustraties hier post als ze me even te veel worden betekend niet dat ik als een hoopje stront 24 uur per dag aan het janken ben. Haha. Juist niet

Maar als het me helemaal niks zou doen wat zou dat dan over deze relatie gezegd hebben?

**Geplaatst**: 05-03-15 11:58

Geplaatst: 05-03-15 11:58

Je kunt de titel beter veranderen in "wat moet ik nou met mezelf..."

Eerst e.e.a. maar eens goed op een rijtje zien te krijgen in je eigen koppie, dan pas is het tijd om verder te gaan met een relatie of wellicht een nieuwe te beginnen!

**Geplaatst**: 05-03-15 11:59

Geplaatst: 05-03-15 11:59

Nou ja goed, ik wens je veel wijsheid en succes iig

**Geplaatst**: 05-03-15 12:03

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 05-03-15 12:03

Ik heb niet alles gelezen maar wel een deel dat je het reizen super vind, het via zijn werk gaat en hij dus afhaakt?
Is het niet zo dat je hem graag wil 'houden' zodat je naar het buitenland gaat? Ik krijg sterk het idee dat je het daarom zo graag wil, dat je de man wil omda je dan naar het buitenland gaat. Misschien denkt hij dat ook, is dat besef bij hem gekomen. En schrikt dit hem uiteindelijk af.

**Geplaatst**: 05-03-15 12:27

Geplaatst: 05-03-15 12:27

Cioccolato schreef:
Ik heb niet alles gelezen maar wel een deel dat je het reizen super vind, het via zijn werk gaat en hij dus afhaakt?
Is het niet zo dat je hem graag wil 'houden' zodat je naar het buitenland gaat? Ik krijg sterk het idee dat je het daarom zo graag wil, dat je de man wil omda je dan naar het buitenland gaat. Misschien denkt hij dat ook, is dat besef bij hem gekomen. En schrikt dit hem uiteindelijk af.

na alles gelezen te hebben vrees ik dat dit ook mijn conclusie is .....
jij wilt naar het buitenland al vanaf je 14e is dit je grote droom ... hij gaat .... jij zou mee , maar door zijn twijfels is dat hele plan in duigen gevallen , kwaadheid boosheid, ik merk totaal geen verdriet eigenlijk ?
heel veel frustratie omdat hij niks laat horen , omdat hij gheen antwoorden geeft die je horen wil ...
jij moet en zal naar het buitenland, en op dit moment heb je hem daarbij nodig ... en dat gaat nu niet ..

dat gepsrek met je ouders hoe is dat gegaan ??

Als ik jou was zou ik sparen gaan en proberen om zelf naar het buitenland te emigreren ,, een baan te zieken waarin deze mogelijkheden liggen ... nu klamp je je vast aan diegene die naar het buitenland gaat ,.....en uhm ja ....die wil niet meer

**Geplaatst**: 05-03-15 14:08

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 05-03-15 14:08

Misschien is het ook handig om je eigen berichten eens terug te lezen.

Hij geeft je dan wel hoop, maar je hebt zelf al een hele lijst op genoemd om niet met hem verder te gaan.

Mocht je die hoop gevoelens niet willen krijgen, zou ik persoonlijk het contact verbreken.

Veel succes, hopelijk vind je waar je naar zoekt

**Geplaatst**: 09-03-15 09:33

Re: Wat moet ik nou met hem..

Geplaatst: 09-03-15 09:33

Nounou, wat een toon in die reacties. Kom op mensen. Iemand legt zijn ellende bloot en dat is alles wat jullie kunnen zeggen?

TS dit is gewoon heel moeilijk voor je. Ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten. Ik werd mishandeld door mijn vriend, die daar steeds enorm veel spijt van had. Omdat ik heel erg veel van hem hield (voor de rest was hij een heel leuk iemand), ben ik veel te lang gebleven. Hij zou voor een half jaar op stage gaan naar Indonesië. Een land waarvan ik al bijna mijn hele leven had gedroomd om heen te gaan. Ik had alle inentingen gehad en zelfs een taalcursus gedaan, maar ben op het laatste moment toch afgehaakt. Ik zag het niet zitten om met hem zover weg te gaan, want ik wist dat ik nergens heen zou kunnen als er iets was... en er was vaak iets. Ondanks dat ik nog veel van hem hield heb ik de relatie verbroken. Dat was erg moeilijk.
Daarna was het contact heel lang moeilijk. Nu moet ik wel zeggen dat mijn 'schoonouders' een heel vervelende rol hebben gespeeld in dit hele verhaal.

Ook al was ik toen degene die de relatie beëindigde, ik snap heel goed hoe je je voelt.
Zoals ik al eerder schreef: neem afstand, dan wordt het allemaal veel duidelijker.

Nomineer dit bericht ×