HomeForums » Algemeen » [LZP] Het leven zonder paarden

Bellen; waarom durf ik het niet?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
     
     
    Anoniem

    Re: Bellen; waarom durf ik het niet?

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:12

    Fijn om tekenen dat het vaak met de tijd wel komt :D
    Ik bad niet zoveel bokkers met een belfobie verwacht :')
    NoorW

    Berichten: 923
    Geregistreerd: 03-06-10

    Re: Bellen; waarom durf ik het niet?

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:14

    Ik heb het ook... Ik vond bellen altijd wel spannend maar het is met de jaren erger geworden en nu laat ik altijd iemand anders bellen. Ik durf het echt niet. Alleen vrienden en (het grootste deel van) mijn familie zijn geen probleem. Maar dingen als de tandarts, een manege, een of andere balie. Nee dat kan ik echt niet.
    pronkje_vdp

    Berichten: 347
    Geregistreerd: 24-07-10
    Woonplaats: Hoeven

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:24

    Ik heb het ook! Ik stel het altijd uit totdat ik wel echt moet...

    Moet zeggen dat het wel een stukje beter gaat, enkele jaren geleden durfde ik mezelf nog niet af te bellen op de manege
    xMercury

    Berichten: 3408
    Geregistreerd: 16-06-07
    Woonplaats: Somewhere in time and space

    Re: Bellen; waarom durf ik het niet?

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:25

    Haha gek is dat he! Ik hoor dat ook wel vaker van andere mensen. Eerlijk gezegd heb ik er totaal geen problemen mee..
    Harpoon

    Berichten: 760
    Geregistreerd: 11-08-14

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:26

    Ik herken mij hier ook in!
    Wat ik doe is de eerste zinnen die ik wil zeggen opschrijven en dat voorlezen.
    Nadat ik dat gezegd heb is er namelijk niets meer aan de hand.
    Misschien ook een tip voor jullie?
    Tat_jana

    Berichten: 6090
    Geregistreerd: 04-04-07
    Woonplaats: Koog aan de zaan

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 11:35

    Ik heb er ook last van :) van mijn 18e tot ik denk 24e heb ik helemaal niemand durven bellen.
    zelfs vrienden die mij belden liet ik net zo lang bellen tot ze me op een andere manier gingen benaderen (appen/smsen/mailen etc had ik geen problemen mee) ook simpel even in de supermarkt vragen waar ik wat kon vinden was een brug te ver en deed ik niet.

    tot ik echt helemaal op mezelf ging wonen werd het steeds minder die angst, mede omdat ik mijn zelfvertrouwen terug heb gewonnen en omdat je dan wel MOET...

    nu sta ik er met 2 kinderen alleen voor en moet ik ALLES zelf regelen... en moet zeggen dat ik nu sinds een half jaartje nu eindelijk de telefoon pak zonder er bij na te denken en gewoon mijn ding doe :) op straat spreek ik wild vreemde mensen aan en in de supermarkt heb ik nu vaak zat een gesprek met een wild vreemde over wat we nou toch eens moeten gaan eten die avond :)

    voor mij heeft gewoon doen en blijven doen ontzettend geholpen en ik voel me sindsdien een bevrijd mens :) en ben ontzettend sociaal geworden waar ik altijd een buitenbeentje ben geweest :)
    Stef_Alinde

    Berichten: 289
    Geregistreerd: 02-06-09

    Link naar dit bericht Geplaatst: 07-02-15 13:10

    Nou ik ben nu 26 en heb er altijd al last van gehad.
    Ik denk niet dat het nog over gaat bij mij maar goed wie weet!
    Ook woon ik op mezelf dus helaas die veranderingen hebben bij mij niet geholpen helaas.

    Maar wie weet komt dat als ik meer zelfvertrouwen terug heb.
    Die is momenteel heel erg laag.

    Ik moet zeggen dat het ook al heel erg oplucht dat er meerdere mensen zijn die er last van hebben.
    Nu voel ik me toch een stukje minder raar.
    HomeForums » Algemeen » [LZP] Het leven zonder paarden