Geplaatst Het gaat momenteel heel erg goed. Natuurlijk kan het allemaal zomaar weer mis zijn, maar ik probeer me zo min mogelijk te laten verleiden tot discussie.
Wat wel lastig is, is dat hij af en toe ook zijn ergernis over mijn collega's verteld. Zegt dat hij niet begrijpt dat onze baas/zijn vriend niet collega X ontslaat en daar mijn mening over vraagt.
Ik geef mijn mening niet.
Gisteren als voorbeeld onze jongste monteur (diezelfde die hij ook al eens vreselijk heeft lopen afzeiken), die kan gewoon wat kortaf zijn. Soms ver weg in dromenland en hoort dan echt even helemaal niets. Vind ik geen punt, ik zwaai even voor z'n ogen langs en dan lachen we er om.
Maar collega geeft aan dat hij niet begrijpt dat onze jongste monteur niet wordt ontslagen, hij is altijd negatief en kortaf en blablabla. Nou dat negatieve zie ik niet (ik kan heel goed met hem lachen). Dus heb ik niet te veel op gereageerd, collega gaat er op door en ik heb gezegd: "Ach, zo hebben we allemaal onze negatieve punten." En daarmee was de kous gelukkig af.
Jongste monteur is ook heel onverschillig, vind mijn collega. Ik vind het niet meer dan logisch dat als je eens per jaar op ski vakantie gaat je niet je meest flitsende outfit uit de kast haalt. Hij gaf dus aan dat hij niets bijzonders heeft en dat ook niet interessant voor hem is. Waar mijn collega weer enorm op reageert met dingen als: "Ja en gewoon op klompen naar de discotheek, wat kan het jou ook schelen." Iets wat er totaal niet mee te maken had...
Vorige week is me ook ter ore gekomen dat mijn jonge collega's echt wel voor me door het vuur gaan. Toen ik afgelopen zomer een aantal keer huilend door de werkplaats ben gelopen om achter te gaan zitten bellen (baas was toen op vakantie), is mijn ene collega 's avonds naar de oudste monteur gegaan om te zeggen dat hij er iets aan MOET doen als het weer gebeurd, omdat hij het niet mocht toestaan dat ik zo behandeld werd als de baas op vakantie was. Nou werkelijk, zo lief! Ik begon te huilen toen hij dat vertelde.
Mijn collega heeft ook iets (kennelijk) verschrikkelijks over mij gezegd tegen de jongste jongen. Beide jongens weten wat er is gezegd, maar de een houdt de ander tegen om het aan mij te vertellen. Kennelijk is het beter om het niet te weten, het siert ze. Maar de jongste vertelde dat hij mijn collega bijna een klap had verkocht omdat hij kookte van woede over wat mijn collega over mij had gezegd.
Laat ik zeggen, ik was behoorlijk onder de indruk van deze twee verhalen. Maar ik laat nergens merken dat ik weet dat dit zich heeft voorgedaan, wees gerust. Ik handel niets anders dan wanneer ik niet had geweten wat er was gebeurd.
