Citaat:Dat dus.
TS ga eens bij jezelf te rade waarom je het zo erg vind als je moeder boos is omdat iets niet helemaal in haar straatje past?
Omdat ik niet wil dat ze zich rot voelt...
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
minikatje schreef:Het is niet het negeren van de emotie maar 'Emotie, je bent aan het overreageren het is niet zo erg want...."
Er is niets mis met emoties, maar laten we niet vergeten dat we ook een gezond verstand hebben. Dit moet elkaar wel in evenwicht kunnen houden.
. Arrabel schreef:De volgende keer als mijn moeder wat vraagt wat ik echt niet wil dan zeg ik NEE.
(ze heeft een onderbeet).Arrabel schreef:Er rijd inderdaad een busje waar ze tegen een kleine vergoeding overal heen gebracht kan worden.
Maar dat wilt ze niet omdat het busje niet regelrecht naar haar locatie rijd en soms nog andere mensen moet oppikken.
Daarbij wilt ze weg als ze weg wilt en dan niet wachten tot dat het busje er weer is.
Arrabel schreef:Er rijd inderdaad een busje waar ze tegen een kleine vergoeding overal heen gebracht kan worden.
Maar dat wilt ze niet omdat het busje niet regelrecht naar haar locatie rijd en soms nog andere mensen moet oppikken.
Daarbij wilt ze weg als ze weg wilt en dan niet wachten tot dat het busje er weer is.
Gisteravond heb ik weer een aanvaring met me moeder gehad...
Ze zeurt al 2 jaar elke week om een hondje, en ik heb 2 jaar gezegd dat ze dat niet moet doen want ze heeft al meerdere honden gehad en het gaat altijd mis, tenminste in haar ogen is er altijd wat mis met de hond.
Maar na lang zeuren en jengelen en zeggen dat ze het echt wel kan en dat het zo goed voor haar zal zijn want dan moet ze weer lopen en ze zou andere mensen tegen komen en ze zou zich niet meer zo eenzaam voelen enz. heb ik na lang zoeken een heel geschikt rustig hondje voor haar gevonden, echt een ideaal beest.
Dat is nu 2 maanden goed gegaan en gister avond belde ze op dat ze haar niet meer wilde, ze vind de hond te rustig en te lelijk..(ze heeft een onderbeet).
Ik heb dus gezegd dat als ze een hondje neemt en ze doet haar weer weg dat ik haar voorlopig niet meer hoef te zien.
En nu is dat punt dus gekomen maar ik weet niet of ik dat ook echt kan uitvoeren...
Ik weet dat ze nu depressief thuis zit en ik vind het moeilijk om niet te bellen maar ik doe het niet, ik laat er even in haar sop gaarkoken want ik ben gister behoorlijk boos op haar geworden.
Ze sloot gisteravond ons telefoongesprek trouwens af met "het is geen feestdag voor mij vandaag" en ik moet alles maar slikken? niet dus...