Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-01-15 15:00

Geplaatst: 11-01-15 15:00

Eens moeten jullie toch op eigen benen gaan staan en ergens mee beginnen.

Jullie zijn nog jong en is er tijd om flink voor te gaan sparen en rond te kijken naar iets wat jullie beiden gelukkig kunnen maken.

Flink sparen dus om ook zelf zo te kunnen gaan wonen zoals jouw ouders, ze hebben er ook hard voor gewerkt en ervoor gespaard.

Niet zo negatief doen en wees positief en maak er het beste van.

Dan komt het vanzelf goed.

**Geplaatst**: 11-01-15 18:02

Re: Samen wonen, ik moet er niet aan denken!

Geplaatst: 11-01-15 18:02

[LZP] 25+ en bij je ouders wonen.

Vind het verschil in reacties wel erg grappig

**Geplaatst**: 11-01-15 18:26

Geplaatst: 11-01-15 18:26

Laurahh schreef:
En daarom zijn mijn vriend en ik samen gaan wonen in het buitengebied

Geen luxe en slechts een bungalowtje van 50 m2, maar wel de rust en ruimte

Nou wij hier ook! Huur huisje particulier. 100m2 met knooi hok voor vriend en kippen in de ren buiten op ons prive terras met gazon. 800,- All In.

Vriendlief is een boer, en ik hou van buitenleven dus ons konden we niet in een flatje proppen. En wij zijn via MP aan dit stekkie gekomen.

**Geplaatst**: 11-01-15 18:32

Geplaatst: 11-01-15 18:32

Ik zou ook liever in een caravan wonen dan ergens in een "binnengebied".
Begrijp je volkomen TS.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-15 18:41

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-15 18:41

tones schreef:
Ik zou ook liever in een caravan wonen dan ergens in een "binnengebied".
Begrijp je volkomen TS.

Goddank ik dacht al dat ik raar was.

**Geplaatst**: 11-01-15 18:50

Re: Samen wonen, ik moet er niet aan denken!

Geplaatst: 11-01-15 18:50

Ik woon ook in twente maar er is hier echt ontzettend veel te vinden qua buitengebied.
Wat is jullie budget?
Vriezenveen bijvoorbeeld is erg betaalbaar en aan de rand genoeg leuke huisjes.
En net over de grens bij Gronau/Uelsen is het helemaal goed betaalbaar.

**Geplaatst**: 11-01-15 18:50

Geplaatst: 11-01-15 18:50

Ik heb ook tot mijn 18e redelijk vrij gewoond. We hadden wel buren, maar een vrijstaand huis en de paarden ook aan huis. Nu woon ik middenin het stadscentrum en heb ik geen buitenruimte. Aan de ene kant snap ik je, want soms verlang ik terug naar de rust en vrijheid, maar aan de andere kant biedt een stad ook weer gezelligheid en wat nieuws

.

Bovendien lijkt het me lastig te oordelen of het je ongelukkig maakt als je het nog nooit echt ervaren hebt. Ik denk dat samenwonen met je vriend iets heel anders is dan bij zijn ouders thuis tv kijken :')

. Sowieso is samenwonen een hele leuke en nieuwe ervaring, maar dan spreek ik natuurlijk voor mijzelf

Ik zeg nu niet dat je middenin het centrum moet gaan wonen (of dat je uberhaupt moet gaan samenwonen of uit huis gaan), maar vaak is er ook voldoende woonruimte in was rustigere buurten, vlakbij een bos en misschien op kleine afstand van je ouders. Probeer er gewoon eens voor open te staan, als het niet bevalt kan je altijd nog terug toch? :))

**Geplaatst**: 11-01-15 19:11

Geplaatst: 11-01-15 19:11

Ik denk dat heel veel mensen die 'vrij' wonen dit herkennen. Ik hoef gelukkig niet samen te gaan wonen (geen vriend) maar ik zou ook absoluut niet in een drukke buurt/nieuwbouw/2 onder een kap etc. willen wonen. 2 onder een kap, niks mis mee maar ik moet er niet aan denken dat wanneer ik naar buiten kijk ik tegen de schuttig aan kijk. Daarom ben ik ook hard aan het sparen om over een aantal jaar wel mijn eigen droom te kunnen realiseren. En in de tussentijd vinden mijn ouders het gelukkig heerlijk dat ik nog thuis ben en gunnen ze het mij om te kunnen sparen. Natuurlijk lijkt het allemaal gemakkelijk zolang je zelf de kosten voor een huis niet hoeft te dragen maar ik ben wel van mening dat wanneer je zelf een goede spaarcent hebt en een goede baan je best je dromen kunt realiseren. Mits ze niet te gek zijn natuurlijk. Al moet ik in een caravan wonen de eerste jaren en dan iedere keer wat aan het huisje laten doen wanneer er weer centen zijn dan doe ik dat. Zolang ik maar droog zit en op een plaats woon waar ik gelukkig van word. En er is niemand die dat voor jou bepalen kan.

**Geplaatst**: 11-01-15 19:22

Geplaatst: 11-01-15 19:22

Petrichor schreef:
Amandavd schreef:
Ik kan maar een ding zeggen.. Wat heb ik een medelijden met jouw vriend... Ik denk dat hij eerder niet met jou samen wil wonen dan jij met hem, zo negatief als je alles beschrijft.

Zo zwart wit is het niet. Ik heb mijn hele leven in de bossen gewoond, het stads leven of sowieso een leven in een wijk maken mij ongelukkig. Ik kan er toch ook niets aan doen, dit is niet bepaald een keuze hoor.

Zal ik dan ook maar even vertellen wat mijn verhuizing van vorig jaar heeft ingehouden?
Ik heb mijn hele leven in Zwolle gewoond en ik had nooit gedacht daar ooit te zullen vertrekken, die stad was mijn thuis. Toen ik mijn vriend leerde kennen woonde hij in Almere. Begin vorig jaar ging het niet goed met me, ook door het gebrek aan werk. Mijn vriend heeft toen gevraagd of ik bij hem wilde komen wonen. Daar heb ik eerst een tijdje over na moeten denken, het samenwonen leek me geweldig, maar dat hield wel in dat ik naar Almere zou moeten, in een flatje, in één van de armste wijken in Almere. Niet dat mijn vriend arm is, maar deze woning was destijds één van de weinige woningen die hij kon huren. De flat zelf is hartstikke fijn, maar ik heb altijd in een ruim rijtjeshuis gewoond.
In het begin was ik diepongelukkig, dit was echt niet wat ik vroeger voor ogen had maar langzaam maar zeker heb ik me aan de situatie overgegeven en kan ik nu eindelijk sinds lange tijd zeggen dat ik weer gelukkig ben. De buurt gaan we over een tijdje wel uit weg, dan kunnen we eindelijk een huis kopen. Ik voel me in deze buurt niet op mijn plek maar ik weet dat het niet voor altijd is. Daarnaast heb ik wel geleerd om nooit meer 'nooit' te zeggen.
Wat ik ervoor heb teruggekregen is dat ik nu iedere ochtend naast mijn lief wakker word en dat we nu samen verder kunnen bouwen aan ONS leven.
En zonder verder over jouw relatie te willen oordelen, wil ik tot slot nog toevoegen dat je soms dingen opzij moet schuiven in het belang van je lief of van je relatie. Dit heb ik ook gedaan en ik heb er absoluut geen spijt van.

**Geplaatst**: 11-01-15 19:28

Geplaatst: 11-01-15 19:28

_Lorette_ schreef:
Wat reageren jullie fel! Ze geeft aan dat ze helemaal geen luxe nodig heeft, maar dat ze behoefte heeft aan ruimte en natuur. Zo gek vind ik dat niet. Ik zou het pas verkeerd vinden als ze iets ging doen waarvan ze wist dat het haar ongelukkig zou maken. De relatie zal daar ook niet fijner van worden.

Mee eens!
Goed dat je vriend wel achter je staat! En gewoon lekker doen wat je wilt! Als wij ooit de mogelijkheid hebben dan gaan we ook direct buitenaf wonen!

Wonen nu in een rustig dorp. Woon van jongs af aan al hier dus dat is geen punt verder! Wel willen wij ooit echt buitenaf wonen! Hoeft inderdaad ook niet groot of luxe!

**Geplaatst**: 11-01-15 19:31

Geplaatst: 11-01-15 19:31

Om nog even in te haken op het berichtje van _Lorette_:
Mijn post is niet zozeer als kritiek bedoeld, maar ik wil er wel mee zeggen dat je soms iets moet opofferen, een droom of iets dergelijks wat je, je had voorgesteld voor de toekomst, om er voor dat moment het beste van te maken. Vanuit daar kun je verder bouwen aan je dromen.
Voor nu ben ik gelukkig, maar ik wil hier niet voor altijd blijven wonen, dit weet mijn vriend ook. En het is dan ook heel duidelijk: in deze buurt blijven wij echt niet wonen.

**Geplaatst**: 11-01-15 19:34

Geplaatst: 11-01-15 19:34

Heel herkenbaar ts. Zr hadden mij ook van het platteland vol met dieren en paarden aan huis in een mini huisje midden in een groot dorp gestopt Zonder voor en achtertuin. Ben letterlijk heel ziek geworden van de heimwee en heeft me uiteindelijk ook mijn relatie gekost.

Nu woon ik weer in een dorp, maar met voor ons huis een groot grasveld, een voor en achtertuin en als ik boven uit het raam kijk zie ik de landerijen. Ook is ons huis oudestijl gebouwd.
Hier ben ik een stuk gelukkiger.

Mijn tip is dan ook blijf gewoon zoeken naar jou ideale huisje. Ooit komt het op je pad. Maar stap vooral niet in een situatie waarvan je van te voren weet dat het je ongelukkig maakt.

Nomineer dit bericht ×