Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-01-15 08:36

Geplaatst: 09-01-15 08:36

Ruilen? Op mijn 18de alleen gaan wonen, ondertussen ongeveer 4jaar verder.. ik wou dat ik de luxe had van even terug bij mijn ouders te gaan wonen maar helaas. Het is echt wel een serieuze besparing.. Ik kan nu amper iets sparen, alle centen gaan naar paard, honden, mezelf, studie of het huis.. Moet er niet aan denken ooit kinderen te nemen :')

Geniet er maar gewoon van zoals iedereen je hier zegt

**Geplaatst**: 09-01-15 08:42

Geplaatst: 09-01-15 08:42

Ik kan me wel voorstellen wat je bedoelt hoor. De maatschappelijke druk, zelfs ongesproken, is enorm. Op die leeftijd hoor je bezig te zijn met settelen, samenwonen, trouwen, kinderen... bladiebla.

Ik ben nu 28 en heb dit ook heel erg. Met name voor wat betreft baan of kinderen. Aan de ene kant denk ik dat kinderen me heel veel rijkdom geven, maar als ik zie wat het met vriendinnen doet, ben ik blij dat ik ze nog niet heb

.

**Geplaatst**: 09-01-15 09:02

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 09:02

Het gaat erom dat jij gelukkig bent.
Als jij gelukkig bent en je moeder vindt het prima, zou ik het zo laten.
Het maakt niet uit wat een ander oordeelt.
Krijg je een relatie kan je altijd nog het huis uit.

Ik heb een oom die ook al zn hele leven bij zijn ouders woont.
eerst hebben zij voor hem gezorgd. Vervolgens leed ieder zijn eigen leven.
En nu ze ouder worden zorgt hij voor hun.

**Geplaatst**: 09-01-15 09:25

Geplaatst: 09-01-15 09:25

Ik herken je gevoel heel erg, al heb ik een andere situatie.

Ik ben namelijk 28 jaar, woon wel op mijzelf, maar heb geen vaste baan, geen relatie en dus ook geen trouwplannen of kinderplannen.
Terwijl mijn vriendinnen wel die trouwplannen hebben, of getrouwd zijn en dus met een dikke buik lopen of al een kleintje hebben.

Ik voel de druk ook en ook voelt het enigszins als een mislukking.
Terwijl ik juist vind dat ik wel een beetje trots mag zijn op mijzelf, omdat ik 5 jaar geleden helemaal alleen van het westen naar het noorden ben gegaan.

Een goede vriend van mij met wie ik het er over heb gehad, zei dat ik niet moest kijken naar anderen en meer moest gaan kijken waar ik gelukkig van wordt en dat moet gaan doen.

**Geplaatst**: 09-01-15 09:39

Geplaatst: 09-01-15 09:39

Leven en laten leven

Al ben ik wel heel erg van verantwoordelijkheid nemen, individuele ontwikkeling en stimuleren om het meeste uit jezelf te halen. De invulling hiervan is voor iedereen anders.

Uit jouw situatie begrijp ik dat je voorziet in je eigen levensonderhoud door te werken, een financiële bijdrage te leveren aan het huis en ook je eigen huishouden draait. Dit laat zien dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven, ondanks dat je nog bij je ouders thuis woont.
Daarnaast ben je bezig met een opleiding en werk je doelgericht naar het opstarten van je eigen bedrijf.
Ik zie alleen maar positieve ontwikkelingen

Ik lees uit je post geen profiteur die de hele dag op haar gat zit en haar ouders het werk en de financiën laat opknappen. Misschien is dat het beeld wat mensen hebben bij jong volwassenen die nog thuis wonen? Ik zou zeggen: zolang je nog gelukkig bent met deze situatie en dit naar jezelf (!) kunt verantwoorden, dan zit je toch prima thuis

**Geplaatst**: 09-01-15 09:56

Geplaatst: 09-01-15 09:56

GirlinBoots schreef:
Ik ben namelijk 28 jaar, woon wel op mijzelf, maar heb geen vaste baan, geen relatie en dus ook geen trouwplannen of kinderplannen.
Terwijl mijn vriendinnen wel die trouwplannen hebben, of getrouwd zijn en dus met een dikke buik lopen of al een kleintje hebben.

Dit

Alleen dan in mijn geval 26.... En net vorige week mijn jongere nichtje 'ik ben zwanger.' Leuk voor haar, maar toen twijfelde ik toch wel even flink aan mijzelf

Ik weet niet of ik de boot heb gemist, maar dat roeibootje van mij roeit opzich ook prima :Y)

Even terug naar de OP: Ik ben nét een halfjaar uit huis. Hiervoor wel gedeeltelijk uit huis geweest en perioden in het buitenland gewoond. Ben gek op mijn ouders, maar uiteindelijk werden we een beetje gillend gek van elkaar _O-

Vind het nu wel lekker om op mijzelf te zitten, maar was wel heel stil in het begin

In ieder geval: Je moet doen wat je ZELF wilt. Niet de mening van de dorpsgenoot van 7 huizen verderop.

Laatst bijgewerkt door Winged op 09-01-15 09:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-01-15 09:57

Geplaatst: 09-01-15 09:57

Je moet je niet druk maken om wat andere mensen van jou vinden. Als jij zo gelukkig bent dan is het toch goed? Waarom moet je voldoen aan het verwachtingspatroon van anderen? Volgens mij ben je niet mislukt maar heb je het juist super voor elkaar.

**Geplaatst**: 09-01-15 09:58

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 09:58

Idd lekker genieten hoor, en als je nou een potentiële partner ontmoet zeg je gewoon dat je moeder tijdens bij jouw huis in woont :')

**Geplaatst**: 09-01-15 10:58

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 10:58

Ik zit in een soort gelijke situatie, ik woon alleen met mijn vriend bij mijn vader en ben 27.
Ik heb 4 jaar in een koopappartement gewoond in het centrum van Tilburg en ben daarna weer terug naar huis gegaan.
Mijn vader woont alleen op een (hobby)boerderij en heeft een paar jaar terug alles laten verbouwen. Hij heeft toen van 1 huis, 2 huizen laten maken en gevraagd of ik weer thuis wilde komen wonen.
Mijn vriend zag dit gelijk zitten, veel ruimte buiten, grote werkplaats voor hem en geen vaste lasten meer.
Ik heb lang getwijfeld en het uiteindelijk gedaan. Mijn appartement verhuur ik nu en ik ben ondertussen ook zwanger van de eerste.
Ik heb nu mogelijkheden die ik eerst niet had, al mijn dieren, ik hoef nu niet te werken en kan thuis bij de kleine blijven en we kunnen veel geld sparen (en uitgeven). Ons pap heeft iemand die zijn huis schoon houd en we eten altijd samen (ik kook). Als hij ouder word en niet meer alles kan hoeft hij niet naar een verzorgingstehuis, maar kan thuis blijven, ook wel een fijn idee. Zoals het vroeger ging eigenlijk.

En toch knaagt het ergens net als bij jou. Het huis is niet van mij, maar van hem en alles wat ik aangepast wil hebben moet dus in overleg. Bang voor reacties van andere mensen, het niet geheel zelfstandig zijn, ik herken het allemaal.
Toch zou ik het niet anders willen hoor!

**Geplaatst**: 09-01-15 12:01

Geplaatst: 09-01-15 12:01

x_spekkie_x schreef:
Leven en laten leven Al ben ik wel heel erg van verantwoordelijkheid nemen, individuele ontwikkeling en stimuleren om het meeste uit jezelf te halen. De invulling hiervan is voor iedereen anders.

Uit jouw situatie begrijp ik dat je voorziet in je eigen levensonderhoud door te werken, een financiële bijdrage te leveren aan het huis en ook je eigen huishouden draait. Dit laat zien dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven, ondanks dat je nog bij je ouders thuis woont.
Daarnaast ben je bezig met een opleiding en werk je doelgericht naar het opstarten van je eigen bedrijf.
Ik zie alleen maar positieve ontwikkelingen Ik lees uit je post geen profiteur die de hele dag op haar gat zit en haar ouders het werk en de financiën laat opknappen. Misschien is dat het beeld wat mensen hebben bij jong volwassenen die nog thuis wonen? Ik zou zeggen: zolang je nog gelukkig bent met deze situatie en dit naar jezelf (!) kunt verantwoorden, dan zit je toch prima thuis

Precies dat! Ik vind mensen die "thuis" wonen zoals jij dat doet absoluut niet vreemd. Maar inderdaad wel als je daar een beetje zit te profiteren van je ouders en je eigen verantwoordelijkheid niet neemt. Ik ken veel mensen die maar bij hun ouders blijven hangen omdat het gratis is en dat ze dan niet hoeven te koken, schoonmaken etcetera.

Ikzelf moet er overigens niet aan denken om weer bij mijn ouders te gaan wonen. Mijn ouders zijn echt fantastisch, maar ik zou toch het gevoel van vrijheid een beetje verliezen denk ik. Maar als jij gelukkig bent op deze manier is daar helemaal niets mis mee wat mij betreft!

**Geplaatst**: 09-01-15 12:07

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 12:07

Ah meid, is het zo erg?

Ik ben 31 en woon nog steeds terug thuis. Ik heb hier ruimte zat, mijn eigen praktijk zit ondertussen ook nog steeds bij hun in huis. Financieel is het een stuk aantrekkelijker! Het is gezelliger en qua wassen en plassen is het ook leuker/makkelijker om dat met zijn drietjes te doen.

Momenteel ben ik aan het kijken om een huis of appartement te kopen, zodat ik dan kan gaan verhuren ...

Zolang ik geen vaste relatie heb waar samenwonen uit vloeit, blijf ik gewoon hier zitten

Enige nadeel hieraan is dat ik nog steeds moet zeggen rond hoelaat ik thuis ben, kwestie dat ze zich niet helemaal tam schrikken als ze snachts ineens de poorten horen opengaan. Maar voor de rest ....
Ik regel wel al mijn dingen zelf, al moet ik toegeven dat vaderlief de boekhouding doet, maar dat zou hij ook doen als ik niet meer thuis woonde

**Geplaatst**: 09-01-15 12:15

Geplaatst: 09-01-15 12:15

Ja ik heb het zo ook ondervonden, de publike opinie of sociale druk....
gewoon doen zo jij het wilt,makkelijker gezegd dan gedaan maar je moet er boven staan en genieten van je positie!

**Geplaatst**: 09-01-15 12:20

Geplaatst: 09-01-15 12:20

Lekker boeiend dat getal. Als jij happy bent, is het goed toch?

Ik had op mn 20ste ene huurhuis en toen ik 24 was kocht ik mijn eerste eigen huis. Samengewoond en alles, maar nu toch echt weer alleen, alweer 27, maar ik vind het heerlijk! Geen haar op mn hoofd die het idee heeft dat ik nu perse "moet" omdat vrienden om me heen allemaal gaan trouwen hoor! Wordt al doodsbenauwd als ik weer aan samenwonen denk _O-

Ik heb ook nog een drietal vriendinnen van 27-30 die nog bij hun ouders wonen. Lekker boeiend?!

**Geplaatst**: 09-01-15 12:21

Geplaatst: 09-01-15 12:21

Ik heb de rest even niet gelezen, maar om je uit je zorgen te helpen:
Iedereen is anders!

Ikzelf ben "pas" 20 en ga komend jaar op mezelf wonen omdat het moet,
Mijn vriend is 22 en gaat dus mee, omdat het moet maar ook uit noodzaak.

wij hebben 2 vrienden van beiden 25, een ervan is door school op kamers gegaan sinds afgelopen zomer. De andere woont thuis, heeft geen relatie en geen kinderen.. En een vriendin die komt wel..
Hij maakt zich geen enkele zorgen en zijn ouders vinden het gezelschap wel prettig.
Hij werkt 1 x per maand een week lang snachts.. smiddags kan hij dus doorbrengen met welke ouder er op dat moment thuis is.

Waarom zou dat erg moeten zijn?
Er zijn er echt meer dan genoeg die op jou leeftijd nog thuis wonen.
En als je Moeder/vader dat niet erg vind, wat schaadt het dan?

**Geplaatst**: 09-01-15 12:26

Geplaatst: 09-01-15 12:26

Meid ik heb een collega gehad die op zijn 55e nog bij zijn moeder woonde.
Nooit uit huis geweest, geen relatie, geen kinderen, nooit op vakantie ..niks.
Die heeft ook gewoon nooit geleefd zegmaar.

Klinkt heerlijk zo, mega huis samen met je moeder. Als jij werkt en kan genieten van alles wat je lief is zou ik het zo laten (en sparen, nu kan het goed) tot je misschien onbezorgd een huis kunt kopen, misschien samen met een grote liefde.

Bij iedereen is het anders, ik ben 23 en ons tweede kind is op komst, de ander gaat met 30 het huis uit. Zou me er niet al te druk om maken als ik jou was. Tenzij je op je 50 nog thuis woont, dat blijf ij toch wel erg "bijzonder" vinden.

**Geplaatst**: 09-01-15 12:50

Geplaatst: 09-01-15 12:50

Poiuytrewq schreef:
Meid ik heb een collega gehad die op zijn 55e nog bij zijn moeder woonde.
Nooit uit huis geweest, geen relatie, geen kinderen, nooit op vakantie ..niks.
Die heeft ook gewoon nooit geleefd zegmaar.

Die collega heb ik ook

. Maar dat vind ik dan wel een beetje ver gaan

Het is niet zo dat zijn moeder zorg nodig heeft oid.

**Geplaatst**: 09-01-15 15:37

Geplaatst: 09-01-15 15:37

Poiuytrewq schreef:
Meid ik heb een collega gehad die op zijn 55e nog bij zijn moeder woonde.
Nooit uit huis geweest, geen relatie, geen kinderen, nooit op vakantie ..niks.
Die heeft ook gewoon nooit geleefd zegmaar.

Klinkt heerlijk zo, mega huis samen met je moeder. Als jij werkt en kan genieten van alles wat je lief is zou ik het zo laten (en sparen, nu kan het goed) tot je misschien onbezorgd een huis kunt kopen, misschien samen met een grote liefde.

Bij iedereen is het anders, ik ben 23 en ons tweede kind is op komst, de ander gaat met 30 het huis uit. Zou me er niet al te druk om maken als ik jou was. Tenzij je op je 50 nog thuis woont, dat blijf ij toch wel erg "bijzonder" vinden.

Hier uit maak ik op dat je pas leeft als je maar veel op vakantie gaat,kinderen en een relatie hebt?Fijn dat sommige mensen dat uitmaken voor anderen.

**Geplaatst**: 09-01-15 15:55

Geplaatst: 09-01-15 15:55

Ik ben ook 25 en woon nog thuis (in mijn studententijd heb ik wel bijna 2 jaar op kamers gezeten). Ik heb niet het gevoel dat mensen me veroordelen, maar toch heb ik vaak het gevoel dat ik mezelf moet verantwoorden om mijn eigen idee recht te trekken ofzo. Terwijl ik eigenlijk denk.. als ik blij ben, mijn ouders blij zijn, wat maakt het dan uit?

Natuurlijk is dit financieel ook voor mij aantrekkelijk en is het anders lastig met paard, auto en eventuele andere luxe daarnaast, maar er zijn veel meer redenen om thuis te blijven.
Twee van mijn vriendinnen (+/- 25) wonen ook thuis, omdat zij hetzelfde probleem hebben.

Mijn ouders doen wel alles om mij in de huishouding te ontlasten (eten, wassen, strijken etc.), maar ik weet dat ik ook prima voor mezelf kan zorgen.

**Geplaatst**: 09-01-15 16:09

Geplaatst: 09-01-15 16:09

Oke, ik ben nog geen 25, wordt dit jaar 23. Maar ook ik woon nog wel thuis, en zie toch ook om mij heen dat iedereen van mijn leeftijd uit huis is, een relatie heeft of inmiddels zelfs al verloofd of getrouwd.

Sommigen hebben hier voor gekozen omdat de thuis situatie niet meer lekker liep, anderen zijn gewoon in het traject gekomen.

Voor mij is het financieel gezien gewoon ontzettend handig, en ik heb een goede band met mijn ouders. Wel merk ik dat mensen van mij verwachten dat ik een vriend moet zoeken, omdat ik nu dingen mis volgens hun. Terwijl ik dat zelf helemaal niet zo zie. Ik voel me goed met mijn leven en ook ik hou van de vrijheid en luxe die het mee brengt om singel te zijn en bij je ouders nog te wonen.

Wel heb ik voor mezelf een 5 jaren plan uitgestippeld. Die is dit jaar in gegaan. Het plan is om in deze 5 jaar financieel gewoon veel te sparen, wat makkelijk mogelijk is aangezien ik thuis woon en een goede baan heb. En over 5 jaar mijn eigen huis kunnen kopen, met mijn stukje grond en een paar stallen, om mijn paard +1 aan huis te hebben staan.

Ik ben niet echt een vakantie mens, mijn ouders wel. Dus als die op vakantie gaan, heb ik het gehele huis onder mijn hoede. Ik weet dus dat ik prima zelfstandig kan wonen. Zijn mijn ouders wel thuis, dan help ik gewoon mee in het huishouden. En kook ik betijden.

Ik maak me niet echt zorgen. Ik geniet van mijn leven, en dat is het belangrijkste. Je hebt er maar 1.

Wel jammer dat er mensen zijn die er een verwachting van maken voor jou.

**Geplaatst**: 09-01-15 16:09

Geplaatst: 09-01-15 16:09

@geerke als je naast je baan alleen maar in je uppie thuis zit voor je tv zit, eet, slaapt en echt nooit iets onderneemt vind ik niet echt dat je leeft nee. Ik maak dat niet voor anderen uit, dat is gewoon een mening. Soort kluizenaar idee heb ik daar bij

**Geplaatst**: 09-01-15 16:11

Geplaatst: 09-01-15 16:11

Poiuytrewq schreef:
Soort kluizenaar idee heb ik daar bij

Ja, maar misschien is die persoon helemaal gelukkig met zijn leven. Je weet het niet.

**Geplaatst**: 09-01-15 16:17

Geplaatst: 09-01-15 16:17

Poiuytrewq schreef:
@geerke als je naast je baan alleen maar in je uppie thuis zit voor je tv zit, eet, slaapt en echt nooit iets onderneemt vind ik niet echt dat je leeft nee. Ik maak dat niet voor anderen uit, dat is gewoon een mening. Soort kluizenaar idee heb ik daar bij

en als je een baan hebt,kinderen en een relatie word je geleeft

Kluizenaar zijn is heerlijk,ik doe het al 25 jaar!

**Geplaatst**: 09-01-15 16:22

Re: 25+ en bij je ouders wonen.

Geplaatst: 09-01-15 16:22

Ook ik heb lang thuis gewoon, tot eind 20. En ja, ik durf hardop te zeggen dat ik het fijn vond. Daardoor heb ik kunnen sparen en nu met mijn man een huis gekocht

En wat anderen ervan vonden? Schijt eraan. Ik was gelukkig

en inderdaad ze hebben altijd wel wat aan te merken; nu heb ik een eigen huis, auto en ben getrouwd; gaan ze mekkeren wanneer de kinderen komen

Dus men is nooit tevreden over jouw leven, maar dat hoeft ook niet; als jij maar tevreden bent!

**Geplaatst**: 09-01-15 16:24

Geplaatst: 09-01-15 16:24

Je leeft je eigen leven en steunt niet op je ouders. Is echt een win-win situatie. En je doet gewoon je eigen dingen en zit niet de hele dag met je moeder op de bank haha. Meeste mensen die op die leeftijd thuis wonen die doen verder ook niks ik denk dat dat meer het idee is van '25 en nog thuis wonen' dit is bij jou duidelijk niet het geval!

**Geplaatst**: 09-01-15 16:24

Geplaatst: 09-01-15 16:24

vuurneon schreef:
Ook ik heb lang thuis gewoon, tot eind 20. En ja, ik durf hardop te zeggen dat ik het fijn vond. Daardoor heb ik kunnen sparen en nu met mijn man een huis gekocht

En wat anderen ervan vonden? Schijt eraan. Ik was gelukkig en inderdaad ze hebben altijd wel wat aan te merken; nu heb ik een eigen huis, auto en ben getrouwd; gaan ze mekkeren wanneer de kinderen komen

Dus men is nooit tevreden over jouw leven, maar dat hoeft ook niet; als jij maar tevreden bent!

20 is toch wel normale leeftijd?

Nomineer dit bericht ×