Waarom ben ik zo jaloers?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Yasmijntje

Berichten: 2084
Geregistreerd: 13-09-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 00:59

Janine1990 schreef:
Is het mazzel? Of toeval? Mmmm, nee... Het is het resultaat van je 'acties en keuzes' uit het verleden.
Sommige mensen hebben het geluk dat ze een meer gevulde portemonnee hebben..


Dat vind ik wel een beetje kort door de bocht. Al zou ik nog zoveel acties en keuzes in mijn verleden veranderen, het zou geen bal uitmaken af en toe. Je hebt veel geluk gehad en Daar mag je best van genieten. in plaats van steeds te kijken naar wat je niet hebt.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 01:01

Yasmijntje schreef:
Janine1990 schreef:
Is het mazzel? Of toeval? Mmmm, nee... Het is het resultaat van je 'acties en keuzes' uit het verleden.
Sommige mensen hebben het geluk dat ze een meer gevulde portemonnee hebben..


Dat vind ik wel een beetje kort door de bocht. Al zou ik nog zoveel acties en keuzes in mijn verleden veranderen, het zou geen bal uitmaken af en toe. Je hebt veel geluk gehad en Daar mag je best van genieten. in plaats van steeds te kijken naar wat je niet hebt.


Wie kijkt er naar wat ze niet heeft?
Dat ben ik namelijk niet hoor...

Ik geloof alleen niet zo heel erg veel in het toeval...

Vero

Berichten: 9778
Geregistreerd: 11-03-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 11:03

TS heeft een paard waar ze blij mee is. ze heeft er spullen voor alleen dan wat minder dure spullen. maar wat maakt dat uit? zoals al is gezegd ziet niemand aan de buitenkant wat het heeft gekost. Als zij jaloers word als ze op wedstrijd gaat moet ze wat aan der zelf veranderen

billionache

Berichten: 6587
Geregistreerd: 06-12-06
Woonplaats: België

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 12:48

Vind ik een rare reactie Janine1990... Komt een beetje over alsof mensen die het absoluut niet breed hebben thuis dat aan hun eigen acties te danken hebben. En zo zit het helaas helemaal niet in elkaar wat dat betreft.

Ik spreek alleen uit de rijkeluiskindjes uit de paardenwereld die ik persoonlijk kende. En eerlijk? Erg veel talent zat daar niet in. Een top leerpaard op stal en dure instructeur. Maar als je hen op een iets moeilijker te rijden paard zette, ho maar, dan konden ze er helemaal niks mee. Uiteraard niet allemaal en je kan niet iedereen over dezelfde kam scheren, maar dat is tenminste mijn persoonlijke ervaring.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:02

billionache schreef:
Vind ik een rare reactie Janine1990... Komt een beetje over alsof mensen die het absoluut niet breed hebben thuis dat aan hun eigen acties te danken hebben. En zo zit het helaas helemaal niet in elkaar wat dat betreft.

Ik spreek alleen uit de rijkeluiskindjes uit de paardenwereld die ik persoonlijk kende. En eerlijk? Erg veel talent zat daar niet in. Een top leerpaard op stal en dure instructeur. Maar als je hen op een iets moeilijker te rijden paard zette, ho maar, dan konden ze er helemaal niks mee. Uiteraard niet allemaal en je kan niet iedereen over dezelfde kam scheren, maar dat is tenminste mijn persoonlijke ervaring.


Niet altijd, maar je eigen instelling kan er heel erg veel aan doen.
Hoeveel van die mensen die het niet breed hebben zitten vrijwillig een uitkering te trekken? Hoeveel mensen probeert het UWV na al die jaren nog steeds aan het werk te krijgen? Onlangs een gesprek met een leidinggevende bij een (inbound!) call center, die in deze tijd van het jaar onwijs druk is en meer dan 300 man personeel extra aan moet nemen. Die zit dus vanaf oktober bij uitzendbureau's om mensen te spreken. Ze is inmiddels wel zo ervaren dat ze de meesten er uit pikt. Maar het gebeurt elk jaar nog een aantal keer (!!!) dat mensen hun ware ik verbergen en een training van vier dagen meepikken (die krijgen ze betaald) om vervolgens op werkdag nummer 1 zich af te melden: "Ja sorry, maar ik denk dat het werk toch veel te zwaar is voor mij."
Dan zit je weer met je uitkering (á 70%) of in de bijstand (nog minder dan je uitkering)...
Kijk je wel eens naar 'Uitstel van executie'? Alsof ze de mensen er op uit pikken! Wat een achterlijke types zitten daarbij zeg... De DD is toch het eerste wat je stop zet als je financieel aan de grond staat? En zo nog talrijke voorbeelden...

Slechts een enkeling zit aan de grond buiten eigen schuld om. En dan heb ik het niet over die mensen die zich om te tuin hebben laten leiden door aantrekkelijke beleggingen met een hoog rendement op de korte of middellange termijn, die vooraf al dubieus zouden zijn aangemerkt door een weldenkend persoon...

Ik ken er een heel aantal persoonlijk, en een heel aantal kan echt een flink potje rijden en was verre van gehersenspoeld... Was het misschien wat jij wilde zien als ze op een lastiger paard reden? Heb je dat betreffende paard zelf ook gereden? Was het misschien gewoon écht een lastig paard? Of was het gewoon niet de juiste combi...

Je uit je erg negatief over de rijkeluiskindjes, top leerpaard, dure instructeur.. Dat maakt het niet echt geloofwaardig dat je hier een objectieve mening neerzet...

Urielle

Berichten: 50120
Geregistreerd: 28-07-05
Woonplaats: Rilland

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:09

Er zit natuurlijk wél verschil in uit welk nest je komt.
Mijn ouders zijn gescheiden, mijn moeder zat als alleenstaande studerende moeder met drie kinderen. Ze heeft krom gelegen voor mijn manegelessen.
Maar als mijn ouders bij elkaar gebleven waren hadden mijn zus en ik allebei een pony gehad, bij de ponyclub gezeten en wedstrijden gereden. Dat is een andere start in de sport dan wanneer je als volwassene nog moet beginnen.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:13

Urielle schreef:
Er zit natuurlijk wél verschil in uit welk nest je komt.
Mijn ouders zijn gescheiden, mijn moeder zat als alleenstaande studerende moeder met drie kinderen. Ze heeft krom gelegen voor mijn manegelessen.
Maar als mijn ouders bij elkaar gebleven waren hadden mijn zus en ik allebei een pony gehad, bij de ponyclub gezeten en wedstrijden gereden. Dat is een andere start in de sport dan wanneer je als volwassene nog moet beginnen.


En dat is heel juist opgemerkt!!

Maarja, daar kunnen de rijkeluiskinderen ook weinig aan doen... Wie weet wat ze denken als ze weten hoe er over ze gedacht word... Kan me voorstellen dat dat heel erg eenzaam voelt.

Horseloverl
Berichten: 2308
Geregistreerd: 27-03-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:14

Ik had een boerenknolletje echt twas geweldig, ook allemaal bekakte types eromheen zo van wat moet die olietanker hier. Dan spring je een rondje en win je en dan is het ineenkeer geen olietanker meer :) wat ik hiervan geleerd heb is dat het niet uitmaakt hoe je eruitziet of wat dan ook, maar om hoe je rijd :) gwn trainen en het succes komt dan zullen ze jaloers zijn op jou. :D

manou_diablo
Berichten: 256
Geregistreerd: 08-07-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:15

Probeer als je aan het losrijden bent gewoon eens naar het publiek te kijken, jij rijdt toch maar mooi een wedstrijd en zij kijken toe! Wees trots op wat jij en je paard al bereikt hebben +:)+

billionache

Berichten: 6587
Geregistreerd: 06-12-06
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:15

Ja, daar heb je wel gelijk in, dat er veel mensen tussenzitten die er niets voor willen doen. Maar ik zit zelf in die situatie. Moeder werkt zich de pleuris, ik werk me de pleuris naast mijn fulltime opleiding, wonen in een stacaravan en het is gewoon dweilen met de kranen open. Voor mij komt het dus wel een beetje beledigend over als je zegt dat het merendeels de 'eigen schuld' zou zijn. Er zijn voldoende mensen die er hard voor werken maar in een vicieuze cirkel terechtkomen en moeten krabbelen.
Niet dat ik erg veel te klagen heb hoor. Ik ben al lang blij dat ik kan studeren, een lieve vriend heb en omringd wordt door een warme vriendenkring :-)

Ik heb inderdaad zelf op één van die lastigere paarden gereden, want dat was namelijk mijn eigen merrie :+

En volgens mij bestaat er niet zoiets als een 'objectieve mening'? Meningen zijn altijd subjectief. En zoals af te leiden is uit mijn posts spreek ik inderdaad uit mijn persoonlijke ervaringen, wat ik zelf heb ondervonden en meegekregen. Heb overigens al aangegeven dat ik absoluut niet iedereen over dezelfde kam wil scheren, maar vanuit MIJN ervaring is dit toch wel vaak het geval...

piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:21

Stap 1: accepteren dat de wereld niet eerlijk is en de verdeling van rijkdom dus ook niet
Stsp 2: haalbare doelen voor jezelf vaststellen met de mogelijkheden die er zijn. Ook zonder wedstrijden kun je prima goed worden in dingen zoals paardrijden.
Stap 3: keihard aan de slag gaan om stap 2 te verwezenlijken, zodra gereed, stap 2 opnieuw invullen.

je zal zien dat je je daarna een stuk beter voelt, en minder gericht ben op anderen. Als je ouder word en ouder zal je nog eens zien wie er gelukkiger in het leven staat, degenen die alles kado krijgen of degenen die de waarde zien van bereikte doelen.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:28

billionache schreef:
Ja, daar heb je wel gelijk in, dat er veel mensen tussenzitten die er niets voor willen doen. Maar ik zit zelf in die situatie. Moeder werkt zich de pleuris, ik werk me de pleuris naast mijn fulltime opleiding, wonen in een stacaravan en het is gewoon dweilen met de kranen open. Voor mij komt het dus wel een beetje beledigend over als je zegt dat het merendeels de 'eigen schuld' zou zijn. Er zijn voldoende mensen die er hard voor werken maar in een vicieuze cirkel terechtkomen en moeten krabbelen.
Niet dat ik erg veel te klagen heb hoor. Ik ben al lang blij dat ik kan studeren, een lieve vriend heb en omringd wordt door een warme vriendenkring :-)

Ik heb inderdaad zelf op één van die lastigere paarden gereden, want dat was namelijk mijn eigen merrie :+

En volgens mij bestaat er niet zoiets als een 'objectieve mening'? Meningen zijn altijd subjectief. En zoals af te leiden is uit mijn posts spreek ik inderdaad uit mijn persoonlijke ervaringen, wat ik zelf heb ondervonden en meegekregen. Heb overigens al aangegeven dat ik absoluut niet iedereen over dezelfde kam wil scheren, maar vanuit MIJN ervaring is dit toch wel vaak het geval...


Wie de schoen past, trekke 'm aan ;) Zeggen ze meestal.
Ik ga er vanuit dat je zelf wel kan beoordelen of de acties en keuzes uit jullie verleden er toe hebben geleid dat je nu in deze situatie terecht bent gekomen.

Ik begrijp dat je vindt dat jullie hard werken, maar dat betekent niet dat mensen die het breder hebben minder hard hoeven te werken of zelfs minder hard werken.
Als ik je verhaal zo lees hebben wij het thuis beter, maar dat betekent niet dat mijn ouders minder hard werken ;) Hooguit dat er wat andere gelukjes bij ongelukjes zijn geweest ;)

En wees nu eens reëel, hoeveel verschilde er tussen dat top leerpaard en jouw merrie?
Als ik een paard wil kopen voor weinig geld, zeg een euro of 3-4 duizend, moet ik ook concessies maken. Dat is a. op gezondheid (niet de mooiste foto's bijvoorbeeld) of b. (en vaker voorkomend) het karakter, of c. het talent...
Dan is het toch best wel heel erg vaak logisch dat een duurder paard gezond is, een goed en meewerkend karakter heeft en ook nog eens het talent heeft. Ja, dan is het logisch dat dat paard makkelijker te rijden is. Maar daar is de prijs dan ook naar... Als je dat gewend bent, waarom zou je dan een lastiger paard gaan rijden?

Of was het misschien jouw manier van rijden versus de manier van rijden die die persoon aan heeft geleerd bij die instructeur? En als jij de concessie op karakter hebt gemaakt, is het toch logisch dat die persoon er niet mee overweg kon? Het is tenslotte een merrie, een andere manier van rijden... Tsjah, dat heb je niet in één keer voor elkaar? Of wilde je beweren dat jij dat wel had? ;)

Wat betreft objectief en subjectief, heb je helemaal gelijk. Het was nog een beetje vroeg. Maar ik vermoed dat je wel begrijpt wat ik bedoel. Zo niet: Je negatieve houding naar rijkeluiskindjes maakt je mening niet tot een betrouwbaar en meetbaar feit ;)
Als je uitspraken een minder negatieve lading hadden gehad, was het waarschijnlijk een stuk geloofwaardiger geweest.

Wat betreft jouw ervaring, heb ik er nog maar één gelezen. Niet echt een acceptabele steekproef :P

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:32

piezze schreef:
Stap 1: accepteren dat de wereld niet eerlijk is en de verdeling van rijkdom dus ook niet
Stsp 2: haalbare doelen voor jezelf vaststellen met de mogelijkheden die er zijn. Ook zonder wedstrijden kun je prima goed worden in dingen zoals paardrijden.
Stap 3: keihard aan de slag gaan om stap 2 te verwezenlijken, zodra gereed, stap 2 opnieuw invullen.

je zal zien dat je je daarna een stuk beter voelt, en minder gericht ben op anderen. Als je ouder word en ouder zal je nog eens zien wie er gelukkiger in het leven staat, degenen die alles kado krijgen of degenen die de waarde zien van bereikte doelen.


Je stappen vind ik echt goed omschreven hoor!

Maar dikgedrukte wil ik even op ingaan... Want dingen cadeau krijgen, zo ziet het er misschien uit aan de buitenkant... Betekent dat dan ook dat degene die het voor anderen cadeau lijkt te krijgen het zo ervaart? En minder gelukkig is?

Want ik denk persoonlijk niet dat dat zo is... Bij een enkeling misschien...

piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:35

Vanuit de perceptie van ts gedacht ik snap ook wel dat er bijna niemand is die alles kado krijgt. Zelfs de princessen zullen ergens aan moeten werken, met de juiste spullen, leraren worden dingen wel veel makkelijker en ook minder waardevol denk ik.

piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:40

Dat ik elke avond met een vol buikje in een warm bedje mag , lijkt voor mij heel gewoon, een vluchteling in syrie word al blij van een koude tochtige garage na een nachtje buiten. Voor de perceptie van een syrische vluchteling krijg ik alles kado toch? En eigenlijk heeft hij dan gelijk. Want in dat daglicht gezien is het voor moeite om elke dag naar kantoor te gaan?

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:41

piezze schreef:
Vanuit de perceptie van ts gedacht ik snap ook wel dat er bijna niemand is die alles kado krijgt. Zelfs de princessen zullen ergens aan moeten werken, met de juiste spullen, leraren worden dingen wel veel makkelijker en ook minder waardevol denk ik.


Minder waardevol?
Waarom is het minder waardevol dan?

Dat er de juiste spullen en leraren aanwezig zijn, betekent natuurlijk niet dat er minder hard gewerkt moet worden (met een goede instructeur misschien juist wel harder?). Dus een goed resultaat zal niet minder waardevol zijn.

Ik kan inderdaad begrijpen dat TS er zo over denkt, maar ik denk dat dat dan toch echt een tekortkoming van TS is.

RiannaB

Berichten: 1247
Geregistreerd: 19-09-11
Woonplaats: West-Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:43

Ik vind het eerlijk gezegd ook wel herkenbaar hoor, TS. Af en toe heb ik ook zo wel m'n momentjes dat ik zo denk over mensen die met de mooiste paarden rijden en in de duurste spullen lopen. Dat je dat af en toe hebt is niet gek.

Wat bij mij alleen het verschil is, is dat ik mij aan de andere kant wel heel goed besef hoe gelukkig ik mijzelf mag prijzen met wat ik wél heb. Overigens laten alle reacties in dit topic mij daar opnieuw weer even bij stil staan.

TS, wij hebben beide een eigen paard en kunnen hier lekker op onze eigen manier mee aan de gang gaan. Alleen dat is toch al fantastisch? Alles kan altijd beter/mooier/luxer, maar zou je daar echt zoveel gelukkiger van worden?

AustriaTrick

Berichten: 2300
Geregistreerd: 21-11-08

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:44

Ga voor jezelf leven, niet voor een ander. :)

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:45

piezze schreef:
Dat ik elke avond met een vol buikje in een warm bedje mag , lijkt voor mij heel gewoon, een vluchteling in syrie word al blij van een koude tochtige garage na een nachtje buiten. Voor de perceptie van een syrische vluchteling krijg ik alles kado toch? En eigenlijk heeft hij dan gelijk. Want in dat daglicht gezien is het voor moeite om elke dag naar kantoor te gaan?


Dat word wel een heel lastige vergelijking naar dit topic natuurlijk. We hebben het hier over Nederland, misschien een stukje België? Maar in ieder geval plaatsen waar de sociale voorzieningen prima in orde zijn. Zou die Syrische vluchteling dan jaloers zijn op jou? Denken dat jij alles cadeau krijgt?
Zou die vluchteling niet liever ook zo'n regering hebben als wij hier in Nederland? Diezelfde regering waar wij altijd enorm op lopen te mopperen en te zeuren?

Ik denk al met al dat het niet haalbaar is om deze vergelijking er bij te gaan halen. Nog even en de Wet van Godwin dient zich hier aan... :+

FCSA

Berichten: 6570
Geregistreerd: 30-10-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:47


piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Re: Waarom ben ik zo jaloers?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 13:59

Ja als je iets makkelijker krijgt ishet minder waardevol voor jou. De prestatie is hetzelfde maar de weg er naar toe is denk ik hetgeen wat telt. Dat zie je op elke olympische spelen op het gezicht van de sporter, dat geluk bij het winnen, de teleurstelling bij het verliezen. Als je wint bij iets waar je kei en keihard voor gewerkt hebt dAn heeft dat voor jou heel veel waarde. Krijg ik een prijs die iedereen krijgt een deelnemersvaantje, dan heeft dat minder waarde

piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 14:03

Janine1990 schreef:
piezze schreef:
Dat ik elke avond met een vol buikje in een warm bedje mag , lijkt voor mij heel gewoon, een vluchteling in syrie word al blij van een koude tochtige garage na een nachtje buiten. Voor de perceptie van een syrische vluchteling krijg ik alles kado toch? En eigenlijk heeft hij dan gelijk. Want in dat daglicht gezien is het voor moeite om elke dag naar kantoor te gaan?


Dat word wel een heel lastige vergelijking naar dit topic natuurlijk. We hebben het hier over Nederland, misschien een stukje België? Maar in ieder geval plaatsen waar de sociale voorzieningen prima in orde zijn. Zou die Syrische vluchteling dan jaloers zijn op jou? Denken dat jij alles cadeau krijgt?
Zou die vluchteling niet liever ook zo'n regering hebben als wij hier in Nederland? Diezelfde regering waar wij altijd enorm op lopen te mopperen en te zeuren?

Ik denk al met al dat het niet haalbaar is om deze vergelijking er bij te gaan halen. Nog even en de Wet van Godwin dient zich hier aan... :+


Ik bedoel het eigenlijk anderom, de waarde van mijn warme bed met volle buik is in mijn perceptie niet hoog omdat ik niet beter weet. Pas als ik weet dat er mensen bestaan als die vluchteling dan kan ik een fractie van die waarde begrijpen. Ben ik echter die syrische vluchtelingg die alle wegen bewandelt om zich hieruit te vechten/werken dan zal ik mijn hele leven tot op het bot weer blij zijn en de overwinning voelen bij het naar bed gaan met vol buikje. Zo beter uitgrlegd.

Kahawa
Berichten: 5344
Geregistreerd: 05-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 14:13

Goed dat je van jezelf doorhebt dat je jaloers bent!

Zie het op bokt ook zo vaak, maar dan gaan ze allemaal drogredenen verzinnen om maar een andere enigszins logische reden te verzinnen in plaats van jaloezie.

Janine1990

Berichten: 44837
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 14:42

piezze schreef:
Ik bedoel het eigenlijk anderom, de waarde van mijn warme bed met volle buik is in mijn perceptie niet hoog omdat ik niet beter weet. Pas als ik weet dat er mensen bestaan als die vluchteling dan kan ik een fractie van die waarde begrijpen. Ben ik echter die syrische vluchtelingg die alle wegen bewandelt om zich hieruit te vechten/werken dan zal ik mijn hele leven tot op het bot weer blij zijn en de overwinning voelen bij het naar bed gaan met vol buikje. Zo beter uitgrlegd.


Ooooh op die manier! Sorry, dan heb ik je even verkeerd begrepen. Zo is het een stuk duidelijker voor mij! Ja, daar heb je gelijk in.
Grappig... Afgelopen vrijdag was ik vrij, samen met m'n moeder naar een vriendin van haar geweest die daar een kledingzaak runt van het Leger des Heils, Reshare store heet het geloof ik. Wij zorgen altijd dat de kleding bij die vriendin terecht komt, zodat ze er wat mee kunnen doen. Echt heel bijzonder wat daar allemaal gebeurt. Moet ook nog een keer naar een andere plek waar ze ook kleding verkopen maar daarnaast zorgen voor dagbesteding en eten voor mensen die het heel slecht hebben.
Ik was bijzonder onder de indruk, blij dat ik een kijkje achter de schermen mocht nemen. En eigenlijk altijd wel begaan met mensen die het minder goed hebben.

Zo kwam ik op mijn 16e bij een thuiszorgorganisatie op kantoor te werken. Mijn moeder werkte daar, dus heel erg makkelijk. Alsof ik het cadeau kreeg... Maar als jongste telg had ik wel de meest nette werkvorm zonder fouten! Maargoed, tot zover het cadeau. Op een gegeven moment nam ik ook telefoon op ten tijde van de uitbetaling van de huishoudelijke medewerksters. Zo kreeg ik ook wel eens telefoontjes waar je als 17-jarige met je oren van te klapperen staat... Vrouwen die vroegen wanneer het geld kwam, omdat er nog niets op de bankrekening stond en ze nog maar twee blikken bonen in de kast hadden staan om hun kinderen eten van te geven. Kon ik niet zo goed mee overweg :P

Dus ja, ik ben het er mee eens dat het goed is om in je eigen omgeving te zien dat er mensen zijn die het slechter hebben. Of wat een andere leefsituatie kan zijn dan de jouwe.

Maar ik ben het hier nog niet mee eens...
piezze schreef:
Ja als je iets makkelijker krijgt ishet minder waardevol voor jou. De prestatie is hetzelfde maar de weg er naar toe is denk ik hetgeen wat telt. Dat zie je op elke olympische spelen op het gezicht van de sporter, dat geluk bij het winnen, de teleurstelling bij het verliezen. Als je wint bij iets waar je kei en keihard voor gewerkt hebt dAn heeft dat voor jou heel veel waarde. Krijg ik een prijs die iedereen krijgt een deelnemersvaantje, dan heeft dat minder waarde


Om maar weer terug te komen bij de paardensport... Een goede instructeur betekent namelijk niet dat je minder hard moet werken. Een goed paard betekent misschien wel dat je er makkelijker komt. Maar die goede instructeur zal je waarschijnlijk minder snel op wedstrijd laten gaan, veelal ook ten behoeve van zijn eigen imago. En terecht...
Maar de fout die veel mensen maken in de paardensport, ik denk met name in de breedtesport, is dat ze gaan voor de overwinning, voor de prijzen. Als je daar voor gaat, ja dan is het een grote teleurstelling als je niet wint. Een hele grote overwinning als je wel wint. Maar dan krijg je het Amerikaanse 'second is first loser' gevoel ook veel eerder. En misschien begint daar de jaloezie wel.
Maar in de paardensport kan je jezelf nog zo goed voorbereiden, en nog zo goed trainen en nog zo hard werken... Je partner is en blijft en dier met een eigen karakter en een eigen wil.

Wanneer je, hoeveel geld je ook uitgeeft aan deze hobby/sport, je gaat focussen op het hoogst haalbare op die dag, met jouw paard, op die locatie. Dan ben je veel eerder tevreden. Winstpunten moeten geen doel zijn, je moet een heel ander uitgangspunt nemen. En bovenal weten dat het niet altijd goed kan gaan. Je moet tevreden zijn als je het hoogst haalbare op die dag hebt weten te behalen. En als je dan een keer naar een indrukwekkende locatie gaat, kan het best zijn dat het hoogst haalbare is dat je de ring uiteindelijk rond hebt kunnen rijden... DIE leermomenten zijn veel belangrijker dan de prijzen en de winstpunten.
En wanneer je loslaat van het doel om prijzen en/of winstpunten te rijden, dan zijn die prijzen en winstpunten ook veel sneller binnen bereik. Simpelweg omdat je jezelf die druk niet meer oplegt.

En wanneer je leert om blij te zijn met dat rondje in die spannende baan, waar je uiteindelijk 168 punten hebt gekregen, dan word de jaloezie ook minder en de waarde van een roze rozet hoger. (al is er dan wel super slecht gereden als je met 168 punten in een deelnemersveld van zeker 24 dus een zesde prijs hebt gereden hahaha :P ) Want uiteindelijk rij je er voor jezelf en niet om andere mensen te verslaan.

piezze

Berichten: 3519
Geregistreerd: 25-11-06
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-12-14 14:55

Tja ik heb vele wedstrijden verloren en weinige gewonnen, het zijn altijd dezelfde mensen die (terecht hoor) winnen. Ik ben geen wedstrijd mens en zal dat ook niet worden. Ik geloof niet dat ik slecht rijdof dressuur niet kan. Aan de paarden ligt het ook niet. Het is onzekerheid, zenuwen niet in bedwang hebben en te graag goed willen doen. Dit zou ik graag nog eens willen overwinnen. Maar sommige dingen kun je niet afdwingen en zal je moeten accepteren denk ik. Maar je geluk moet je er niet vsn af laten hangen.