Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-11-14 14:35

Geplaatst: 28-11-14 14:35

Ik werd aangereden door de scooter (ik op de fiets) scooter reed door en ik lag op de grond te wachten op de ambulance met allerlei omstanders die mij te hulp schoten.

Tja nooit meer wat van gehoord, maar ja dat is ook niet gek als je doorrijd na het veroorzaken van een ongeluk :')

Wel een bezoekje en kaartje gehad van de vrouw die het eerst bij mij was om te helpen. Ze kwam eind van de dag nog langs mn huis om te kijken hoe het met mij ging. Adres had ze gekregen van de politie die ter plaatse was. Dat vond ik erg lief, en totaal niet verwacht

Op mijn beurt heb ik weer twee taarten gebracht naar het bedrijf wat mij eerste hulp heeft verleend terwijl ik daar op de grond lag te bloeden als een rund. (bedrijfsbusje stopte en had een giga ehbo koffer bij zich

)

**Geplaatst**: 28-11-14 14:41

Geplaatst: 28-11-14 14:41

Ik heb in mijn beginjaren op de weg een pittig ongeluk gehad, vrouw op fiets stak ineens de weg over en lag op mijn motorkap. Ik helemaal in shock en werd gelukkig opgevangen door mensen die vanuit het bedrijf ertegenover naar buiten kwamen. Politie uiteraard erbij, auto in beslag genomen voor onderzoek en dame naar het ziekenhuis afgevoerd. Ik ben uiteraard in het ziekenhuis langs geweest met bloemen maar ik kreeg zo'n enorme stroom aan verwijten van de dame in kwestie want ik had niet opgelet, ik had gas gegeven etc. dat ik de bloemen neergelegd heb en zo weer vertrokken ben. Ik heb nog wel gezegd dat ik haar nooit had kunnen ontwijken omdat ze zomaar de weg overstak, dat ik niets te hard reed en ik er niets aan had kunnen veranderen.

Politie bevestigde dat, remproeven wezen uit dat ik niets te hard reed en daar het een weg betrof zonder zijstraten, had ik er ook geen rekening mee kunnen houden dat ze ineens overstak. Mij trof geen blaam maar.....bij de verzekering werkt dat dus anders. Ik heb giga moeten betalen aan premies en het duurde me een jaar of vier voordat ik weer terug zat op mijn kleine beetje noclaim wat ik totdan toe opgebouwd had. Dat is het jammere van ons stelsel, zodra je een fietser aanrijdt ben je schuldig, ongeacht wat die fietser uitvreet of je moet tig getuigen hebben die kunnen getuigen dat de fietser zich misdragen heeft. Weinig kans.

Ik heb nog heel lang en soms nog steeds last van het idee dat fietsers ineens wat doen. Ik vertrouw ze voor geen meter en ben uiterst beducht op het inhalen ervan.

**Geplaatst**: 28-11-14 14:44

Geplaatst: 28-11-14 14:44

Ik heb het gelukkig nog niet meegemaakt *hout vasthouden*, maar moest ik een ongeval veroorzaken is het toch het minste om even naar het slachtoffer te vragen..

Mijn tandarts heeft een paar jaar geleden ook een dodelijk ongeval meegemaakt, zij was hier wel niet diegene die in fout was, maar het blijft je toch achtervolgen. De omstandigheden weet ik niet precies, maar weet wel dat zij gewoon stilstond en een motorrijder aan zeer hoge snelheid op haar is ingereden, de jongen was op slag dood. Mijn tandarts heeft hierna ook een jaar of 2/3 niet meer zelf met de auto durven rijden. Begrijpelijk, ook al ben je niet in fout blijf je je toch schuldig voelen..

**Geplaatst**: 28-11-14 14:44

Geplaatst: 28-11-14 14:44

Mijn collega heeft enkele jaren terug een ongeluk veroorzaakt. Ondanks dat de jongens veel te hard reden, kwamen ze wel van rechts en heeft collega niet goed gekeken. Collega heeft nog geholpen bij het stabiliseren. (Auto’s Total loss en 1 vd jongens flink in de kreukels- met lange revalidatie als gevolg). Collega paar keer gebeld hoe het ging direct na het ongeluk, maar die familie gaf duidelijk aan de ‘interesse’ niet op prijs te stellen.

Ben zelf laatst aangereden door een bijna 90-jarige vrouw. Alleen blikschade bij mij, maar zij was er zodanig van ondersteboven dat er geen fatsoenlijk woord uit kwam. Telefoonnummers uitgewisseld en schadeformulier is ingevuld door haar tussenpersoon. Ondanks dat we in dezelfde straat wonen en ze weet waar ik woon heb ik er ook niks meer van gehoord. In eerste instantie vond ik dat raar. Ik was bepaald gezegd niet blij met de aanrijding, maar boos richting haar nooit geweest. (Ik krijg acuut medelijden toen ze daar stond te stamelen.) Nu heb ik zoiets tja ze had er zoveel moeite mee ze zal zich wel schamen.

Ik hoop het nooit mee te maken, geen idee wat ik zou doen. Ik zou mij iig wel kapot schamen en schuldig voelen, zeker als het iets is waar ik compleet schuldig voor zou zijn. Dit soort topic’s zijn dan eigenlijk ook een beetje vreemd. Je kan nooit zeggen wat jij zou doen als.. Heel heldhaftig roepen dat je dit of dat, terwijl als het puntje bij paaltje komt het toch net even anders is.

**Geplaatst**: 28-11-14 18:23

Re: Ongeval, jij in fout. Wat doe je achteraf?

Geplaatst: 28-11-14 18:23

Ach, het voorbeeld in de OP was maar een voorbeeld overigens van 1 van de 3 ongevallen van de laatste 6 maand. 1.5 week voor mijn scooterongeval had ik namelijk met motor nog perte totale gereden. Olie plek op een rotonde en hup, daar gleed ik. Hier zijn direct fietsers komen helpen om mij te kalmeren, terwijl ik zat te brullen dat mijn mooie motor kapot was. Ook niet in fout maar bon, nu is de verzekering nog aan het discussiëren.

2 maand terug ook nog een ongeval gehad met mijn nieuwe scooter. Fietser stak opeens de straat over, ben vol in de remmen moeten en scooter is beginnen slippen. Op de tramsporen geraakt en overkop gegaan. Heb ik nog mooie littekens aan mijn neus aan over gehouden. Wederom niet in fout, fietser is wel lekker doorgereden. En dan durven mensen nog tegen mij te zeggen dat ik minder defensief moet rijden... Ik ga enkel meer en meer opletten.

**Geplaatst**: 03-12-14 00:18

Geplaatst: 03-12-14 00:18

Wat een verhalen zeg.... Ik heb er ook nog zo eentje.

Ik was bijna 20 jaar en had verkering met een jongen van 24. Het ging al niet zo heel leuk meer tussen ons.
Op een avond gingen we uit. Ik kwam vrienden tegen waar ik het gezellig mee had en had mijn vriendje eigenlijk de hele avond niet gezien, tot het moment dat we naar huis gingen.

In de auto merkte ik dat hij behoorlijk gedronken had. Ik wilde de auto uit, we kregen ruzie en hij reed stug door. Ik mocht niet uitstappen. Doordat ik bang was heb ik mijn gordel om gedaan. Achteraf heeft deze mijn leven gered, even later vlogen we de bocht uit en ramden met 110 km/u frontaal een boom.
Ik kwam als eerste bij bewustzijn en heb hem nog de auto uitgetrokken. Moest er aan zijn kant uit, passagierskant zat volledig in elkaar, motorblok en twee wielen waren we door de klap verloren, ik werd wakker met de voorbumper tegen mijn voeten.

Ik ben dezelfde avond geopereerd. Mijn lever was gescheurd, kaak gebroken, oogkas gebroken, nekwervel stuk, wat spieren gescheurd en nog meer.

Hij heeft nooit contact met mij gezocht, kon geen kaartje of sorry van af. We hadden ruim 3 jaar verkering. Zijn ouders zijn wel nog regelmatig op bezoek geweest in het ziekenhuis.

Ik ben inmiddels 41 en heb al 21 jaar lang geen dag geen pijn in m'n lichaam. Als ik hem ooit zie lopen denk ik dat ik ook eens "spontaan" uit de bocht vlieg <<)

**Geplaatst**: 03-12-14 01:29

Re: Ongeval, jij in fout. Wat doe je achteraf?

Geplaatst: 03-12-14 01:29

WoW wat ernstig! De rest, hoe zijn zij er van af gekomen? Of zat je enkel met je vriend in auto?
Afgrijselijk... Mijn broertje heeft enkele jaren terug op kerstavond getuigen mogen zijn van exact zo'n zelfde ongeluk. De bestuurder heeft het overleefd, de passagier niet.... Bestuurder wou zijn rijvaardigheden laten zien met hoge snelheid en bochten nemen... En dat ging helaas niet zoals verwacht. Mijn broertje zag het gebeuren en was er als eerste bij.... Vreselijk, de overledene bleek een collega van hem te zijn geweest meen ik me te herinneren.... Wat zal je als bestuurder dan met een berg schuld zitten... Ik zou elke dag ziek van schuld zijn... Vreselijk....

**Geplaatst**: 03-12-14 10:12

Re: Ongeval, jij in fout. Wat doe je achteraf?

Geplaatst: 03-12-14 10:12

In het geval van bovenstaande actie zou ik dat schuldgevoel meer dan terecht vinden. Het is gewoon roekeloze stoerdoenerij. Maar...het lijkt mij wel vreselijk om te weten dat JIJ er schuldig aan bent dat het leven vroegtijdig beëindigd is of in ieder geval een stuk moeilijker gemaakt..

**Geplaatst**: 03-12-14 10:15

Geplaatst: 03-12-14 10:15

Crisis wat een verhalen hier :oo

Ik heb vorig jaar rond deze tijd een aanrijding met een vrachtwagen gehad omdat er één voor mij niet op zat te letten, vervolgens is gaan spinnen op de weg waardoor ik (ondank de enorme afstand tussen ons) moest uitwijken naar rechts. Waar, jawel, een vrachtwagen reed. Gelukkig waren we allemaal al aan het remmen en raakte mijn wielkas zijn wielkas, waardoor het een paar deuken zijn en veel rubbervegen.

Gelukkig een Nederlandse vrachtwagenchauffeur, die direct vroeg hoe het met mij ging en waar de 'ui' in de golf voor mij was.. maar ja, die is natuurlijk doorgereden

Vrachtwagen had zover we in het donker konden zien geen noemenswaardige schade, mijn auto was er een stuk beroerder aan toe. Eigenaar van het bedrijf heeft mij dezelfde avond nog gebeld, hoe het met mij ging en dat hij zelf ook inderdaad geen noemenswaardige schade kon vinden aan de vrachtwagen.
Ik heb dezelfde avond nog aangifte proberen te doen, maar ja. Ik heb alleen een beschrijving van een 'donkere golf, nieuw model' :')

Dus daar wordt ook niks mee gedaan. Met als gevolg dat ik alle schade zelf moet betalen.

En als klap op de vuurpijl belde de eigenaar van het vrachtwagenbedrijf mij na 5 dagen op dat er toch schade was..

ik mijn verzekering gebeld, die zei al meteen dat het redelijk 'apart' was dat er eerst geen schade is en na 5 dagen opeens wel. Eigenaar vrachtwagenbedrijf gebeld of hij contact op wilde nemen met mijn verzekering, en nooit meer wat van weer gehoord :')

Meneer wilde het graag zonder verzekering afhandelen, waarschijnlijk was ik tot in den treure dan bezig geweest met het betalen aan zijn vrachtwaggel.

**Geplaatst**: 03-12-14 13:54

Geplaatst: 03-12-14 13:54

Meraki schreef:
Dus daar wordt ook niks mee gedaan. Met als gevolg dat ik alle schade zelf moet betalen.

Dat is onjuist, want daar is een waarborgfonds voor. Als er getuigen waren was de kans aanwezig geweest dat je schade vergoed zou worden.

**Geplaatst**: 03-12-14 14:52

Geplaatst: 03-12-14 14:52

Pas nog meegemaakt :

http://www.telegraaf.nl/binnenland/23287368/__Busje_in_vlammen_op_door_peuk__.html

En het filmpje net na de ontploffing
http://www.sbs6.nl/programmas/t-is-hier-fantasties/videos/ujDO8jT0d7eg/busje-ontploft-in-rotterdam

Het Fordje Ka wat er (gelukkig als enige auto) langs stond was van mij, een mega knal waarbij (voor jullie beeld) zijn voorruit op de 3e verdieping hing.
Direct na de ontploffing zag ik de man uit zijn busje klimmen en ben ik er heen gerend.
Hij is later afgevoerd naar het ziekenhuis, gelukkig viel het mee bij deze man. 100 engeltjes op zijn schouder gehad.
De dag erna heb ik gebeld naar zijn baas (nummer opgezocht via internet) om te vragen hoe het met hem ging. Terwijl het dus niet mijn schuld was, en mijn auto wel totaal uitgebrand en total loss verklaard is. Maar dat is verzekeringswerk, die man vond ik op dat moment belangrijker.

**Geplaatst**: 08-12-14 15:17

Geplaatst: 08-12-14 15:17

Afgelopen mei dit jaar een ongeluk met de auto gehad.
Ik reed in op mijn voorganger. mijn voorganger had niet door dat de auto's daarvoor remde ( ik kon niet voor mijn voorganger kijken helaas) En remde heel abrupt op het laatste moment. Scheelde voor haar een nippertje op haar voorganger. Wegens lage opgaande zon zag ik haar te laat remmen en redde ik het niet meer. Paar dagen later gebeld hoe het met de mevrouw was. En verder niet. Maar vind dat wel netjes , je veroorzaakt toch het ongeluk.
Of je één of wellicht meerdere keren belt is voor mij ook afhankelijk van de grootte van de schade en letsel bij de desbetreffende personen.

**Geplaatst**: 09-12-14 14:51

Re: Ongeval, jij in fout. Wat doe je achteraf?

Geplaatst: 09-12-14 14:51

Ik heb zelf gistermorgen een ongeval gehad waarbij mensen mij hebben moeten helpen.
Ben diezelfde middag nog even langsgeweest met een bloemetje. Mensen vonden het fijn om te zien dat ik 'ok' was en ik vond het fijn dat ik ze even kon bedenken. Dat was die morgen dankzij alle commotie nog niet in me opgekomen.

Nomineer dit bericht ×