Geplaatst: 27-11-14 12:44 Ik heb ook helemaal niet de ambitie om eerst carrière te maken. Veel mensen doen altijd net alsof het leven ophoudt als je kinderen krijgt en beginnen er dan pas laat mee. Voor mij zou het juist als een verrijking voelen.. Ik hoef niet bakken met geld uit te geven aan stom duur speelgoed waar in je kind half verzuipt (zoals spelcomputers) of vakanties om een kind gelukkig te houden, mijn eigen ouders hebben het ook nooit breed gehad en ik heb een geweldige jeugd gehad, juist door niet in een rijke buurt opgegroeid te zijn. Ik was altijd hutten aan het bouwen en in slootjes aan het vissen. Er waren in die buurt altijd leeftijdgenootjes om mee te spelen.
Ik vind andermans kinderen trouwens helemaal niet zo leuk, tenzij hun ouders, en dan met name de moederfiguur van het kind er niet bij is. Want dan zijn ze vaak strontvervelend.
Sterker nog als ik een kind verwend hoor krijsen id supermarkt omdat het z'n zin niet krijgt dan komt er een walging voor dat kind (maar eigenlijk vooral voor de ouder van dat kind) naar boven dat ik soms echt denk dat ik er niet aan zou moeten beginnen.. 
Maar ik weet heel zeker dat ik dat bij m'n eigen niet zou hebben. Ofwel ik zou het nooit zo ver laten komen! En dan zeggen mensen wel gauw van; jaa maar wacht maar totdat je zelf 1 hebt die vervelend gaat doen.. ik denk dat dat id praktijk heel erg meevalt, mijn moeder had 6 kinderen en die heeft nog nooit dat soort jankende kind id supermarkt taferelen meegemaakt. Het ligt er maar aan hoe consequent je bent en niet altijd je koter sussen met snoep en speelgoed.. Gewoon bek houwe & zelfs geen eens een discussie aangaan op gezeur dat nergens over gaat! 
Maar ze is inderdaad wél het toppunt van schattigheid 
wel knap dat je ook wacht op de juiste situatie. Zie je ook niet altijd! 
