MarvanTom schreef:Ik maak vaak gebruik van het OV en heb de bus langs diverse ziekenhuizen en dan komt dat wat vaker voor.
Wordt kotsmisselijk van de medegebruikers soms.
Die met de foon losjes in de hand en oordopjes in of nog erger: de Ep Oorklep-figuren.
Vast ook wel gespot, die 'veredelde' oorwarmers ala 'ik ben hier wel, maar dan in mijn eigen wereldje'.
Overall: de naar buitenkijkers.
Heeeerlijk om dat soort mensen aan te raken met een vingerprik en te wijzen op een minder-valide.
Sommigen kijken heel verward op, kwartje valt en staan op.
Anderen kijken niets eens op en dan heb je mot met moi: dan wordt het aanraken aanstoten en wachten op een blik.
Die is dan meestal woedend, oortjes of klep gaan niet eens af, maar standje irri gaat dan aan.
Ik kijk dan 'geschokt' en wijs voorzichtig op de minder-valide en doe mijn hoofdbeweging ala 'move'.
Dat werkt.
Maar soms ook niet.
Ik heb wel eens zo'n Ep Oorklep zijn oorkleppen brutaal omhoog getild, na dit bovenstaande toegepast te hebben en die gast draaide toen z'n kop weer naar richting buiten ala 'ik ben er niet'.
Ik: je bent niet doof, mijn gebarentaal werkt dus niet, maar zou je heeeel misschien op willen staan voor de krukkenmeneer?
Hij stond op, keek op mij neer (hij was 2 m ofzo, bleek na zijn opstaan) en zei: sorry, ja natuurlijk! Ik begreep je niet. Ik was er ff niet bij.
Ik: wat is er dan zo interessant aan je muziek?
Hij: dat was het afscheidsnummer op de crematie van zijn vader...
En hij had ff behoefte aan dat nummer na een zware dag werken.
Tja...
Communicatie is toch echt een must om iets voor elkaar te krijgen en om mensen te begrijpen waarom ze iets (niet) doen.
Zo, jij bent anders ook behoorlijk asociaal
. Hoe haal je het in je hoofd mensen zomaar op de manier zoals in je laatste alinea beschreven hebt aan te raken? De jongeman in kwestie is nog netjes gebleven, aan mij had je een hele kwaaie.